Σε είδα, γη, πολύχρωμη βιτρίνα
Μες απ΄του ήλιου τις περασάδες
τ΄άβροχα βότσαλα θαλασσινής αυλής
τους ψιθύρους των δέντρων που σκορπίζουν τη γύρη
τον ξέγνοιαστο ορίζοντα που αστράφτει την αιωνιότητα
το βλέμμα της δύσης που κλείνει το χορό
Σε είδα, Αρετούσα, με τ΄απελπισμένα σου δάκρυα
κι εσένα, τεθλιμμένε γέροντα, με τα στεγνά σου μάτια
Από ”΄Αδειοι Στίχοι ”
photo imlakshyaa, https://pixabay.com



























