ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είπαν Οι Φίλοι

February 1, 2023

EnglishGreek
greek-news-and-Radio-FL-logo

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida
The Greek Newspaper and the Greek Radio of Florida

EnglishGreek

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

greek-news-and-Radio-FL-logo
EnglishGreek
Ηχούν οι σάλπιγγες

Ηχούν οι σάλπιγγες της Αποκάλυψης

25 Oct, 2022

…Άνοιξαν οι «Πύλες τής Κολάσεως» !!!
Ο θάνατος της βασίλισσας Ελισάβετ αποκαλύπτει τον…
…«Κάτω Κόσμο» !!!

Ο θάνατος της βασίλισσας Ελισσάβετ «αποκάλυψε» σχεδιασμούς, οι οποίοι επί αιώνες ήταν επτασφράγιστα μυστικά …Σαν να έσπασε ένα παλιό και σκουριασμένο «καρφί», το οποίο κρατούσε έστω και οριακά ένα «παραβάν», που σκέπαζε ένα μυστικό «σκηνικό». Γιατί έγινε αυτό; …Γιατί «απογυμνώθηκε» ο ρωμαϊκός Σχεδιασμός τού Χριστιανισμού και φαίνονται πλέον τα μυστικά του …Φανερώθηκε το Προτεσταντικό «Βατικανό», το οποίο ήταν καλά «κρυμμένο» απ’ όλους τους ανθρώπους …Το «Βατικανό» τής Υόρκης, το οποίο σήμερα κάνει τη «βάρδια» του στην ηγεσία τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο θάνατος της βασίλισσας γι’ αυτόν τον λόγο ήταν επικίνδυνα αποκαλυπτικός. Τώρα κάποιοι θα «τρέχουν» και δεν θα «φτάνουν». Θα «τρέχουν», γιατί πρέπει πάση θυσία να διατηρηθεί ο Θρόνος, ο οποίος τους είναι αναγκαίος ως θρησκευτικός θεσμός, χωρίς όμως ν’ αποκαλυφθεί αυτή η ιδιότητά του …τη στιγμή που το «φτηνό» βασιλικό του «κάλυμμα» είναι έτοιμο να πάει στα «σκουπίδια». Είναι σαν να επιθυμείς να σώσεις τη θέση τού Πάπα, προσπαθώντας να τον «κρύψεις» πίσω από τον τίτλο τού «βασιλιά τής Ρώμης», ο οποίος είναι ένας επιπλέον τίτλος του.
Κάπου εδώ όμως αρχίζουν τα λάθη και οι ανεπιθύμητες αποκαλύψεις. Κάποιοι, πάνω στην αγωνία τους να «δικαιολογήσουν» την ανάγκη διαιώνισης ενός πολυδάπανου βασιλικού Θρόνου, του αποδίδουν ιδιότητες, οι οποίες ΔΕΝ αφορούν τέτοιους θρόνους. Αυτό, όμως, είναι επικίνδυνο, γιατί αποκαλύπτει πράγματα, τα οποία πρέπει να μείνουν κρυφά. Πάνω στην προσπάθειά τους να πείσουν τους λαούς —και κυρίως τους Βρετανούς— για την «αναγκαιότητα» της διατήρησης του βρετανικού Θρόνου, στην πραγματικότητα αποκάλυψαν την ύπαρξη πολλαπλών Θρόνων …στη Βρετανία !! …Η βασίλισσα Ελισσάβετ ήταν βασίλισσα της Αγγλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά ήταν ταυτόχρονα και Αρχηγός τού Αγγλικανικού Δόγματος. Όμως, ο Αρχηγός ενός ρωμαϊκού δόγματος, το οποίο «σκεπάζει» το Βόρειο Ημισφαίριο από τη Γερμανία και τη Σκανδιναβία μέχρι το Σιάτλ, είναι ταυτόχρονα και Ρωμαίος Αυτοκράτορας …Είναι ένας ακόμα Πάπας και άρα η έδρα του είναι μια ακόμα Ρώμη …Η «Τρίτη Ρώμη» συγκεκριμένα. Κάπου στο City, δηλαδή, υπάρχει ένα ακόμα «Φανάρι» και ένα ακόμα «Βατικανό», το οποίο προσπαθεί να περάσει απαρατήρητο.
Η ανεπιθύμητη αποκάλυψη αυτής της Ρώμης προέρχεται από την «αγωνία» των υπερασπιστών τού Προτεσταντικού Θρόνου να προστατεύσουν το βασιλικό του «κάλυμμα». Στα επιχειρήματά τους φαίνεται η αντίφαση την οποία περιγράφουμε. Προφανώς δόθηκε «γραμμή» σε όλα τα ΜΜΕ τής Κοινοπολιτείας —και όχι μόνον— να συνδέσουν τον βασιλικό Θρόνο τής Αγγλίας με «προσφορά» στον Κόσμο. Προσπαθούν να του «πιστώσουν» τη «δωρεά» τής Δημοκρατίας, της παιδείας, της επιστήμης και της βιομηχανικής τεχνογνωσίας σε μήκη και πλάτη τού Πλανήτη, τα οποία δεν είχαν ποτέ παρουσία στο «επίκεντρο» των εξελίξεων που αφορούν την ανθρωπότητα. Όλα αυτά, όμως, δεν είναι «δωρεές» ενός βασιλικού Θρόνου …Αυτά είναι αποτέλεσμα του εκχριστιανισμού τους και όχι της υποταγής τους στον βασιλιά τής Αγγλίας…
…Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα αυτοκρατορικής λειτουργίας και αυτήν τη λειτουργία την αναζητούμε στα αυτοκρατορικά κέντρα τού Χριστιανισμού …κι αυτά συνδέονται ΠΑΝΤΑ με τη Ρώμη. Οι αυτοκρατορίες «σπρώχνουν» και επιβάλουν πολιτισμικά μοντέλα, ενώ τα κοινά βασίλεια χωράφια αρπάζουν και χωράφια χάνουν. Οι Αυτοκράτορες είναι πνευματικοί ηγέτες των λαών τους, ενώ οι βασιλείς είναι απλά οι Κυβερνήτες τους. Άρα, αυτά τα οποία ισχυρίζονται ότι αποτελούσαν «δωρεά» τού βασιλικού Λονδίνου, δεν είναι τέτοια …Δεν μπορεί να κάνει τέτοια δωρεά το Λονδίνο, γιατί δεν έχει να κάνει τέτοια. Το ίδιο συνέβαινε και με τη Μαδρίτη για παράδειγμα. Η ισπανοκρατία στη Λατινική Αμερική δεν «μετέφερε» εκεί τη Δημοκρατία ή τη φιλοσοφία, την τεχνολογία κλπ.. Αυτά τα «μετέφερε» ο Χριστιανισμός με τους ρυθμούς που τον βόλευε …όταν τον βόλευε. Η ισπανοκρατία ήταν απλά το «άλογο» εκείνο, το οποίο έσερνε το «άρμα» τού Χριστιανισμού στη Λατινική Αμερική. Η ισπανοκρατία —τού βασιλιά τής Μαδρίτης— το μόνο που η ίδια «μετέφερε» στη Λατινική Αμερική ήταν νέοι φεουδάρχες και έποικοι ισπανικής καταγωγής.
Aπλά εκείνοι οι άνθρωποι ήταν Καθολικοί και άρα, είτε με αποσκευές είτε χωρίς, ήταν «φορείς» τού Χριστιανισμού, ο οποίος «μετέφερε» τα όσα προαναφέραμε. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα ο Πάπας τής Ρώμης θα έκανε «κουμάντο» με τα «αλάθητά» του όχι μόνον στη Μαδρίτη, αλλά και στις αποικίες της. Άρα, η Λατινική Αμερική ήταν αυτοκρατορική επαρχία τής Ρώμης και όχι της Μαδρίτης …Βρισκόταν για κάποια χρόνια υπό την πολιτική και στρατιωτική διαχείριση της Μαδρίτης ή της Λισαβώνας στη Βραζιλία, αλλά μέχρι εκεί. Το σύνολο της Καθολικής Λατινικής Αμερικής ήταν κι εξακολουθεί να είναι αυτοκρατορική επαρχία τής Ρώμης …Της Καθολικής Ρώμης, η οποία δεν έχασε ΠΟΤΕ τον θρησκευτικό και άρα τον πολιτισμικό έλεγχο του χώρου. Οι εθνικοαπελευθερωτικές επαναστάσεις στη Λατινική Αμερικανή δεν έθιξαν στο παραμικρό τη Ρώμη …Τους έδωσε μερικά «ξεροκόμματα» της εξέλιξης που είχε προηγηθεί στην επαναστατημένη Γαλλία κλπ. και τους «ξεφορτώθηκε».
Το ανάλογο συνέβαινε και με τη Βόρειο Αμερική …Κι εκεί ένα αγγλικό «άλογο» έσερνε το «άρμα» τού Χριστιανισμού στον χώρο των παγανιστών Ινδιάνων τής Βόρειας Αμερικής. Εκεί εγκαταστάθηκαν και δέσποζαν οι Προτεστάντες και άρα οι χώροι τους οποίους κατέλαβαν ανήκαν στον χώρο ελέγχου της δικής τους Ρώμης …Της Τρίτης Ρώμης …Της Ρώμης τού Λονδίνου. Ακόμα και η Αμερικανική Επανάσταση δεν άλλαξε τίποτε στη σχέση των ΗΠΑ με την Τρίτη Ρώμη. Το βασίλειο της Βρετανίας έχασε μια επαρχία του, αλλά όχι ο Προτεσταντισμός —και κατ’ επέκταση ο Χριστιανισμός—. Η Αμερικανική Επανάσταση δεν άλλαξε τίποτε στο επίπεδο αυτό. Το μόνο που άλλαξε ήταν η εθνική ταυτότητα αυτών που απλά θα ήταν οι νέοι ιδιοκτήτες του υλικού κεφαλαίου των ΗΠΑ. Όλα τα άλλα παρέμειναν τα ίδια και αυτό φαίνεται για αυτούς που έχουν γνώσεις…Δεν είναι τυχαίο που το πρώτο ταξίδι που θα πάει ο εκάστοτε νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι στο Λονδίνο. Όπως ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας περνάει από το Παλάτι έτσι κάνει και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ προκειμένου να πάρει την «ευλογία» του.
