EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek
Μαμά = Αγάπη

Μαμά = Αγάπη

11 Jan, 2024

  • Καλώς τα μωρά μου, αγάπες μου μα κάθε βδομάδα ψηλώνετε? Έλα σκήψετε να σας φιλήσω..
  • Οιι γιαγιά μου, οι ίδιες ήμαστε…
  • Ναι ναι εσείς αγάπη μου εν να γίνετε 2 μέτρα η κάθε μιά!! Μάνα μου τις πουρέκκες μου
  • Μα μάμα τι κάμνεις πάλε? Δεν σου είπα μόνο ένα φαί να κάμνεις?
  • Σιωπή κόρη που δεν θα κάνω των μωρών μου κάτι που τους αρέσκει..

Δεν είπα τίποτα άλλο, κανείς δεν μπορούσε να πεί κάτι διαφορετικό όταν αναλάμβανε ο παππούς και η γιαγιά, ή μήπως καλύτερα η γιαγιά και ο παππόυς? 

Η κουζίνα μοσχοβολούσε. Στο ένα μάτι του γκαζιου ήταν οι αγαπημένες πατάτες «μπλούμ» που άρεσαν στην μεγάλη μου κόρη, στο άλλο κουπέπια με τα φρέσκα κλιματόφυλλα, στον φούρνο μια μακαρονάδα του φούρνου, με μπόλικη μπεσαμέλ όπως αρέσει στην μικρή της εγγονή και ο παππούς έξω να ψήνει σούβλα 2-3 ειδών για να καλύψει όλα τα γούστα των 5 εγγονιών του. Μια κουζίνα με φαγητά που χαράζονται στη μνήμη σου, σου δίνουν μια αλλόκωτη ζεστασιά στο είναι σου και έστω και αν είσαι χορτασμένος πάλι θα φας για να μην την κακοκαρδίσεις.

Η φιγούρα της γραφική με την μπλέ της φούστα και το μπλέ μπλουζάκι και την ποδιά στη μέση της αφού μαγείρευε. Η μυρωδιά της αξεπέρραστη, όπως και η αγκαλιά της. Το αρωμά της εδώ και πολλά χρόνια ένα με αρώματα βανίλιας, νούφαρο και βιολέτας, ήταν σαν να είχε εμποτίσει όλα της τα κύτταρα, μια μυρωδιά αξεπέραστη, σου έμενε στη μύτη.

Οι Κυριακές ήταν παραδοσιακά στο σπίτι της γιαγιάς, της γιαγιάς σαν να και εκεί ο παππούς ήταν αόρατος. Πάμε με χέρια άδεια και φεύγουμε με αυτοκίνητο γεμάτο, από όλων των ειδών τα καλούδια. Να φροντίσουν να μην λήψει τίποτα σε κανέναν μας. Να μας δώσουν απλόχερα ακόμα και την ίδια τους την ψυχή αν μπορούσαν.

  • Γειά σου μάμα μου, εν να έρτω ξανά για δουλειά μέσα στην άλλη βδομάδα και θα έρθω να σε δώ.
  • Να φέρεις τζε τα μωρά μου, οοι να έρτεις μόνη σου…
  • Μάμα μου εν να είναι πρωί, θα είναι σχολείο τα μωρά, εν να έρτω να πιούμε καφέ οι 2 μας.
  • Εντάξει κορούα μου να έρτεις όποτε θέλεις, πιάσε με τηλέφωνο που θα φτάσετε εντάξει?

 

Πόσες έγνοιες μπορεί να αντέχει μια ψυχή, μία ταλαιπωρημένη ψυχή, ένα κουρασμένο σώμα, μία καρδιά κομμάτια από τα χτυπήματα της μοίρας? Προφανώς πολλά, επείδή ότι και να είχε περάσει απο εκέινην, αυτή δεν έπαυε να χαμογελά στους ανθρώπους και να είναι μια «ευγενική ψυχή».

 

Μπήκα στο σπίτι και προχώρησα στην κουζίνα. Πάντα έμπαινα απο την πίσω πόρτα, εκεί ήταν η ψυχή του σπιτιού. Το σπίτι μύριζε αντισυπτικό και υγρό σφουγγαρίσματος, οι πάγκοι καθαροί σαν πάγκοι απο εκθεσιακό χώρο, όλα στρατιωτικά στην θέση τους.  Δεν ηταν αναμένο το μάτι του γκαζιού, δεν είχε πάνω καμία κατσαρόλα, ο φούρνος σβηστός εδώ και 2 μήνες, δεν ξέρω και αν θα ξανανάψει..

