EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek
Γονιός δεν γεννιέσαι,γονιός γίνεσαι!

Γονιός δεν γεννιέσαι, γονιός γίνεσαι!

11 Dec, 2023

“Έχω κουραστεί να εξηγώ παιδί μου συνεχώς τα απανωτά ερωτήματα σου!!”

-Μαμά δεν είναι απανωτά!! αναπάντητα είναι!!

Σου έχω ζητήσει να μάθω δεκάδες φορές πως γεννήθηκα που γεννήθηκα γιατί είμαστε μόνο οι δυο μας και γιατί είμαι γεμάτη απορίες!!

 Γιατί εγώ δεν έχω πατέρα βρε μαμά; γιατί στο σχολείο με φωνάζουν ‘μπάσταρδη;’

– Όλοι οι συμμαθητές μου έχουν οικογένεια εγώ ούτε αδέλφια δεν έχω!!

Η πόρτα βρόντηξε για ακόμα μία φορά..

 Η Μαρίνα δεν έκανε την κίνηση να τρέξει πίσω από τη μικρή, μάταιο θα ήταν.

Ποτέ δεν θα καταλάβαινε γιατί η ζωή της ήταν ένα καθημερινό μαρτύριο.

Κλείδωσε την πόρτα του δωματίου της και ξετρύπωσε το μικρό κλειδωμένο κασελάκι από το βάθος της ντουλάπας..

το κλειδί πάντοτε φυλαγμένο στον κόρφο της σε ένα λεπτό αλυσιδάκι με το σταυρό της για προστασία, μη χαθεί ο πολύτιμος θησαυρός της.

Άρωμα ξεχύθηκε από τα ποτισμένα γράμματα και κιτρινισμένα σαν παλιοφυλλάδες από τον καιρό, λεκιασμένα γράμματα σκέφτηκε θλιμμένη .

-“Αγάπη μου δεν σε ξεχνώ ποτέ.

 Η ζωή εδώ είναι δύσκολη ο πόλεμος δεν τελειώνει ο εχθρός καθημερινά πλησιάζει στα δικά μας μέρη και κινδυνεύει η ζωή μας, δεν ξέρω πότε θα σου ξαναγράψω μα να θυμάσαι πως όσο ζω θα αναπνέω μόνο για σένα.

Η καρδιά μου γίνεται κάθε μέρα και πιο πέτρινη… μπροστά στη δυστυχία που συναντώ αλλά όταν κάθομαι στα γρήγορα και σου γράφω η ψυχή μου επανέρχεται.

Θυμάσαι την αγάπη μας; τον έρωτά μας;

Σαν το κύμα από τη θάλασσα με συνεπήρε στο δικό σου ρυθμό… 

Δεν θα αργήσω να γυρίσω λατρεμένη μου, λένε ότι σύντομα ο εχθρός θα μας πιάσει και θα μας αφανίσει αλλά εγώ είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα λήξει αυτή η τρέλα.

Οι Ιταλοί είναι φίλοι μας δεν θέλουν να μάχονται εναντίον μας ούτε εμείς εναντίον αυτών .

Έχουν περάσει έξι μήνες Μαρίνα μου νισάφι πια θα του περάσει του Μουσολίνι αγάπη μου.

Να το θυμάσαι ,σε φιλώ αγαπημένο μου γιασεμί είσαι στη σκέψη μου.”

Τα δάκρυα της Μαρίνας πότισαν το χαρτί.

Ποτέ δεν φαντάστηκε ότι δύο μήνες μετά τη λήξη του πολέμου και μετά το ιστορικό όχι του Μεταξά στον Ιταλό θα ήταν και το τελευταίο γράμμα που είχε λάβει από τον άντρα της.

Ο Άρης εξαφανίστηκε σαν να άνοιξε η τον κατάπιε δεν έμαθε ποτέ ότι η άτυχη Μαρίνα δύο μήνες μετά θα έφερνε στον κόσμο την μονάκριβη τους.

Η πρεσβεία δεν μπόρεσε να κάνει το παραμικρό.

