ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είπαν Οι Φίλοι

February 1, 2023

EnglishGreek
greek-news-and-Radio-FL-logo

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida
The Greek Newspaper and the Greek Radio of Florida

EnglishGreek

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

greek-news-and-Radio-FL-logo
EnglishGreek
Ηχούν οι σάλπιγγες

Ηχούν οι σάλπιγγες της Αποκάλυψης (Γ’ μέρος)

3 Nov, 2022

Το Γ΄ Μέρος του άρθρου του Π. Τραϊανού

 

Το άσπρο άλογο λοιπόν με τον Καβαλάρη του είναι ο Αλέξανδρος επάνω στον Ελληνισμό. Το κόκκινο άλογο με τον Καβαλάρη του είναι ο εκάστοτε διάδοχός Του αυτοκράτορας της Ρώμης επάνω στην αυτοκρατορία τής Ρώμης. Το μαύρο άλογο με τον Καβαλάρη είναι ο Ιησούς επάνω στον Ιουδαϊσμό, που είναι ο «Κάτω Κόσμος» σύμφωνα και με τον Ίδιο. Το χλωρό άλογο με τον Καβαλάρη είναι οι διάδοχοί του Πατριάρχες και Πάπες επάνω στη χριστιανική Νέα Ρώμη και βέβαια τα είδωλά της. Οι Καβαλάρηδες οι οποίοι συνδέονται με τον Ελληνισμό είναι «ζωντανοί» άνθρωποι, ενώ αυτοί, οι οποίοι συνδέονται με τον Ιουδαϊσμό εμφανίζονται ως σκελετοί και άρα ως «νεκροί» άνθρωποι. Ο Αλέξανδρος κρατά τόξο, γιατί στη σύντομη ζωή του έκανε νικηφόρες μάχες σε μεγάλες αποστάσεις, οι οποίες είχαν περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα και του απέδωσαν αίγλη και δόξα, αλλά δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο «βάθος» κατάκτησης …Μοιάζουν με χτυπήματα τόξου, που, ναι μεν σκοτώνουν σε μακρινές αποστάσεις, αλλά είναι αδύναμα. Αντίθετα οι διάδοχοί του στο άλογο της Ρώμης κρατάνε ξίφος και άρα κατακτούν πραγματικά τους χώρους κι εγκαθιστούν πραγματικά το καθεστώς τους.
Ο Ιησούς πάνω στο άλογο του Ιουδαϊσμού κρατά ζυγό, γιατί υποσχόταν Δικαιοσύνη και τιμωρία των αδίκων …Μέσα στον ρόλο Του ως «Υιός του Ανδρός» —και πριν παραδώσει στους διαδόχους Του— θα έπρεπε να σεβαστεί κάποιους περιορισμούς. Για την ασφάλεια του Σχεδιασμού έπρεπε ν’ αποφύγουν οι διάδοχοί Του έναν γενικό «θερισμό», ο οποίος θα μπορούσε να καταστρέψει τις προοπτικές ολοκλήρωσης του Σχεδιασμού. Τότε ακούστηκε η φωνή πριν την εναλλαγή των δύο τελευταίων αλόγων. (Αποκ. Ιωάν. 6.6):. «καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν· χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες κριθῆς δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς». Με βάση τη λογική ο «Υιός τού Ανδρός» υποχρεούταν να προστατεύσει τον Ελληνισμό, προκειμένου να μην χαθεί το θηλυκό σύστημα που γεννά.
Γι’ αυτόν τον λόγο γίνεται αναφορά στον «σίτο» ή στον «οίνο», που για τον αρχαίο Κόσμο ήταν συμβολισμοί που αφορούσαν τους Έλληνες. Το άλογό Του ήταν μικροκαμωμένο άσχημο κι ασήμαντο σαν στείρο μουλάρι —όπως είναι ο ιουδαϊκός Κόσμος— κι αυτό που έμενε ήταν μόνον ο Λόγος Του. Αντίθετα το άλογο των διαδόχων Του είναι τρομερό …Είναι το «χλωρό» άλογο της χριστιανικής Ρώμης, το οποίο είναι ακόμα αγριότερο, ισχυρότερο και απείρως φονικότερο από το άλογο της ελληνιστικής Ρώμης. Ο καβαλάρης εκεί κρατά το δρεπάνι τού Χάρου, γιατί απλούστατα ο Χριστιανισμός εξιουδάιζε ακόμα και με τη βία τούς πληθυσμούς και άρα τους «θέριζε», βάζοντάς τους μαζικά στον Κάτω Κόσμο. Επάνω στον χλωρό ίππο κάθονταν οι «αλάθητοι» Πάπες και Πατριάρχες, οι οποίοι εξειδικεύονταν στα λάθη. Το τέταρτον της Γης που «θέρισαν» είναι περίπου το τελικό μέγεθος του Χριστιανισμού σε σχέση με τις άλλες τρεις μεγάλες θρησκείες …Το Ισλάμ, τον Ινδουισμό και τον Βουδισμό.

Ο Προτεσταντισμός και η «αρπαγή» τής «Νύφης» από τους «μαστροπούς»

