EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek

Αίλιος Αριστείδης Ο Υμνητής του Αιγαίου

28 Jun, 2024
Αιγαίου

Ο-Υμνητής-του-Αιγαίου

Ο-Υμνητής-του-Αιγαίου

Ο Πόπλιος Αίλιος Αριστείδης Θεόδωρος ήταν επιφανής σοφιστής, ρήτορας της εποχής του και εκπρόσωπος της δεύτερης σοφιστικής. Γεννήθηκε περίπου το 117 και πέθανε το 189 ή 199 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη της Μυσίας, αργότερα Βιθυνίας. Διδάχτηκε από τους Ηρώδη τον ΑττικόΑριστοκλή τον Περγαμηνό και τον κοινό διδάσκαλο της Ελλάδος Αλέξανδρο Κοτυαίο. Διδάχτηκε επίσης από τον Πολέμονα, και φημίζονταν ότι ήταν ο καλύτερος μαθητής του. Πήγε στην Σμύρνη και εκεί διέτριψε με μεγάλη επιτυχία. Θεωρείτο ο καλύτερος των Σοφιστών για την πολυμάθεια και την ευφράδειά του. Γνωρίστηκε με τον Καίσαρα Αυρήλιο Αντωνίνο περί το 176, τον οποίο μετά από δυο χρόνια τον παρακίνησε να ξανακτίσει την Σμύρνη που είχε καταστραφεί από μεγάλο σεισμό. Οι Σμύρνιοι του έκτισαν χάλκινο ανδριάντα στον ναό του Ασκληπιού. Ο Αντωνίνος και ο Κόμμοδος τον απήλλαξαν από τις δημόσιες εκδουλεύσεις του λόγω της ρητορείας του. Περιόδευσε τέσσερις φορές από την Αίγυπτο ως την Αιθιοπία. Απεβίωσε σε ηλικία εξήντα ή εβδομήντα χρονών στην Σμύρνη επί αυτοκράτορα Κόμμοδου.

Έργα

Τέχνη ρητορική

Ιεροί λόγοι

Aegean the eternal Hellenic Sea

Το Αιγαίο πέλαγος, το μεγαλύτερο πέλαγος της Ελλάδας, το οποίο συνεχώς αμφισβητείται και διεκδικείται από χώρες που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με αυτό, ούτε καν λόγο ύπαρξης σε αυτό, ήταν ανέκαθεν ελληνικό…

Επομένως να μην φωνάζει ο Ερντογάν για την Γαλάζια Πατρίδα και θέλω να ευχηθώ ότι οι Έλληνες Πολιτικοί δεν θα ενδώσουν από τις πιέσεις των μεγάλων δυνάμεων να μοιράσουν το Αιγαίον.

Ό Λόγος αυτός πιθανόν εκφωνήθηκε  στην Δήλο τον Απρίλιο του 155 μ.Χ.

Αίλιος Αριστείδης

Λόγοι/Εις το Αιγαίον πέλαγος

Απόδοση στη καθομιλουμένη από τον Γιώργη Γιατρομανωλάκη

Ολόκληρο το πέλαγος δεν το τραγούδησε ως τώρα κανένας, ούτε ποιητής ούτε και πεζογράφος. Ο Όμηρος λέει «πόντος ιώδης» και «πόντος στο χρώμα του κρασιού» και «θάλασσα πορφυρή». Ανάλογα άλλος λέει. Και όταν κάποιοι ονομάζουν τη θάλασσα «αλμυρή» και «αυτή που βαριά βρυχάται» και άλλα παρόμοια, μάλλον τη δυσφημούν. Ούτε κι εμείς για την ώρα θα κάνουμε λόγο για τη θάλασσα όλη. Ούτε θα αναφέρουμε πόσες και ποιές οι ωφέλειές της για τους ανθρώπους. Ούτε για ποιούς μεγάλους σκοπούς την έπλασε ο Θεός. Την οφειλόμενη χάρη στο Αιγαίο θα αποδώσουμε και θα το υμνήσουμε λέγοντας πρώτον πως είναι εξαίρετη η θέση που του έτυχε. Και για μια πόλη, εκείνο που πρώτο θα επαινούσε κάποιος είναι η θέση της.

