ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είπαν Οι Φίλοι

September 27, 2022

EnglishGreek
greek-news-and-Radio-FL-logo

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida
The Greek Newspaper and the Greek Radio of Florida

EnglishGreek

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

greek-news-and-Radio-FL-logo
EnglishGreek
Η τρίτη Ρώμη καίγεται!

Η “τρίτη Ρώμη” καίγεται!

22 Sep, 2022

Ο Σιωνισμός «κατακρεουργεί» το πιο ισχυρό κράτος τού Χριστιανισμού και του «ελεύθερου Κόσμου» !!!…
…Το «σκότος» τού Σιωνισμού απειλεί να «σκεπάσει» τις ΗΠΑ !!!…
…Ο θάνατος της βασίλισσας της Αγγλίας οδηγεί στο ΤΕΛΟΣ !!!

 

Η «κοινωνική μηχανική» είναι το υπέρτατο «εργαλείο» τής εξουσίας στην επιδίωξή της να χειραγωγεί την ανθρώπινη κοινωνία …Ένα «πληκτρολόγιο», το οποίο της επιτρέπει να πατάει «κουμπιά» και να «παίζει» τα «τραγούδια» που θέλει …Μια «μαγκούρα», η οποία της επιτρέπει να «κατευθύνει» την κοινωνία εκεί όπου τη βολεύει σαν να ήταν έναν κοπάδι προβάτων. Αναμφισβήτητα οι Εβραίοι είναι οι καλύτεροι γνώστες τής «κοινωνικής μηχανικής» …Στην κυριολεξία αυτοί την επινόησαν. Μας το έχουν αποδείξει εδώ κι έναν αιώνα με τον πιο απόλυτο τρόπο, εφόσον αυτοί είναι οι συντάκτες τής «Βίβλου» τής «κοινωνικής μηχανικής» …Οι συντάκτες τού απόλυτου εγχειριδίου τής χειραγώγησης της κοινωνίας, το οποίο —μέσω της εξουσίας, του χρήματος και της διαφθοράς που αυτό προκαλεί— οδηγεί στον εκφυλισμό τής κοινωνικής λειτουργίας …Οι συντάκτες των «Πρωτόκολλων των Σοφών τής Σιών», οι οποίοι, με τη σημερινή τους «επιτυχία», μας το υπενθυμίζουν καθημερινά. Τελευταίο «κομμάτι», που είδαμε να «παίζεται» από τα «κουμπιά» τής «κοινωνικής μηχανικής», ήταν η περίπτωση του Κόβιντ. Είδαμε το πώς μέσα στις δημοκρατικές μας κοινωνίες προέκυψαν —ως δια «μαγείας»— φασιστικές υποχρεωτικότητες κι επινοήθηκαν νέοι εχθροί για τους «σωτήρες» τής κοινωνίας. Οι «ψεκασμένοι», οι «ανεύθυνοι», οι «νεοβάρβαροι» κλπ., είναι «γεννήματα» αυτής της «μηχανικής».
Η τεχνική αυτή είναι σχετικά απλή στην εφαρμογή της: Αυθαίρετα κάποιοι οικειοποιούνται το «σωστό» στρατόπεδο, ώστε να «κολλάνε» σε όλους όσους επιθυμούν την «ετικέτα» που τους βολεύει. Εξαπολύουν έναν «βομβαρδισμό» λεκτικών επιθέσεων, ο οποίος προκαλεί τον άνθρωπο …Ένα «παιχνίδι» κυρίως αυθαίρετων χαρακτηρισμών, το οποίο τρομάζει τον κόσμο και τον αναγκάζει ν’ αντιδράσει ανάλογα με τις προσωπικές του απόψεις. Πετάνε «λάσπη» στον «ανεμιστήρα» κι εκμεταλλεύονται τις συνέπειες. Μετά, εσύ είσαι αυτός που πρέπει ν’ αποδείξεις ότι δεν είσαι «ελέφαντας» και όχι εκείνος, ο οποίος αυθαίρετα σε υπέδειξε σαν τέτοιον. Περί αυτού πρόκειται …Έτσι λειτουργεί αυτή η «βιομηχανία» τής «ετικετοποίησης» των ανθρώπων, προκειμένου η εξουσία να εξασφαλίσει «ποίμνια» ομοϊδεατών εκεί όπου φυσιολογικά δεν θα είχε κανένα «έρεισμα». Αυτές τις «ετικέτες» βρίσκουν και χρησιμοποιούν οι αγράμματοι και οι άσχετοι οπαδοί-υπερασπιστές τής εξουσίας κι επαναλαμβάνουν την ίδια τακτική, νομίζοντας ότι μιλάνε με «επιχειρήματα» —έστω κι αν αυτά δεν τα γνωρίζουν—. «Προϊόντα» αυτής της «βιομηχανίας»-προπαγάνδας είναι όλοι οι χαρακτηρισμοί τού τύπου …«αντί-» …«Αντιφασίστας», «αντικομμουνιστής», «αντισιωνιστής», αλλά και χαρακτηρισμοί τού τύπου «-φοβικός» …«ομοφοβικός», «ξενοφοβικός» κλπ..