Όταν η Νέα Ρώμη μπήκε στην «έρημο» του Ισλάμ —για να φυλαχθεί η «Γυναίκα»— αυτό ήταν κάτι, το οποίο επηρέασε το σύνολο του Σχεδιασμού. Τον «έσπρωξε» προς τη Δύση, εφόσον εκεί υπήρχε πλέον «χώρος» για τον Χριστιανισμό να «καλπάσει». Με την «έρημο» του Ισλάμ ο Θεός είχε προφυλάξει τον Ελληνισμό τής Ανατολικής Αυτοκρατορίας, αλλά ταυτόχρονα «σφράγισε» κι όλον τον χώρο. Κάπου εδώ όμως αρχίζουν οι κίνδυνοι. Ο Χριστιανισμός μέχρι τότε είχε εξασφαλίσει ένα ασφαλές «λειτουργικό» με μέσον τις εσωτερικές συγκρούσεις …Είχε μάθει να συντηρείται από την «αντιπαράθεση» των δύο μεγάλων Ρωμών κι αυτό έδινε δύναμη στην εκάστοτε κυρίαρχη Ρώμη και τη βοηθούσε στην επιβίωση. Μέσω του ανταγωνισμού η μία Ρώμη δηλαδή λειτουργούσε ως «δεκανίκι» τής άλλης. Όμως, μετά την Άλωση της Νέας Ρώμης η μονοκρατορία τής Ρώμης μέσα σ’ έναν Χριστιανισμό, ο οποίος θα επεκτεινόταν σε όλη τη Δύση, δεν είχε μεγάλες προοπτικές διαιώνισης.
Εξαιτίας αυτής της αλλαγής η Ρώμη έπρεπε να βρει λύση και άρα να εφεύρει νέο «δεκανίκι» …Να εφεύρει νέο εσωτερικό «εχθρό» μέσα στην αυτοκρατορία της …Να βρει έναν νέο εχθρό, τον οποίο θα υποδείκνυε στους πιστούς της σαν τον «κακό», που δεν επέτρεπε στην ίδια να «σώσει» το ποίμνιό της. Γι’ αυτόν τον λόγο είχε εξειδίκευση σε αιρέσεις και κυνηγούσε «μάγισσες». Έψαχνε «εχθρούς» για να επαναλάβει τον επιτυχή σχεδιασμό με τη Νέα Ρώμη, η οποία πλέον βρισκόταν εκτός Χριστιανισμού. Εφόσον λοιπόν η Ρώμη είχε συμφέρον από την αντιπαλότητα με κάποιον άλλο «πόλο», γνώριζε πώς θα τον δημιουργούσε, όταν αυτός δεν υπήρχε. Ποιος θα ήταν καλύτερος «πόλος» από τον «Αντιρωμαϊκό» πόλο των γερμανικών λαών; …Έναν πόλο, ο οποίος μισούσε τη Ρώμη για πολλούς αιώνες …Έναν πόλο, ο οποίος την ευνοούσε απόλυτα, εφόσον, και μόνον που υπήρχε —όση δύναμη κι αν έπαιρνε— θα τη συντηρούσε κι αυτήν στη «ζωή» …εφόσον εξαιτίας της υπήρχε.
Αυτός ακριβώς είναι ο Προτεσταντισμός …Μια αντίδραση στη Ρώμη, η οποία θα υπήρχε μόνον για όσο διάστημα υπήρχε η ίδια η Ρώμη. Ο Προτεσταντισμός ξεκίνησε από τον κακομοίρη τον Λούθηρο και σταδιακά έγινε ένα «αντιρωμαϊκό καλάθι», όπου μέσα του έμπαιναν όλες οι «διαμαρτυρίες» εναντίον τής Ρώμης …Ένα «καλάθι» μέσα στο οποίο είχε θέση η «διαμαρτυρία» τού κάθε «πικραμένου» …Ένα «καλάθι» χωρίς κάποιο ξεχωριστό θεολογικό «δόγμα» πέρα από τη «διαμαρτυρία» για το «αλάθητο» του Πάπα ή την πνευματική «κηδεμονία» τής Ρώμης …Ένα «καλάθι», το οποίο δεν έχει κάποια συγκεκριμένη οργανωτική δομή και ο μόνος συνεκτικός του δεσμός είναι τα κοινά συμφέροντα των ομόδοξων και η αντιπαλότητά τους με τη Ρώμη …Μια δομή, που απλά, όταν τα συμφέροντα αυτά απειλούνταν, έθετε ως επικεφαλής της τον πιο ισχυρό τής διαμαρτυρίας και στην περίπτωσή μας την Τρίτη Ρώμη τής Υόρκης …Την Τρίτη Ρώμη των Γερμανών Αγγλοσαξόνων.
Όλοι είχαν θέση σ’ αυτό το «καλάθι» τής Υόρκης. Όλοι «ασύνδετοι» μεταξύ τους, όπως τα «φρούτα» σ’ ένα καλάθι, αλλά όλοι «απέναντι» στη Ρώμη ως «φορτίο» αυτού του «καλαθιού». Όλοι «ξεχωριστοί» στην καθημερινότητά τους κι όλοι «ενωμένοι» απέναντι στη Ρώμη. Η Ρώμη θα πρέπει να αισθανόταν απόλυτη ικανοποίηση απ’ αυτούς τους εύκολα ελεγχόμενους «πελάτες» της. Γιατί ικανοποίηση; …Γιατί, ναι μεν ήταν αντίπαλοί της, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούσαν να υπάρξουν χωρίς αυτήν …Ναι μεν «διαμαρτύρονταν» εναντίον της, αλλά όλη ύπαρξή τους και η ιστορική τους παρουσία ήταν βασισμένη επάνω της. Αντιδρούσαν, αλλά δεν αμφισβητούσαν το θρησκευτικό της δόγμα. Όσο πιο πολύ ισχυροποιούνταν, τόσο πιο πολύ τους συνέφερε να «δένονται» με τη Ρώμη, γιατί τόσο περισσότερο είχαν ανάγκη τη δυνατότητά της να ελέγχει τα «ποίμνια» των χριστιανών. Απλά, ο καθένας έβρισκε μια αιτία να διαφωνήσει με τη Ρώμη …Οι Λουθηρανοί προέκυψαν από τη δυσαρέσκεια των Γερμανών να πληρώνουν φόρους, για να «στολίζει» η Ρώμη τον εαυτό της …Οι Αγγλικανοί προέκυψαν από τη δυσαρέσκεια ενός βασιλιά, που ο Πάπας —για λόγους πολιτικής— δεν του υπέγραφε ένα διαζύγιο …Οι Καλβινιστές προέκυψαν από την απέχθειά τους στην «παντογνωσία» τής Ρώμης.
Όλοι αυτοί αποτελούσαν μια μεγάλη μάζα πιστών Χριστιανών —κυρίως Γερμανών— οι οποίοι απεχθάνονταν τη Ρώμη και η οποία για πολλούς αιώνες ήταν «ορφανή». Όταν λοιπόν η «έρημος» του Ισλάμ «σκέπασε» τη Νέα Ρώμη, οι Γερμανοί θα είχαν πλέον την ευκαιρία τους ν’ αποκτήσουν και οι ίδιοι τη δική τους Ρώμη. Όταν η «έρημος» του Ισλάμ «σκέπασε» τον «Οίκο τής «Πηνελόπης»» τής Νέας Ρώμης, τον «φτώχυνε»…Του στέρησε πόρους και άρα έπρεπε να βρεθεί λύση στον γενικότερο Σχεδιασμό. Ήταν η πρώτη φορά μετά την εμφάνιση των Θεανθρώπων που η «σύζυγος» του απόντος Θεανθρώπου —και Κυρίου τής Ρώμης— θα έπρεπε να πάρει αποφάσεις από εκείνες, οι οποίες είναι αρμοδιότητα του Κυρίου να παίρνει.
Αυτό ήταν πρωτοφανές. Θα γινόταν «κίνηση» της «Κόρης» χωρίς την απευθείας παρέμβαση του Θεού …Μια «Πηνελόπη» ενός απόντος συζύγου θ’ αναγκαζόταν να μετακινηθεί εντός τής χριστιανικής επικράτειας …Θα εγκατέλειπε την «κρεβατοκάμαρά» με το μυστηριώδες «κρεβάτι» του άνδρα της και θα πήγαινε σε άλλο «δωμάτιο» του ίδιου Οίκου …Θα έκανε μια μετακίνηση με μεγάλο ρίσκο, υποτίθεται για να «προστατεύσει» την περιουσία της. Το ρίσκο ήταν ότι έπρεπε να εγκαταλείψει τη Νέα Ρώμη και να πάει στην Τρίτη Ρώμη …Να εγκαταλείψει τον φιλικό γι’ αυτήν χώρο τής Ανατολικής Αυτοκρατορίας και να πάει σε έναν χώρο όχι και τόσο άγνωστο γι’ αυτήν. Γιατί δεν ήταν άγνωστος; …Γιατί στη Βρετανία υπήρχε επί αιώνες ρωμαϊκή παρουσία …Γιατί στην Τρίτη Ρώμη —δηλαδή στην Υόρκη— είχε ορκιστεί Αυτοκράτορας ο Κωνσταντίνος …Ο ίδιος αυτοκράτορας που την «πάντρεψε» με τον Θεάνθρωπο Ιησού …Ο ίδιος αυτοκράτορας που είχε ιδρύσει τη Νέα Ρώμη.
Θα «μετακινούνταν» σ’ έναν χώρο επίσης χριστιανικό, με υποστήριξη —για παντελώς άλλους λόγους— από τους αντιρωμαϊστές Προτεστάντες …Θα μετακινούνταν με τη βία των Σταυροφοριών και των Αγγλοσαξόνων Γερμανών, οι οποίοι διεκδικούσαν ανώτερο ρόλο …Κανονική «μετακόμιση» της Νέας Ρώμης έκαναν οι Γερμανοί με τις «λεηλασίες» τής Κωνσταντινούπολης την εποχή των Σταυροφοριών. Ακριβώς, επειδή η «γυναίκα» αυτή μετακινήθηκε μόνη της —χωρίς Τον σύντροφό της δηλαδή— συνέβη και το εξής παράδοξο: …Εμφανίστηκε στην Τρίτη Ρώμη το σύμβολο του Θεανθρώπου, το οποίο την αφορούσε ΠΡΙΝ ακόμη Αυτός ο Θεάνθρωπος εμφανιστεί…
…Εμφανίστηκε ο Δράκοντας της Τρίτης Ρώμης, πριν Αυτός «γεννηθεί» και την κάνει «κέντρο» τής δικής Του Αυτοκρατορίας. Γι’ αυτόν τον λόγο ο Δράκοντας αυτός ακόμα «σέρνεται» στους δρόμους τού City και δεν «πετά» στη σημαία της. Γι’ αυτόν τον λόγο υψώθηκε στο City η ρωμαϊκή «Κολώνα», στην οποία κάποτε θ’ «ανέβει» ο Δράκων. Μέχρι να συμβεί αυτό, υπάρχει αναμονή. Αυτή η «ζωντοχήρα» τής Ανατολής έφερε ως Προστάτη τού Θρόνου τής Αγγλίας και της Αγγλικανικής Εκκλησίας τον Άγιο Γεώργιο …Τον Έλληνα στρατιωτικό, ο οποίος συνδεόταν με τον «έρποντα» Δράκοντα …Τον Έλληνα ιππέα, ο οποίος φορούσε τις περίφημες «περικνημίδες», οι οποίες προστατεύουν από τα «δαγκώματα» των «ερπετών» …όποια κι αν είναι αυτά. Γι’ αυτόν τον λόγο ο εκάστοτε βασιλιάς και αρχηγός τής Αγγλικανικής Εκκλησίας είναι ταυτόχρονα και αρχηγός του ανώτατου «τάγματος της περικνημίδας». Είναι «θωρακισμένος» δηλαδή στα πόδια και άρα δεν έχει την ατέλεια του Έλληνα Θεανθρώπου.