Στη μέση, αλήθεια, της οικουμένης όλης και της θάλασσας έχει βρεθεί. Στα βόρειά του αφήνει τον Ελλήσποντο, την Προποντίδα και τον Πόντο. Στα νότια την υπόλοιπη θάλασσα. Διαχωρίζει την Ασία από την Ευρώπη από το σημείο εκείνο όπου αρχικά χωρίζονται, μετά τον Ελλήσποντο. Τα πιο ένδοξα, τα πιο πολιτισμένα ανθρώπινα γένη έχει και στη μιάν ακτή και στην άλλη. Από εδώ η γη της Ιωνίας και της Αιολίας. Από εκεί η Ελλάδα. Για τούτο μόνο αυτό το πέλαγος αξίζει να πει κανείς πως βρίσκεται στο κέντρο της Ελλάδας ολόκληρης. Αν βέβαια κάποιος θεωρήσει πως οι Έλληνες και στις δύο ηπείρους είναι ένα γένος. Αν είναι οι όχθες κάποιων ποταμών διάσημες καθώς έχουν δέντρα και λιβάδια, το δίχως άλλο, και με το δίκιο τους, διάσημες είναι και οι ακτές του Αιγαίου, αφού τέτοια γένη ανθρώπων τις κοσμούν, όπως και οι Έλληνες βεβαίως που κατοικούν κοντά. Αλλά και η μεγάλη του κλίματος η ευκρασία, στοιχείο που και ευχάριστο είναι και ανεκτό σε όλες τις εποχές, αποτελεί μια άλλη του Αιγαίου υπεροχή, κατεξοχήν διάχυτη σε όλες αυτές τις περιοχές. Αυτό το φανερώνουν οι παρακάτω δυο λόγοι: και όσοι ισχυρίζονται πως είναι η Αττική που έχει τον ομορφότερο ουρανό, και όσοι λένε το ίδιο για την Ιωνία, το βέβαιο είναι πως συμφωνούν οι δύο: γύρω από αυτόν τον τόπο βρίσκεται ό,τι καλύτερο. Έτσι καθώς το πέλαγος απλώνεται πάνω από τις δυό ακτές, όποια κανείς και να υποστηρίξει σαν επικρατέστερη, δική του την έχει. Κι αν πάλι χρειαστεί, όπως συμβαίνει και σε άλλες διαφωνίες, να γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις και βρεθεί η μέση οδός, όπως είπα, αυτό είναι το Αιγαίο. Συμπέρασμα: σε αυτό το πέλαγος έχει τύχει το πιο χαριτωμένο κλίμα.

Η θέση του Αιγαίου τέτοια είναι και εισέ τέτοιο μέρος του σύμπαντος βρίσκεται. Αλλά και η φύση του είναι θαυμαστή. Πρώτα από όλα το μέγεθος του πελάγους είναι αξιοθαύμαστο και εκτείνεται προς κάθε κατεύθυνση, αν τύχει βέβαια και κάποιος με ακρίβεια το μετρούσε ολόγυρα, απ’ την αρχή του ως το τέλος. Κι αν κάποιος έκανε τον κύκλο του πελάγους με καράβι, θα ξόδιαζε αμέτρητο πλήθος ημερών. Γυμνό το πέλαγος πάντως δεν είναι. Ούτε με την απεραντοσύνη του σε θλίβει κι ούτε σου προκαλεί αμηχανία – τα πελάγη του Αιγαίου είναι πολλά, πολλοί και οι κόλποι του. Και η όψη της θάλασσας αλλάζει από μέρος σε μέρος. Μπορείς να σταματήσεις το ταξίδι σου στη μέση του πελάγους και να πετύχεις και στεριά και πόλεις και τοπία. Μικρές ηπείρους, σα να λέγαμε, που η θάλασσα τις περιρρέει. Ο ίδιος μπορείς οργανωτής του ταξιδιού σου να γίνεις. Και πάλι εσύ ο ίδιος θα μπορούσες, προτού ολόκληρο το πέλαγος διασχίσεις, πίσω να γυρίσεις, έχοντας εκτελέσει εξίσου καλά τον σκοπό σου. Μα την αλήθεια, δεν χρειάζεται, όπως συμβαίνει με το πέλαγος του Ομήρου, να περάσεις μέσα από έρημη θάλασσα και να φτάσεις κατοικημένο τόπο. Δρόμος που είναι ερημικός κανείς Θεός δεν χαίρεται. Εδώ