Υπό το πρίσμα αυτό αντιλαμβανόμαστε πολλά πράγματα διαφορετικά. Η νίκη των Βρετανών στο Τραφάλγκαρ, δεν ήταν εθνική νίκη των Άγγλων απέναντι στους Γάλλους ή τους Ισπανούς …Ήταν θρησκευτική νίκη των Προτεσταντών απέναντι στις δυνάμεις των Καθολικών. Μετά από αυτήν την ήττα ο Νέος Κόσμος ρυθμίστηκε με βάση την Προτεσταντική Τάξη Πραγμάτων. Γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχει και ο ρωμαϊκός συμβολισμός τής νίκης στην Κολώνα τού Νέλσωνα στην Πλατεία Τραφάλγκαρ. Ως εκ τούτου οι πόλεμοι μεταξύ τού Μεξικό και των ΗΠΑ δεν ήταν εθνικοί πόλεμοι …Ήταν θρησκευτικοί πόλεμοι μεταξύ διαφορετικών χριστιανικών δογμάτων για τον έλεγχο των αυτοκρατορικών επαρχιών στον Νέο Κόσμο …Ήταν πόλεμοι μεταξύ τής Ρώμης και της Τρίτης Ρώμης. Οι εμφύλιες συγκρούσεις τού Καναδά μεταξύ Γαλλόφωνων Καθολικών κι Αγγλόφωνων Προτεσταντών ήταν επίσης θρησκευτικοί πόλεμοι. Καί στις δύο περιπτώσεις αυτοί, οι οποίοι έχασαν, ήταν οι Καθολικοί, γιατί απλούστατα η Τρίτη Ρώμη είχε νικήσει τη Ρώμη στο δικό της επίπεδο και τα πάντα «τακτοποιούνταν» με βάση αυτήν τη Νέα Θρησκευτική Τάξη Πραγμάτων εντός τού Χριστιανισμού —και άρα εντός τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας—.
Άρα, τι αποκαλύφθηκε με τον θάνατο της βασίλισσας της Αγγλίας; …Αυτό, το οποίο ο Προτεσταντισμός —για να μην προκαλεί τη Ρώμη— κρατά «μυστικό» …Ότι οι ΗΠΑ και τα προτεσταντικά τους «αδέρφια», τα οποία ανήκουν στον έλεγχο της Τρίτης Ρώμης, «καπελώνουν» τον υπόλοιπο Χριστιανισμό. Μπορεί να χάθηκαν ως κτήσεις από το στέμμα τής Αγγλίας, αλλά δεν χάθηκαν από την Τρίτη Ρώμη τής Υόρκης …Της Υόρκης, η οποία είναι η Τρίτη Ρώμη και —όσο παράδοξο κι αν φαίνεται αυτό— ως αυτοκρατορική Ρώμη ιδρύθηκε νωρίτερα από τη Νέα Ρώμη …Εκεί έγινε Αυτοκράτορας της Ρώμης ο Μέγας Κωνσταντίνος, που ίδρυσε τη Νέα Ρώμη. Σε αυτήν την Ρώμη ανήκουν ως «επαρχία» οι αγγλόφωνες ΗΠΑ, εφόσον εξακολουθούν να βρίσκονται υπό τη θρησκευτική και πολιτισμική «ομπρέλα» της …Εξακολουθούν οι ΗΠΑ να είναι «αδερφές» αυτοκρατορικές επαρχίες με τον Καναδά ή την Αυστραλία και βέβαια με όλα τα προτεσταντικά κράτη τής Ευρώπης …Μια «συγγένεια», η οποία για κάποιον παρατηρητή εντοπίζεται εύκολα σε «διεθνή» όργανα, όπως είναι το ΝΑΤΟ για παράδειγμα.
Ο θάνατος της Αρχηγού τού Προτεσταντικού Δόγματος, δηλαδή, που «κηδεμονεύει» πνευματικά όλη τη Βόρεια Ευρώπη κι Αμερική και η επιρροή του φτάνει μέχρι τη μακρινή Αυστραλία, αποκάλυψε μια πραγματικότητα …Μια επικίνδυνη πραγματικότητα για τον σχεδιασμό τού Προτεσταντισμού …Αποκάλυψε αυτό, το οποίο θα έπρεπε να είχε γίνει γνωστό πριν από πολλά χρόνια και παρέμενε μυστικό …Αποκάλυψε αυτό, το οποίο εάν γινόταν γνωστό, θα προκαλούσε αντιμοναρχική Επανάσταση στη Βρετανία …Αυτό, το οποίο αφορά την εθελούσια —με εντολή τού Παλατιού και εν αγνοία των Βρετανών— «μετακίνηση» της οικονομικής και πολιτικής ισχύος από τη Βρετανία στις ΗΠΑ …και το οποίο από «σύμπτωση» δεν γινόταν εμφανές, εξαιτίας τής μακροβιότητας της βασίλισσας. Η εβδομηντάχρονη βασιλεία τής βασίλισσας, δηλαδή, έδινε μια επίφαση «σταθερότητας» στον σχεδιασμό τους, κι αυτό ήταν απολύτως τυχαίο. Γιατί όμως αυτό είναι σημαντικό; …Γιατί πρώτη φορά στην ιστορία μια εκδοχή τής Ρώμης —και συγκεκριμένα η προτεσταντική της εκδοχή— αναγκάστηκε κι «απογυμνώθηκε» οικειοθελώς από την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική της ισχύ, διατηρώντας μόνον τη θρησκευτική ισχύ και μάλιστα προκαλυμμένη …Η πρώτη φορά στην ιστορία που μία Ρώμη —για να επιβιώσει— δημιούργησε μόνη της το «είδωλό» της στο οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.
