Άρθρο του Ιάκωβου Γαριβάλδη από την Μελβούρνη
«Για όλα τα πράγματα το μέτρο είναι ο άνθρωπος: για αυτά που υφίστανται και για αυτά που δεν υφίστανται. Το ρητό του Πλάτωνα στον «Πρωταγόρα». – Και αναρωτιέμαι, ζούμε την εποχή που θα αλλάξει αυτό το ρητό;
Η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) υπάρχει εδώ και αρκετές δεκαετίες από τότε που πρωτοεμφανίστηκε ως εργαλείο στον υπολογιστή. Κάποιοι μπορεί να βάζουν αυτή την περίοδο στη δεκαετία του 1960, αλλά η τεχνητή νοημοσύνη στην πράξη άρχισε να παρουσιάζει σοβαρές δημιουργίες μετά την αρχή της νέας χιλιετίας. Με άλλα λόγια, έχουμε ήδη ολοκληρώσει τη λεγόμενη Πρώτη Γενιά της AI.
Για να κατανοήσουμε τι σημαίνει η τεχνητή νοημοσύνη, πρέπει να εξηγήσουμε την ορολογία λέγοντας ότι είναι ανθρωπογενής νοημοσύνη που έχει σχεδιαστεί για να μιμείται την ανθρώπινη συμπεριφορά σε όλα. Ανήκει στο χώρο της πληροφορικής και έχει εξελιχθεί σε επιστήμη που διδάσκεται στα πανεπιστήμια. Για να πούμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη αποδίδει, πρέπει να αναφερθούμε στην ικανότητά της να μαθαίνει, να προσαρμόζεται στο περιβάλλον και να εξάγει συμπεράσματα που βοηθούν στην επίλυση προβλημάτων.
Προσωπικά, ως μηχανικός υπολογιστών με περισσότερα από τριάντα χρόνια στο σχεδιασμό, τον προγραμματισμό και την ανάλυση, βρήκα την ευκαιρία κατά καιρούς να δημιουργήσω παρόμοιο λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης που έπαιρνε αποφάσεις μόνο του και μπορούσε να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους σε πολύ βασική κλίμακα. Ήταν σε θέση να απαντήσει σύμφωνα με το απαντήσεις που έλαβε χρησιμοποιώντας τις γνώσεις που απέκτησε. Ωστόσο, η δική μου εμπειρία με την τεχνητή νοημοσύνη είναι πολύ περιορισμένη, καθώς δεν είχα αρκετό χρόνο να πειραματιστώ για μεγάλα χρονικά διαστήματα λόγω άλλων δεσμεύσεων, αλλά συνειδητοποίησα πόσο χρήσιμο μπορεί να είναι στους ανθρώπους εάν υπάρχει για καθημερινή χρήση.
Αρχικά βέβαια μια συλλογή προγραμμάτων (εφαρμογή όπως την ξέρουμε σήμερα που προέρχεται από την αγγλική λέξη application) για να θεωρηθεί τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να πετύχει το πιο βασικό πράγμα, και αυτό είναι να μάθει από τα ερεθίσματα που δέχεται, είτε αυτό είναι η ανάγνωση κειμένων ή παρατηρώντας αλλαγές στο περιβάλλον. Έτσι, καταλαβαίνουμε ότι με τον όρο «μαθαίνω» σημαίνει ότι την επόμενη φορά που θα συναντήσει τον ίδιο συνειρμό ή την ίδια ή παρόμοια ερώτηση θα ξέρει πώς να απαντήσει.
Αλλά η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι μόνο η μάθηση, αλλά και η λήψη αποφάσεων. Το επόμενο βήμα, εάν ο υπολογιστής γνωρίζει αρκετά για ένα θέμα, μπορεί να είναι να δίνει απαντήσεις σε δύσκολες ερωτήσεις και να παίρνει αποφάσεις σύμφωνα πάντα με τις γνώσεις του. Οι υπολογιστές τεχνητής νοημοσύνης σήμερα μαθαίνουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και μπορούν να λάβουν αυτές τις αποφάσεις πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο αποτελεσματικά από το ανθρώπινο μυαλό.
Η ιστορία μάς διδάσκει ότι όταν ένα άτομο έρχεται αντιμέτωπο με μια μηχανή ή έναν υπολογιστή που μπορεί να σκέφτεται όπως εκείνος, νιώθει άβολα. Η δυσκολία πηγάζει από το γεγονός ότι ο άνθρωπος μεγαλώνει και εκπαιδεύεται πιστεύοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει άλλο πλάσμα ή μηχανή σε αυτόν τον πλανήτη που θα τον ξεπεράσει στη λήψη αποφάσεων και στην ευφυΐα. Ωστόσο, σήμερα έχουμε υπολογιστές που μπορούν να παίξουν σκάκι καλύτερα από οποιονδήποτε παγκόσμιο πρωταθλητή μόνο σε αυτό το επιτραπέζιο παιχνίδι. Έχουμε προχωρήσει πέρα από τα chatbot και σε έξυπνες εμπειρίες πελατών και εργαζομένων για επιχειρήσεις. Έξυπνες κάμερες που έχουν τη δυνατότητα να αναγνωρίζουν πρόσωπα με τεχνολογία Biometric που χρησιμοποιεί διάφορες πληροφορίες στην αναγνώριση προσώπου, σε αυτοκίνητα χωρίς οδηγό, καθώς και σε αυτές τις επίπεδες και στρογγυλές ηλεκτρικές σκούπες που σκουπίζουν το πάτωμα αναγνωρίζοντας πού υπάρχει τοίχος, σκάλες κ.λπ.