των Νηρηίδων οι χοροί

χαριτωμένους κύκλους με το πόδι τους κάνουν

γιατί εδώ βρίσκεται το μέρος της θαλάσσης το πιο κατοικημένο και το πιο προκομμένο. Εδώ μπορεί κανείς να ταξιδέψει με καράβι όπου θέλει, και πάλι όπου θέλει μπορεί να περπατήσει τόπους δεν επιθυμεί να τους περιπλεύσει. Μπορείς να περάσεις σε άλλη ακτή να αράξεις και από εκεί πάλι να σαλπάρεις. Μόνο αυτό το πέλαγος είναι που δεν κατοικείται λιγότερο από όσο η ίδια η στεριά. Και πόλεις έχει σε τόση απόσταση τη μία από την άλλη, όσο θα χώριζαν και τις στεριανές πολιτείες οι ενδιάμεσες περιοχές. Από τη μια λοιπόν η αγριάδα του πελάγους και η μεγάλη έκταση όλου του ταξιδιού κάνουν το Αιγαίο πολύ τρομακτικό. Από την άλλη όμως, οι ανέσεις που προσφέρει το κάνουν ημερότατο. Και όσο φουρτουνιάζει γρήγορα, τόσο και προσφέρει τη σωτηρία. Έτσι διαφυλάσσει τη θεϊκή του φύση. Φρικιαστικό πρέπει να δείχνει για τη δύναμή του, σωτήριο για την πραότητά του.

Από όλα τα πελάγη, το Αιγαίο αφήνει τους πιο γλυκείς ήχους ολόγυρα απ’ τα δωρήματά του και τα δικά του πλάσματα. Όπως οι Πάνες, λένε οι ποιητές, και οι Σάτυροι που ηχολογούνε πάνω στα βουνά κι ολόγυρα απ’ τα δέντρα ως χαίρονται μέσα στον ανοιξιάτικο καιρό. Εξάλλου πολίτες και κατοίκους δικούς του έχει τούς μουσικότερους απ’ όλους τους Θεούς, Απόλλωνα και Άρτεμη. Εδώ, στον πιο χαριτωμένο τόπο της οικουμένης, εδώ τους έσπειρε ο Δίας, ο πατέρας όλων. Έτσι, για να είναι τέλειοι στης μουσικής την τέχνη. Ήταν αυτός που, αφήνοντας πίσω άλλα τρία νησιά, οδήγησε τη Λητώ εδώ στη μέση του Αιγαίου, στη Δήλο. Όρισε την Αθηνά στον δρόμο της να είναι οδηγήτρια.

Η μουσική η φύση του Αιγαίου είναι λοιπόν σε όλους ολοφάνερη. Από την πρώτη κιόλας την αρχή έστησε ένα χορό από νησιά, σαν οποιοδήποτε χορό. Πολλά ως είναι τα νησιά έχουν σταθεί στο πέλαγος σημάδια, κι ως κλίνει το ένα προς το άλλο φαίνονται, σε ναυτικούς και ταξιδιώτες, θέαμα πιο ιερό κι από τους διθυραμβικούς χορούς. Παρηγοριά στους κινδύνους και θαυμαστή ψυχαγωγία, σαν το ταξίδι πάει καταπώς σχεδιάστηκε. Νά! Όλα τα νησιά βρίσκονται και μέσα και έξω συναμεταξύ τους. Μοιάζουν ωσάν τα πολλά καϊκια που κινούν για ψάρεμα σε εποχή καλοκαιριού και πριν φυσήξει ο Ζέφυρος. Για όποιον έρχεται από τ’ ανοικτά, τα όσα βλέπει, και από πρύμη και από πλώρη, ένα τείχος όλα, που καταλήγει πάντα σε ένα νησί. Απορεί λοιπόν στην αρχή ποιό μέρος πρέπει να βρει για να περάσει ανάμεσα. Τί κάνουν τα καράβια όταν τρέχουν για βοήθεια; Αυτό κάνουν και τα νησιά σε όσους μες σε τρικυμία κινδυνεύουν: τους συναντούν ωσάν να τους απλώνουνε το χέρι και τους καλούν κοντά τους. Τέτοιας λογής τα φιλοτεχνήματα του Αιγαίου, όπως αναμειγνύεται μαζί στεριά και πέλαγος. Σαν τα ελάφια τα κατάστικτα, ωσάν της λεοπάρδαλης το δέρμα, ανάμεικτα έχουν και χρώματα και βούλες. Λαμπρύνεται πάσα η θάλασσα από την αίγλη των νησιών. Κι ούτε μπορούν να παραβγούν σε αυτή την ωραιότητα, σε τούτα τα στολίδια και στις δυό στεριές τα ολάνθιστα λιβάδια, και ό,τι άλλο ο νους του ανθρώπου θα επινοούσε. Μα φυσικά. Όλα που έχει η στεριά ευρίσκονται κι εδώ στις χώρες αναμεσής στο πέλαγος. Όμως οι δυό στεριές το κάλλος το δικό του δεν το έχουν. Όπως ο ουρανός είναι με τα άστρα καταστόλιστος, έτσι και του Αιγαίου τα νερά είναι με τα νησιά του καταστόλιστα.

