EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek
Αστυπάλαια

Αστυπάλαια, η λαμπερή «Πεταλούδα του Αιγαίου»

5 Feb, 2024

Την 1η Φεβρουαρίου, παραμονή της Υπαπαντής του Χριστού μας, πραγματοποιείται στην Αστυπάλαια το μεγάλο πανηγύρι της Παναγίας της Φλεβαριώτισσας, που αποτελεί ορόσημο του ετήσιου κύκλου της θρησκευτικής ζωής των ευσεβών Αστυπαλιτών και χειμερινό ραντεβού στο νησί για εκατοντάδες αποδήμους! Το πανηγύρι αυτό έφερε κι εμένα στην Αστυπαλιά, στην καρδιά ενός χειμώνα, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και Άνοιξη! Τα όσα βίωσα στους χώρους του Μοναστηριού, όπου και πραγματοποιήθηκε όχι μόνο το πανηγύρι αυτό καθαυτό, αλλά και το κύριο μέρος των προετοιμασιών του, είναι πολλά, και ο όγκος των πληροφοριών τεράστιος σε ότι έχει να κάνει με την τοπική κουζίνα, την ζωή στο νησί και το ίδιο το πανηγύρι. Η συγκίνηση και η χαρά που αισθάνεται κανείς -ακόμα και ο «ξένος», ο παρατηρητής, όπως εγώ- συμμετέχοντας σε μία συλλογική προσπάθεια, της οποίας ο αντίκτυπος θα επηρεάσει όλους τους μόνιμους κατοίκους του νησιού, με τον απόηχό της να φθάνει ως τους απόδημους Αστυπαλίτες στα πέρατα του κόσμου!

Φθάνοντας στο χώρο της Μονής και αντικρύζοντας μια στρατιά ανθρώπων να ασχολείται όχι μόνο με το μαγείρεμα, αλλά και με τα χίλια άλλα πράγματα, που απαιτεί η επιτυχής οργάνωση ενός πανηγυριού, στο οποίο συμμετέχουν αρκετές εκατοντάδες ανθρώπων, αισθάνθηκα συγκίνηση και υπερηφάνεια, ως νησιώτισσα κι εγώ, που οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν αλλοτριωθεί από τον σύγχρονο τρόπο ζωής και τα προβλήματα της καθημερινότητας, που κλείνουν τον καθένα μας στο καβούκι του! Καταφέρνουν να εξακολουθούν να θέτουν το μεγάλο «εμείς» πάνω από το μικρό «εγώ», επιτυγχάνοντας πράγματα που φαντάζουν ακατόρθωτα, ως προς τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και το εύρος της απαιτούμενης προσπάθειας! 

Μετεωριζόμενη αενάως μεταξύ Κυκλάδων και Δωδεκανήσων, με το φυσικό αλλά και το δομημένο περιβάλλον της να την σπρώχνουν προς τις Κυκλάδες και τις αποστάσεις να την κατατάσσουν τελικώς στα Δωδεκάνησα, η Αστυπάλαια είναι ένας τόπος, που τον ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά! Ο Αριστοτέλης έγραψε γι’ αυτήν ότι «εχθρόν είναι τοις όφεσιν η των Αστυπαλαίων γη» λόγω της ανυπαρξίας φιδιών, οι Ρωμαίοι, οι οποίοι εκτιμούσαν σε κάθε τόπο πρώτα απ’ όλα τα εδέσματα του, την αποκαλούσαν «Ιχθυόεσσαν» για το πλήθος και την ποιότητα των ψαριών της, ενώ οι αρχαίοι Έλληνες, σαγηνευμένοι από τα ευωδιαστά άνθη της και τους εύγευστους καρπούς της, την ονόμασαν «Τράπεζα των θεών»! Η εκθαμβωτική ομορφιά αυτής της νησιωτικής πεταλούδας κυριολεκτικά μπορεί να ικανοποιήσει στο έπακρο και τον πλέον απαιτητικό επισκέπτη! 