Το Λονδίνο παρέδωσε «οικειοθελώς» —και εν αγνοία τού βρετανικού λαού— το σύνολο της πολιτικής και οικονομικής ισχύος τής αυτοκρατορίας του στις ΗΠΑ. Γιατί έγινε αυτό; …Γιατί απλούστατα δεν μπορούσε ν’ αντέξει» την πίεση που του ασκούσε το βιομηχανικό κεφάλαιο και η ανάπτυξή του. Αρκεί να δει κάποιος έναν χάρτη τής Βρετανικής Αυτοκρατορίας και, εάν έχει γνώσεις, θα το καταλάβει. Αρκεί να δει σε ποιους χώρους εκτεινόταν η αυτοκρατορία στην οποία «ο ήλιος δεν έδυε ποτέ» και θα καταλάβει τον λόγο που η πίεση του βιομηχανικού κεφαλαίου ήταν τεράστια. Η Βρετανική Αυτοκρατορία ήταν η μεγαλύτερη αυτοκρατορία τής φεουδαρχικής εποχής …Της εποχής αυτής, που κυρίαρχο ήταν το κεφάλαιο της γης. Όπως ήταν φυσικό, αυτός, ο οποίος είχε το μεγαλύτερο κεφάλαιο-γη, ήταν κι αυτός που —λόγω πλούτου— θα έμπαινε πρώτος και στη βιομηχανική εποχή. Αυτό και έγινε …Η βιομηχανική επανάσταση ξεκίνησε από τη Βρετανική Αυτοκρατορία.
Από εδώ όμως αρχίζουν τα προβλήματα. Το συντριπτικό μέρος των κτήσεων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ήταν όχι απλά μη-χριστιανικό, αλλά και αλλόφυλο. Άρα; …Άρα, ο χώρος, που είχε στη διάθεσή του το βιομηχανικό της κεφάλαιο για ν’ αναπτυχθεί το ίδιο —και βέβαια να δημιουργήσει αγορά— ήταν ο ελάχιστος χώρος τού Ηνωμένου Βασιλείου. Η Τρίτη Ρώμη των WASP (White Anglo-Saxon Protestant) δεν ήθελε ούτε κατά διάνοια να παραδώσει τη χριστιανική βιομηχανική τεχνογνωσία σε αλλόθρησκους Ινδούς ή μαύρους Αφρικανούς—για παράδειγμα—, επειδή απλά θα μπορούσαν αυτοί να εργαστούν στα εργοστάσια και ταυτόχρονα να δημιουργήσουν πολυπληθή αγορά. Δεν μπορούσε επίσης να στηριχθεί στις ασήμαντες αγορές τής μακρινής κι αραιοκατοικημένης Αυστραλίας ή του Καναδά. Το βιομηχανικό κεφάλαιο μετά τη «γέννησή» του στη Βρετανία «ασφυκτιούσε» στα βρετανικά «νησιά».
Αυτό το κατάλαβαν εγκαίρως οι Αμερικανοί βιομήχανοι και οι Βρετανοί αστοί τύπου Τσόρτσιλ και με τη βοήθεια των Εβραίων τραπεζιτών μετέφεραν τη βιομηχανική τεχνογνωσία τού Προτεσταντισμού στις ΗΠΑ …Τη μετέφεραν στην απέναντι μεριά τού Ατλαντικού. Πριν αρχίσει το βιομηχανικό κεφάλαιο να «διαρρέει» προς την καθολική ζώνη τής Γαλλίας, της Ισπανίας ή της Ιταλίας, θα το «εκτόνωναν» μόνοι τους προς τις προτεσταντικές ΗΠΑ και βέβαια την προτεσταντική Γερμανία. Μεταξύ τους θα το μοιράζονταν οι Προτεστάντες κι αυτό γινόταν μόνον με τον τρόπο αυτόν. Για να μην ρισκάρουν να επανέλθει ο Καθολικισμός στην κορυφή —λόγω της νέας πλέον κυρίαρχης μορφής τού κεφαλαίου— το «έδιωξαν» στην απέναντι πλευρά τού Ατλαντικού, για να το προστατεύσουν.
Οι τεράστιες ΗΠΑ μπορούσαν να γίνουν ένας τεράστιος βιομηχανικός γίγαντας προτεσταντικών συμφερόντων και ταυτόχρονα είχαν στη διάθεσή τους την τεράστια αγορά ΟΛΗΣ της υπόλοιπης φανατικά καθολικής αμερικανικής ηπείρου, η οποία απλά θα διατηρούνταν από τους Προτεστάντες βιομηχάνους σε βιομηχανική υπανάπτυξη. Δεν είναι τυχαίο που η εκρηκτική ανάπτυξη του αμερικανικού βιομηχανικού κεφαλαίου έγινε μέσω του χρηματιστηρίου τής Νέας Υόρκης, στο οποίο επένδυαν μαζικά και τεράστια ποσά οι Βρετανοί αστοί εις βάρος τής βρετανικής βιομηχανίας. Οι τεράστιες