EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek
Ιδιωτεία

Ιδιωτεία

11 Mar, 2024

Ο ένοικος του τρίτου ορόφου κύριος Γ, άκουσε ουρλιαχτά και κλάματα στην πυλωτή της πολυκατοικίας στον χώρο του πάρκινγκ, σαν να ούρλιαζε απόκοσμο πλάσμα, σαν  πολλές φωνές να έσμιγαν σε μια πλεξούδα θυμού και παράπονου. Κατέβηκε τις σκάλες και ήταν έτοιμος ν` αντικρύσει το χειρότερο.

Τον είδε κουλουριασμένο να κλαίει με θόρυβο, γύρω του  κάτουρα και βρώμα κι εκείνος δίπλα από την κατειλημμένη θέση πάρκινγκ σφάδαζε, ένας τοκετός θρήνος, σαν αλύχτισμα, οι σπασμοί γεννιόντουσαν βαθιά μέσα του κι έβγαιναν στο φως με τον ήχο μιας διαδρομής σημαντικής, τόσο σπουδαίας σαν ύπαρξη! Κραυγάζω άρα υπάρχω, ουρλιαχτό ομολογία ζωής.

Τρόμαξε, ποιος θρήνος μπορεί να ξεριζώσει τον άνθρωπο! Οι κραυγές λεπίδες, για τη φωλιά μέχρι που μπορεί να φτάσει το ζώο, ο άνθρωπος να γίνει ζώο, να δοκιμάσει τη γεύση του θανάτου, να γίνει θάνατος;

Έμεινε παγωμένος να κοιτάζει το αλλόκοτο θέαμα.

Πριν μέρες του είχε χτυπήσει την πόρτα ο κύριος Β, ένοικος του δευτέρου ορόφου, ένας άνθρωπος που προσπαθούσε να χαμογελάσει, αλλά το άγχος του έκοβε την ανάσα, ανάπνεε γρήγορα, σαν να τον κυνηγούσαν οι λέξεις του:

Κύριος Β: Μπορείτε να πάρετε το αυτοκίνητο σας από το πάρκινγκ;

Κύριος Γ: Γιατί να το κάνω αυτό;

         κ. Β: Δεν μπορώ να απαντήσω σ` αυτή την ερώτηση, αλλά αυτή η       θέση θεωρώ ότι μου ανήκει, εκεί προστατεύω την περιουσία μου, τα καινούργια άλογα μου… καταλαβαίνετε.

         κ. Γ: Το κόκκινο είναι το δικό σας;

         κ. Β: Ναι αυτό.

         κ. Γ: Σας ανήκει αυτή η θέση;

         κ. Β: Μου ανήκει όπως τα παιδιά μου, ο σκύλος και τα καναρίνια   μου.

           κ. Γ: Έχετε κάποια αναπηρία και χρειάζεστε τη θέση;

           κ. Β: Προς Θεού…

           κ. Γ: Γιατί αναφέρετε τον Θεό;

           κ. Β: Τη χρειάζομαι περισσότερο από εσάς, είναι δικιά μου. Πρέπει να είναι…  για πάντα.

           κ.  Γ: Μιλάμε πάντοτε για τη θέση πάρκινγκ;

           κ. Β:  Ναι, γι’ αυτή τη θέση και μη μου κάνετε άλλες ερωτήσεις!

Είπε τη φράση βιαστικά κι άρχισε να κατεβαίνει το ίδιο βιαστικά τις σκάλες.

κ. Γ:  Αυτή η θέση ανήκει σε όλους τους ενοίκους!

           κ. Β: Δεν μπορώ να ζήσω με τίποτα λιγότερο!

Φώναξε από τον κάτω όροφο που είχε φτάσει.

Όταν πρώτη φορά ο κύριος Γ πάρκαρε το παλιό αυτοκίνητο του στην πυλωτή ένιωσε δυο μικρές φλόγες να ξυπνάνε στα μάτια του γείτονα. Ήταν η πρώτη φορά που δεν απάντησε στην καλημέρα του ο κύριος Β, πνίγηκε από έναν δυνατό βήχα και δεν μπήκε στο ασανσέρ μαζί του.

Συχνά τον έβλεπε με έναν αφύσικο τρόπο να κινείται ανάμεσα στους τοίχους και τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, αργά τη νύχτα, σαν ανήσυχο ζώο. Ένα βράδυ τον είδε πάλι, ήταν ιδιαίτερα αναστατωμένος, έβγαζε ήχους περίεργους, κρατούσε τη γραβάτα του με το δεξί του χέρι, την τέντωνε σαν λουρί και ακολουθούσε την πορεία που του έδειχνε εκείνη η γραβάτα.

Τον είδε να οριοθετεί τον χώρο  ουρώντας στις γωνιές, ιδρωμένος απ΄ το άγχος να προλάβει να κλειδώσει τον χώρο του, να τον γεμίσει με σήματα ιδιοκτησίας. Όταν τέλειωσε την περίφραξη κοίταξε με περηφάνια κι αγωνία την κατάκτηση του, άφησε από το χέρι την γραβάτα  κι έτρεξε να πάει στο διαμέρισμα του μόλις αντιλήφθηκε ξένη παρουσία. Από τότε πέρασαν αρκετές εβδομάδες.

Κοίταζε ακίνητος εκείνο το πλάσμα να κλαίει και να ματώνει τα νύχια του στα λάστιχα του αυτοκινήτου και στο τσιμέντο, σαν να προσπαθούσε να κερδίσει χώρο ζωτικής για εκείνο σημασίας.  

Ούρλιαξε με όση δύναμη του είχε απομείνει μια τελευταία φορά, μετά μια βαριά, πληγωμένη ανάσα δονούσε ένα σώμα παρατημένο πάνω στο τσιμέντο.

Ο κύριος Γ γύρισε την πλάτη και με αργά βήματα άνοιξε δρόμο μέσα από πυκνές σκέψεις. Ανέβηκε από τις σκάλες και μπήκε στο διαμέρισμα του. Όλη νύχτα άκουγε στιγμές, στιγμές γρυλίσματα όλο θυμό και παράπονο.  

Το πρωί πήρε το αυτοκίνητο του από τη θέση του πάρκινγκ και δεν το έβαλε ποτέ ξανά εκεί.

Συνέχισαν να λένε καλημέρα στις συναντήσεις τους στο ασανσέρ.

 

*****

 

 

 

photo JayMantri / https://pixabay.com 

 

 

 

 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This