Το καντυλάκι στο ράφι με την φωτογραφία της και γύρω της όλες οι φωτογραφίες των εγγονιών της που λάτρευε, σε όλες τις ηλικίες τους. Μια γιαγιά αλλά χιλιάδες οι αγκαλιές. Μια μαμά στήριγμα στα παιδιά της, στα εγγόνια της, σε όλους. Μόνο στο αντίκρυσμα των εγγονιών της το βλέμμα της άλλαζε, γλύκαινε και γέμιζε χαρά το προσωπό της. Δεν τους χαλούσε κανένα χατίρι, όσο και αν μουρμουρούσα να μην φέρνει σοκολάτες και γλυκά… «σιώπα κόρη μου, εσείς εν ετρώετε, επάθετε τίποτε?». Δεύτερη μάνα, κυριολεκτικά. Που όταν έκλαιγαν βρέφη τα παιδιά μας με την αδερφή μου σκεφτόμασταν, τι μαγικό έχει της μάνας μας η αγκαλιά και μόλις τα πιάσει σταματάνε? Μετά το ίδιο και με τα δικά μου παιδιά, η μαγική αγκαλιά της γιαγιάς γαλήνευε κάθε πόνο, βρεφικό, νηπιακό, ακόμα και τις εφηβικές ανησυχίες που άρχισαν να αχνοφαίνονται πριν κάποιους μήνες..

Και τώρα μαμά ? Ποιός θα μας λέει «ήρτετε αγαπη μου», ποιος θα μας κάνει την Χριστουγενιάτικη γέμιση φέτος μαμά, δεν μου την έμαθες, ποτέ δεν πίστευα ότι δεν θα προλάβω να με μάθεις.  Ήταν πολύ μακρινό για μένα αυτό το σενάριο , αλλά να που η μοίρα τα φέρνει αλλιώς και μένουν ορφανά απο την πιο καλή γιαγιά τους τα εγγόνια και μένουν ορφανές οι κόρες, τι κι αν είμαστε πλέον εμείς θεωριτικά μεσήλικες?

Παύει ποτέ κανείς να θέλει την μάνα του, το στήριγμα του. Αχ ρε μαμά, πεθυμώ την αγκαλιά σου, πάω στο δωμάτιο και μυρίζω τα ρούχα σου, τι κι αν είμαι σχεδόν 50, είμαι ακόμα εγώ, το ίδιο πλάσμα που σε ταλαιπώρησε με τα δικά μου τρελά τότε εφηβικά ντερτίπια, εγώ που σου έκλεβα οξυζενέ απο το κομμωτήριο σου για να κάνω ανταύγιες αλλά τα έκανα πορτοκαλί και τα έκρυβα για μέρες κάτω απο ένα λιλά σάλι και προσπαθούσα να σε πείσω ότι όχι δεν έχει τίποτε το μαλλί μου, εγώ που σου μιλούσα αγγλικά για να κάνω πρακτική και ας μην καταλάβαινες αλλά γελούσες, εγώ που με το που έγινα μάνα αντί να θέλω τον άντρα μου δίπλα μου, ζητούσα κλαίγοντας τη μαμά μου και εσύ ήσουν εκεί…και στις τρείς γέννες μου, σε κάθε στιγμή που έτυχε να κάνω χειρουργείο και με πειράζατε που «θα ξυπνάει και θα θέλει την μάμα της …πρέπει να είμαι γιέ μου» έλεγες και φυσικά ήσουν πάντοτε εκέι.

Και τωρα μαμά? Τώρα μαμά μου μιλάω στην φωτογραφία σου σαν να είσαι εδώ, γράφω για σένα για να μην ξεχάσω τίποτα, το κάθε λεπτό μας ήταν σημαντικό. Ευλογία να έχει κανείς μια μάνα σας εσένα και εγώ τριπλά ευλογημένη γιατί τα δικά μου παιδιά σε έζησαν, σε αγάπησαν σαν 2η μάνα γιατί αυτή ήσουν, η 2η τους μάνα σε κάθε στίγμη τους.

Μου λείπουν οι μυρωδιές στην κουζίνα σου μαμά, και στον παπά μου το ίδιο, ορφάνεψε και αυτός και το δείχνει και το λέει… έφυγες και άφησες κενό αναπλήρωτο. Άδειασαν οι μέρες, ορφάνεψαν και αυτές. Αλλά σου υπόσχομαι πως θα είμαι καλά και θα συνεχίσω να είμαι και εγώ ένας «ευγενικός άνθρωπος» όπως ακριβώς με έμαθες, γιατί όπως μου έλεγες «δεν έχουν σχέση τα πτυχία αγάπη μου, καλός άνθρωπος να είσαι πάντα.», και ο παράδεισος έχει έναν πολύ καλό άνθρωπο κοντά του.

 

 

 

photo blankita_ua / https://pixabay.com 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

24 ώρες

24 ώρες

Ένα πουλί κελαηδεί κάθε πρωί έξω απ’ το παραθύρι μου. Γλυκό ξυπνητήρι απεσταλμένος της φύσης μου...

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This