Μα δεν αισχύνομαι που εργάστηκα απο μικρή
να ελαφρύνω το φορτίο των γονιών μου
δεν έγινα μεγάλη και τρανή
να κατακτήσω τα βραβεία όλου του κόσμου
Δεν έγινα ρήτορας, φιλόσοφος ή δικαστής
ή δικηγόρος ν’ αγορεύω σ’ αίθουσες δικαστηρίου
δεν έγινα γιατρός, πολιτικός ή βουλευτής,
να δίνω υποσχέσεις ή να λύνω γρίφους μυστηρίου
Ένα μικρό σπιτάκι έχτισα μες το βουνό
και ζω με τα παιδιά μου και τα εγγόνια
μια όμορφη απλή ζωή ακολουθώ
όλες τις μέρες που μου χάρισε ο Θεός
μα.. και τα χρόνια
Κι ούτε θαυμάζω τίτλους υψηλούς
που τους κρεμούν σε τοίχους με υπεροψία
μου αρκεί ο πλούτος της ψυχής
και της καρδιάς, του νου, η ηρεμία
Τούτο τον πλούτο τον κρατώ καιρό
κι όταν χρειάζεται σε όλους δίνω
μοιάζει με κάνουλα χρυσή που ρέει απ’τον ουρανό
που το κλειδί της χρόνια το γνωρίζω
photo somorgado / https://pixabay.com















