Τα ίχνη του Αριστείδη ήταν ανύπαρκτα. Αναγκάστηκε να γεννήσει μόνη στο σπίτι με τη μαία της γειτονιάς στο καυτό από τη ζέστη δωμάτιο με τον τσίγκο να ζεματάει από τη θέρμη του ήλιου.

Η μονάκριβη της ήρθε στον κόσμο στις 28 Ιουνίου του 1941 .

Το όνομά της Αριστέα το όνομα του πατέρα της ….

Ο αγώνας της Μαρίνας ήταν χωρίς προηγούμενο για όλα αυτά τα χρόνια.

 Η καθημερινότητα της ένα μαρτύριο μα το χαμόγελο της στη μικρή Αριστέα δεν έλειπε ποτέ.

Η μοδιστρική ήταν αυτή που τις κράτησε ζωντανές και ζεστές στα δύσκολα χρόνια που η χώρα συνεχώς ήταν απειλούμενη πολιτικά.

Μέρα με τη μέρα η Μαρίνα γινόταν δυνατή και πιο γνωστή στις κύριες των πλουσίων σπιτιών με κόπο και ιδρώτα… το μαγαζάκι της στη γωνία Δαμάρεως και Λευκίππου την έκανε να μπορεί να προσφέρει τα πάντα στην κόρη της ώστε να μην της λείψει τίποτα εκτός από πατέρα ….τον πατέρα της….

Μεγαλείο ψυχής καθημερινά να είναι μάνα και πατέρας μαζί.

Μα την δική της ψυχή δεν την κέρδισε κανένας.

Δεν την κράτησε κάποιος αγκαλιά.

Δεν αφέθηκε στις ορμές της ηλικίας της.

Μία γυναίκα ούτε τριάντα ετών ήταν μόνη από επιλογή.

 Μόνη με την πίστη της.

 Και να εξηγήσει στην κόρη της τι…

 και να της έλεγε:

πως πριν μερικές μέρες ήρθε γράμμα από τον ερυθρό Σταυρό που την ενημέρωναν για την αλήθεια;

“Ο πατέρας σου χάθηκε στον πόλεμο έψαξαν και τον βρήκαν έχει ξαναφτιάξει τη ζωή του …έχει άλλη οικογένεια δύο μικρά παιδιά, παντρεμένος στο Πρίντεζι της Ιταλίας με την κόρη του αξιωματικού της μονάδας τραυματισμένος μα μία χαρά έδωσε τον έρωτά του στη νοσοκόμα στις σκηνές του πολέμου.

Οχι παιδί μου καλύτερα να μισείς εμένα παρά αυτόν.

Δεν θα σου πω μισή λέξη ….

Και τα χρόνια περνούσαν και η Αριστέα στο γυμνάσιο…

 Σαν σίφουνας ενοχλημένη από κάτι …

“Ο καθηγητής των αρχαίων είναι σπαστικός με βασανίζει κάθε μέρα στον πίνακα με τις ώρες- το κείμενο με τη μετάφραση:

Ἀθηναῖοι, ὡς καὶ οἱ ἑτέρας πόλεις κατοικοῦντες,!!

μαμά αύριο σχολείο δεν πρόκειται να πάω!!”

Η Μαρίνα τραβούσε τα πάνδεινα από την έφηβη κόρη της.

Ένιωθε ενοχές χωρίς να φταίει απόλυτα η ίδια .

Αύριο θα πάω στον καθηγητή σκέφτηκε και θα του μιλήσω θα του εξηγήσω ότι αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα στην ψυχολογία της και η έλλειψη γονέα της κόστιζε, έτσι και έκανε.

Ντυμένη κομψά με το αξιοπρεπές μπεζ ταγιέρ της το όμορφο κομψό καπέλο της και την ασορτί τσάντα της, ελάχιστο μόνο κραγιόν και λίγο ρουζ μία σταγόνα σανδόξυλο στο λαιμό μπήκε στο παλιό γυμνάσιο της Παλαιοκαστρίτσας.