Με αυτά τα εφόδια και τα «φυλαχτά» η Ασιάτισσα «σύζυγος» του Θεανθρώπου πήγε στην Τρίτη Ρώμη. Η μετακίνησή της εκεί ήταν εξ’ ορισμού επικίνδυνη, γιατί εκεί βρίσκονταν πανίσχυροι κάποιοι «παλιοί γνωστοί» της …Εκεί βρίσκονταν οι Εβραίοι τραπεζίτες και η ίδια ήταν μόνη της …Εκεί βρίσκονταν οι «εκλεκτοί» τού Θεού, οι οποίοι είχαν δημιουργηθεί ταυτόχρονα μ’ αυτήν …Εκεί βρίσκονταν οι ίδιοι «μαστροποί», τους οποίους τους γνώριζε από τη Βαβυλώνα …Εκεί βρισκόταν ο «Αντίνοος», ο οποίος πάντα επιβουλευόταν την περιουσία της και πάντα επιθυμούσε την ίδια για τον εαυτό του. Το μόνο, το οποίο ήταν καθησυχαστικό γι’ αυτήν, ήταν ότι, μη αντιπροσωπεύοντας κάποιο εχθρικό δόγμα για τη Ρώμη, θα παρέμενε υπό την προστασία της παρά τη φαινομενική τους αντιπαλότητα. Η Ρώμη και οι Πάπες της υποτίθεται γνώριζαν τους Εβραίους και την απειλή που αυτοί εξέφραζαν για τον Χριστιανισμό και θα την προστάτευαν.
Εκεί η «Πηνελόπη» πρόκοψε. Αύξησε πολύ την περιουσία της και «κάθισε» επάνω στην πιο μεγάλη αυτοκρατορία τού Κόσμου …Στην πιο μεγάλη αυτοκρατορία τής φεουδαρχικής εποχής, η οποία είχε αρχίσει πλέον να «δύει» …Στην εποχή που η προτεσταντική Επαρχία τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε τις μεγαλύτερες διαστάσεις απ’ όλα τα υπόλοιπα δόγματα του Χριστιανισμού. Δεν είναι τυχαίο που καθ’ όλη τη διάρκεια εκείνης της εποχής Αυτοκράτειρα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και «κεφαλή» τού Προτεσταντισμού με βασιλικές εξουσίες σε όλον τον γερμανικό Κόσμο ήταν μια γυναίκα …Η βασίλισσα Βικτόρια, η οποία έδωσε το όνομά της σε ολόκληρη την εποχή της. Τότε όμως έγινε η μεγάλη αλλαγή στο Κεφάλαιο …Τότε εμφανίστηκε το βιομηχανικό κεφάλαιο και η «χήρα» απ’ ό,τι φαινόταν θα γινόταν ακόμα πιο πλούσια.
Όμως, υπήρχε ένα πρόβλημα, το οποίο αναλύσαμε στην αρχή τού κειμένου …Η προτεσταντική Βρετανία δεν μπορούσε να διασφαλίσει αυτό το κεφάλαιο από την απειλή τής καθολικής Ρώμης, η οποία διέθετε την πιο πλούσια αγορά στον Κόσμο. Άρα, έπρεπε να πάρει κάποιες αποφάσεις. Ή θα το μοιραζόταν με τη Ρώμη και θα συνέχιζε με μεγάλη ζημιά την ασφαλή επιβίωσή της ή θα ρίσκαρε, με στόχο να μην μοιραστεί με κανέναν και κανένα κέρδος τού βιομηχανικού κεφαλαίου …Θα ρίσκαρε να «μετακινηθεί» η ίδια, για να προστατεύσει το κεφάλαιο αυτό …Εκεί ήταν το ρίσκο …Έπρεπε να πάει στη Νέα Υόρκη …Στη Νέα Υόρκη, η οποία βρισκόταν «μακριά» από την επιρροή και άρα από την προστασία τού Πάπα …Στη Νέα Υόρκη των Εβραίων «μαστροπών» …Στη λεγόμενη «Jew Υork». Για πρώτη φορά έπρεπε μια Ρώμη μόνη της —και χωρίς την εμφάνιση Θεανθρώπου— να δημιουργήσει το «είδωλό» της …Να κάνει αυτό, το οποίο έκαναν οι Θεάνθρωποι μεταξύ Τους με τις Ρώμες. Όμως, η απουσία Θεανθρώπου έκανε αυτήν την κίνηση υψηλού ρίσκου …Κοινοί θνητοί άνθρωποι ανέλαβαν να κάνουν μια κίνηση, η οποία ανήκει στην αρμοδιότητα των αθάνατων Θεανθρώπων. Αυτό σημαίνει ότι η «Κόρη» κινήθηκε μόνη της. Οι Εβραίοι την είχαν πείσει ότι δεν υπήρχε κίνδυνος, εφόσον η «κίνησή» της γινόταν μέσα στην ίδια προτεσταντική επικράτεια …«Δωμάτιο» θα άλλαζε ξανά η «Πηνελόπη» και όχι Οίκο. Έτσι την είχε πείσει να κάνει ο πονηρός «Αντίνοος», ο οποίος τής υποσχόταν ακόμα μεγαλύτερη ασφάλεια κι ακμή τού Οίκου της.
Μέσα σε λίγες δεκαετίες αποκαλύφθηκε η δολιότητα των Εβραίων «μαστροπών» …Έθεσαν υπό την ομηρία τους την «Πηνελόπη» και στην κυριολεξία λεηλάτησαν τα πάντα σαν ακρίδες. Υποτίθεται η «Πηνελόπη» τού Προτεσταντισμού πήγε στη Νέα Υόρκη για να προστατεύσει το βιομηχανικό κεφάλαιο από τα «χέρια» των αδερφών Χριστιανών και οι Εβραίοι αυτό το κεφάλαιο το ξεπούλησαν …Το έδωσαν σε αλλόθρησκους …Δηλαδή, όχι μόνον χάθηκε για τους Προτεστάντες, αλλά χάθηκε για το σύνολο του Χριστιανισμού …Δεν εξασθένησε μόνον ο Προτεσταντισμός, αλλά ολόκληρος ο Χριστιανισμός. Το σύνολο της πανχριστιανικής βιομηχανικής τεχνογνωσίας άλλαξε χέρια. Τα Πνευματικά Δικαιώματα τα «έκλεψαν» οι Εβραίοι για λογαριασμό τους και τα εργοστάσια τα έδωσαν σε κομμουνιστές Κινέζους και σε Ινδούς πρώην συνεργάτες των Βρετανών.
Με την τεράστια «ρευστότητα» που εξασφάλισαν από το πρωτοφανές αυτό ξεπούλημα των «ασημικών» τής πιο ισχυρής και πλούσιας αυτοκρατορίας που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, άρχισαν να «επιτίθενται» σε όλον τον Χριστιανισμό …Δικές τους εταιρείες είναι οι γνωστοί «επενδυτές» και αφανείς μεγαλομέτοχοι ιδιοκτήτες ΟΛΩΝ των Πολυεθνικών ΟΛΩΝ των τύπων. Εταιρείες, όπως η Berkshire Hathaway, BlackRock, Goldman Sachs και οι δεκάδες «δορυφόροι» τους που εμφανίζονται σε όλες τις μετοχικές συνθέσεις όλων των Πολυεθνικών, δικές τους ιδιοκτησίες είναι …Από πολυεθνικές φαρμάκων και ποτών μέχρι τις πολυεθνικές που διακινούν την τροφή στον Πλανήτη …Από τις πολυεθνικές τής βιομηχανικής παραγωγής μέχρι τις πολυεθνικές τής virtual «κοινωνίας» των κοινωνικών δικτύων. Δικές τους εταιρείες εμφανίζονται σήμερα ν’ αγοράζουν κολοσσιαίες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης, που κάνουν τους φεουδάρχες τού Μεσαίωνα να φαντάζουν σαν μικροκτηματίες. Με τοκογλυφικά δάνεια, διαφθορά κι επιθετικές εξαγορές «σκουπίζουν» τα πάντα. Στην κυριολεξία έχουν γίνει ιδιοκτήτες τού Χριστιανισμού.
Η ηγεσία τού Χριστιανισμού —στο γενικό επίπεδο— έχει παραδοθεί στο σύνολό της. Η Ρώμη, εξαιτίας τής ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ παραίτησης του Γερμανού ναζιστή και προδότη Ράτσινγκερ, δημιούργησε τις προϋποθέσεις να ορίζουν μόνοι τους οι Εβραίοι —και εκτός «κονκλαβίου»— τους επόμενους Πάπες …Πάπες, σαν τον διεφθαρμένο κι εκβιαζόμενο Φραγκίσκο τής Χούντας τής Αργεντινής, θα διορίζονται σαν απλοί «υπάλληλοί» τους …Πατριάρχες, σαν τον επίσης εκβιαζόμενο κι διεφθαρμένο Βαρθολομαίο, επίσης. Η Τρίτη Ρώμη έτσι κι αλλιώς τούς ανήκει από τη στιγμή που οι ίδιοι με συνωμοσίες και δολοφονίες τοποθέτησαν τη σημερινή οικογένεια των σφετεριστών στον βρετανικό της Θρόνο. Όλοι όσοι εξ αντικειμένου θα ήταν ικανοί να τους αντισταθούν, προστατεύοντας τα συμφέροντα του Χριστιανισμού, έχουν γίνει «υποχείριά» τους. Η «Πηνελόπη» τής Ρώμης είναι στην κυριολεξία «όμηρος» μέσα στον δικό της Οίκο.
Οι λαοί του Χριστιανισμού, μετά απ’ αυτήν την —σε ανώτατο επίπεδο— προδοσία, δεν μπορούν ν’ αντιδράσουν, γιατί απλούστατα δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει. Κανένας λαός δεν τους αντιστέκεται, γιατί —μέσω της διαφθοράς— ελέγχουν όλες τις πολιτικές ηγεσίες. Έχουν δημιουργήσει υπερεθνικούς οργανισμούς —σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση— προκειμένου να επιτρέπουν μέσα σ’ αυτήν την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και ανθρώπων και την ίδια στιγμή επιτρέπουν στα ισχυρά εθνικά της κράτη να προστατεύουν με εθνικούς νόμους όλους τους διαφθορείς και διεφθαρμένους που τους εξυπηρετούν. Διαφθείρουν τους πάντες και μπορούν —μέσω των τραπεζών τους— να «ξεπλένουν» τα χρήματά τους σε φορολογικούς «παράδεισους» του βρετανικού Προτεσταντισμού σε όλα τα απίθανα μέρη τού Πλανήτη. Επιτρέπουν στους διεφθαρμένους των κρατών —μέσω του ανεξέλεγκτου Real Estate— να επενδύουν ελεύθερα τα χρήματα της διαφθοράς σε άλλα κράτη …ΟΛΑ επιτρέπονται σε όλους, γιατί οι Εβραίοι επιθυμούν για τους εαυτούς τους να τα κάνουν ΟΛΑ.