ΗΠΑ άντλησαν τα τεράστια αυτά ιδιωτικά κεφάλαια της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και, επιδιώκοντας να γίνουν ακόμα πιο τεράστιες, άνοιξαν τις «πόρτες» τους στης Γης τους πεινασμένους …Όλης της Γης οι πεινασμένοι είχαν θέση στα εργοστάσιά τους και όλοι θα γίνονταν «αγορά» τους. Αντιλαμβανόμαστε, δηλαδή, ότι η ιδιομορφία τού βιομηχανικού κεφαλαίου ήταν εκείνη που έκανε τις ΗΠΑ παγκόσμιο «προορισμό» για τους οικονομικούς μετανάστες και όχι η ιδιαίτερη «καλοσύνη» των Αμερικανών. «Νέοι εργάτες Νέοι πελάτες» ήταν το «σύνθημα» της εποχής. Νέο «αίμα» απ’ όλα τα χριστιανικά δόγματα θα έδινε «κίνηση» στον βιομηχανικό «μύλο» τού Προτεσταντισμού.
Αυτό, το οποίο δεν μπορούσε να κάνει η Βρετανία υπέρ των συμφερόντων τού Προτεσταντισμού με την τεράστια ισχύ τού τότε «νεογέννητου» βιομηχανικού κεφαλαίου— θα το έκαναν οι ΗΠΑ. Αυτή ήταν μια «απόφαση» του προτεσταντικού Θρόνου τού Λονδίνου υπέρ του Προτεσταντισμού και ήταν εις βάρος τού βασιλικού Θρόνου τής Βρετανίας και άρα των Βρετανών. Κάποιοι βασιλείς τής Βρετανίας, δηλαδή, επέλεξαν να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του Προτεσταντισμού εις βάρος των συμφερόντων των Βρετανών και αυτό στο επίπεδο της Βρετανίας αποτελεί προδοσία. Η Βρετανία με τον τρόπο αυτόν και οικειοθελώς παρέδωσε στις ΗΠΑ την κορυφαία θέση της στον Κόσμο. Γι’ αυτόν τον λόγο οι ΗΠΑ των αγράμματων εποίκων και μεταναστών έγιναν μέσα σε λίγα χρόνια το «είδωλο» της πιο μεγάλης αυτοκρατορίας στην ιστορία τού κόσμου.
Η Υόρκη «απέκτησε» το «είδωλό» της, που είναι η Νέα Υόρκη και το Λονδίνο την Ουάσιγκτον. Όλα αυτά, όμως, έγιναν με «εγγυητή» το ίδιο το Παλάτι …Το Παλάτι των Γερμανών βασιλέων, το οποίο «πρόδωσε» τη Βρετανία και την Αγγλία και ταυτίστηκε απόλυτα με τα προτεσταντικά συμφέροντα, τα οποία αναπτύσσονταν πλέον στην απόλυτη ισχύ τους στις ΗΠΑ …Το Παλάτι, το οποίο εσκεμμένα έσυρε τη Βρετανία σε δύο ανώφελους και καταστροφικούς Παγκόσμιους Πολέμους που στόχο είχαν να αποδυναμώσουν την αυτοκρατορία υπέρ των ΗΠΑ …Το Παλάτι, το οποίο δέχθηκε να χάσει την πολιτική και στρατιωτική του ισχύ και περιορίστηκε στον θρησκευτικό του ρόλο —στον κρυφό του ρόλο, εφόσον φοβόταν πάντα την αντίδραση των Βρετανών για την προδοσία— …Το Παλάτι, το οποίο, συνωμοτώντας με τους Εβραίους τοκογλύφους, δέχθηκε τη φτωχοποίηση των Βρετανών με «αντιπαροχή» τη δική του ασφάλεια …«Δέχθηκε» τρόπος τού λέγειν, γιατί εκεί τα πράγματα δεν ήταν τόσο «καθαρά» …Ένας βασιλιάς του δολοφονήθηκε και ο διάδοχός του παραιτήθηκε, για να φτάσουμε στον «μειωμένης» αντίληψης πατέρα τής Ελισάβετ, ο οποίος παρέδωσε στους Αμερικανούς τα «κλειδιά» τής αυτοκρατορίας. Οι σφετεριστές τού Θρόνου ήταν εκείνοι, δηλαδή, οι οποίοι δέχθηκαν να προδώσουν τη Βρετανία και όχι οι νόμιμοί βασιλείς. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο σημαντικός είναι για ολόκληρη την ανθρωπότητα ο θάνατος μιας βασίλισσας, της οποίας η μακροχρόνια διακοσμητική συμμετοχή «σκέπαζε» τα πάντα.