Όλα ξεκινάνε από ένα βασικό σχεδιαστικό μοντέλο, το οποίο λειτουργεί με δύο πόλους …Ένα μοντέλο, το οποίο περιλαμβάνει ιδεολογίες διαμετρικά αντίθετες και άρα απολύτως εχθρικές μεταξύ τους …Ιδεολογίες, οι οποίες προκαλούν φανατισμό και βία και οι οποίες μέσα στην ίδια κοινωνία συγκρούονται για τον ίδιο στόχο, που είναι η εξουσία. Στοχεύουν στην εξουσία, για να μπορέσουν να επιβάλουν τη δική τους «λύση» επάνω στην κοινωνία …Μια «λύση», η οποία υποτίθεται δεν είναι εφικτή, γιατί πάντα υπάρχουν οι «άλλοι» που την εμποδίζουν. Το βασικό στοιχείο αυτού του σχεδιασμού, λοιπόν, είναι να υπάρχουν αναγνωρίσιμα απ’ όλους «πακέτα» τύπου «φασισμού» ή «κομμουνισμού», τα οποία έχουν συγκρουόμενες μεταξύ τους απόψεις, αλλά κοινούς στόχους …«Πακέτα», τα οποία λειτουργούν ως ανεξάρτητες «πλατφόρμες», επάνω στις οποίες βρίσκονται και δρουν οι «συναγωνιστές» ομοϊδεάτες εναντίον των αντιπάλων τους …Αυτοί, οι οποίοι υποτίθεται έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους για τις βασικές ιδεολογικές και πολιτισμικές τους «αρχές» και οι οποίοι αντιλαμβάνονται σαν εχθρούς τους κάποιους άλλους, οι οποίοι —υπό τους ίδιους όρους— βρίσκονται επάνω σε ανάλογες «πλατφόρμες».

Εκεί επάνω «δημιουργούνται» όλοι εκείνοι οι βασικοί χαρακτηρισμοί-«όπλα», οι οποίοι στη συνέχεια μοιράζονται στα μέλη τους, για να τους χρησιμοποιήσουν στις κοινωνικές τους «μάχες» ως «αντιπρόσωποι» των ομοίων τους …Χαρακτηρισμοί υποτίθεται δουλεμένοι από τους ηγέτες τους και τους οποίους δεν χρειάζεται να τους ερμηνεύουν οι ίδιοι κάθε φορά που τους χρησιμοποιούν, εφόσον σε «παραπέμπουν» απευθείας στα «μανιφέστα» τής «πλατφόρμας» τους …Χαρακτηρισμοί, τους οποίους μπορεί το κάθε μέλος τής «πλατφόρμας» να εξαπολύσει εναντίον όποιου θέλει, χωρίς να έχει την ανάγκη να εξηγήσει τίποτε και σε κανέναν, εφόσον αυτοί είναι χαρακτηρισμοί-«προϊόντα» που έχουν «κατασκευαστεί» ειδικά γι’ αυτήν τη «χρήση» …Χαρακτηρισμοί, για την «αλήθεια» των οποίων «εγγυώνται» οι ηγέτες, προκειμένου οι ομοϊδεάτες τους να τους χρησιμοποιούν ως «όπλα» …Χαρακτηρισμοί, οι οποίοι δημιουργούν κλίμα τρομοκρατίας στην κοινωνία, εφόσον κανένας δεν θέλει να «στοχοποιηθεί» μέσω αυτών …Χαρακτηρισμοί, οι οποίοι διχάζουν την κοινωνία, «σπρώχνοντας» τα μέλη της είτε προς το ένα «άκρο» είτε προς το άλλο.

Θα χαρακτηρίσει —για παράδειγμα— ένας αγράμματος οπαδός έναν πιο μορφωμένο άνθρωπο σαν «ψεκασμένο» και είναι απολύτως «θωρακισμένος» γι’ αυτήν την επίδειξη θράσους. Θα κάνει τη δουλειά του για λογαριασμό τής «ομάδας» του …και στη συνέχεια θα «κρυφτεί» πίσω από τις «πολεμίστρες» τής «πλατφόρμας» του. Αυτός ο ίδιος μπορεί να μην ξέρει να σου εξηγήσει τον λόγο που είσαι «ψεκασμένος», αλλά είναι «σίγουρος» ότι είσαι τέτοιος, γιατί έτσι του έχει πει το «κονκλάβιο» της παράταξής του. Τι σημασία έχει, εάν δεν ξέρει τίποτε άλλο να πει …Η «λάσπη» έπεσε κι ο «λεκές» έμεινε στον στόχο του. Πραγματικά πνευματικά «λιντσαρίσματα» έχουν ξεκινήσει από την «πέτρα» που πέταξε κάποιος άχρηστος και μισαλλόδοξος οπαδός εναντίον κάποιου άλλου, ο οποίος απλά δεν πίστευε τα ίδια πράγματα.