Κανένας δεν γνωρίζει τη «μπάζα» που έχουν κάνει οι Εβραίοι μέσα στον Χριστιανισμό. Ακριβώς, επειδή είναι ξένοι κι αλλόθρησκοι μέσα στον Χριστιανισμό, προσπάθησαν εξ’ αρχής —κι έχουν κατορθώσει— να μετατρέψουν το σύνολο του Χριστιανισμού σ’ ένα «ξέφραγο αμπέλι» …Μια ανεξέλεγκτη κατάσταση απλά και μόνον για να συνεχίσουν να κάνουν ό,τι τους συμφέρει και ταυτόχρονα να έχουν και οι ίδιοι άμυνες απέναντι στους ιδιοκτήτες του, οι οποίοι εκ των δεδομένων θίγονται. Ως ξένοι και αλλόθρησκοι, είναι αυτοί που έχουν συμφέρον να «πλημμυρίσουν» τον Χριστιανισμό με ξένους και αλλόθρησκους. Αυτοί είναι που προκαλούν όλα εκείνα τα προβλήματα, τα οποία δημιουργούνται από τα «κύματα» της λαθρομετανάστευσης. Αυτοί είναι που, ως δισεκατομμυριούχοι κλέφτες, θέλουν να κρυφτούν πίσω από δυστυχείς φτωχούς ανθρώπους, οι οποίοι απλά ψάχνουν ένα κομμάτι ψωμί για να επιβιώσουν. Αυτοί είναι που προκαλούν την «έκρηξη» της εγκληματικότητας, για να τρομάξουν τις κοινωνίες και να επιβάλουν νόμους αστυνόμευσης, οι οποίοι μας οδηγούν σ’ έναν νέο Μεσαίωνα …ΤΡΟΜΟΣ, ΠΕΙΝΑ και ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ προβλέπεται για την ανθρωπότητα εξαιτίας αυτών των κοινωνικών εγκληματιών.
Όμως, ο Θεός παρακολουθεί τις εξελίξεις …Γνώριζε ότι όλα αυτά θα συμβούν πριν ακόμη συμβούν, γιατί απλούστατα αποτελούσαν τις φυσικές —αλλά απολύτως δυσάρεστες— εξελίξεις ενός πολύ σκληρού και δύσκολου Σχεδιασμού. Μέσα στα πλαίσια των εξελίξεων αυτών όλες οι πλευρές χρησιμοποιούν τα δικά τους «όπλα». Όταν γίνονται κινήσεις επάνω στη «σκακιέρα», κάνει κι ο Θεός τις δικές Του …Λίγο καιρό πριν η «Κόρη» περάσει τον Ατλαντικό —και ήταν βέβαιο ότι θα έπεφτε στα χέρια των Εβραίων «μαστροπών»— ο Θεός επανάφερε τη «Γυναίκα» στο Προσκήνιο …Την έβγαλε από την «έρημο» …και, όταν συμβαίνει αυτό, είναι έτοιμη ανά πάσα στιγμή να «γεννήσει». Συγκέντρωσε αυθεντικούς Έλληνες απ’ όλα τα μήκη και πλάτη τής ισλαμικής «ερήμου» και τους εγκατέστησε στον ελλαδικό χώρο. Ο Ελληνισμός μετά από αιώνες απέκτησε ξανά κράτος, ώστε να δημιουργήσει ομοιογενώς ελληνική κοινωνία και άρα να είναι έτοιμος να υπηρετήσει εκ νέου τον Σχεδιασμό …Επανήλθε στον φυσικό του χώρο και με τα «πύρινα» μάτια του παρακολουθεί τα πάντα …Ακόμα κι αυτά που γίνονται στο απόλυτο σκότος από τους Εβραίους «μαστροπούς».
Αυτή η κίνηση ήταν η απολύτως σωστή, μόλις «είδε» ο Θεός την «Κόρη» Του να περικυκλώνεται από τις «έχιδνες». Μόλις «είδε» την Τρίτη Ρώμη να κατακλύζεται από τα «φίδια», ήταν θέμα χρόνου να μπει και ο Ίδιος στο «παιχνίδι». Γι’ αυτόν τον λόγο έφερε ξανά στο προσκήνιο τη «Γυναίκα», η οποία μπορεί να «γεννήσει» Αυτόν που μπορεί να πατάει τις «έχιδνες» στο κεφάλι και να τις σκοτώνει …Αυτόν, ο οποίος μπορεί να κινδυνεύσει μόνον όταν ο Ίδιος ο Θεός έχει τη μορφή «Όφεως». Όμως, αυτήν την κίνηση» την «είδαν» και οι έμπειροι Εβραίοι. Γνώριζαν τον κίνδυνο για τα σχέδιά τους από την ελληνική παρουσία. Γι’ αυτόν τον λόγο επιχείρησαν το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει επιχειρηθεί στην ανθρώπινη ιστορία …Επιτέθηκαν στη «Γυναίκα» …Επιτέθηκαν στη Θηλυκή μορφή τού Θεού …Επιτέθηκαν στη δύναμη αυτή, την οποία ο ίδιος ο Αρσενικός Θεός απαγόρευσε στον εαυτό Του —ως «Καβαλάρη»— να της κάνει κακό …Επιτέθηκαν στο πιο βασικό «όργανο» του Θεού, προκειμένου να ολοκληρώσει επιτυχώς έναν τεράστιο Σχεδιασμό, ο οποίος θα έσωσε δια παντώς την ανθρωπότητα …Επιτέθηκαν με στόχο να ακυρώσουν τον ρόλο τής «Γυναίκας».
Είναι τόσο βλάκες, θεομπαίχτες κι αδίστακτοι που μπήκαν σ’ έναν δήθεν αγώνα «δρόμου» να προλάβουν να «ξεκοιλιάσουν» τον Θηλυκό Θεό πριν προλάβει Αυτός να «γεννήσει» τον Υιό Του. Οι «τετραπληγικοί» επιχείρησαν να νικήσουν σε αγώνα ταχύτητας Αυτόν, ο οποίος πρέπει να «καθυστερεί» για να τον προλάβει το ΦΩΣ …Κι όμως το επιχείρησαν …Θεώρησαν ότι είχαν τη δύναμη και τα μέσα να το κάνουν. Γι’ αυτόν τον λόγο —με όλα τα μέσα— βδελυροί Εβραίοι και άχρηστοι ναζιστοκομμουνιστές ξεκίνησαν μια προσπάθεια παγκόσμιας δυσφήμισης του Ελληνισμού, προκειμένου να επιχειρήσουν να τον εξασθενίσουν και στη συνέχεια να του επιτεθούν. Με τα εγκληματικά Μνημόνια τον εξασθένησαν οικονομικά όσο το δυνατόν περισσότερο μπορούσαν, προκειμένου να μην έχει δυνάμεις ν’ αντιδράσει και του επιτέθηκαν όλοι μαζί ύπουλα …όπως κάνουν οι «έχιδνες». Στόχος τους —κι αυτό προσπάθησαν να κάνουν— ήταν να διαχωρίσουν τη Μακεδονική «Μήτρα» τού Θεού από τον ελληνικό κορμό Του …Στην κυριολεξία επιτέθηκαν στον Θεό, χωρίς να υπολογίσουν τίποτε απολύτως.
Το «Μακεδονικό Ζήτημα», έτσι όπως προσπάθησαν δήθεν να το επιλύσουν, είναι η μεγαλύτερη βλασφημία στην ανθρώπινη ιστορία. Στράφηκαν εναντίον τού Ίδιου τού Θεού με στόχο να Τον «ακρωτηριάσουν» …Να πετάξουν τη «Μήτρα» που «γέννησε» τον Θεάνθρωπο Αλέξανδρο σε άχρηστα και διεφθαρμένα κομμουνιστικά «σκυλιά» των Σκοπίων, προκειμένου να προλάβουν τον Θεό στην Δράση Του. Σε αυτήν την τρομερή συνωμοσία εναντίον τού Ίδιου τού Θεού συμμετείχαν καί οι τρεις ηγέτες καί των τριών Ρωμών. Είναι τόσο άπιστοι και βλάκες, που, και μόνον που σκέφτηκαν ότι μπορούν να προλάβουν τον Θεό, για να Τον κλέψουν και να λεηλατήσουν τον Οίκο Του, είναι άξιοι για όποια τιμωρία προβλέπεται στο τέλος τής Αποκάλυψης. Εννοείται βέβαια ότι δεν πρόλαβαν τίποτε, εκτός από το να καταδικάσουν μόνοι τους τούς εαυτούς στην ΑΠΟΛΥΤΗ ΤΙΜΩΡΙΑ. Εάν μέχρι τώρα μπορούσαν να ελπίζουν σε μια ευμενή μεταχείριση, με την προδοσία τής Μακεδονίας δεν πρέπει να ελπίζουν πλέον σε ΤΙΠΟΤΕ …Θα «ΤΣΙΡΙΞΟΥΝ» …Θα φύγουν από τον Κόσμο αυτόν με πολύ μεγάλη Πίκρα …και θα πάνε αλλού, για να Πικραθούν ακόμα περισσότερο.
Αυτό είναι δεδομένο, καθώς για την τιμωρία αυτήν είχαν προειδοποιηθεί …Ο Θεός ο Ίδιος έχει ενημερώσει τους ΠΑΝΤΕΣ ότι θα είναι αμείλικτος σ’ ό,τι αφορά το συγκεκριμένο θέμα …Είχε ενημερώσει τους ΠΑΝΤΕΣ ότι θα μπορούσαν να συγχωρεθούν για ΟΛΑ, εκτός από μια επίθεση στο Τρίτο Πρόσωπο του Τριαδικού Θεού …Εκτός από την επίθεση στο Άγιο Πνεύμα. Γιατί; …Γιατί από αυτό εξαρτάται η ολοκλήρωση του Θεϊκού Σχεδίου και άρα η λύτρωση της ανθρωπότητας. Όποιος επιτίθεται στο Άγιο Πνεύμα, στην πραγματικότητα θέλει να καταδικάσει την ανθρωπότητα στην αιώνια καταστροφή και ν’ «ακυρώσει» το ίδιο το Θεϊκό Σχέδιο. Αυτό είναι που απαγορεύεται ρητά και δεν συγχωρείται με κανέναν τρόπο. Επίθεση στη Μακεδονία είναι επίθεση στο Άγιο Πνεύμα και όσοι έχουν εμπλακεί σ’ αυτήν θα «ΤΣΙΡΙΞΟΥΝ» πραγματικά.