Μπορεί το νησί να μην είναι ιδιαίτερα μεγάλο και ως εκ τούτου οι οικισμοί του να είναι σχετικά λίγοι σε αριθμό, όμως η πρωτεύουσά του, η Χώρα, είναι τόσο όμορφη και γοητευτική, που πραγματικά «κολλάς» μαζί της! Με το Κάστρο των Βενετών Querini, που κυριάρχησαν στο νησί για 300 χρόνια σχεδόν, να κυριαρχεί πάνω από την γραφική πολιτειούλα, με τους καλοδιατηρημένους ανεμόμυλους και τις εντυπωσιακές κόκκινες στέγες τους, να δημιουργούν ένα πραγματικό περιδέραιο στον αυχένα μεταξύ των δύο υψωμάτων, όπου απλώνονται τα κατάλευκα σπίτια του οικισμού και με τις εκκλησίες της Παναγίας της Πορταΐτισσας και της Μεγάλης Παναγιάς να αποτελούν τοπόσημά της, η Χώρα αποτελεί την αδιαφιλονίκητη star της Αστυπάλαιας, που παρ’ όλα αυτά νοιώθει πολύ κοντά της την καυτή ανάσα των επιλαχόντων διεκδικητών του τίτλου! Η Μαλτεζάνα, το Λειβάδι, ο Πέρα Γιαλός στους πρόποδες της Χώρας, το Βαθύ, ο Σχοινώντας, οι πανέμορφες παραλίες του νησιού, τα αρχαιολογικά μνημεία του και οι πάμπολλες εκκλησούλες του, ολοκληρώνουν τον χάρτη της ομορφιάς ενός τόπου, που η φύση και η Ιστορία τού χάρισαν απλόχερα τα στολίδια τους!

Γυαλός Παναγίας Φλεβαριώτισσας 1 1 1 

(αριστερά) Πέρα Γυαλός – (δεξιά) Μονή Παναγίας Φλεβαριώτισσας

(αριστερά) Λειβάδι – (δεξιά) Βαθύ

κύρια φωτογραφία: Κάστρο

 

Η Αστυπάλαια ταξίδεψε διαμέσου των αιώνων με το ίδιο όνομα, ενώ μικρές μόνο παραφθορές την εμφανίζουν και ως Αστουπαλιά, Αστροπαλιά ή Στυπαλία. Κατά τη μυθολογία η Αστυπάλαια και η Ευρώπη ήταν κόρες του Φοίνικος και της Περιμήδης και από την ένωση της Αστυπάλαιας με τον Ποσειδώνα γεννήθηκε ο Αργοναύτης Αγκαίος και ο βασιλιάς της Κω Ευρύπυλος. Πρωτοκατοικήθηκε από τους Κάρες, οι οποίοι την ονόμασαν Πύρρα εξαιτίας του κόκκινου χρώματος των εδαφών της. Η Αστυπάλαια πέρασε στην κατοχή της Μινωικής Κρήτης και αργότερα εξελληνίστηκε από αποίκους, που ήλθαν από τα Μέγαρα. Κατά τους αρχαίους χρόνους το νησί θα πρέπει να παρουσίασε ιδιαίτερη ακμή, όπως μαρτυρούν τα διάφορα ευρήματα, κυρίως νομίσματα, που βρέθηκαν στη διάρκεια ανασκαφών, αλλά και οι συχνές αναφορές σε κείμενα αρχαίων συγγραφέων. Τα ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο, που λειτουργεί στον Πέρα Γιαλό και από το οποίο ο επισκέπτης μπορεί να πιάσει την άκρη του νήματος της ιστορίας της Αστυπάλαιας. Κατά την Ελληνιστική εποχή υπήρξε λιμάνι-σταθμός των Πτολεμαίων της Αιγύπτου, ενώ κατά την Ρωμαϊκή παρουσίασε σημαντική ανάπτυξη, χάρη στα πολλά φυσικά λιμάνια της, τα οποία αποτελούσαν ορμητήριο κατά των πειρατών. 