Αυτά όλα δεν είναι καινούργια …Είναι δοκιμασμένες πολιτικές, οι οποίες έχουν επινοηθεί από Εβραίους και είχαν για πρώτη φορά εφαρμοστεί στην προπολεμική Ευρώπη …Επινοήσεις, οι οποίες οδήγησαν στη ναζιστική Γερμανία τού Χίτλερ …Πετυχημένες εφαρμογές, οι οποίες τελειοποιήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν …Ένα «παιχνίδι» τής εξουσίας, το οποίο «δουλεύτηκε» στη «Σχολή τής Φρανκφούρτης» και από εκεί «πέρασε» τον Ατλαντικό, για να «φωλιάσει» στο καπιταλιστικό «Κολούμπια» …Ένα εβραϊκό «απόστημα», το οποίο εμφανίστηκε στην «τραυματισμένη» από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο Γερμανία και «μόλυνε» ολόκληρο τον χριστιανικό «κορμό». Αυτού του μολυσματικού «αποστήματος» το «πύον» πέρασε τον Ατλαντικό και «μόλυνε» και τις ΗΠΑ. Οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι, οι οποίοι «δημιούργησαν» τον Χίτλερ, ήταν εκείνοι που «έλεγχαν» και τον Ρούσβελτ …Νικητές και ηττημένοι —στην πιο μεγάλη παγκόσμια ανθρωποσφαγή— ήταν «υποχείρια» των ίδιων ανθρώπων.

Από αυτήν τη «Σχολή τής Φρανκφούρτης» «μολύνθηκε» ολόκληρος ο χριστιανικός κόσμος. Ακόμα και σήμερα, όλη η χριστιανική ανώτατη εκπαίδευση, η οποία υποδουλώνει τον Χριστιανισμό στον Σιωνισμό, μιμείται τη «Σχολή τής Φρανκφούρτης» …Τη «σχολή» αυτή, η οποία «καλλιέργησε» τη δήθεν μαρξιστική «σκέψη» και την έκανε εργαλείο προδοτών, που υποτάσσει λαούς και κράτη στους Σιωνιστές …Τη «σχολή» αυτή, η οποία, με χρήματα των Σιωνιστών τοκογλύφων, «καλλιεργούσε» μέσα στα Πανεπιστήμια τη γνώση τής χειραγώγησης των λαών —είτε από την κομμουνιστική είτε από την καπιταλιστική πλευρά— …Τη «σχολή» αυτή, η οποία έδινε τους ίδιους «ηγέτες» σε όλες τις υποτίθεται διαφορετικές «πλατφόρμες» των διαφορετικών οπαδών …Το ίδιο μαρξιστές στην ίδια μαρξιστική «παράσταση» ήταν οι ηγέτες-«ηθοποιοί», που τα Πανεπιστήμια έδιναν στις διαφορετικές «παρατάξεις» τής Δημοκρατίας.

Αυτά, τα οποία εμείς γνωρίζουμε σαν «Αριστερά» και «Δεξιά» και τα οποία πραγματικά «ακύρωσαν» την ίδια τη Δημοκρατία —μέσω των δικομματικών σχεδιασμών—, «σχεδιάστηκαν» στη Φρανκφούρτη από Εβραίους …Εβραίους, οι οποίοι μετέφεραν στο «περιβάλλον» τής Δημοκρατίας τον «μανιχαϊσμό» τής πρωτόγονης Ανατολής …Εβραίους, οι οποίοι μετέφεραν «θεούς» και «δαίμονες» εκεί όπου έπρεπε να υπάρχουν μόνον άνθρωποι. Πραγματικοί και πληρωμένοι προβοκάτορες δημιουργούσαν ιδεολογικές παρατάξεις, οι οποίες αυθαίρετα ταυτίζονταν με το «καλό» —όπως αυτό το αντιλαμβάνονταν οι «φωτισμένοι» ηγέτες τους—, για να πολεμήσουν το υποτιθέμενο «κακό» …Παρατάξεις φτιαγμένες εξ’ αρχής ως πολιτικές «μάντρες», οι οποίες υπόσχονταν «σωτηρία» σε αφελείς και φανατικούς και οι οποίες απλά είχαν ως στόχο να εγκλωβίσουν μέσα σ’ αυτές τους λαούς …Παρατάξεις «τυφλών», μισαλλόδοξων και δογματικών οπαδών, οι οποίοι από τη φύση τους ακύρωναν τη Δημοκρατία τού πολίτη.