Τα «κλειδιά» τής Αποκάλυψης

Όλα αυτά, τα οποία γράφουμε στο κείμενό μας, όσο λογικά ή ωραία κι αν φαίνονται στην περιγραφή τους, δεν παύουν ν’ ανήκουν στη «σφαίρα» τής «υπόθεσης». Η περιγραφή μας στηρίζεται σε μια υπόθεση εργασίας, που θεμέλιό της έχει την ύπαρξη των δύο Θεανθρώπων …Θεανθρώπων, οι οποίοι, όπως ισχυριζόμαστε, δρομολόγησαν ένα πανανθρώπινο Σχέδιο, το οποίο οδηγεί την ανθρωπότητα στη ΣΩΤΗΡΙΑ και την απόλυτη επιτυχία …Οι δύο Θεάνθρωποι, τους οποίους εμείς «υποθέτουμε» ότι είναι ο Αλέξανδρος και ο Ιησούς …Τα τρομερά Θηρία τής Αποκάλυψης …Ο Μέγας Δράκων και το Θηρίον. Όμως, το Σχέδιο του Θεού δεν μπορεί να βασίζεται σε υποθέσεις και λογικά συμπεράσματα …Το Σχέδιο του Θεού πρέπει να εμπεριέχει στην περιγραφή του την ακρίβεια μιας επιστημονικής μελέτης. Είναι ένα Σχέδιο, το οποίο πρέπει ν’ αντέχει την οποιαδήποτε επιστημονική μελέτη. Εάν σε αυτό το Σχέδιο ο Αλέξανδρος είναι ο Δράκων και ο Ιησούς το Θηρίο, αυτό πρέπει ν’ αποδεικνύεται μ’ έναν τρόπο, τον οποίο ακόμα και ο πιο δύσπιστος άνθρωπος να μην μπορεί να τον αμφισβητήσει με κανένα επιστημονικό μέσο.
Όλα αυτά σημαίνουν ότι το Κείμενο της Αποκάλυψης είναι απολύτως Κλειδωμένο …«Κλειδωμένο» με τέτοιον τρόπο, που, όταν «ξεκλειδωθεί», ν’ αποκαλύπτει με τον πιο ΑΠΟΛΥΤΟ τρόπο αυτά τα οποία είχε «κρύψει» μέσα του ο Δημιουργός του …«Κλειδωμένο» με τέτοιον τρόπο, που να μην μπορεί ν’ αμφισβητηθεί το παραμικρό απ’ όσα περιγράφει …Να μοιάζει με μια «μελέτη» ενός Μηχανικού, η οποία να περιγράφει με τον πιο απόλυτο και ακριβή τρόπο όλες τις λεπτομέρειες και τα «μυστικά» τού τεράστιου αυτού «Οικοδομήματος», το οποίο απαίτησε αιώνες για την ανέγερσή του και εμείς οι άνθρωποι ονομάζουμε απλά «Ανθρώπινο Πολιτισμό». Πρέπει μέσα σ’ αυτήν τη «μελέτη» να υπάρχουν λεπτομέρειες από την αρχική «θεμελίωση» αυτού του θηριώδους «Οικοδομήματος» μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια που αφορά την «αποπεράτωσή» του …Ακόμα και το «κουδούνι», που θα έχει στην «πόρτα» του, να αναγράφει το όνομα του Δημιουργού του.
Την απόδειξη ότι αυτό το Κείμενο-Μελέτη είναι «κλειδωμένο», δεν χρειάζεται καν να την ψάξουμε να τη βρούμε μόνοι μας …Ούτε αυτό το αφήνει ο Θεός στην τύχη του. Το ίδιο αυτό Κείμενο της Αποκάλυψης μάς ενημερώνει —με τον πιο απόλυτο τρόπο— ότι είναι «κλειδωμένο». (Αποκ. Ιωάν. 13.18): «Ώδε η σοφία εστίν. Ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου. Αριθμός γαρ ανθρώπου εστί και ο αριθμός αυτού χξς’.” (Εδώ είναι αναγκαία η σοφία. Εκείνος που έχει νόησιν άς λογαριάση τον αριθμόν του θηρίου. Είναι αριθμός ανθρώπου και ο αριθμός του είναι χξς’ (666).). Η ίδια η Αποκάλυψη λοιπόν μας ενημερώνει και μας βεβαιώνει ότι υπάρχει αριθμός, που χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο, καθώς και μία έννοια, όπως το «Θηρίον». Ο κάθε άνθρωπος, όμως, ως χαρακτηριστικό —απ’ όσα γνωρίζουμε— έχει μόνον τ’ όνομα του. Με το όνομα ξεχωρίζουμε έναν άνθρωπο από έναν άλλο. Άρα, εφόσον το μόνο χαρακτηριστικό είναι το όνομα, από εκεί πρέπει να βρούμε τον αριθμό, ο οποίος είναι κι αυτός χαρακτηριστικός.
Ένα όνομα είναι μία λέξη και μία λέξη αποτελείται από γράμματα. Συνεπώς το ζητούμενο είναι να βρούμε τη σχέση που υπάρχει μεταξύ αριθμών και γραμμάτων. Αυτό, το οποίο πρέπει να βρούμε, είναι ένα «κλειδί», το οποίο να μας δίνει τον αριθμό τού συγκεκριμένου ανθρώπου …Τον σωστό «αριθμό». Πρέπει να βρούμε κάποια ειδική σχέση μεταξύ γραμμάτων και αριθμών, προκειμένου να «ξεκλειδώσουμε» τις Γραφές. Γι’ αυτόν τον λόγο «αναζητείται» Σοφία, η οποία είναι η ανώτερη μορφή ευφυΐας. Αυτό το οποίο λέμε είναι πολύ σημαντικό, γιατί οι Ιερές Γραφές έχουν δοθεί στους ανθρώπους στα ελληνικά και οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα ως αριθμούς. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε κάποιος να σοφιστεί έναν «λεξάριθμο» απλά αντικαθιστώντας τα ελληνικά γράμματα ενός ονόματος με τους αντίστοιχους ελληνικούς «αριθμούς», αλλά αυτό δεν έχει κάποιο νόημα. Αυτό είναι απολύτως βλακώδες και γι’ αυτόν τον λόγο η «Σοφία» είναι «προαπαιτούμενο» για να βρει κάποιος το «κλειδί». Αυτό είναι το προφανές και δεν υπάρχει λόγος ν’ αναζητείται στο προφανές η λύση στο μεγαλύτερο μυστήριο τής ανθρώπινης ιστορίας, που είναι οι «κλειδωμένες» από τον Θεό Ιερές Γραφές.
Είναι σαν να ισχυρίζεται κάποιος ότι, γνωρίζοντας τα δέκα ψηφία τού αραβικού συστήματος αρίθμησης, μπορεί να τα βάλει στη σειρά και ν’ ανοίξει το πιο καλά σφραγισμένο χρηματοκιβώτιο. Γίνεται αυτό; …Όχι βέβαια, γιατί διαφορετικά δεν θα ήταν σφραγισμένο …Συνδυασμός αναζητείται και όχι απλή αντικατάσταση …Αναζητείται ο Συνδυασμός, τον οποίο όρισε μόνος Του και με τον δικό Του ιδιαίτερο τρόπο Αυτός που τον δημιούργησε. Από αυτό το δεδομένο λοιπόν ξεκινάμε …και κάνουμε αυτήν τη διευκρίνηση, για να μην μπερδεύουμε αυτό το οποίο αναζητάμε με το απλό αριθμητικό σύστημα των αρχαίων Ελλήνων.
Αυτά είναι τα δεδομένα που έχουμε στη διάθεσή μας, όταν ξεκινάμε να «ξεκλειδώσουμε» την Αποκάλυψη. Η γλώσσα στην οποία είναι γραμμένη η Αποκάλυψη και τα Ευαγγέλια —πλην του Ματθαίου— είναι η ελληνική. Έτσι, τα γράμματα είναι τα 24 της ελληνικής. Όμως, τα γράμματα ενός αλφαβήτου είναι χαρακτηρισμένα με κάποιον αριθμό. Έτσι: το άλφα είναι πάντα πρώτο και χαρακτηρίζεται από τον αριθμό 1, ενώ το γιώτα είναι ένατο και χαρακτηρίζεται από τον αριθμό 9. Εδώ θα συναντήσουμε ένα άλλο πρόβλημα …Ενώ τα γράμματα είναι 24, οι αριθμοί είναι εννέα. Το μηδέν δεν υπολογίζεται, γιατί δεν αντιπροσωπεύει κανένα γράμμα. Εφόσον λοιπόν προσπαθούμε να βρούμε έναν τύπο ή έναν πίνακα, που να δείχνει τη σχέση αυτή, πρέπει ν’ αποφασίσουμε για την ακριβή αντιστοιχία —εάν το «κάπα» είναι 1 ή 10, όπως και το «ωμέγα» 6 ή 24—.
Εδώ, είναι ανάγκη να γυρίσουμε πίσω στον Λόγο τού Χριστού, που είναι Γνώστης. Το ζητούμενο στην όλη διδασκαλία Του είναι να γεννηθεί ο Υιός τού Ανθρώπου. Για να γεννηθεί ένας άνθρωπος, πρέπει να συμπληρωθούν 9 μήνες. Επίσης, μας διαβεβαιώνει ότι, πριν να γίνουν όλα όσα πρέπει να γίνουν, δε θ’ αλλάξει ούτε ένα «Ιώτα», το οποίο αντιστοιχεί στο 9. Επίσης, μας διαβεβαιώνει ότι δεν είναι ο «τελευταίος» από Αυτούς που περιμένουμε, εφόσον «ακολουθεί» κι ο Παράκλητος …Το Άγιο Πνεύμα. Όλα αυτά σημαίνουν ότι κάθε φορά που ένα γράμμα ξεπεράσει το 9 γυρίζει πίσω στην αρχή, όπως κάθε φορά που γεννιέται ένας Θεάνθρωπος περιμένουμε από την αρχή να γεννηθεί ο Επόμενος. Οι δύο έχουν γεννηθεί —ως Δράκων και ως Θηρίο—, αλλά περιμένουμε να γεννηθεί ο Θεός-Άνθρωπος …Να «γεννηθεί» ο Παράκλητος που περιμένουμε ως Επόμενο και ο οποίος —όμως μας λέει ο ίδιος ο Χριστός— θέλει άλλες 3 ημέρες και άρα 3 «μονάδες» χρόνου για ν’ «Αναστηθεί» και να γίνει «ορατός» …3 «μονάδες» για ν’ «αναστηθεί» ο «αθάνατος», για να «γεννηθεί» ο «γεννημένος» και να ολοκληρωθεί το Σχέδιο.
Άρα, η «εικοσιτετράδα» των γραμμάτων τής Ελληνικής Γλώσσας καλύπτει τις προδιαγραφές τής υπόθεσής μας …Έχει δύο συμπληρωμένες «εννιάδες», οι οποίες αφορούν τους δύο Θεανθρώπους που έχουμε ήδη δει και μια «εξάδα», που αφορά Τον τρίτο. Μας λείπουν λοιπόν τρία «γράμματα», για να συμπληρωθεί η τελική «εννιάδα» κι αυτά είναι τα γράμματα που αφορούν Εκείνον που κρύβεται πίσω από τους Συνδυασμούς γραμμάτων και αριθμών …Εκείνον που το όνομά Του είναι (χ), (ξ), (ς). Τη σημασία αυτών των γραμμάτων τη γνωρίζει μόνον Αυτός που έχει τον «κώδικα». Άρα, πρέπει να «γεμίσουν» τα «Βήματα» και να συμπληρωθεί ο χρόνος, για ν’ «αποκαλυφθούν» και τα μυστικά που είναι «κρυμμένα». Αυτό συμβαίνει, γιατί κάθε αριθμός είναι ένα «Βήμα» που πρέπει να γίνει και το «Βήμα» είναι πολύ σημαντικό. Τα γράμματα είναι αυτά που γεμίζουν τον κάθε αριθμό. Έτσι, το «κάπα» είναι 1 και το «λάμδα», που είναι το αμέσως επόμενο, είναι 2 …και η αντιστοιχία συνεχίζεται.
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει αναλυτικά την αντιστοιχία μεταξύ γραμμάτων και αριθμών, που αφορούν αυτήν την υπόθεσή μας.
Αντιστοιχία μεταξύ γραμμάτων και αριθμών
1 2 3 4 5 6 7 8 9