Στους Βυζαντινούς χρόνους η έξαρση της πειρατείας άλλαξε την οικιστική δομή των νησιών, με την παρακμή των παράλιων οικισμών, τη μετακίνηση των πληθυσμών στο εσωτερικό και την ανέγερση κάστρων με σκοπό την προστασία. Στην εποχή αυτή ενδέχεται να ανάγεται το Κάστρο του Αγίου Ιωάννη, στις νοτιοδυτικές ακτές της Αστυπάλαιας, λείψανα του οποίου υπάρχουν εκεί μέχρι σήμερα. Όμως, η περίοδος που τα σημάδια της χαρακτηρίζουν ως σήμερα το νησί, είναι αυτή της Ενετοκρατίας, μιας και σ’ αυτήν ανάγεται το εντυπωσιακό Κάστρο της Αστροπαλιάς. Μετά την κατάλυση του Βυζαντινού κράτους από τους Φράγκους το 1204 και τη δημιουργία του Δουκάτου της Νάξου, ο Βενετός ιδρυτής του Μάρκος Σανούδος παραχώρησε την Αστυπάλαια στον επίσης Ενετό ευγενή Ιωάννη Querini. Αυτός ήταν ο ιδρυτής και πρώτος ιδιοκτήτης ενός οικήματος, το οποίο αποτέλεσε τον πυρήνα του σημερινού οικισμού. Οι Βενετοί έμειναν στην Αστυπάλαια από το 1207 έως το 1269, χρονιά που οι Βυζαντινοί ανακατέλαβαν το νησί. Όμως το 1310, ο δεύτερος Ιωάννης Querini, ηγεμόνας της Τήνου και της Μυκόνου, απόγονος του πρώτου, κυρίευσε ξανά την Αστυπάλαια με τη βοήθεια του Μάρκου Γριμάνι. 

Οι Querini έμειναν κύριοι του νησιού για σχεδόν 300 χρόνια. Ο καθένας με τη σειρά του ανακαίνιζε και μεγάλωνε το Κάστρο. Πλάκες με τα οικόσημα των ευγενών Βενετσιάνων που το έκτισαν και το κατοίκησαν, εντοιχισμένες σε διάφορα σημεία, μιλούν για τα περασμένα μεγαλεία του. Μία από αυτές έφτασε μέχρι τις μέρες μας εντοιχισμένη -το 1413- σ’ ένα σημείο του Κάστρου, όπου μπορεί να τη δει ο σημερινός επισκέπτης. Οι Βενετοί έχασαν την Αστυπάλαια το 1537, όταν ενέσκηψε στα νησιά ο φοβερός Μπαρμπαρόσα. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η Αστυπάλαια είχε εξασφαλίσει προνόμια και ζούσε αυτοδιοικούμενη. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821, αλλά όπως και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, δεν συμπεριελήφθη στα όρια του Ελληνικού Κράτους, παραμένοντας υπό τουρκική κατοχή μέχρι το 1912, οπότε και πέρασε στην κυριαρχία των Ιταλών. Ακολουθώντας την ιστορική διαδρομή του συνόλου των νησιών της Δωδεκανήσου, ενσωματώθηκε επισήμως με την Ελλάδα στις 7 Μαρτίου 1948.

Το Κάστρο καταλαμβάνει ολόκληρο το πλάτωμα στην κορυφή του λόφου. Ένα πυκνοκτισμένο σύνολο σπιτιών συνέθεταν το μεσαιωνικό οικισμό. Σήμερα σώζονται λίγα σπίτια, οι εξωτερικοί τοίχοι των οποίων αποτελούν και τα τείχη του Κάστρου. Μόνο στη νότια πλευρά υπάρχει ένας ισχυρός πολεμικός πύργος, που είναι γνωστός με το όνομα «Σεράι». Πάνω στο Κάστρο, ανάμεσα στις σκόρπιες κολώνες και τις πελεκητές πέτρες, είναι κτισμένες δύο πανέμορφες εκκλησίες, η Παναγία του Κάστρου ή Ευαγγελίστρια, στην είσοδό του και ο Άγιος Γεώργιος (1790), στην άκρη. Η εκκλησία της Παναγίας είναι κτισμένη το 1853 πάνω από την τοξωτή είσοδο του Κάστρου. Στο εσωτερικό της υπάρχει η κτητορική επιγραφή του 1413 και οι θυρεοί των Querini.  Γύρω από τα τείχη του Κάστρου στριμώχνονται τα ομοιόμορφα λευκά σπιτάκια με τα μπλε πορτοπαράθυρα, καθώς και πάμπολλες εκκλησίες. Τη συμφωνία του λευκού και του μπλε διακόπτει η κόκκινη απόχρωση των γερανιών που ανθίζουν στις «αρτάνες», στα στενοσόκακα της γραφικής πολιτειούλας. Στις παλιές γειτονιές της Χώρας δεν υπάρχουν μεγάλοι ελεύθεροι χώροι και πλατείες. 