Όμως, αυτό, το οποίο καταλαβαίνουμε ακόμα πιο πολύ, είναι το πόσο δύσκολο είναι ν’ αναλάβει τον ρόλο της ο Κάρολος …Ο Γερμανός Κάρολος του Οίκου Μπάττενμπεργκ και Γκότα. Φυσικός διάδοχος αυτοκράτορα είναι κάτι, το οποίο από τη φύση του είναι προβληματικό …κι αυτό ήταν κάτι, το οποίο δεν το άντεξε ούτε η ίδια η Ρώμη —και μάλιστα σε εποχές πολύ πιο εύκολες για την εξουσία—. Η παρακμή τής ίδιας τής Ρώμης ξεκίνησε όταν ο Μάρκος Αυρήλιος «έσπασε» την παράδοση των «υιοθετημένων» άριστων και όρισε ως διάδοχό του τον γιο του Κόμοδο. Αυτήν την κατάσταση πρέπει να διαχειριστεί ο Κάρολος κι αυτό δεν θα είναι εύκολο …Καθόλου εύκολο με δεδομένο τις αντιμοναρχικές τάσεις των Βρετανών μετά την κατάρρευση της αυτοκρατορίας τους και με επίσης δεδομένο ότι ο ίδιος ως πρόσωπο δεν είναι καθόλου χαρισματικός, ώστε να υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να γοητεύσει εκείνον τον κόσμο που αντιδρά.
Το χειρότερο όμως είναι ότι η «απουσία» τής βασίλισσας αποκάλυψε την ταυτότητα αυτού που πραγματικά κυβερνά σήμερα τον Κόσμο …Ο Χριστιανισμός κυβερνά τον Κόσμο και άρα η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η Ρώμη ποτέ δεν έχασε την ισχύ της. Απλά «έμαθε» μέσα στον χρόνο να «κρύβεται» και ν’ αποφεύγει κάθε αντίδραση εναντίον της …«Έμαθε» να περνάει τη «σκυτάλη» από το ένα «είδωλό» της στο άλλο κι αυτό να φαίνεται σαν εξέλιξη, ενώ στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ακόμα και η επιμονή των πάντων να «σκεπάζουν» τα πάντα με τον όρο «Χριστιανισμός» είναι προσχηματική …Δεν υπάρχει «χριστιανικό σύστημα» …Υπάρχει «Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία», που η τρέχουσα θρησκευτική της επιλογή είναι ο Χριστιανισμός, όπως παλαιότερα ήταν ο Δωδεκαθεϊσμός. Ο Χριστιανισμός είναι απλά μια επιλογή τής Ρώμης …Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τα «αλάθητα» των ηγετών των δογμάτων της είναι αυτά που κυβερνούν τον κόσμο …Ηγετών, οι οποίοι διατηρούν την αυτοκρατορική τους ιδιότητα κι απλά έχουν παραχωρήσει το πολιτικό και στρατιωτικό σκέλος τής αυτοκρατορίας τους σε απλούς διαχειριστές …Διαχειριστές, οι οποίοι, μόλις πάρουν «δημοκρατικά» την «εντολή» από τους λαούς να κυβερνήσουν, θα πάνε να «προσκυνήσουν» τ’ «αφεντικά» σε κάποιο από τα Κέντρα τής Ρώμης που τους ελέγχει. Αυτοί οι οποίοι φοράνε τα «κόκκινα» ελέγχουν τον κόσμο και όχι αυτοί οι οποίοι δήθεν ψηφίζονται σε ψευδοδημοκρατικές διαδικασίες.
Πολλοί «εσχατολόγοι», οι οποίοι ασχολούνται με τις Ιερές Γραφές, αναρωτιούνται και προβληματίζονται για το πώς είναι δυνατόν οι Γραφές αυτές —οι οποίες θεωρούνται «αλάνθαστες»— να μην μπόρεσαν να προβλέψουν τη σημερινή υπεροχή των ΗΠΑ στον σύγχρονο κόσμο. Πώς είναι δυνατόν να φτάνουμε στις «έσχατες» ημέρες με την Pax Americana να «σκεπάζει» σχεδόν τον Πλανήτη κι αυτό να μην το «βλέπουν» οι Προφητείες. Αυτό, το οποίο συμβαίνει, είναι το εξής …Οι Προφητείες «βλέπουν» αυτό το οποίο συμβαίνει κι όχι αυτό το οποίο φαίνεται και το οποίο πολλές φορές είναι παραπλανητικό. Οι Ιερές Γραφές περιγράφουν αυτό το οποίο βρίσκεται κάτω από το «κάλυμμα» και όχι αυτό το οποίο βλέπει ο κόσμος. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν ούτε Pax Americana ούτε ΗΠΑ …Υπάρχει η ΠΑΝΤΑ ζωντανή κι επικίνδυνη Pax Romana …κι απλά αυτός ο οποίος φαίνεται είναι μόνον ο διαχειριστής της, που αυτήν τη στιγμή είναι οι ΗΠΑ και οι οποίες ανήκουν στην προτεσταντική «πτέρυγα» της Pax Romana. Τι σημαίνει αυτό; …Ότι, από τη στιγμή που ο Χριστιανισμός είναι αυτός που ΠΑΝΩ απ’ όλα διαχειρίζεται την κοσμοκρατορία, αυτός, ο οποίος κυβερνά, είναι το Θηρίο τής Ρώμης και τα «είδωλά» της …Αυτό είναι που «δείχνουν» οι Γραφές και συγκεκριμένα η Αποκάλυψη κι απλά τις ΗΠΑ θα τις αναζητήσουμε σε κάποιο «στέμμα» κάποιου Θηρίου της περιγραφής της.