Επαγγελματίες πολιτικοί «παρήγαγαν» με μεγάλη επιμονή «φανταστικούς» εχθρούς, έχοντας απλά ως στόχο να τρομοκρατούν τους λαούς και να τους μοιράζουν σε προκατασκευασμένες φασιστικές «στάνες» …Ένα παιχνίδι, στο οποίο δαιμονοποιούνταν πρόσωπα κι απόψεις μόνο και μόνο για να τρομάζουν τους ανθρώπους …Ένα παιχνίδι απόψεων κι απειλών, όπου ένα μικρό «υπονοούμενο» έχει μεγαλύτερη σημασία από ολόκληρες «βιβλιοθήκες» επιχειρημάτων και στοιχείων …Ένα παιχνίδι τρομοκρατικής προπαγάνδας, όπου η εντυπωσιακή αυθαιρεσία και το ψέμα έχει μεγαλύτερη αξία από την οποιαδήποτε απόδειξη …Ένα παιχνίδι, το οποίο προϋπέθετε τη συνεργασία των προδοτών ηγετών, προκειμένου να μοιράζονται μεταξύ τους τον κόσμο, στερώντας του τις επιλογές τής Δημοκρατίας. Εάν δεν ήσουν με τον έναν, ήσουν υποχρεωτικά με τον άλλο. Εάν δεν ήσουν με τον Χίτλερ, ήσουν κομμουνιστής. Εάν δεν ήσουν κομμουνιστής, ήσουν ναζιστής. Όλοι οι ενδιάμεσοι απλά δεν επιβίωναν …Γίνονταν εχθροί καί των δύο «μαντρών», τους οποίους στην κυριολεξία τούς μισούσαν πιο πολύ κι απ’ τους επίσημους εχθρούς τους. Εχθρός τους ήταν όποιος χαλούσε αυτό το «παιχνίδι» τής «μοιρασιάς». Το σύνολο της εξουσίας στρέφονταν εναντίον αυτών των «ανένταχτων», οι οποίοι απειλούσαν να «ξυπνήσουν» τα «ζωντανά», τα οποία απλά κάθε τέσσερα χρόνια ψήφιζαν αλαλάζοντας …Φανατικοί ναζιστές και κομμουνιστές πάντα φασίστες κι ενωμένοι εναντίον των μετριοπαθών και των αμφισβητιών.
Όλα μέσα σ’ αυτόν τον σχεδιασμό λειτουργούν με τη λογική τού θεάτρου σκιών …Των «σκιών», που δίνουν τη δυνατότητα κι επιτρέπουν σ’ αυτούς που ελέγχουν το «φως» τής πληροφορίας να εμφανίσουν το «μικρό» σαν «τεράστιο» και το «μεγάλο» σαν «ασήμαντο». Για όλους αυτούς τους επαγγελματίες κοινωνικούς τρομοκράτες —οι οποίοι βιοπορίζονται, πουλώντας πολιτικό και ιδεολογικό «νταβατζηλίκι»— παντού υπάρχουν «κίνδυνοι» που δήθεν μας απειλούν …«Κίνδυνοι», τους οποίους εμείς οι «κοινοί» και «αφελείς» άνθρωποι δεν τους βλέπουμε, αλλά τους «βλέπουν» οι «φωτισμένοι» ηγέτες μας …Οι επαγγελματίες πολιτικοί, οι κοινωνιολόγοι και οι «δικηγόροι» των «ιδεολογιών». Ο καθένας απ’ αυτούς διαλέγει «πελάτες» και κάνει «παιχνίδι» με τους «απέναντι». Ανάλογα με την προσωπική τοποθέτηση του καθενός από εμάς, υπάρχει έτοιμοι το «τραγούδι» και βέβαια ο «τραγουδιστής» που θα μας το πει …«Κινδυνεύουμε» από τους φασίστες ή τους κομμουνιστές όχι εξαιτίας κάποιου αντικειμενικού προβλήματος, αλλά επειδή αυτό συμφέρει τους «προστάτες» μας.

Παντού υπάρχουν εχθροί «επικίνδυνοι» και μας «απειλούν» …Εχθροί, όμως, δεν υπάρχουν μόνον για εμάς, αλλά υπάρχουν και για τα ίδια τα αφεντικά. Τέτοιοι εχθροί είναι εκείνοι οι άνθρωποι, οι οποίοι ακυρώνουν τον σχεδιασμό τους …Οι ανυπάκουοι …Οι αμφισβητίες …Αυτοί, οι οποίοι θέλουν να σκεφτούν πριν αποφασίσουν …Αυτοί, οι οποίοι δεν φανατίζονται κι ούτε δρουν με βάση τα ένστικτα στις συνθήκες τού τεχνικού πανικού που πάντα προκαλούν οι φασίστες, για να «τρομάξουν» τα «πρόβατα» και να τα οδηγήσουν εκεί όπου τους βολεύει …Είναι οι μετριοπαθείς άνθρωποι, οι οποίοι προτιμούν ν’ ακούν τη λογική παρά τις «σειρήνες» των παρατάξεων. Όμως, ακόμα και γι’ αυτούς τους σκεπτόμενους ανθρώπους, οι οποίοι δεν πιστεύουν στο «παιχνίδι» τους, οι φασίστες έχουν έτοιμα «αντίμετρα» …Υποχρεωτικά έπρεπε να βρουν «αντίμετρα», γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα είχαν προβλήματα.