Τα αστυπαλίτικα παραδοσιακά σπίτια είναι μικρά, τετράγωνα και ολόλευκα, κολλημένα το ένα πάνω στο άλλο κατά μήκος των στενών καλντεριμιών, φέρουν δε βενετσιάνικες αρχιτεκτονικές επιρροές, ενώ τα εντυπωσιακά ξύλινα μπαλκόνια τους, τα «μπακλαβαδωτά» μοιάζουν με τα κυκλαδίτικα. Εξάλλου σ’ ολόκληρο το νησί το κυκλαδίτικο χρώμα μοιάζει να υπερτερεί του δωδεκανησιακού. Πολύ κοντά στους διάσημους ανεμόμυλους βρίσκεται η πλατεία του Δημαρχείου, απ’ όπου ξεκινούν οι δυο βασικοί δρόμοι, που τραβούν την ανηφόρα προς το Κάστρο. Ο καθένας οδηγεί σε μια ονομαστή εκκλησία! Στη Μονή της Παναγίας της Πορταΐτισσας, προς την πλευρά του Λειβαδιού, ο ένας και στην Μεγάλη Παναγιά, προς την πλευρά του Πέρα Γιαλού, ο άλλος. Η Μεγάλη Παναγιά με την βοτσαλωτή αυλή της είναι ενταγμένη σ’ ένα συγκρότημα πέντε ναών, οι οποίοι με φόντο τη θάλασσα δημιουργούν μια εικόνα ξεχωριστή ομορφιάς. Η Παναγιά η Πορταΐτισσα αποτελεί το θρησκευτικό κέντρο του νησιού και το μεγαλύτερο προσκύνημα. Άρχισε να κτίζεται το 1762 από τον τυφλό Όσιο Άνθιμο από την Κεφαλλονιά, ο οποίος προηγουμένως είχε κτίσει τις Μονές Ζωοδόχου Πηγής στη Σίκινο και Αγίου Γεωργίου στο Καστελόριζο. Η ανέγερση κράτησε εννιά χρόνια και στη διάρκειά της η παράδοση μιλά για πολλά θαύματα. Είναι αφιερωμένη στην Παναγία την Πορταΐτισσα της Μονής Ιβήρων, αντίγραφο της εικόνας της οποίας έφερε ο Όσιος Άνθιμος στην Αστυπάλαια. Το Δεκαπενταύγουστο γίνεται στη χάρη Της το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού με βιολιά και λαούτα. Κοντά στη Μονή λειτουργεί το Εκκλησιαστικό Μουσείο της Αστυπάλαιας, με σπάνια κειμήλια εξαιρετικής τέχνης.

Οι δαντελωτές ακτές της Αστυπάλαιας δεν είναι παρά ένας αδιάκοπος «αγώνας» της στεριάς με την θάλασσα, καθώς καθεμιά τους παλεύει θαρρείς να κερδίσει πόντους στα «εδάφη» της άλλης. Στο κέντρο περίπου του νησιού η στεριά στενεύει τόσο πολύ, που μια λωρίδα γης μόλις 100 μέτρων συνδέει τα δύο τμήματά του. Το Στενό, όπως το λένε οι ντόπιοι, χωρίζει την Αστυπάλαια στο ανατολικό Μέσα Νησί και στο δυτικό Έξω Νησί. Η Χώρα βρίσκεται στο Έξω Νησί και ο δρόμος που την συνδέει με το ανατολικό τμήμα του νησιού ξετυλίγεται συναντώντας τις παραλίες Μαρμάρι, Στενό, Πλάκες και Μπλε Λιμανάκι, για να καταλήξει μετά από 9 χιλιόμετρα συνολικής διαδρομής στην Ανάληψη, την διάσημη Μαλτεζάνα, τον δεύτερο μεγαλύτερο -μετά τη Χώρα- από τους οικισμούς του νησιού, που πήρε το δεύτερο όνομά του, πιθανότατα, από τους Μαλτέζους πειρατές, που στάθμευαν στην περιοχή με τα πλοία τους. Σήμερα, στον όρμο με τον μικρό μόλο αράζουν μόνο ψαροκάικα και τουριστικά σκάφη μιας και η Μαλτεζάνα αποτελεί παραθεριστικό, κυρίως, οικισμό σε μια περιοχή κατάφυτη από περιβόλια και αμπέλια. Εδώ βρίσκονται τα σπουδαίας αρχαιολογικής σημασίας Προχριστιανικά Λουτρά του Ταλαρά (3ος – 4ος αιώνας π.Χ.), καθώς και το ψηφιδωτό με θέμα τις εποχές του χρόνου και τα σύμβολα του ζωδιακού κύκλου, που αποδίδονται με χαρακτηριστικά γαλάζια και κεραμιδί χρώματα. Στο κέντρο του ψηφιδωτού αυτού, υπάρχει η προσωποποίηση του χρόνου που κρατά τη γήινη σφαίρα, καθώς και παραστάσεις με τα ζώδια και τις τέσσερις εποχές.