α β γ δ ε ζ η θ ι
κ λ μ ν ξ ο π ρ σ
τ υ φ χ ψ ω ς

Βέβαια όλα τα παραπάνω έχουν μόνον φιλολογική αξία κι όσο εύκολα μπορεί κάποιος να τα δεχτεί, παρόμοια, αν όχι με μεγαλύτερη ευκολία, μπορεί και να τ’ απορρίψει. Για να έχει βάση μία οποιαδήποτε θεωρία, πρέπει να έχει κι εφαρμογή. Πώς μπορούμε όμως να διαπιστώσουμε ότι τα παραπάνω έχουν κάποιο νόημα ή κάποια εφαρμογή; …Πάλι πρέπει ν’ ανατρέξουμε στο Λόγο τού Χριστού και στο Ευαγγέλιο γενικότερα …Πρέπει να βρούμε μερικά στοιχεία, τα οποία θα μας βοηθήσουν να βρούμε τα «κλειδιά», για να «ξεκλειδώσουμε» τις έννοιες. Όταν διαβάζουμε την Αποκάλυψη, φτάνουμε σε αδιέξοδο, προσπαθώντας να φανταστούμε τους «δράκους», την «πάρδαλη» ή τις «ακρίδες». Κι αν ακόμα η φαντασία μας μάς οδηγήσει κάπου, έχουμε το ίδιο ακριβώς πρόβλημα. Άλλοι μπορούν να δεχτούν την άποψή μας και άλλοι όχι. Η ύπαρξη αυτών των εννοιών αποδεικνύει αρχικά ότι το κείμενο αυτό —και θα δούμε και ποια άλλα κείμενα— είναι κλειδωμένο.
Καθώς αναζητούμε μία άκρη μέσα από το Ευαγγέλιο, φτάνουμε στο χωρίο εκείνο, όπου ο Ιησούς με επιμονή δεν δέχεται το επίθετο «Αγαθός» …«Αγαθός», κατά τον Ιησού, είναι ΜΟΝΟΝ ο Θεός. (Ματθ. 19.16-19.17): «Και ιδού είς προσελθών είπεν αυτώ. Διδάσκαλε αγαθέ, τί αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον; Ο δε είπεν αυτώ. Τί με λέγεις αγαθόν; Ουδείς αγαθός ει μή είς ο Θεός.» (Ένας πλησίασε καί τού είπε, “Διδάσκαλε αγαθέ, τί καλό πρέπει νά κάνω διά νά έχω αιώνιον ζωήν;”. Αυτός δέ τού είπε, “Γιατί με λές αγαθόν; Κανείς δέν είναι αγαθός παρά ένας, ο Θεός”.). Αυτό όμως μοιάζει με μια αριθμητική «εξίσωση», η οποία πρέπει να διερευνηθεί. Εάν προσθέσουμε τους αριθμούς αυτούς, οι οποίοι αντιστοιχούν στα γράμματα των δύο αυτών λέξεων, αποκαλύπτεται ότι υπάρχει μία «σύμπτωση» …Σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα ισχύει:
Θ + ε + ό + ς = Α + γ + α + θ + ό + ς = 28
8 + 5 + 6 + 9 = 1 + 3 + 1 + 8 + 6 + 9 = 28
και άρα Θεός = 28 = Αγαθός. Στην ίδια φράση ΔΕΝ αρνείται τον προσδιορισμό «Διδάσκαλος» …Βλέπουμε και πάλι την ταύτιση: Χριστός = 46 = Διδάσκαλος. Από εκεί και πέρα αρχίζει και ξετυλίγεται μπροστά στα «μάτια» μας ένα «κουβάρι» σχεδόν «μαγικό», το οποίο αποκαλύπτει χιλιάδες περιπτώσεις απόλυτων αριθμητικών ισοδυναμιών, οι οποίες ξεκλειδώνουν ΟΛΑ τα Ιερά Κείμενα …Χιλιάδες «εξισώσεις», οι οποίες μας «δείχνουν» με τρόπο μοναδικό αυτά, τα οποία ούτε καν μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι ταυτίζονται …Χιλιάδες περιπτώσεις, οι οποίες αποκλείουν κάθε περίπτωση τυχαίας σύμπτωσης. Ο Χριστός, για παράδειγμα, μιλώντας με τους Ιουδαίους, ισχυρίστηκε πως, εάν γκρεμίσουν το ναό, θα τον ξαναχτίσει σε 3 ημέρες, και οι μαθητές Του «κατάλαβαν» ότι μιλούσε για τον Εαυτό Του και το συνδύασαν με την Ανάστασή Του. Ο ναός, κατά τους Ιουδαίους, απαίτησε 46 χρόνια για ν’ ανεγερθεί και ο αριθμός αυτός ταυτίζεται με τον αριθμό τού Χριστού. Χριστός = 46 = Διδάσκαλος. Ο προφήτης Ησαΐας, προφητεύοντας, λέει ότι η Παρθένος Μαρία θα γεννήσει Υιόν, που θα θυσιαστεί για τις αμαρτίες τού Κόσμου και θα ονομάζεται Εμμανουήλ = 33. Το 33 μάς παραπέμπει απευθείας στην ηλικία τού Χριστού κατά τη στιγμή τής Θυσίας. Άρα, ο Χριστός τη στιγμή εκείνη επάνω στον Σταυρό είναι ο Εμμανουήλ = 33.
Ο Χριστός μέσα στο Λόγο Του δεν αποκαλύπτει απευθείας την ταυτότητά Του, αλλά χρησιμοποιεί μυστηριώδεις προσδιορισμούς. Κάνει ταυτίσεις, που όλες τους είναι «εξισώσεις», οι οποίες έχουν νόημα μόνον με τη γνώση τού «κλειδιού» τής Αποκάλυψης. Ταυτίζει τον Εαυτό Του με την «Άμπελο», το «Φως» ή την «Αλήθεια». (Ιωάν. 15.1): «Εγώ ειμί η άμπελος η αληθινή»… (Ιωάν. 8.12) «Εγώ ειμί το φώς τού κόσμου»… Ο Χριστός είναι το «φως» κι εμείς πρέπει να διερευνήσουμε τι ακριβώς εννοεί. Φως παράγει ένας λύχνος και φως παράγει επίσης ο ισχυρότερος των φωστήρων, ο Ήλιος. Την ταυτότητά Του την αναζητούμε όχι στην έννοια του φωτός, η οποία είναι σχετική, αλλά στην έννοια του φωστήρα, η οποία είναι η απόλυτη. Ο Ήλιος παράγει απόλυτα ισχυρότερο φως από μία λυχνία. Εάν ο Χριστός είναι ο Υιός τού Θεού, τότε το φως Του μόνον μ’ αυτό του Ηλίου μπορεί να παραλληλιστεί και άρα ο Ίδιος με τον Ήλιο.
Ήλιος = 33 = Εμμανουήλ = Άμπελος = Αλήθεια …όταν
Χριστός = 46 = Παναληθής = Αληθινός = Δόξα του Θεού.
Εφόσον λοιπόν θεωρούμε ότι βρήκαμε το «κλειδί» τής Αποκάλυψης, αυτό σημαίνει ότι με το «κλειδί» αυτό μπορούμε να επιβεβαιώσουμε το δικό μας κείμενο, το οποίο βασίζεται στο «ξεκλείδωμα» του τρομερού αυτού Ιερού Βιβλίου …Μπορούμε δηλαδή να επιβεβαιώσουμε εκ των υστέρων αυτό, το οποίο εκ των προτέρων χρησιμοποιήσαμε ως υπόθεση, για να περιγράψουμε όλα αυτά που θεωρήσαμε ότι περιγράφονται μέσα σ’ αυτό. Ποια ήταν η «θεμέλια» υπόθεση που κάναμε, προκειμένου να «ξετυλίξουμε» την περιγραφή μας. Η βασική υπόθεση που κάναμε ήταν ότι τα δύο μεγάλα Θηρία τής Αποκάλυψης είναι οι δύο Θεάνθρωποι …Ο Δράκοντας, για τον οποίο υποθέσαμε ότι είναι ο Αλέξανδρος και το Θηρίον, που είναι ο Ιησούς. Πάνω σ’ αυτό το υποθετικό δεδομένο είχε νόημα η δική μας «υποκειμενική» άποψη. Τι λένε όμως οι αριθμοί με την ΑΠΟΛΥΤΗ αντικειμενικότητα που τους χαρακτηρίζει; …Τι μας αποκαλύπτουν τα «κλειδιά» τής Αποκάλυψης; …Επιβεβαιώνουν απόλυτα την αρχική μας υπόθεση.
Δράκων Μέγας = 45 = Αλέξανδρος και Θηρίον = 42 = Ιησούς
Πώς είπαμε ότι «γεννιούνται» τα «Αντί-» με τα διαφορετικά «πρόσημα», τα οποία θα έβαζαν την ανθρωπότητα σε μια ανίκητη κατάσταση;
Αντίχριστος = 61 = Νεκρός Θεός = Νεκρόν Βρέφος = Υιός Αγαπητός = Επτά Σφραγίδαι = Επτάφωτος Λυχνία
…Επιβεβαιώνεται ΑΠΟΛΥΤΑ η «αφήγησή» μας από τα «κλειδιά» τής Αποκάλυψης. Αυτά, δηλαδή, τα οποία ισχυριζόμαστε και θα μπορούσαν ν’ αμφισβητηθούν από τον καθένα, έρχονται τα «κλειδιά» και τα επιβεβαιώνουν ΑΠΟΛΥΤΑ …Κανένας δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει τους αριθμούς και τις αριθμητικές πράξεις που «παράγουν» τις ισοδυναμίες.
Αυτό, το οποίο πρέπει να δούμε τώρα είναι το πώς λειτουργούν αυτά τα «κλειδιά» στις Ιερές Γραφές και τι είδους «απαντήσεις» μας δίνουν σε ερωτήματα, τα οποία δεν μπορούν ν’ απαντηθούν με ΚΑΝΕΝΑΝ άλλο τρόπο …Με τρόπο που να μην μπορεί ν’ αμφισβητηθεί από κανέναν.
Για παράδειγμα, πώς μας «αυτοσυστήθηκε» ο Ιησούς; Ποιος μας είπε, δηλαδή —αυτός που θεωρούμε το Θηρίον— ότι είναι ο Ίδιος; Ως «Υιός τού Ανθρώπου» δεν μας συστήθηκε;
Υιός του Ανθρώπου = 77 = Εξακόσια Εξήκοντα Έξ = Αποφώλιον βρέφος = Ο Όφις ο Αρχαίος = Άγγελος της Αβύσσου = Σωτήρας του Κόσμου.
Ο Ήλιος = 33, που για τις ανάγκες τού Σχεδίου «σκοτείνιασε» τη Γη κι έγινε σαν
Σάκκος Τρίχινος = 77.
Άρα, γνώριζε ότι Αυτός είναι που θα είναι υπεύθυνος για όσα σκληρά θ’ ακολουθούσαν στην ανθρωπότητα. Αυτό σημαίνει ότι με το «αίμα» Του θα έπαιρνε επάνω Του ΟΛΕΣ τις αμαρτίες τού Κόσμου. Για ΟΛΑ τα δεινά τής ανθρωπότητας Αυτός θα ευθυνόταν και ως «Πρώτο» στην πληρωμή αυτού του Κόστους έβαλε τον Εαυτό Του …Αυτός, ο οποίος ήταν ο Ίδιος ο Αρσενικός Θεός Αυτοπροσώπως …Αυτός, που, ως άνθρωπος —για τις ανάγκες του ρόλου Του— γεννήθηκε στην πιο σκληρή κοινωνία τής πατριαρχίας, η οποία έμοιαζε με κοινωνία «εχιδνών» …Ο Ίδιος, που «συναντήσαμε» κουλουριασμένο στο «Δένδρο τής Γνώσης» τού Προπατορικού Αμαρτήματος …Ο Αρσενικός που δεν «γεννά», παρά «δημιουργεί»…
Άρσεν = 27 = Άνδρας = ΟΦΙΣ = Έχιδνα = Πύθων = Άτεκνος
Τα αντίστοιχα συμβαίνουν και από την άλλη «πλευρά» …Τη θηλυκή πλευρά. Πού συνέβη το Προπατορικό Αμάρτημα; Πού παρέσυρε ο Όφις τη γυναίκα; Πού δημιούργησε ο Αρσενικός Θεός τη «νύμφη» για τον Υιό Του; …Στη Μεσοποταμία δεν έγινε αυτό; …Εκεί δεν δημιουργήθηκε η Βαβυλώνα ως «νύμφη» τού Υιού; …Εκεί δεν δημιουργήθηκε και η πιο ακραία εκδοχή τής Πατριαρχίας και άρα η απόλυτη παγίδευση της Γυναίκας από τον Όφι; …Εκεί δεν δημιουργήθηκε η θρησκεία τού Αβραάμ, η οποία βασίστηκε στην απόλυτη υποταγή τής γυναίκας του στο πιο παράλογο αίτημά του, που ήταν η θυσία τού υιού του;