Έπρεπε δηλαδή να μεριμνήσουν γι’ αυτούς, εφόσον αυτοί είναι οι χειρότεροι εχθροί των αφεντικών. Αυτοί ήταν εκείνοι, οι οποίοι από την αρχή είχαν στοχοποιηθεί από την εξουσία. Από την αρχή έπεφταν θύματα ενός τρομερού κοινωνικού bulling, ώστε να «ετικετοποιηθούν» ακόμα κι όταν δεν ανήκαν κάπου …Ακόμα κι αν κινούνταν σε πολιτικούς χώρους, οι οποίοι δεν είχαν σαφή χαρακτηριστικά και βέβαια πολιτικούς στόχους …Χώρους, τους οποίους δεν συνέφερε το σύστημα εξουσίας ούτε καν να ονοματίσει, γιατί αυτό θα σήμαινε αναγνώρισή τους και άρα «κεφαλαιοποίησή» τους …Χώρους, τους οποίους το σύστημα εξουσίας δεν επιχειρούσε ποτέ να «ετικετοποιήσει», εξαιτίας τού φόβου του μήπως άθελά του τούς ισχυροποιήσει εμμέσως. Όλοι αυτοί οι αμφισβητίες κινούνταν στον χώρο τής «μη-ετικέτας» …που εντέχνως γινόταν «ετικέτα» τής συκοφαντίας και του ετεροπροσδιορισμού …«Ετικέτα», η οποία επίσης προσαρμοζόταν στις δικές τους «ετικέτες» και πουθενά αλλού. Έτσι εφευρέθηκε η δήθεν «κρυφή-ετικέτα» …«Μήπως είσαι κρυπτοφασίστας ή μήπως κρυπτοκομμουνιστής; Μήπως κρυπτοομοφιλόφιλος; Μήπως είσαι κατάσκοπος ξένων δυνάμεων; Κάτι «κρύβεις» …Δεν μπορεί …Δεν υπάρχει «ενδιάμεσο» …Κάτι κρύβεις …«Όλοι» κρύβουν κάτι …Κάτι «κρύβεις» και μπήκες στο στόχαστρο της εξουσίας και των χαφιέδων της». Αυτό είναι ένα τρομοκρατικό παιχνίδι των υπονοούμενων και των χαρακτηρισμών, το οποίο —για κάποιον που έχει γνώσεις— είναι εύκολα αναγνωρίσιμο.

Η δρομολόγηση αυτού του πολωτικού σχεδιασμού είναι πολύ απλή. Από τη στιγμή που —για να λειτουργήσει ο σχεδιασμός— απαιτείται εχθρός, είσαι υποχρεωμένος, εάν αυτός δεν υπάρχει, να τον δημιουργήσεις μόνος σου. Αυτό γίνεται και στην περίπτωσή μας. Όταν θέλεις να δείξεις στους ανθρώπους ότι υπάρχει δήθεν κίνδυνος —κι εφόσον αυτός δεν είναι υπαρκτός—, πρέπει να τον προκαλέσεις ο ίδιος με τις πράξεις σου. Αυτό το νόημα έχει η προβοκάτσια …Κάνεις στα κρυφά μια «ζημιά» μόνος σου, για να τη «χρεώσεις» σε κάποιον άλλο …«Αυτοτραυματίζεσαι», για να δείξεις με το «δάκτυλό» σου κάποιον υπεύθυνο. Ό,τι κακό συμβαίνει στην κοινωνία, το «χρεώνεις» σε όποιον σε βολεύει, άσχετα με την πραγματικότητα που το αφορά.
Αυτό αποτελούσε πάντα μια πάγια πρακτική των πιο μεγάλων απατεώνων και προβοκατόρων στην ιστορία τού Κόσμου, που είναι οι Εβραίοι …Αυτοί, οι οποίοι μόνοι τους «αυτοτραυματίζονταν», για να αυτοθυματοποιηθούν …Αυτοί, οι οποίοι —σύμφωνα με τον Χερτσλ— ανάμεσα στα «όπλα» τους είχαν βάλει και τους «διωγμούς» εις βάρος τους. Πώς μπορεί να δρομολογηθεί μια τέτοια πολιτική στην περίπτωσή μας; …Με τη γνώση. Γνωρίζεις για παράδειγμα ότι ο άνθρωπος —όπως και τα ανθρώπινα σύνολα— έχουν ένστικτα επιβίωσης και ότι μπροστά στον κίνδυνο επιβίωσης αντιδρούν ενστικτωδώς κι αυτόματα …και στην ακραία περίπτωση μάλιστα εξαιρετικά βίαια. Τι σημασία έχει αυτό το χαρακτηριστικό τους γι’ αυτά τα οποία αναλύουμε; …Την εξής πολύ σημαντική: Όταν είναι σίγουρη η αντίδραση κάποιου μπροστά σε ένα συγκεκριμένο ερέθισμα, αυτή η γνώση μπορεί να είναι χρήσιμη για έναν προβοκάτορα.