Μετά τη Μαλτεζάνα ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος οδηγεί στην γαλήνια περιοχή του Σχοινώντα και από εκεί ανηφορίζει στα απότομα βουνά αυτής της πλευράς του νησιού, προσφέροντας πανοραμική θέα του Κόλπου Βάι, πριν καταλήξει στον κλειστό Όρμο Βαθύ. Η περιοχή του Βαθιού είναι από μόνη της ένα αξιοθέατο αποτελώντας έναν πολύ κλειστό όρμο, με στόμιο μόλις 50 μ., που μοιάζει περισσότερο με λιμνοθάλασσα. Εδώ βρίσκονται δυο μικροί οικισμοί. Το Έξω Βαθύ, στην είσοδο του Όρμου, με τις εκκλησίες του Αγίου Ιωάννη και της Παναγίας του Θωμά και το Μέσα Βαθύ, στο μυχό του Όρμου, με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου να αγναντεύει από το λόφο τα λίγα σπίτια του οικισμού, τα χωράφια με τα λιγοστά δέντρα και αμπέλια, αλλά και τα δεμένα στο μώλο ψαροκάικα. Σ’ αυτήν την περιοχή βρίσκεται και το Μοναστήρι της Παναγιάς της Πουλαριανής.

Επιστρέφοντας στο Μέσα Νησί ακολουθούμε μια εντελώς διαφορετική διαδρομή, που ξεκινά από τη Χώρα και διατρέχει τα βουνά της δυτικής πλευράς του νησιού, προσφέροντας πανοραμικές εικόνες της Χώρας και του Λειβαδιού κατά το ξεκίνημά της και απολαμβάνοντας στη συνέχεια την θέα του Έξω Νησιού και των ήρεμων βουνών με τα διάσπαρτα λευκά εκκλησάκια. Το τέλος αυτής της διαδρομής -περίπου 8 χλμ.- σηματοδοτείται από το Μοναστήρι της Παναγίας της Φλεβαριώτισσας, που γιορτάζει στις 2 Φεβρουαρίου αποτελώντας το χειμερινό ραντεβού των Αστυπαλιτών απ’ όλο τον κόσμο. Στα δυτικά του νησιού βρίσκεται και η όμορφη παραλία του Αγίου Ιωάννη με το ομώνυμο γραφικό, κατάλευκο εκκλησάκι να ξεπροβάλλει ανάμεσα σε δύο απότομες πλαγιές, σε  μια περιοχή γεμάτη περιβόλια.

Πολύ κοντά στη Χώρα βρίσκεται το Λειβάδι, ο ανθισμένος κήπος του νησιού, που μαζί με την Μαλτεζάνα και τον Πέρα Γιαλό αποτελούν τους μεγαλύτερους οικισμούς της Αστυπάλαις. Τα περιβόλια με τις μανταρινιές, τις πορτοκαλιές και τ’ αμπέλια, καθώς και τα σπίτια τα πνιγμένα στα λουλούδια, απλώνονται σε όλο το πλάτος και το μήκος της ρεματιάς του Λειβαδιού, η οποία καταλήγει σε μια όμορφη παραλία. Από το Λειβάδι ξεκινά ο δρόμος, ο οποίος προσφέροντας εντυπωσιακές εικόνες της Χώρας, οδηγεί αρχικά στην απομονωμένη παραλία των γυμνιστών Τζανάκι και αφού περιδιαβεί πλήθος μικρών όρμων και την παραλία του Πάππου, καταλήγει στην προκλητικής ομορφιάς αμμουδιά του Αγίου Κωνσταντίνου. Δύο ακόμα από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού είναι προσβάσιμες με τουριστικά σκάφη, που ξεκινούν από τον Πέρα Γιαλό και τη Μαλτεζάνα. Πρόκειται για τα Καμινάκια και τις Βάτσες, όπου υπάρχει σπήλαιο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Τα σκάφη κάνουν επίσης εκδρομές προς το νησάκι Κουτσομύτης, ένα από τα πολλά που περιβάλλουν την Αστυπάλαια.