Θήλυ = 19 = Βαβυλών = Σάρα = Νύμφη
Στο παράδειγμα με τους Καβαλάρηδες της Αποκάλυψης κάναμε μια υπόθεση σε κάποιο σημείο τής ανάλυσής μας, το οποίο αφορούσε τον «Χλωρό Ίππο». Είπαμε, για παράδειγμα, ότι «μάλλον» ο Θεός μιλώντας για «σίτο» και «οίνο» εννοεί τους Έλληνες. Υποθέσαμε ότι με τον τρόπο αυτόν επιχείρησε να προστατεύσει τα «όργανα» αυτά, τα οποία είναι απαραίτητα για την ολοκλήρωση του Σχεδιασμού Του. Είναι σωστή η υπόθεσή μας; Πώς μπορεί να επιβεβαιωθεί η ορθότητά της με τον πιο απόλυτο τρόπο; …Μόνον με τα «κλειδιά». Όταν ο Θεός —για την ασφάλεια του Σχεδιασμού Του— «αποσύρει» τη «Γυναίκα» και άρα τον Ελληνισμό στην «έρημο» του Ισλάμ —όπως υποθέσαμε—, είναι λογικό να επιβάλει όρους σ’ αυτόν που θα βγει να «θερίσει» ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει στον Κόσμο. Όταν ο Θεός «σκεπάζει» τη Νέα Ρώμη με την «άμμο» τή0ς «ερήμου», ευνόητο είναι ότι υπάρχει ειδικός Σχεδιασμός για τους Έλληνες …Πρέπει να σωθούν οπωσδήποτε, γιατί δεν πρέπει να λείψουν από τον Κόσμο. Γιατί όμως οι Έλληνες έχουν αυτόν τον μοναδικό ρόλο στον παγκόσμιο Σχεδιασμό; Γιατί η σημερινή Προδοσία τής Μακεδονίας ήταν απ’ ευθείας «χτύπημα» εναντίον τού Θεού; Όλα αυτά υποθέσαμε ότι συμβαίνουν, γιατί —όπως είπαμε στο κείμενο— η Μακεδονία είναι η «Μήτρα» τού ελληνικού «κορμιού» …Η «Μήτρα» αυτή, η οποία μετατρέπει τον Ελληνισμό στο υπέρτατο «Εργαλείο» τού Θεού …Η «Μήτρα», που γεννά τον Θεάνθρωπο …Εκεί όπου βρίσκεται το θηλυκό αντίστοιχο του «Σπέρματος» του Θεού, που είναι το «Ωάριο» …Εκεί όπου περιμένουμε να γεννηθεί εκ νέου ο Μέγας Δράκων.
Άρα, αυτό, το οποίο ενδιαφέρει τον Θεό, είναι να υπάρχει πάντα η δυνατότητα της δικής Του αναπαραγωγής, ώστε να γεννηθεί ο Θεάνθρωπος εκ νέου …και ξέρουμε πλέον πού είναι το μόνο μέρος όπου Αυτός μπορεί να γεννηθεί. Άρα, δεν έπρεπε να «θεριστεί» ο «σίτος» άσχετα με τη σχέση του ή την αναλογία του με την «κριθή» …Δεν έπρεπε να στερηθεί ο κόσμος τον «οίνο» και το «έλαιον». Αυτά, όπως υποψιαζόμαστε, είναι «ζεύγη», τα οποία δίνουν «καρπό» …Είναι «ζεύγη», των οποίων τα μισά αφορούν τον Θηλυκό Θεό και τα άλλα μισά τον Αρσενικό Θεό …Είναι δύο διαφορετικά δημητριακά και είναι δύο διαφορετικά χρήσιμα και πολύτιμα υγρά …Είναι δύο διαφορετικά υλικά, τα οποία μας δίνουν άλευρο και δύο υγρά, τα οποία απαιτούνται για να γίνει αρχικά ο άρτος και στη συνέχεια ν’ αναμιχθούν για να μας δώσουν τη Θεία Κοινωνία. Τι μας λένε οι αριθμοί και άρα τα «κλειδιά»;
Νέα Ρώμη = 34 = Έλληνες = Μακεδονία = Κιβωτός = Πλοίον = Σίτος = Οίνος = Σελήνη = ΩΑΡΙΟΝ.
Αυτά αφορούν τον Θηλυκό Θεό. Τα αντίστοιχα «ζεύγη» πρέπει να βρούμε και για τον Αρσενικό Θεό, ώστε να έχουμε «αναπαραγωγή». Τι μας λένε τα «κλειδιά»; «Απέναντι» από τη «Μακεδονία» και το «Ωάριον» τι έχουμε;
Έλαιον = 27 = Άρσεν = Άνδρας = Όφις και
Κριθή = 33 = Ήλιος = ΣΠΕΡΜΑ.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέει ο Θεός στον τέταρτο Ιππότη τού θανάτου, ο οποίος κρατάει το «δρεπάνι» τού θερισμού; …Πρέπει ν’ αποφύγει να «θερίσει» αυτά, τα οποία απαιτούνται για να δημιουργηθεί η Θεία Κοινωνία με την οποία ο Θεός θα «κοινωνήσει» την ανθρωπότητα …Πρέπει να προστατεύσει τη «Μακεδονία», που είναι η «Κιβωτός» όπου βρίσκεται το «Ωάριον» του Θηλυκού Θεού, το οποίο σε κάποια στιγμή θα ενωθεί με το «Σπέρμα» τού Αρσενικού Θεού …Πρέπει να προστατευτεί η «Σελήνη», για να δράσει ο «Ήλιος» με τον τρόπο που προβλέπεται. Πρέπει να προστατευτούν τα βασικά «υλικά», τα οποία θα μας επιτρέψουν κάποτε να «γευτούμε» τη Θεία Κοινωνία.
Με αυτά τα «κλειδιά» είναι «κλειδωμένες» ΟΛΕΣ οι Ιερές Γραφές που δόθηκαν στα ελληνικά —και άρα και τα Ομηρικά Έπη—. Τα πάντα λειτουργούν με τον τρόπο αυτόν.
Τι περιμένουν όλοι οι λαοί σήμερα; …Αυτόν που θα δώσει ΤΕΛΟΣ στα πάντα …Αυτόν, που τον Θεό Τον έχει καί Πατέρα καί Μητέρα …Αυτόν, που από τον Πατέρα Του έχει γονίδια «όφεως» και από τη Μητέρα Του γονίδια «αετού» …Αυτόν, ο οποίος θα τιμωρήσει εκείνους που ευθύνονται για τα δεινά τής ανθρωπότητας. ΟΛΟΙ οι πιστοί ΟΛΩΝ των θρησκειών περιμένουν ένα υποτίθεται «διαφορετικό» πρόσωπο, που όμως τα «κλειδιά» μάς λένε πως είναι το ίδιο …Οι Χριστιανοί περιμένουν το Τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, που είναι το «Άγιο Πνεύμα» …Οι Ιουδαίοι περιμένουν τον «Μεσσία» …Οι Ρωμαίοι τον «Πολυδεύκη» …Οι Έλληνες τον «Οδυσσέα» …Η Τρίτη Ρώμη τον «Μέγα Δράκοντα» …Η Ρώμη τον «Αυτοκράτορά» της …Οι Μυκήνες τον «Ορέστη» …Οι οπαδοί τής Νέας Εποχής τον «Υδροχόο». Ακόμα και οι άλλες θρησκείες τον Ίδιο περιμένουν …Οι Ινδουιστές των Ιερών Αγελάδων περιμένουν τον «Ταυροκέφαλο» …Οι Βουδιστές Κινέζοι περιμένουν τον «Δράκοντα» με τα δώρα …Οι Σιντοϊστές περιμένουν τον υιό τής Γυναίκας Αματεράσου, της οποίας το όνομα σημαίνει «Γυναίκα που λάμπει στον Ουρανό» και σύμφωνα με τις Ιερές Γραφές είχε κρυφτεί στη Γη και χάθηκε το φως. Οι Ισλαμιστές τέλος περιμένουν τη νίκη των Ρωμαίων ή Ρουμ, που δίνει χαρά στον Αλλάχ …Οι ΠΑΝΤΕΣ περιμένουν αυτόν, που ο Αλέξανδρος, ως Μέγας Δράκων, όρισε ως «Κράτιστο».
Μέγας Δράκων = 45 = Άγιον Πνεύμα = Μεσσίας = Πολυδεύκης = Οδυσσέας = Αυτοκράτορας = Ορέστης = Υδροχόος = Ταυροκέφαλος
Όλοι περιμένουν τον Ίδιο …Τον πιο ισχυρό …Τον ευεργέτη τής ανθρωπότητας …Τον Πάνσοφο, που θα εξηγήσει ΟΛΑ τα Μυστήρια, τα οποία βοήθησαν την ανθρωπότητα να προοδεύσει στη δύσκολη πορεία της …Τον Μεγιστάνα, ο οποίος θα μοιράσει στους ανθρώπους πλούτη. Η ανθρωπότητα ΔΕΝ περιμένει τον Σωτήρα, που με τις σκληρές Του αποφάσεις ΘΑ δημιουργούσε τις συνθήκες, για να τη σώσει. Ο ρόλος τού Σωτήρα, ο οποίος ήταν το 666, πέρασε και τώρα έχουμε στη διάθεσή μας τους καρπούς τής θυσίας Του, αλλά και της θυσίας τής ανθρωπότητας. Ο Αντίχριστος, τον οποίο δήθεν φοβούνται οι Χριστιανοί, έχει κάνει την ύπουλη δουλειά του και τώρα θα ηττηθεί. Η ανθρωπότητα σήμερα περιμένει τον Ευεργέτη, που θα μοιράσει τους καρπούς των κόπων τής ανθρωπότητας στους ανθρώπους.
Κράτιστος = Μεγιστάνας = Πάνσοφος = Στρατηγός = Παραστάτης = Ευεργέτης = 45.
Περιμένει Αυτόν, ο οποίος έφυγε στον Μεγάλο Πόλεμο των ανθρώπων για να νικήσει …Αυτόν, ο οποίος θα φέρει μαζί του τα «λάφυρα» της νίκης αυτού του Πολέμου …Αυτόν, ο οποίος θριάμβευσε και Τον γνωρίζει όλος ο Κόσμος στα πέρατα της Γης …Αυτόν, που παράτησε τον Οίκο Του, τη Γυναίκα Του και τον Υιό Του, για να πάει να πολεμήσει για το κοινό καλό. Αυτός είναι ο Μέγας Οδυσσέας. Αυτόν περιμένει σήμερα η Πηνελόπη στα κρύα Παλάτια τής Ρώμης. Η Πηνελόπη = 45, η οποία ταυτίζεται απόλυτα με τον έρωτά της —Οδυσσέας = 45— . Η νύμφη από την Ασία, η οποία έπεσε στα χέρια των άθλιων Μνηστήρων, και κυρίως του Αντίνοου …Στα χέρια των Εβραίων τοκογλύφων όπως υποθέσαμε στην αφήγησή μας και οι οποίοι διεκδικούν τον Οίκο τού λατρεμένου της Οδυσσέα. Ποιος είναι ο Αντίνοος όμως; Τι μας λένε τα «κλειδιά» των Ιερών Γραφών; Επιβεβαιώνουν αυτό το οποίο υποθέσαμε;
Αντίνοος = 40 = Εβραίοι = Ευρύμαχος = Εχθροί = Καταραμένοι = Πόρνοι