Ακόμη κι ένας που δεν έχει ανάγκη για ταξίδι, και μόνο για ένα λόγο θα ταξίδευε – να διαπλεύσει το Αιγαίο. Από όλα τα πελάγη κι από όλα όσα βρίσκονται πάνω στη γη, αυτό είναι το ωραιότερο. Της ομορφιάς λοιπόν η ιδιότητα σύμβολο του Αιγαίου. Και το σημείο από όπου ξεκινά η ομορφιά, θα λέγαμε, είναι εκεί όπου αρχίζουν να υπάρχουν τα νησιά μόλις περάσεις πάνω από τη στείρα θάλασσα.

Μονάχα το Αιγαίο δεν μπορείς να πεις πως είναι ατρύγητο. Ούτε γυμνό ούτε και άκαρπο είναι. Εις το καλό κρασί εξαίρετο, εύφορο στο σιτάρι και σε όλα που γεννούν οι εποχές. Ψαρότοπος είναι και τόπος κυνηγιού καλού έτσι που, ως είπε ο Όμηρος, πρέπει η θάλασσα να είναι των Μακάρων. Έχει ό,τι χρειάζεται κανένας, όλες τις ηδονές και τα θεάματα όλα. Γεμάτο από λιμάνια, γεμάτο τόπους ιερούς, γεμάτο από αυλούς και από παιάνες, από πηγές και ποταμούς. Τροφός του Διονύσου είναι, το ίδιο πολυαγάπητο στους Διόσκουρους και τις Νύμφες. Χαρίζει στους κατοίκους του τήν πάσα ευδαιμονία της ζωής. Για τους εμπόρους είναι κερδοφόρο, σωτήριο σε όσους δείχνει ευμένεια.

Όπως εις ένα ωραίο σώμα και η αρχή του και το τέλος του είναι αρμονικά, έτσι, το δίχως άλλο, και εις αυτό μόνο το πέλαγος και η αρχή του και το τέλος του  είναι χαριτωμένα. Αρχίζει από την πρώτη αλυσίδα των νησιών στον νότο και τελειώνει στον πορθμό του Ελλησπόντου, που ως τον περιβρέχει πλάθει χερσόνησο πανόμορφη. Συμβαίνει αυτό που λέγεται συνήθως: Η ομορφιά του φτάνει απ’ το κεφάλι ως τα νύχια. Όμως, πόσο πολλοί είναι οι όρμοι του, πόσο πολλοί οι κόλποι του και ποιά η ομορφιά τους αδύνατον να πει κανείς. Και όσο πιο πολύ φοβούνται το Αιγαίο, τόσο και πιο πολύ ποθούν όλοι για δεύτερη φορά να το περάσουν. Οι άνθρωποι που διαπλέουν το Αιγαίο το κάνουν για τις προσδοκίες μεγάλης ηδονής. Αγώνες και εορτές μυστηρίων και όλες της Ελλάδας οι καλοσύνες είναι που γεμίζουν το Αιγαίο με ταξιδιώτες. Από παντού αυτό συνάγει και προσφέρει κάθε κομψότητα και ευγένεια. Και υπηρετεί τους πιο επιφανείς Θεούς, παρέχοντάς τους από τα κάλλιστα θεάματα τα πιο τερπνά.

Αυτή είναι η προσφορά μας, ω φιλικό, ω σωτήριο Αιγαίο. Ύμνος με τη δική μας μουσική.

Αν χάρηκες, προστάτευέ με πάντα. Μαζί και τους συνταξιδιώτες.

Αιγαίο: Η θάλασσα των Ελλήνων

Αυτό το μαρτυρούν τόσο η ετυμολογία του ονόματός τους και η ιστορία του, όσο και οι έρευνες ξένων μελετητών, που αμερόληπτα, αντικειμενικά και επιστημονικά το πιστοποιούν.

Το Αιγαίο πέλαγος λοιπόν, ετυμολογείται από το ρήμα ἀΐσσω (συνηρ. ᾄσσ\ττ\ω) που σημαίνει κινούμαι αστραπιαία και με ορμητική κίνηση. Εξ’ ου και ο Αιγεύς, ο πατέρας του Θησέως,  από όπου σύμφωνα με την μυθολογία ονομάστηκε το ομώνυμο πέλαγος. Από το ίδιο ρήμα προέρχονται και η Αιγαί, αρχαία πόλη της Ημαθίας και παλαιά πρωτεύουσα της Μακεδονίας, όπου ενταφιάζονταν οι Μακεδόνες Βασιλείς. Πρόκειται για την πόλη που σήμερα φέρει το όνομα Έδεσσα. Η αρχαία πόλη  Αἲγειρα της Αχαΐας, που βρισκόταν στα σύνορα της Κορίνθου και της Αιγιαλείας, ετυμολογείται  αναλόγως.  Αλλά και η αίγα (αἲξ) έχει τις ρίζες της στο εν λόγω ρήμα.