Όταν ο προβοκάτορας γνωρίζει ότι αντιδράς εύκολα, προκαλεί αυτήν την αντίδραση, για να την «εισπράξει» στη συνέχεια σε εντυπώσεις. Κάποιος, για παράδειγμα, αντιδρά άμεσα σε μια προσβολή και κάποιος άλλος όχι. Όλοι όμως αντιδρούν εξίσου σε ένα χτύπημα εις βάρος τους κι αυτό το γνωρίζει ο προβοκάτορας, ο οποίος επιθυμεί τη σίγουρη αντίδραση. Σε μια ανύποπτη στιγμή —και εντελώς απροειδοποίητα— «χτυπάει» με δύναμη τον εχθρό του εκεί όπου ξέρει ότι εκείνος θα «πονέσει» …Τον «χτυπάει» τόσο δυνατά και τόσο προκλητικά, ώστε να είναι αναπόφευκτη η αντίδρασή του. Ποιο είναι το κέρδος του; …Να τον αναγκάσει ν’ αντιδράσει τόσο έντονα και φανερά, που να επισκιάσει τη δική του αρχική αυθαιρεσία, η οποία πραγματοποιήθηκε σιωπηλά και σε ανύποπτο χρόνο …Να τον αναγκάσει —στην ιδανική για την προβοκάτσια περίπτωση— ν’ αντιδράσει βίαια, ώστε ν’ αποδείξει σ’ έναν παρατηρητή ότι «υπάρχει» ένας κίνδυνος, ο οποίος μπορεί να είναι κοινός …Ότι «υπάρχει» ένας εχθρός, ο οποίος ασκεί βία απέναντι σε όλους τους ανθρώπους.
Αυτό το νόημα έχουν οι προβοκάτσιες. Γι’ αυτόν τον λόγο προκαλείς έναν επιλεγμένο στόχο, φιλοδοξώντας να εκμεταλλευτείς εις βάρος του τη δίκαιη αντίδρασή του. Τον προκαλείς ν’ αντιδράσει, ώστε να του βάλεις την ετικέτα που σε βολεύει, για να τον «παίζεις». Όπως εύκολα αντιλαμβανόμαστε, η «απόδοση» αυτού του κόλπου στηρίζεται στο ποιος θα κάνει την πρώτη «κίνηση» …Ο πρώτος έχει το κέρδος κι ο δεύτερος πάντα την «πατάει», γιατί «ακολουθεί» κι «εκτίθεται» στις πρακτικές τού αντιπάλου του. Το κάνουν τα παιδιά στα σχολεία, για να εκθέσουν τους συμμαθητές τους στους δασκάλους και το κάνουν και οι παίκτες στα παιχνίδια, για να εκθέσουν τους αντιπάλους τους στους διαιτητές. Αυτό το απλό πράγμα το κάνουν στην κοινωνία οι έμπειροι προβοκάτορες, για να «εκθέσουν» στον λαό τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Οι έμπειροι προβοκάτορες το γνωρίζουν το «παιχνίδι» αυτό και γι’ αυτόν τον λόγο θέλουν να έχουν πάντα το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης…

…Απλά κόλπα, πολυδουλεμένα στα καταγώγια, στα γήπεδα και στα στενά σοκάκια …Τα κόλπα των Εβραίων και των γύφτων, οι οποίοι έχουν μάθει να «κλαίνε» ακόμα κι όταν οι ίδιοι είναι οι θύτες …Τα κόλπα των απατεώνων, οι οποίοι μόνοι τους «κατασκευάζουν» τους «κακούς». Όλο το μυστικό σ’ αυτήν την τακτική «κρύβεται» στον αιφνιδιασμό. Όλο το μυστικό βρίσκεται στο ποιος θα προλάβει —σε χρόνο ανύποπτο— την πρώτη κίνηση …«Τσιμπάς» ή «φτύνεις» τον εχθρό σου στα κρυφά, προκαλώντας την αντίδρασή του και, μετά τη «σφαλιάρα» που θα φας, «κλαις» στα φανερά, φωνάζοντας «τι βαράς ρε; …Φασίστας είσαι;». Υπάρχει τόση «ανισότητα» στην ένταση των φαινομένων —όπως αυτά τεχνητά παρουσιάζονται μπροστά στον ανύποπτο θεατή—, που χάνεται η πραγματική σειρά των γεγονότων. Αυτό είναι και το ζητούμενο της απάτης …«Παραβλέπεις» ότι η «δράση» τού ανύποπτου πρωταγωνιστή αποτελεί στην ουσία «αντίδραση» σε μια πρόκληση και τη χαρακτηρίζεις σαν «απρόκλητη δράση». Ο έμπειρος προβοκάτορας απλά «κλαίει» δυνατά, γιατί, όταν ένας τρίτος κι άσχετος παρατηρητής στρέψει το βλέμμα του προς την πλευρά του, τον προβοκάτορα θα δει να κλαίει κι όχι την προηγούμενη ενέργεια αυτού. Παριστάνει εύκολα το θύμα, γιατί ανάγκασε τον εχθρό του να φερθεί ενστικτωδώς και στην ακραία περίπτωση βιαίως …Αυτοπροσδιορίζεται μέσω του ετεροπροσδιορισμού. Τι σημαίνει αυτό το φαινομενικά παράδοξο που λέμε; …Παριστάνει το θύμα, όχι επειδή είναι τέτοιο, αλλά επειδή έχει τη δυνατότητα να δείχνει με το «δάχτυλο» κάποιον άλλον σαν θύτη.