Περί Θηρίων ο Λόγος

Άρα τι μένει να δούμε; …Το πώς περιγράφει η Αποκάλυψη αυτήν την πραγματικότητα …Το πώς περιγράφει η Αποκάλυψη αυτήν τη ρωμαϊκή κυριαρχία, την οποία αυτήν τη στιγμή την εκφράζουν οι ΗΠΑ …Τι μας λέει η Αποκάλυψη και πώς περιγράφει όλη αυτήν την κατάσταση το πιο «σφραγισμένο» Κείμενο στην ιστορία του Κόσμου …Το Κείμενο αυτό, το οποίο επί αιώνες ήταν «ανοικτό», αλλά κανένας δεν μπορούσε να το διαβάσει, και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «έκλαιγε» για την αδυναμία αυτή των ανθρώπων.
Κατ’ αρχάς, για να καταλάβουμε τι ακριβώς περιγράφεται —και πώς αυτό περιγράφεται—, θα πρέπει πάντα να θεωρούμε ως δεδομένο ότι, εφόσον η Αποκάλυψη περιγράφει τον Θεό και το Μυστικό Σχέδιό Του, τότε τίποτε δεν θα είναι απολύτως εύκολο στην κατανόησή του. Τα πάντα θα πρέπει να τυγχάνουν πολλαπλών αναγνώσεων σε αντίστοιχα πολλαπλά επίπεδα …Θα πρέπει να θεωρούμε τα αδύνατα ως δυνατά και τα παράδοξα ως λογικά. Τι σημαίνουν στο πρακτικό επίπεδο αυτά τα οποία λέμε; …Το εξής απλό: Επειδή μιλάμε για τον Θεό, τα ΠΑΝΤΑ είναι τελειωμένα πριν καν αρχίσουν, γιατί για τον Θεό δεν υπάρχει η έννοια του ΧΡΟΝΟΥ. Εάν ο Θεός σού «προφητεύσει» ότι θα πεθάνεις από πνιγμό, αυτό είναι απολύτως σίγουρο, γιατί ταυτόχρονα σε «είδε» όταν πέθανες. (Αποκ. Ιωάν. 4.8): «ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος ὁ Θεός ὁ παντοκράτωρ, ὁ ἦν καὶ ὁ ὢν καὶ ὁ ἐρχόμενος» («Άγιος, άγιος, άγιος, Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ, που υπήρχε προ πάντων των αιώνων και υπάρχει εις όλους τους αιώνας και θα υπάρχη εις την ατελείωτον αιωνιότητα»).
Ο Θεός ΚΑΛΥΠΤΕΙ το σύνολο του φάσματος του χρόνου κι ως εκ τούτου όλα όσα Τον αφορούν «αγνοούν» αυτήν την παράμετρο, η οποία αφορά μόνον τους θνητούς ανθρώπους, οι οποίοι «μετρούν» τις ζωές τους με μονάδες χρόνου. Για παράδειγμα, ο Υιός τού Θεού είναι «γεννημένος» πριν καν «γεννηθεί», γιατί υπάρχει από την αρχή τής Δημιουργίας ΜΕΣΑ στον Θεό …ΥΠΑΡΧΕΙ από ΠΑΝΤΑ, γιατί είναι «συνθετικό» στοιχείο τού Θεού …Όταν γεννιέται, έχει ταυτόχρονα και την τελική Του μορφή …Όταν «πεθαίνει» —για τον θνητό παρατηρητή— τότε απλά «ζει» με άλλη ιδιότητα. Γιατί είναι αυτά σημαντικά; …Γιατί, όταν για παράδειγμα περιγράφονται στους θνητούς ανθρώπους τα δύο αυτά Θηρία —με τη σειρά που εμφανίζονται στο «Έργο» τής Αποκάλυψης—, πρέπει να καταλαβαίνει κάποιος ότι αυτά προϋπάρχουν στις τελικές τους μορφές κι απλά «εμφανίζονται» μπροστά μας όπως οι «ηθοποιοί» στα θεατρικά έργα …
Η ανθρωπότητα, ως «θεατής», τα «βλέπει» με τη σειρά, γιατί αυτό εξυπηρετεί τη «ροή» τού Σχεδίου στο οποίο συμμετέχει ο θνητός άνθρωπος ανάμεσα σε αθάνατα Θηρία-«ηθοποιούς». Εάν είμασταν αθάνατοι θεοί —και άρα εάν είχαμε διαφορετική αντιληπτική ικανότητα— θα ήταν τελείως διαφορετική η «αφήγηση» …Εμείς οι θνητοί άνθρωποι «βλέπουμε» μέσα στην ιστορική μας «πορεία», είτε ως είδος και είτε ως φυσικά πρόσωπα, όλα τα στάδια της «γέννησης» Θηρίων, τα οποία είναι «γεννημένα» ήδη. Είναι σαν να βλέπουμε τον ίδιο «ηθοποιό» να εμφανίζεται στη «σκηνή» ως βρέφος κι απλά με την εξέλιξη του «σεναρίου» να φτάνει να γίνεται ενήλικος μπροστά στα μάτια μας. Γιατί υπάρχει μια τέτοια ανάγκη; …Γιατί ο θνητός άνθρωπος δεν έχει την ίδια αντίληψη του χρόνου με τον Θεό κι ως εκ τούτου πρέπει να «βοηθηθεί» στην κατανόηση του Σχεδίου τού Θεού. Ο θνητός άνθρωπος, που από τη φύση του «μετρά» χρόνο, αντιλαμβάνεται διαφορετικά την έννοια της εξέλιξης, η οποία για τον ίδιο είναι μια γραμμική «πορεία» από τη «γέννηση» μέχρι τον «θάνατο» της όποιας κατάστασης.