 -Παρακαλώ τον κύριο Βασίλειο Κοπέρνικο.

 Είμαι η κυρία Πετρίδου μητέρα της Αριστέας.

Ο κυρ Δημήτρης έτρεξε να φωνάξει τον διευθυντή να γνωρίσει τη φημισμένη μοδίστρα της Αθήνας και μητέρα της ζωηρής Αριστέας.

Η Μαρίνα ένιωσε ότι έχασε το φως της… τα πόδια της με το ζόρι την βαστούσαν.

Ο ψηλός μελαχρινός άντρας γύρω στα σαράντα την κοιτούσε το ίδιο έντονα το ίδιο έκθαμβος και απορημένος ..

Έχασε τα λόγια του για πρώτη φορά στη ζωή του μετά το θάνατο της Αλίκης της γυναίκας του από την επάρετο νόσο….δεν είχε κοιτάξει ούτε για αστείο άλλη γυναίκα.

Έχοντας στιγμές αμηχανίας η Μαρίνα του εξήγησε όλη την ιστορία, κομπιάζοντας του εξιστόρησε τα πάντα για το παρελθόν της μικρής και τα ανήσυχα χρόνια της .

Ο Βασίλης δεν άντεξε να ακούσει μέχρι το τέλος.

Σηκώθηκε όρθιος και έδωσε το χέρι του στη Μαρίνα” Σας υπόσχομαι να της φερθώ σαν κόρη μου”

Είπε με κόμπο στο λαιμό.

Η Μαρίνα κοίταξε τη βέρα στο χέρι του μην ξέροντας την αλήθεια για τη ζωή του βαθιά μέσα της ένιωσε μία απογοήτευση μία αμυχή ζήλειας.

Πόσο τυχερή η σύζυγος του σκέφτηκε.

 Έφυγε ανακουφισμένη από τη συζήτηση όμως.

Πέρασαν οι μέρες με την Αριστέα να επιστρέφει πια πιο ήρεμη και πιο χαρούμενη από το γυμνάσιο ως δια μαγείας έπαψε να συζητά για τον ανόητο καθηγητή των αρχαίων αντίθετα έπεσε με τα μούτρα στο διάβασμα.

Εκείνο το Σάββατο το κουδούνι χτύπησε με το Βασίλη να στέκεται όρθιο στην πόρτα και το λαμπερό χαμόγελο του να κατακλύζει όλο το χώρο.

-Κύριε καθηγητά έγινε κάτι; δεν σας περίμενα!!

Το βλέμμα της γυναίκας έπεσε πάνω στο δάχτυλό του… η βέρα έλειπε από κει…

Μα τι να συνέβη σκέφτηκε Μαρίνα.

– Ήρθα να σας πω τα νέα της κόρης σας μην ανησυχείτε… εσείς πείτε μου αν τη βλέπετε πιο καλά αν έχετε κάποιο παράπονο, ή αν έχει κάποιο παράπονο από μένα .

-Εγώ… δηλαδή τι να σας πω Κύριε Βασίλη είναι αλλαγμένη προς το καλύτερο .

Η Αριστέα ξετρύπωσε από το δωμάτιο της “Κύριε Βασίλη ήρθατε είχα μία αγωνία! ουφ ελάτε καθίστε, η μαμά θα φτιάξει υπέροχα ντολμαδάκια και εμείς θα κάνουμε την επανάληψη που είπαμε”

Η Μαρίνα άναυδη κοιτούσε και τους δύο.

Η κόρη της γελούσε πρώτη φορά έτσι στα δεκατρία της…

-Μπορώ να μείνω ήχησε η φωνή του Βασίλη στα αυτιά της ..

– Δεν έχει πρόβλημα η γυναίκα σας…. απάντησε η Μαρίνα 

-Μαμά η γυναίκα του κυρίου Βασίλη είναι εκεί είπε δείχνοντας τον ουρανό σίγουρα δεν έχει κανένα θέμα, εσύ έχεις;

Η Μαρίνα άναυδη δεν μπορούσε να πιστέψει τις στιγμές που ζούσε ούτε και την χαρούμενη αυθάδεια της κόρης της.