Προσοχή εδώ …Μιλάμε για Εβραίους όπως ο Ρότσιλντ, ο Κίσινγκερ, ο Σόρος, ο Τσουμπάις, ο Νίμιτς, ο Σαρκοζί, ο Φινκ, ο Μπλανκφάιν, ο Γκρίνσπαν, ο Μπάφετ κλπ.. Επίσης, «Εβραίοι» ανεξαρτήτως καταγωγής είναι και όλοι οι όμοιοί τους ναζιστοκομμουνιστές τής μαρξιστικής ιδεολογίας, οι οποίο συνεργάζονται μαζί τους για τους ίδιους στόχους. Απλά οι πρώτοι, λόγω καταγωγής, είναι ο Αντίνοος, ενώ οι δεύτεροι, λόγω επιλογής, είναι ο Ευρύμαχος. Μιλάμε για τους Μνηστήρες, οι οποίοι μπήκαν μέσα στον Οίκο τού Υιού και τον λεηλατούν με στόχο να τον αρπάξουν από τον Κύριό του …Μιλάμε γι’ αυτούς, που, για τα συμφέροντά τους, έχουν προκαλέσει ΟΛΕΣ τις ανθρωποσφαγές των εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων τού τελευταίου αιώνα …Μιλάμε για τους άπληστους εγκληματίες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη σημερινή οριακή φτώχεια και μιζέρια τού συνόλου τής ανθρωπότητας. Οι Ισραηλίτες —ή οι απλοί πιστοί τού Ιουδαϊσμού— δεν ταυτίζονται με αυτούς τους αλήτες. Αυτοί έχουν άλλους αριθμούς και «παίζουν» άλλους ρόλους στο Σχέδιο. Χωρίς να εμβαθύνουμε, θα πούμε ενδεικτικά ότι
Ισραήλ = 36 = Μωυσής = Νηστεία = Λείψανον = Φυλή Ιούδα …όταν
Ισραηλίτες = 60 = Εκλεκτοί του Θεού = Αστήρ του Δαυείδ = Γενεά άπιστος = Νεκρόν Αρνίον = Κρανίου τόπος = Θεός Πατέρας
Συνεχίζοντας την ανάλυσή μας, θα πούμε ότι το σύνολο της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας και Θεογονίας «ανοίγει» με τα «κλειδιά» αυτά. Με μέσον αυτά τα «κλειδιά» γίνονται αντιληπτές οι πραγματικές ταυτότητες των πρωταγωνιστών των Μύθων …Μύθοι, που ο καθένας απ’ αυτούς περιγράφει κάποιο διαφορετικό στάδιο του Θεϊκού Σχεδίου …Μύθοι, οι οποίοι περιγράφουν τρομερά, αξιοθαύμαστα αλλά και τραγικά γεγονότα, που, όπως θ’ αποδειχθεί μέσα από τους αριθμούς, περιγράφουν τη δική μας πραγματικότητα …Μύθοι, όπως ο θρίαμβος του Διονύσου …Οι άθλοι του Ηρακλή …Η θανάτωση του Μινώταυρου από τον Θησέα …Η αργοναυτική εκστρατεία …Τα πάντα περιγράφουν το ίδιο Θεϊκό Σχέδιο από την πλευρά που το βίωσε ο κάθε ήρωας-πρωταγωνιστής.
Η ανθρωπότητα θα μάθει επιτέλους ποια είναι η σχέση της με τον Θεό …Θα μάθει πόσο πολύ την αγάπησε και φρόντισε γι’ αυτήν η Υπέρτατη Δύναμη του Σύμπαντος. Θα μάθει πόσο μεγάλη Ευφυία και Θεϊκή Μέριμνα απαίτησε η «εξέλιξή» της …Μια εξέλιξη, την οποία οι άπιστοι και οι αδαείς θεωρούν αποτέλεσμα τυχαίων συγκυριών …Αυτοί, οι οποίοι βλέπουν ένα πανέμορφο κι απολύτως λειτουργικό «Παλάτι» και προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο πως είναι ένας σωρός από φερτά υλικά, που μέσα από τις «πλημμύρες» των αιώνων «έτυχε» να φέρουν αυτό το αποτέλεσμα. Οι ίδιοι άχρηστοι δαρβινιστές, οι οποίοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο θεϊκός άνθρωπος είναι αποτέλεσμα τυχαίας «εξέλιξης» της αμοιβάδας. Όμως, τα παράσιτα, τα οποία αμφισβητούν την ύπαρξη του Θεού, αρέσκονται να βολεύονται στις ανέσεις των συστημάτων που προσφέρει η Δημιουργία Του.
Όμως, έφτασε η ώρα να «μιλήσουν» οι «Μηχανικοί» αυτού του Κόσμου …Να δείξουν στην ανθρωπότητα πως ΟΛΑ όσα αυτή σήμερα γνωρίζει και θαυμάζει έγιναν εκ του μηδενός κι επάνω σε Σχέδια τέλεια, τα οποία προέβλεπαν τα πάντα. Ο σημερινός εκφυλισμός τού παγκόσμιου πλέον πολιτισμού δείχνει ότι η ανθρωπότητα έφτασε στο «τέρμα» της διαδρομής της. Δεν υπάρχει πια κανένας λόγος για συνέχιση της πορείας της με τον τρόπο αυτόν, εφόσον το κέρδος που απομένει και μπορεί να διεκδικηθεί για την ανθρωπότητα είναι πλέον ασήμαντο σε σχέση με το κόστος που προϋποθέτει η «κίνησή» της. Θέμα χρόνου πλέον είναι το ΤΕΛΟΣ τού Σχεδιασμού …Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία θα μπορέσει να υψώσει το τελικό της σύμβολό —στον «αέρα» πλέον— και θα ξεκινήσει η μεγαλύτερη Δωρεά στο σύνολο της ανθρώπινης ιστορίας. Αυτά, τα οποία ονειρεύονταν να ζήσουν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι των προηγούμενων γενιών, θα δοθούν στη σημερινή ανθρωπότητα ως Δώρο.
Θα αποδειχθεί —με τον πιο απόλυτο τρόπο— ότι τελικά άξιζε πραγματικά η επιλογή τού Θεού ν’ ανέβει ο Ίδιος στον Σταυρό και να πάρει επάνω Του ΟΛΕΣ τις αμαρτίες που μας έφεραν σήμερα σ’ αυτήν την κατάσταση. Άξιζε πραγματικά το Σχέδιο του μεγάλου Μηχανικού και Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος. Άξιζε πραγματικά που αποφάσισε —για λογαριασμό μας— να μας βάλει να «εργαστούμε» επάνω σ’ αυτά τα Σχέδια, προκειμένου ν’ απολαύσουμε τα Πάντα και για Πάντα …Θα αποδειχθεί ένας άριστος «Πατέρας», ο οποίος μας σταμάτησε το ευχάριστο «παιχνίδι» τής παιδικής μας ηλικίας, για να «διαβάσουμε» και να «σπουδάσουμε», περιμένοντας κάποτε να εκτιμήσουμε ανάλογα την απόφασή Του. Χωρίς εκείνη τη Θυσία ο άνθρωπος θα κυλιόταν ακόμα στις λάσπες. Θα πέθαινε από έναν απλό τραυματισμό ή ένα κοινό κρυολόγημα. Θα πεινούσε και θα διψούσε μόνιμα, αναζητώντας τροφή ως απελπισμένος τροφοσυλλέκτης. Θα γερνούσε από τη δεύτερη κιόλας δεκαετία τής ζωής του. Θα έβλεπε τα παιδιά του να πεθαίνουν αβοήθητα, εξαιτίας όλων των πιθανών κι απίθανων λόγων που μπορεί να υπάρξουν σε μια φύση, η οποία είναι αφιλόξενη για έναν «γυμνό» άνθρωπο.
Ήδη έχουμε μπει στην Τελική Ευθεία για την ολοκλήρωση του Σχεδιασμού. Οι Σάλπιγγες της Αποκάλυψης έχουν αρχίσει ν’ ακούγονται ήδη. Ο Αρμαγεδδών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, εφόσον βιώνουμε και πάλι συνθήκες πραγματικού Παγκοσμίου Πολέμου με εμπλοκή όλων των θρησκειών σ’ αυτήν τη μάχη. Και πάλι —για συμβολικούς λόγους— γυναίκα βασίλισσα είναι αυτή, η οποία «αποσύρθηκε» ως Κεφαλή τής Τρίτης Ρώμης …Αυτής η «απόσυρση» ανοίγει τις Πύλες τού Κάτω Κόσμου …Αυτής η «απόσυρση» θα φέρει τους Μνηστήρες έξω από την «πόρτα» της κι εκεί θα γίνει το «μακελειό», εφόσον εκεί θα δοθεί η ευκαιρία στον Θεάνθρωπο να τους βρει και να τους «εξοντώσει». Ο Θρόνος τού Δράκοντος «χήρεψε» κι αυτός είναι που αναζητεί τον νέο Κύριό του. Και πάλι φεύγει από τον Θρόνο τού νεκρού Αλεξάνδρου το δακτυλίδι τής διαδοχής …«Τω κρατίστω» αναζητείται και πάλι …και πολλοί θα κλάψουν. Κυρίως θα κλάψουν αυτοί, οι οποίοι νομίζουν ότι με τα κλοπιμαία που απέκτησαν έγιναν θεοί και θωρούν ότι επιτρέπεται να λειτουργούν σαν τέτοιοι.
Δεν θα πρέπει το σκουπιδαριό τού Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ να μας πει με ποιο δικαίωμα επιχειρεί τη «μεγάλη επανεκκίνηση»; Δεν θα πρέπει να μας πει με ποιου την άδεια προσπαθεί να ρυθμίσει εκ νέου την παγκόσμια κοινωνία; Δεν θα πρέπει να μας εξηγήσει με ποιου την άδεια πήρε «στασίδι» δίπλα στον Θρόνο τού Θεού και προσπαθεί να «συγχωνεύσει» τις διαφορετικές θρησκείες που έχει ιδρύσει ο Ίδιος ο Θεός για τους δικούς Του λόγους; Δεν πρέπει να μας εξηγήσει με ποια νομιμοποίηση προσπαθεί να διορθώσει τα «λάθη» τού Θεού; Με ποιο δικαίωμα αφαιμάζει, λεηλατεί και εσχάτως εμβολιάζει την ανθρωπότητα; Με ποιο δικαίωμα πήρε την επιστήμη που ανέπτυξαν οι άνθρωποι και τη χειρίζεται σαν ιδιοκτησία του; Άνθρωποι υποφέρουν και πεθαίνουν εξαιτίας των «σχεδίων» τους. Κράτη καταστρέφονται, για να εξυπηρετήσουν αυτά τα «σχέδια».
Ποιοι είναι αυτοί οι κλόουν, οι οποίοι αυτοαναγορεύθηκαν σε παγκόσμια «ελίτ» κι αφού έλυσαν τα προβλήματά τους θέλουν να «λύσουν» και το κλιματικό πρόβλημα του Πλανήτη; Ποιοι είναι αυτοί, οι οποίοι με τη λογοκρισία τους «φιμώνουν» την ανθρωπότητα; Δεν πρέπει όλοι αυτοί να δώσουν εξηγήσεις; Έτσι είναι πάντα τα πράγματα. Όταν μπαίνεις αυθαίρετα σε Οίκους άλλων κι εγκληματείς μέσα σ’ αυτούς είναι αδύνατον ν’ αποφύγεις την τιμωρία …Θέμα χρόνου είναι η Κρίση. Όταν επιστρέφει ένας πατέρας στον Οίκο του, πάντα υπάρχει ο φόβος των ξένων, οι οποίοι παρεισφρήσαν με δόλο σ’ αυτόν …Πάντα υπάρχει ο φόβος των δούλων, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τους ξένους κι αδικούν τα παιδιά του …Πάντα υπάρχει αγωνία γι’ αυτούς, οι οποίοι δεν ήταν συνεπείς στα καθήκοντά τους …Πάντα κάποιοι χαίρονται, που θα πάρουν τα δώρα τους και κάποιοι άλλοι κλαίνε που θα μπούνε τιμωρία. Ακόμα και στις πιο χαρούμενες γιορτές πάντα κάποιοι κλαίνε σε κάποιες «γωνιές».

 

 

 

 

photo: https://pixabay.com/el/ 

 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This