Στο Αιγαίο πέλαγος, που έτσι ονομάστηκε από τους Έλληνες, αναπτύχθηκε ο αιγιακός πολιτισμός αποτελούμενος από σπουδαίους ελληνικούς πολιτισμούς, γνωστότεροι των οποίων είναι ο Μινωικός, ο Μυκηναϊκός και ο Κυκλαδικός. Όπως μάλιστα αναγράφεται στο «εγκυκλοπαιδικό λεξικό του Ηλίου», «Ενώ προς στιγμή ενομίσθη ότι είχον πλέον ανακαλυφθή αι απώταται θέσεις των προϊστορικών εν Ελλάδι πολιτισμών, εκπληκτικά ευρἠματα εν Κρήτη, οφειλόμενα εις τας ανασκαφάς του Άγγλου αρχαιολόγου Έβανς, διέλυσαν την πλάνην, Ό,τι ήρχετο εις φως εις την μεγαλόνησον ήτο αρχαιότερο και αποδείκνυε πολύ ανώτερον πολιτισμόν…υπήρχον αρκετά κοινά σημεία και σχετική συνάφεια, εξ’ ου και η αναγκη να δοθή το κοινόν όνομα Αιγαίος Πολιτισμός, περιλαμβάνων τον μινωικόν πολιτισμόν, τον μυκηναικόν, τον κυκλαδικόν και τον πολιτισμό της Ηπειρωτικής Ελλάδος. Ο Αιγαίος πολιτισμός υπήρξε μακροχρόνιος: 3500 – 1400π.Χ…».

Για την προέλευση της ονομασίας του βέβαια, υπάρχουν πολλές εκδοχές, όλες όμως συμφωνούν σε ένα πράγμα· ότι είναι ελληνική. Ο Αρριανός, για παράδειγμα, το αποδίδει στο γίγαντα της τρικυμίας, Αιγαίωνα. Ο Αρτεμίδωρος θεωρεί πως προέρχεται από τις αίγες.

Αλλά ας εξετάσουμε τι έχουν πει διάφοροι Έλληνες συγγραφείς, ιστορικοί και φιλόσοφοι για την ελληνικότητα του Αιγαίου.

Ο Πλάτων στον «Φαίδωνα»(113 Α) χρησιμοποιεί την φράση «ημετέρα θάλασσα».

Ο Ηρόδοτος (Ε 54) αναφέρει: «και δὴ λέγω σταδίους εἶναι τούς πάντας, ἀπό θαλάσσης τῆς ἑλληνικῆς μέχρι Σούσων…»

Ο Αρριανός στο κεφ. 25 του Β’ Βιβλίου καταγράφει ότι «Την δὲ χώραν πᾶσαν την ἐντός Εὐφράτου ποταμοῦ ἒστε ἐπὶ θάλασσαν την Ἑλληνικήν, Ἀλεξάνδρου εἶναι…»

Ο Θουκυδίδης  (Α 4)τονίζει:  «τῆς νῦν ἑλληνικῆς  θαλάσσης».

Ο Πλούταρχος (διά τον Κίμωνα, 13) υπογραμμίζει: «οὓτως ἐταπείνωσε τὴν γνώμην τοῦ βασιλέως ὣστε… ἀεί ταῆς Ἑλληνικῆς ἀπἐχειν θαλάσσης».

Η Άννα Κομνηνή, τέλος,  στην «Αλεξιάδα» αναφέρει: «ἡ καθ’ ἡμᾶς θάλασσα».

Αλλά και  ξένοι επιστήμονες υπερτονίζουν την αμειγώς ελληνική καταγωγή του Αιγαίου. Ο Ρομπέρ Φλασελιέρ χαρακτηρίζει το Αιγαίο ως «την καθαυτό ελληνική θάλασσα». Ένας από τους μεγαλύτερους Ρωμαίους ποιητές, ο Βιργίλιος, ο οποίος έχει επηρεαστεί από τα ομηρικά έπη, στο έργο του «Αινειάδα»(Γ 74) γράφει: «Αἰγαῖος  ποτέ ὁ Ποσειδών εἲρηται πάρ’ Ὁμήρῳ».