Υπάρχουν ακόμα βελτιώσεις που πρέπει και μπορούν να γίνουν, φυσικά, για να καθιερωθούν αυτές οι τεχνολογίες και να γίνουν πιο έξυπνες, αλλά επειδή σε πολλές περιπτώσεις έχουν ξεπεράσει τις ανθρώπινες δυνατότητες, το ερώτημα είναι «ποιο θα είναι το αποτέλεσμα»; Βλέπετε στην τεχνολογία η πρώτη πρόκληση ήταν στο αν ο άνθρωπος θα μπορούσε να προγραμματίσει έναν υπολογιστή που θα ήταν καλύτερος από τον εαυτό του σε ορισμένες εργασίες. Έχουμε ήδη ξεπεράσει αυτό το επίπεδο σε πολλούς τομείς αφού πλέον δημιουργούνται πνευματικά επίπεδα που μπορεί στο μέλλον να πάρουν αποφάσεις για εμάς είτε το θέλουμε είτε όχι. Αυτό δεν είναι φαντασία, είναι μια πραγματικότητα για την οποία το μόνο που δεν ξέρουμε είναι πόσο σύντομα θα επιτευχθεί.
Μέχρι πρόσφατα, το AI ήταν σε θέση να εκτελεί συγκεκριμένες εργασίες για τις οποίες είχε προγραμματιστεί. Σήμερα όμως, όλο και πιο συχνά, εμφανίζονται υπολογιστές που μπορούν να ολοκληρώσουν μια σειρά από πολύπλοκες πρακτικές εργασίες που μέχρι τώρα ήταν προνόμιο των ανθρώπων.
Κίνδυνοι
Φυσικά, πολλοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου καθώς έχουμε φτάσει στο σημείο όπου η τεχνητή νοημοσύνη ξεπερνά τις ανθρώπινες δυνατότητες και καλούν την παγκόσμια κοινότητα να θεσπίσει κανονισμούς που θα αποτρέψουν την άμεση σύγκρουση τις τεχνητής νοημοσύνης με τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Τις καταλαβαίνετε τα πράγματα είναι σοβαρά, καθώς οι επιχειρήσεις αναζητούν πάντα πιο κερδοφόρα συστήματα που χρησιμοποιούν ενέργεια και ορυκτές πηγές από τον πλανήτη, για να λειτουργούν πιο οικονομικά και πιο γρήγορα. Οι πληροφορίες αποθηκεύονται πλέον σε μεγάλα κέντρα (τα λεγόμενα Data Centres) που φυλάσσονται σαν να ήταν απολύτως εμπιστευτικά με εκπαιδευμένους και οπλισμένους φρουρούς. Αυτά τα κέντρα πληροφοριών πολλαπλασιάζονται συνεχώς και γίνονται πιο ασφαλή. Τις μην ξεχνάμε την πρόσφατη πρόταση τις Microsoft για δημιουργία δύο τόσο μεγάλων κέντρων στην Ελλάδα. Αυτό το κέντρο πληροφοριών είναι υψίστης σημασίας για την Ελλάδα, καθώς όχι μόνο βοηθά τη χώρα να εκσυγχρονίσει την τεχνολογία τις, αλλά το καθιστά σημαντικό κόμβο αποθήκευσης και ασφάλειας πληροφοριών στην περιοχή.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί εύκολα να εξάγει πληροφορίες από παρόμοια κέντρα και μέσα σε λίγα λεπτά να προσφέρει στα ανθρωποειδή ρομπότ ό,τι χρειάζονται για να ολοκληρώσουν μια εργασία ή να εκτελέσουν μια προ-προγραμματισμένη εντολή.
Αλλά ποιος ελέγχει ποιες πληροφορίες συλλέγονται και αποθηκεύονται σε τέτοια κέντρα και πώς θα χρησιμοποιηθούν, θα ήταν για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα ή για να τις αντικαταστήσουν στη λήψη αποφάσεων; Ακόμη χειρότερα, ποιος ελέγχει εάν αυτές οι πληροφορίες δεν χρησιμοποιούνται μακροπρόθεσμα για να εξαλειφθεί η ανάγκη για ανθρώπινη παρέμβαση;
Συνεχίζεται
Από την δημοσιογραφική ομάδα του Greek News and Radio FL
photo syedusman96, https://pixabay.com