Έχοντας το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης, «βαπτίζεις» τον απέναντι όπως σε βολεύει, ώστε, μέσω αυτού, να δώσεις στον εαυτό σου την επιθυμητή ταυτότητα. Μετά ξεκινάει το «παιχνίδι» των χαρακτηρισμών. «Γιατί είσαι βίαιος απέναντί μου; …Μήπως επειδή είσαι φασίστας κι εγώ κομμουνιστής; …Μήπως επειδή είσαι φασίστας Ρεπουμπλικάνος κι εγώ είμαι δημοκράτης Δημοκρατικός; …Μήπως επειδή είσαι πλούσιος κι εγώ φτωχός; …Μήπως επειδή είσαι αντισιωνιστής κι εγώ Εβραίος; …Μήπως επειδή είσαι ρατσιστής κι εγώ «ανθρωπιστής», που βοηθάω «έγχρωμους»; …Μήπως επειδή είσαι εθνικιστής κι εγώ «ευαίσθητος», που βοηθάω λαθρομετανάστες; …Μήπως επειδή είσαι…» …Ό,τι σε βολεύει βάζεις ως χαρακτηρισμό, γιατί σαν «θύμα» έχεις «πίστωση» κι εύκολα κολλάς «ταμπέλες» σ’ έναν ανύποπτο εχθρό σου, τον οποίο καταδεικνύεις με το «δάκτυλο» κι «επιχειρηματολογείς» μόνον με τα «δάκρυα». Βρίσκεις ένα δικό σου χαρακτηριστικό —που σε βολεύει—, για ν’ αποδώσεις σ’ αυτό τη βία που ασκήθηκε επάνω σου με τρόπο τέτοιο, που να «χαρακτηρίζει» τον άλλο. Είναι θέμα τακτικής, δηλαδή, εάν θα «προτιμήσεις» να «θυμηθείς» πως είσαι κομμουνιστής, μαύρος, φτωχός, Εβραίος, δημοκράτης, κοντός ή χοντρός, ανάλογα με το πώς σε συμφέρει να «ονοματίσεις» τον «απέναντι», ο οποίος θα είναι το «αντίθετο».