Αλλά και τα νησιά του Αιγαίου έχουν ελληνικά ονόματα και τα περισσότερα από αυτά απαντούν από τα πολύ αρχαία χρόνια. Η Ρόδος, η Δήλος, η Κως, η Λέρος, η Εύβοια, η Άνδρος, η Γαύδος, η Αίγινα, η Λέσβος, η Λήμνος, η Μήλος, η Μύκονος, η Πάρος, η Πάτμος, η Χίος, η Τήνος, η Σύρος, η Φολέγανδρος, κλπ.  Πολλά από αυτά αναφέρει ο μεγάλος τραγικός Αισχύλος στο έργο του «Πέρσαι» (α, 879), ο Όμηρος στην Ιλιάδα (Α,Β,Γ,Ν), ο Ευριπίδης στις «Τρωάδες» (88), κ.α.

Συμπερασματικά το Αιγαίο πέλαγος και τα νησιά του ονομάστηκαν, πρωτοκατοικήθηκαν και αναπτύχθηκαν από τους Έλληνες, τους μεγαλύτερους θαλασσοκράτορες ανά τον κόσμο…  Όπως είπε και ο μεγάλος ποιητής Στρατής Μυριβήλης «Όλες οι θάλασσες του κόσμου είναι Ελλάδα. Όλα τα κύματα ξέρουν τις καρίνες των ελληνικών πλοίων…»
 Ο Σουϊδας στο λεξικό του γράφει: «Αιγαίον πέλαγος το φοβερώτατον» και είναι αλήθεια ότι αυτή η θάλασσα με τα πολλά στενά περάσματά της ανάμεσα στα νησιά είναι μια ορμητική θάλασσα. 
Αιγηίδα φυλή

Με την ονομασία Αιγηίς φυλή (αρχαία ελληνικά: Αἰγηΐς) ή Αιγηίδα φυλή (σύγχρονα ελληνικά) για την φυλή και Αιγηίδα (γενική: Αιγηίδος) για την περιοχή και με το όνομα (άρθρο: οι) Αιγείς ή Αιγηείς ή Αιγείδες, για τα μέλη της φυλής και τους κατοίκους της περιοχής αυτής, αναφέρεται μια από τις φυλές της Αρχαίας Ελλάδας και μία από τις 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας, οι οποίοι κατοικούσαν στην ομώνυμη περιοχή της Αιγηίδας, η οποία περιλάμβανε μια σειρά από δήμους της περιοχής της σύγχρονης Ελλάδας που είναι γνωστή ως Αττική.

Αιγηίδα (προϊστορία)

Η Αιγηίδα (γνωστή και σαν Αιγαιίδα) ήταν η ενιαία ξηρά, που κάλυπτε το Αιγαίο πέλαγος και μεγάλο μέρος της τωρινής ηπειρωτικής Ελλάδας, περίπου πριν 2.000.000 χρόνια. Ουσιαστικά, περιλάμβανε σε πολλά σημεία τμήματα εδάφους ολόκληρης της σημερινής Ελλάδας, μαζί με τμήματα του Αιγαίου, που τότε ήταν στην πλειονότητά του ξηρά, και τη δυτική Μικρά Ασία, αλλά σε ενδιάμεσα σημεία της Αιγηίδας υπήρχαν διαμορφωμένα και διάφορα θαλάσσια μέρη ή λίμνες.