Ό,τι λοιπόν ο Θεός βλέπει «στιγμιαία» και «τρισδιάστατα» —και ταυτόχρονα πρέπει αυτό να γίνει αντιληπτό και κατανοητό από τον άνθρωπο—, πρέπει να μπει σε μια μονοδιάστατη ακολουθία «εικόνων», γιατί ο άνθρωπος δεν έχει την ίδια αντίληψη του «βάθους» τού χρόνου. Αυτό, το οποίο για τον Θεό είναι μία «στιγμή», για τον άνθρωπο είναι χιλιετίες. Αυτό, όμως, το οποίο συμβαίνει στον χρόνο αυτόν, για να περιγραφεί στον άνθρωπο ως σενάριο, πρέπει να μπει σε μια μονοδιάστατη γραμμική «συνέχεια» …Μια συνέχεια, η οποία όμως πρέπει να έχει υποχρεωτικά μια απολύτως προσδιορισμένη «αρχή», για ν’ αρχίσει ο άνθρωπος να την αντιλαμβάνεται. Ο θνητός άνθρωπος πρέπει να συνδέσει την περιορισμένη χρονικά ζωή του μ’ αυτήν την αιώνια κατάσταση, για να μπορέσει να την αντιληφθεί, γιατί διαφορετικά τον «καταπίνουν» οι αιώνες. Απλά πράγματα. Για να κατανοήσει ο άνθρωπος σε ποια φάση «βρίσκεται» μια κατάσταση, θα πρέπει να ξέρει υποχρεωτικά εάν βρίσκεται «πριν» από κάτι που γνωρίζει ή «μετά» απ’ αυτό …Πρέπει να έχει δηλαδή ένα σταθερό σημείο αναφοράς στην παράμετρο που αφορά την έννοια του χρόνου. Πάντα αναζητείται μια «αρχή», ώστε να ξεκινήσει η «μελέτη».
Όπως γίνεται με μια μαγνητική τομογραφία, όπου ένας πραγματικός ανθρώπινος εγκέφαλος των τριών του διαστάσεων, για να παρουσιαστεί με ακρίβεια στον άνθρωπο προκειμένου να τον εξετάσει, πρέπει αυτό να γίνει με μια σειρά πάρα πολλών φωτογραφιών …Φωτογραφιών, οι οποίες ξεκινάνε από τη μία άκρη του —και άρα από μία αρχή— και τον «σαρώνουν» μέχρι την άλλη —και άρα το τέλος του—. Εάν αυτές οι εικόνες δεν βρίσκονται σε σειρά και συνδεδεμένες με μια αρχή, τότε ο άνθρωπος «χάθηκε» και δεν βγάζει καμία άκρη. Αυτή είναι η διαφορά τού «βλέπω» τού Θεού με το «βλέπω» τού ανθρώπου. Ο Ένας «βλέπει» σε μία στιγμή μέσα κι έξω έναν ενιαίο εγκέφαλο μπροστά Του κι ο άλλος πρέπει να μελετήσει τοίχους ολόκληρους με αναρτημένες επάνω τους εικόνες διαδοχικών τομών του. Ο Ένας «ακτινογραφεί» στιγμιαία ένα στερεό αντικείμενο όπως κι αν το έχει μπροστά Του κι ο άλλος πρέπει να το «κατατμίσει» σε μια απολύτως ορισμένη σειρά εικόνων.
Κάτι τέτοιο γίνεται και στην Αποκάλυψη …Γίνεται «κατάτμηση» του Σχεδίου τού Θεού …Γίνεται «κατάτμηση», για να το κατανοήσει ο άνθρωπος. Ο Θεός, επειδή «καλύπτει» χρονικά τη ζωή τής Ανθρωπότητας στο σύνολό της τής «μιλάει» σαν να γράφει «γράμμα» στο αγέννητο παιδί Του …χωρίς να βάλει ποτέ την ημερομηνία που το έκανε αυτό. Στο παιδί Του, το οποίο είναι έτοιμο να «γεννηθεί» και είναι ακόμα στην κοιλιά τής μητέρας του …Ένα «γράμμα», το οποίο θα αφορά τη ζωή τού παιδιού και θα περιγράφει τα όσα θα κάνει ο Πατέρας του γι’ αυτό μέχρι ν’ «ανταμώσουν» …Ένα «γράμμα» στο παιδί, το οποίο κάποτε θα μεγαλώσει και θα το διαβάσει, αλλά δεν θα ξέρει πότε γράφηκε και άρα σε ποιο σημείο περίπου βρίσκεται η «αρχή» που ξεκινάει η εργασία τού απόντος Πατέρα του, ώστε να καταλάβει σε ποια φάση βρίσκεται η εξέλιξη του Έργου Του …Εργάστηκε ήδη; …Εργάζεται τώρα ή θα εργαστεί στο μέλλον; …Πού βρίσκεται αυτός τώρα; …Πότε θα επιστρέψει; Σε αυτό το γράμμα περιγράφεται μόνον το αντικείμενο της ίδιας της εργασίας κι απλά ο Πατέρας διαβεβαιώνει στο παιδί Του πως, όταν θα συναντηθούν, θα του εξηγήσει ο Ίδιος οτιδήποτε δεν κατάλαβε ή οτιδήποτε τον τρόμαξε.

 

(Συνεχίζεται)…

 

 

 

 

photo: https://pixabay.com/el/ 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This