Στο τραπέζι η Αριστέα μιλούσε με τον Βασίλη σαν να είχε γεννηθεί για να είναι η κόρη του.

Γελούσαν μα η ίδια ένιωθε πότε πίκρα ποτέ χαρά για το παιδί της …

Οκτώ μήνες μετά…

Στο τέλος της σχολικής χρονιάς ο γάμος του Βασίλη και της Μαρίνας έγινε στην Κέρκυρα στον Άγιο Σπυρίδωνα με την Αριστέα ντυμένη με το ροζ σατέν ραμμένο φόρεμα της σαν ορτανσία από τη μητέρα της τον Βασίλη να πλέει σε πελάγη ευτυχίας μέσα στο μπλε κοστούμι του και τη Μαρίνα λαμπερή απαστράπτουσα στο έκρου νυφικό της σε στενή γραμμή τονίζοντας τις υπέροχες καμπύλες της. Δεν θύμιζε σε τίποτα τη γυναίκα εκείνη από το παρελθόν.

Την θέση στις ρυτίδες είχαν δώσει τα υγείας ροζ μάγουλα… ευτυχίας 

Ο παπά Φανούρης ρώτησε:

– Ο κουμπάρος;

Η Αριστέα σοβαρή του απάντησε:

 Η κουμπάρα είμαι εγώ πάτερ Φανούριε… δεν σας κάνω; η κόρη τους είμαι!!

Ο Βασίλης την έσφιξε στην αγκαλιά του.

Της είπε με σπασμένη φωνή βραχνή:

-Είσαι η κόρη της ψυχής μου …Θα είσαι μέχρι να πεθάνω θα σε προστατεύω μέχρι τα βαθιά γεράματα και εσένα και τη μητέρα σου.

Η Αριστέα τον κοιτούσε με αγωνία και αγάπη με έντονα συναισθήματα.

Του απάντησε σοβαρή και δυνατά: -Πατέρα είμαι η κόρη σου αλλά και κουμπάρα πάμε λοιπόν η νύφη είναι χρόνια εκεί και σε περιμένει!!

Τα χειροκροτήματα δεν σταματούσαν, πυροτεχνήματα ολοκλήρωσαν το κυριακάτικο πρωινό με τη Μαρίνα να στοιβάζει για πάντα το κασελάκι στη σοφίτα.

-Άστο μαμά μην κρύβεσαι το έχω διαβάσει, το κλειδάκι έχεις να το φορέσεις από όταν γνώρισες τον πατέρα μου τον Βασίλη.

 Η Μαρίνα έκλαιγε με αναφιλητά -Συγνώμη κόρη μου.

– Γιατί κλαις καλέ μαμά;

 Η ζωή έχει δεύτερες ευκαιρίες αρκεί να αφήσεις τις πρώτες εκεί που πρέπει στη θέση τους στο παρελθόν.

-“Ορκίζομαι στο θεό Απόλλωνα τον ιατρό και στο θεό Ασκληπιό και στην Υγεία και στην Πανάκεια και επικαλούμενος τη μαρτυρία όλων των θεών ότι θα εκτελέσω κατά τη δύναμη και την κρίση μου τον όρκο αυτόν και τη συμφωνία αυτή. Να θεωρώ τον διδάσκαλό μου της ιατρικής τέχνης ίσο με τους γονείς μου και την κοινωνό του βίου μου.”

Η Αριστέα πλέον πτυχιούχος ιατρικής. Μια ανθοδέσμη στα χέρια ο Βασίλης την σήκωσε στην αγκαλιά του σαν μωρό.

-Σε ευχαριστώ κόρη μου.

– Αμάν βρε μπαμπά κατέβασε με γίναμε ρεζίλι…γέλια ευτυχία…γονιός δεν γεννιέσαι…. γίνεσαι.

 

 

 

 

 photo ddimitrova / https://pixabay.com 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This