Από την Παγγαία στην Αιγηίδα

Η υπερήπειρος Παγγαία ή Πανγαία που είχε διαμορφωθεί, κυρίως κατά την Τριασική περίοδο (250-210 εκατομμύρια χρόνια), επέτρεπε στα ζώα του πλανήτη να μεταναστεύουν από το Νότιο Πόλο στο Βόρειο Πόλο. Μετά τη μεγάλη καταστροφή και εξαφάνιση των έμβιων όντων και των φυτών, ανάμεσα στην Πέρμια περίοδο και την Τριασική περίοδο (290-210 εκατομμύρια χρόνια) χάρη στη θερμότητα του νερού η ζωή άρχισε να αναπτύσσεται εκ νέου στη μεγάλη θάλασσα της Τηθύος. Από την πρώιμη Ιουρασική περίοδο (210 εκατομμύρια χρόνια) η Τηθύς θάλασσα χώριζε τις βόρειες ηπείρους από την Γκοντβάνα. Αν και η Παγγαία παρέμενε ακόμα ενιαία, οι πρώτες διαιρέσεις της μεγάλης αυτής υπερηπείρου άρχισαν να παρουσιάζονται. Η Παγγαία άρχισε να διαλύεται κατά τη Μέση Ιουρασική εποχή (180-160 εκατομμύρια χρόνια), αφού πρώτα άρχισε να διευρύνεται και ο Ατλαντικός ωκεανός, που αρχικά ήταν ένας σχετικά στενός ωκεανός, που χώριζε την Αφρική από την ανατολική Βόρεια Αμερική. Η ανατολική Γκοντβάνα άρχισε σταδιακά να διαχωρίζεται από την δυτική Γκοντβάνα. Κατά τη διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου (140-65 εκατομμύρια χρόνια) ο νότιος Ατλαντικός ωκεανός μεγάλωσε κι άλλο. Η Ινδία χώρισε από τη Μαδαγασκάρη και κινήθηκε προς το βορρά σε πορεία σύγκρουσης με την Ευρασία. Η Βόρεια Αμερική ακόμη συνδεόταν σε κάποια σημεία με την Ευρώπη, ενώ η Αυστραλία ήταν ακόμη ενωμένη με την Ανταρκτική. Πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια ένας αστεροειδής δημιουργεί τον κρατήρα Τσικσουλούμπ στο Μεξικό. Το γεγονός αυτό προκαλεί παγκόσμια μεταβολή του κλίματος και πιθανόν να συνετέλεσε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων, καθώς και άλλων μορφών ζωής. Κατά την Ύστερη Κρητιδική εποχή οι ωκεανοί επεκτάθηκαν και άλλο, ενώ η Ινδία πλησίασε το νότιο μέρος της Ασίας. Τελικά πριν από 50 – 55 εκατομμύρια χρόνια, η Ινδία ενώνεται σταδιακά με την Ασία και σχηματίζει το θιβετιανό οροπέδιο και τα Ιμαλάια. Η Αυστραλία, η οποία πριν ήταν ενωμένη με την Ανταρκτική, άρχισε να κινείται ταχύτατα προς τα βόρεια. Είκοσι (20) εκατομμύρια χρόνια πριν, η Ανταρκτική άρχισε να καλύπτεται με πάγο και οι βόρειοι ήπειροι ψύχονται.

Η δημιουργία της Αιγηίδας

Η περιοχή της Ελλάδας, κατά την Ύστερη Κρητιδική εποχή εμφανίζει, σιγά-σιγά, τη πρώτη της μορφή, αλλά ακόμα τα νησιά του Αιγαίου δεν είχαν διαμορφωθεί. Η πρώτη αυτή μορφή περιλάμβανε μια ενιαία ξηρά: Αυτή της Αιγηίδας. Η Αιγηίδα ήταν λοιπόν το τμήμα της επιφάνειας της γης που περιλάμβανε ολόκληρη σχεδόν τη σημερινή ηπειρωτική Ελλάδα μαζί με το Αιγαίο πέλαγος (ως τμήμα ξηράς) και τη δυτική Μικρά Ασία. Ουσιαστικά η Αιγηίδα αναδύθηκε από την Τηθύ θάλασσα στις αρχές της Μειόκαινου εποχής και πριν από το τέλος της Ολιγόκαινου εποχής, δηλαδή πριν από 30 εκατομμύρια χρόνια. Το Ιόνιο Πέλαγος και το Αιγαίο Πέλαγος ήταν τότε πεδιάδες που τις διέρρεαν ο Αδρίας ποταμός, ο οποίος κατερχόταν από τις Άλπεις και ο Αιγαίος ποταμός, ο οποίος κατερχόταν από τη λίμνη, την οποία αποτελούσε τότε ο Εύξεινος Πόντος. Ανατολικά της σημερινής Εύβοιας υπήρχε λίμνη, ενώ λίμνη ήταν και η Θεσσαλία. Στην Αιγηίδα παρουσιάσθηκαν και οι πρώτοι κάτοικοι, πρόγονοι των σημερινών Ελλήνων. Ουσιαστικά το βασικό περίγραμμα της σημερινής Ελλάδας διαμορφώθηκε κατά την περίοδο του Ολιγόκαινου και την αρχή της Μειόκαινου εποχής. Η παλαιογεωγραφική εικόνα, που είχε διαμορφωθεί, περιλάμβανε:

  1. Μια νησιωτική αλυσίδα (που σχημάτιζε η ραχοκοκαλιά της σημερινής Πίνδου),
  2. Μια θαλάσσια λεκάνη (που περιελάμβανε τις περιοχές της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας, την Καρδίτσα, τα Τρίκαλα, την Καλαμπάκα, τα Γρεβενά, την Καστοριάκαι άλλες περιοχές νοτιότερα ως τις Κυκλάδες),
  3. Την Αιγηίδα,
  4. Μια θαλάσσια λεκάνη (στο βόρειο Αιγαίο, περιφερειακά της νότιας Ροδόπης), και
  5. Την ορεινή Ροδόπη.