Αυτή η στρατηγική είναι που είπαμε ότι απαιτεί γνώση για την εφαρμογή της. Αυτή η εκ του πονηρού αυτοθυματοποίηση του θύτη είναι η «τέχνη» των Εβραίων …Η «τέχνη» στην οποία εξειδίκευσαν εξ αρχής τούς δικούς τους κομμουνιστές και στη συνέχεια όλη τη λεγόμενη «Αριστερά». Ας ψάξει κάποιος ιστορικά να δει ποιοι προκαλούν μονίμως τους κοινωνικούς διχασμούς —και στα όρια τους εμφυλίους— …Να δει ποιοι είναι αυτοί, οι οποίοι κατ’ επάγγελμα «λαϊκίζουν», προσπαθώντας να παρασύρουν τις μάζες στα λάθη και στη βία …Είναι οι ίδιοι που στη συνέχεια «πουλάνε» ευαισθησία, ενότητα και κοινωνική ειρήνη …Αυτοί, οι οποίοι παριστάνουν την «ιντελιγκέντσια» και καταγγέλλουν τον «λαϊκισμό» …Οι κομμουνιστές δηλαδή …Αυτοί, οι οποίοι με τις καταστατικές «ανατρεπτικές» απειλές τους προκαλούν τους διωγμούς εναντίον τους, για να «πουλήσουν» στη συνέχεια «κοινωνική δικαιοσύνη» με το «φωτοστέφανο» του μάρτυρα.
Πάντα αυτοί είναι που απειλούν με βία την κοινωνία, ώστε, μόλις οι απέναντι αντιδράσουν, να την «πατήσουν», γιατί απλούστατα αυτό είναι το «παιχνίδι» …Αυτό είναι το «παιχνίδι» των Εβραίων τοκογλύφων και νταβατζήδων …Αυτό το «παιχνίδι» έπαιξαν στην προπολεμική Γερμανία, το οποίο στη συνέχεια έγινε το αίτιο της μεγαλύτερης ανθρωποσφαγής στην ιστορία των ανθρώπων …Έτσι συνεννοούνται μεταξύ τους τα φασιστικά «άκρα» και συνθλίβουν όποιους βρίσκονται ανάμεσά τους και άρα και τη Δημοκρατία …Έτσι οι κομμουνιστές «ταΐζουν» τον ναζισμό και οι ναζιστές τον κομμουνισμό. Ανάμεσά τους πάντα καμένη «γη», γιατί οι ίδιοι φροντίζουν με τη βία να εξοντώνουν όποιον στέκεται ανάμεσά τους κι απειλεί το παιχνίδι που τους γιγαντώνει πολιτικά και βέβαια τους πλουτίζει οικονομικά.
ΤΙΠΟΤΕ, δηλαδή, δεν έγινε στη νεότερη ανθρώπινη ιστορία εξαιτίας τυχαίων συγκυριών …ΟΛΑ ήταν εξ’ αρχής σχεδιασμένα να οδηγήσουν εκεί όπου βόλευε τους σχεδιαστές τους. Εβραίοι έλεγχαν απόλυτα την «πολιτική» τόσο των Ναζιστών όσο κι αυτήν των Κομμουνιστών τής προπολεμικής Γερμανίας …Εβραίοι έλεγχαν την πολιτική τόσο της ναζιστικής Γερμανίας όσο και της κομμουνιστικής Ρωσίας …Εβραίοι στη συνέχεια έλεγχαν τόσο τους κομμουνιστές τής σοβιετικής Μόσχας όσο και τους καπιταλιστές τής αμερικανικής Νέας Υόρκης. Αυτοί είναι οι «πατέρες» τής «τέχνης» τής «κοινωνικής μηχανικής», η οποία από τη «Σχολή τής Φρανκφούρτης» μαζί με τα «σχέδια» Μάρσαλ «μοιράστηκε» σε όλα τα ευρωπαϊκά κι όχι μόνον «Πανεπιστήμια» της μεταπολεμικής εποχής …Η «σχολή» των Εβραίων Χόρκχαϊμερ κι Αντόρνο, του Μπένγιαμιν, της Άρεντ, οι οποίοι έκαναν πολιτική «επιστήμη» την «άποψη» του Εβραίου Μαρξ κι «επάγγελμα» τη δική τους εξειδίκευση σ’ αυτήν …Η τέχνη των «παρασίτων» …Των επαγγελματιών πολιτικών …Των «δικηγόρων» ΟΛΩΝ των κοινωνικών ομάδων …Των «δικηγόρων» ΟΛΩΝ των ιδεολογιών …Των «δικηγόρων» ΟΛΩΝ των κρατών …Των μαρξιστών φίλων και συναδέρφων, οι οποίοι εκπαιδεύονται στα Πανεπιστήμια και πιάνουν όλα τα «πόστα» σε όλα τα πολιτικά άκρα, μοιράζοντας τους λαούς μεταξύ τους σαν να είναι πρόβατα.

Αυτοί οι προβοκάτορες είναι που με τις «πλάτες» τής ίδιας της εξουσίας αποκτούν πάντα το απόλυτο «πλεονέκτημα» ακόμα κι απέναντι στους πιο έξυπνους και γενναίους ανταγωνιστές τους. Αυτοί είναι που παριστάνουν εκ του ασφαλούς τούς «ήρωες», οι οποίοι «θυσιάζονται» για την κοινωνία —αναζητώντας βέβαια και την «αποζημίωσή» τους !!!—. Μέσω αυτής της αυτοθυματοποίησης δημιουργούν «ρόλο» για τους εαυτούς τους και μέσω αυτού του «ρόλου» επιλέγουν τους κατά παραγγελίαν αντιπάλους τους …Οι δικές τους Λούξεμπουργκ δημιουργούν τους δικούς τους Χίτλερ …Οι δικοί τους Παπανδρέου δημιουργούν τους δικούς τους Μητσοτάκηδες. Όλοι «στημένοι» κι ελεγχόμενοι από το ίδιο «διευθυντήριο», όπως οι «ηθοποιοί», οι οποίοι επιλέγονται για την ίδια παράσταση από τους ίδιους παραγωγούς. Οι δικοί τους ηγέτες, δηλαδή, «παράγουν» και τους δικούς τους ηγέτες των αντιπάλων τους …Απλά πράγματα. Εάν δεν είσαι με τον έναν, είσαι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ με τον άλλον …«Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας». Οι «ουδέτεροι» απλά συνθλίβονται, γιατί είναι εχθροί των πάντων.

 

 

(Συνεχίζεται)

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Pin It on Pinterest

Share This