Ο Πέρα Γυαλός αποτελεί σήμερα το παραδοσιακό ψαράδικο λιμάνι της Αστυπάλαιας, ενώ μέχρι πριν λίγα χρόνια, ήταν η μοναδική πύλη εισόδου στο νησί, πριν δημιουργηθεί ο νέος σύγχρονος λιμένας στον Άγιο Ανδρέα. Εδώ εξακολουθούν ωστόσο να δένουν τα πλοία της ενδοδωδεκανησιακής γραμμής, ενώ πολυσύχναστη, ιδιαιτέρως το καλοκαίρι, είναι και η μικρή μαρίνα που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια.

Οι αστυπαλίτικες γεύσεις  είναι εξίσου ενδιαφέρουσες και αξέχαστες με τις φυσικές ομορφιές του νησιού. Η θάλασσα της Αστυπάλαιας φιλοξενεί άφθονα ψάρια, τα οποία απλόχερα προσφέρει προς τέρψιν των ντόπιων, αλλά και των φίλων του νησιού. Δοκιμάστε τα παστά ή λιόκαφτα (κυρίως σαρδέλες, κολιούς και σαβρίδια), ενώ μπορείτε να βρείτε όποιο άλλο είδος ψαριού επιθυμείτε μαγειρεμένο με όλους τους γνωστούς τρόπους. Μην παραλείψετε επίσης να ζητήσετε αστακομακαρονάδα και χταποδοκεφτέδες. Εξίσου περιζήτητα και εύγευστα είναι και τα τυροκομικά προϊόντα του νησιού, μεταξύ των οποίων η χλωρή, η κοπανιστή, η μυζήθρα σε καλαθάκι, το ανθότυρο, η «ξυαλίνα» (είδος γιαουρτιού), αλλά και το λαδοτύρι. Όλα αυτά συνοδεύονται θαυμάσια με το αστυπαλίτικο ψωμί, που σιγοψήνεται σε παραδοσιακούς φούρνους από τις νοικοκυρές του νησιού. Από τα κρεατικά, ξεχωριστή θέση κατέχει το λαμπριανό, αρνί ή κατσίκι γεμιστό με ρύζι και μπαχαρικά. Δοκιμάστε επίσης σκορδομακαρονάδα, ρεβιδοκεφτέδες, κολοκυθοκεφτέδες, ντολμαδάκια με κολοκυθοανθούς, αλλά και τα ραντιστά, ένα μοναδικό σε σύλληψη και εκτέλεση φαγητό, που έχει ως βάση τις φακές, οι οποίες βράζουν με μικρούς σβώλους από αλεύρι. Το φαγητό συμπληρώνουν σοταρισμένα κρεμμύδια, σβησμένα με ξύδι και ξερός τριμμένος δυόσμος. Όσο για τα γλυκά, το θαυμάσιο ντόπιο μέλι πρωταγωνιστεί τόσο στα υπέροχα πουγκιά (γλυκές τυρόπιτες), όσο και στους λουκουμάδες, τα ξεροτήγανα, τα μελομακάρονα και το παστέλι. Τέλος, αναζητείστε τα περίφημα κιτρινοκούλουρα της Λαμπρής, με αλεύρι, χλωρή Αστυπάλαιας -ή ανθότυρο- και βούτυρο, που παίρνουν όνομα και χρώμα από τη ζαφορά, τον κρόκο, του οποίου η χρήση είναι τόσο διαδεδομένη στο νησί, ώστε προστίθεται ακόμα και σε πιάτα με ψαρικά. Τέλος, να σημειώσουμε ότι ο Πλίνιος αποδίδει στα σαλιγκάρια του νησιού θεραπευτικές ιδιότητες.

 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This