Κατά την Ανώτερη Μειόκαινο εποχή (6-5 εκατομμύρια χρόνια), η θαλάσσια λεκάνη που χώριζε την Πίνδο από την ανατολικά εκτεινόμενη Αιγηίδα περιορίστηκε μόνο στο νότιο τμήμα, όπου διαμορφώθηκε η λεκάνη του Κρητικού πελάγους. Ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν θαλάσσιες λουρίδες ανάμεσα στο βόρειο Αιγαίο και το Κρητικό πέλαγος.

Από την Αιγηίδα στο Αιγαίο πέλαγος

Κατά τη διάρκεια της Ανώτερης Πλειόκαινου εποχής (2,5 εκατομμύρια χρόνια), η καταβύθιση της ξηράς εντάθηκε, με παράλληλη αποκοπή της Πελοποννήσου, από την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα και με ταυτόγχρονη ανάπτυξη του Αιγαίου πελάγους. Τελικά πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια η Αιγηίδα κομματιάστηκε και ύστερα από πολλές καταβυθίσεις σχηματίστηκε το Αιγαίο πέλαγος.[2] Από το στάδιο αυτό έως τώρα (τελευταίο 1 εκατομμύριο χρόνια) παρατηρήθηκε σταδιακά ανύψωση της Πελοποννήσου και της Κρήτης και καταβύθιση του Αιγαίου και ιδιαίτερα των Κυκλάδων.

Κλίμα της Αιγηίδας

Την Μειόκαινο εποχή, το κλίμα της Αιγηίδας ήταν πολύ πιο θερμό από το σημερινό.

Χλωρίδα της Αιγηίδας

Την επιφάνεια της Αιγηίδας κάλυπταν εκτεταμένα δάση και σαβάνες, που τις διέκοπταν εκτεταμένες λίμνες με γλυκό νερό.

 Η βλάστηση περιλάμβανε κυρίως ανθοφόρα και κωνοφόρα φυτά, όπως οι κυπαρισσίδες, οι γιγαντιαίες σεκόιες, οι κουνιχάμιες, οι πευκίδες, αλλά και βελανιδιέςκαρυδιέςδαφνίδεςκανελλόδενδραλεύκες, και πολλά άλλα είδη. Δεν έλειπαν ακόμη τα φοινικόδενδρα, καθώς και πολλά άλλα φυτά της οικογένειας των φοινικίδων.

Πανίδα της ΑιγηίδαςΗ σύνδεση της ηπειρωτικής Ελλάδας με τη Μικρά Ασία έως το πρόσφατο γεωλογικό παρελθόν, επέτρεψε τη μετανάστευση των θηλαστικών, γι αυτό και σήμερα βρίσκουμε απολιθώματα μεγαλοθηλαστικά στα νησιά (π.χ. ελέφαντες στη Νάξο, Τήλο, κ.λ.π.) Στο χερσαίο χώρο της Αιγηίδας έζησαν κατά καιρούς πάρα πολλά είδη ζώων, προβοσκιδωτών, όπως ελέφαντες και δεινοθήρια, σαρκοφάγα, αντιλόπεςγαζέλες, μικρόσωμα ελάφιακαμηλοπαρδάλειςιπποπόταμοιρινόκεροιιππάριατρωκτικάπουλιά και ερπετά.

Πηγές

1.Άνθιμος Γαζής (1807). Βιβλιοθήκης Ελληνικής βιβλία δύο : Περιέχοντα κατά χρονικήν πρόοδον τας περί των εξόχων Ελλήνων Συγγραφέων βεβαιωτέρας ειδήσεις / Συνερανισθέντα εκ παλαιών και νεωτέρων Κριτικών, και εκδοθέντα υπό Ανθίμου Γαζή του Μηλιώτου. Εν Βενετία: Εκ της Τυπογραφίας Πάνου Θεοδοσίου του εξ Ιωαννίνων. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2011.

  1. 2. Εις Αιγαίον Πέλαγος – Αίλιος Αριστείδης: Απόδοση στη καθομιλουμένη από τον Γιώργη Γιατρομανωλάκη
  2. 3. Μousaios(Aristides Rhet.Aelius). Λόγοι/Εις το Αιγαίον πέλαγος :Αίλιος Αριστείδης -Αρχαίον Κείμενον

4.Μενέλαος Χριστόπουλος: Δεύτερη Σοφιστική -Η πνευματική παραγωγή των αυτοκρατορικών χρόνων

  1. Aristides, Aelius. Aristides. ex recensione Guilielmi Dindorfii. Leipzig. Weidmann. 1829. 1-2

6. Ελένη Γεωργάκη:  Αιγαίο: Η θάλασσα των Ελλήνων

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This