EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

6 Jun, 2024

Ένας σημαντικός παράγοντας στην ραγδαία εξέλιξη της μουσικής  τον τελευταίο αιώνα είναι η τεχνολογία. Το πρώτο πράγμα που έγινε από τη στιγμή που κατέστη δυνατό να αποθηκευτεί κάπου ο ήχος, ήταν η δημιουργία της μουσικής βιομηχανίας. Έτσι το κοινό μπορούσε να αγοράσει κάποιο υλικό , στην αρχή δίσκους από κερί, έπειτα βινυλίου και να ακούσει μέσα από ένα γραμμόφωνο ή ένα πικ απ αργότερα τη μουσική που ήθελε.

Από την εποχή του μεσοπολέμου, η παραγωγή αυτού του ηχητικού υλικού κατέστησε την ανάγκη της δημιουργίας  ειδικά διαμορφωμένων χώρων, τα γνωστά σε όλους μας στούντιο. Αρχικά οι ηχογραφήσεις είχαν ένα μικρόφωνο εισόδου του ήχου κατά την εγγραφή όπου ο τραγουδιστής και η ορχήστρα έγραφαν στο ίδιο κανάλι. Κι αναλόγως με το πώς εξελισσόταν το τραγούδι ή η μουσική, πηγαινοερχόταν το μικρόφωνο μπροστά – πίσω. Οι δε τραγουδιστές επειδή βρίσκονταν σε κάποια απόσταση από το μικρόφωνο, κρατούσαν μπροστά τους ένα είδος χωνιού ώστε να μεγαλώνει η φωνή τους πριν φτάσει στο μικρόφωνο.

Από το 1940 κι έπειτα,  έχουμε την ανάπτυξη της κινηματογραφικής μουσικής βιομηχανίας όπου πρωτοπορούν τα στούντιο της Ντίσνεϊ με τη χρήση της τρικάναλης κονσόλας. Πατέρες κατά την ταπεινή μου άποψη ήταν ο μαέστρος ορχήστρας Λέοπολντ Σοκόβσκι και ο μηχανολόγος μηχανικός της εταιρείας Μπέλ , Χάρβεϊ Φλέτσερ. Ο Φλέτσερ μαζί με τον Μάνσον (και οι δυο μηχανικοί της μεγάλης τηλεφωνικής εταιρείας κολοσσού Bell) έκαναν σημαντικές ανακαλύψεις πάνω στην ψυχοακουστική δηλαδή το πώς διαφορετικά αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος τον ήχο ανάλογα με την ένταση σε σχέση με τη συχνότητα, με αποκορύφωμα την ανακάλυψη της καμπύλης ίσης ακουστότητας!

123

Ο οριζόντιος άξονας απεικονίζει το συχνοτικό εύρος της ανθρώπινης ακοής σε Hz και ο κάθετος την ηχητική πίεση σε decibel. Οι κόκκινες/μπλε καμπύλες απεικονίζουν το ψυχοακουστικό μέγεθος της ακουστότητας. Αναφέρονται στην αγγλική βιβλιογραφία ως equal-loudness contours (περιγράμματα ίσης ακουστότητας). Η μονάδα μέτρησης της ακουστότητας είναι το phon. Για παράδειγμα, το περίγραμμα ίσης ακουστότητας με τιμή 60 phon υποδεικνύει τη στάθμη της ηχητικής πίεσης που απαιτείται ώστε ένας ήχος να έχει την ίδια αίσθηση ακουστότητας. Ένας ήχος με συχνότητα 100 Hz απαιτεί στάθμη ηχητικής πίεσης 80 dB, ώστε να γίνει το ίδιο ακουστός με έναν ήχο συχνότητας 1000 Hz και στάθμης 60 dB. Όσο δυναμώνει ο ήχος γενικά σε ντεσιμπέλ κι οδεύει προς το ανώτερο σκαλοπάτι των 130 dB (από κει και πέρα ο ήχος γίνεται επίπονος), η καμπύλη ίσης ακουστότητας τείνει να γίνει ευθεία.

Το γεγονός ότι σε μια ζωντανή συναυλία η ορχήστρα παίζει κατά μέσον όρο στα 90 με 110 ντεσιμπέλ περίπου ενώ στο πικ απ ακούμε αυτή την συναυλία στα 30 με 60, δημιούργησε την ανάγκη της μίξης κι αργότερα επεξεργασίας του ήχου (mixing & mastering) προκειμένου να διορθωθεί αυτή η διαφορά «λάθους» ακουστότητας που προκύπτει από την μετατροπή του ογκώδους φυσικού ήχου της ορχήστρας ή της ροκ μπάντας στον  «μαλακό» απαλό ήχου του πικ απ ή του μαγνητοφώνου.

Μέσα σε λίγα χρόνια έχουμε την εμφάνιση της πολυκάναλης κονσόλας, την εξέλιξη των μικροφώνων (δημιουργήθηκαν ειδικά μικρόφωνα εγγραφής, για φωνή, drums, κιθάρες κλπ) με αποτέλεσμα η ποιότητα του ήχου στους δίσκους να «απογειωθεί»! Το κάθε όργανο ή ομάδα οργάνων, έχει το δικό του κανάλι εγγραφής, όπου μέσω της κονσόλας μπορούμε να καθορίσουμε την ένταση που θέλουμε ώστε να μην σκεπάζουν κάποια όργανα κάποια άλλα ή ακόμη χειρότερα τη φωνή. 

Ήδη από το 1931 στο Λονδίνο από την εταιρεία Gramophone Company, λειτουργεί το Abbey Roads Studio, ίσως το διασημότερο και κατά πολλούς το καλύτερο του κόσμου μέχρι σήμερα. Τη δεκαετία του 60’ δυο άνθρωποι «θρύλοι» του ήχου και του στούντιο, ο Geoff Emerick μηχανικός ήχου κι ο George Martin μουσικός παραγωγός, άνοιξαν με τις ιδέες τους στην ηχοληψία και την επεξεργασία πλέον του ήχου νέους δρόμους δημιουργώντας  τις μεγάλες επιτυχίες των Beatles!  

Έχω ακούσει για τον Emerick ότι χρησιμοποιούσε ξεχωριστά μικρόφωνα για να λαμβάνει τον ήχο από τις κιθάρες που κάνουν τα δάχτυλα όταν ανεβοκατεβαίνουν! Επίσης, για να έχει καλύτερο και πιο «άμεσο» ήχο από την «μπότα» των drums, έβαζε το μικρόφωνο πάρα πολύ κοντά αλλά μέσα σε ένα καλάθι με χαρτιά! Επίσης «συμπλήρωνε» τον ήχο με «βάθη» reverbs μαζί με κάποιους συνθετικούς ήχους δικούς του. Υπάρχει ο μύθος του ήχου των θηλυκών κουνουπιών! 

Στις ηχογραφήσεις κλασσικής και τζαζ μουσικής, ως νέα τεχνική, τοποθετείται κάτω από το πιάνο πάνω σε ξύλο και τρίτο μικρόφωνο δημιουργώντας στον ήχο ένα φυσικό compression (συμπίεση)!

Και μιας και μιλάμε για συμπίεση, μαζί με τους ενισχυτές κάναν την εμφάνισή τους μηχανήματα επεξεργασίας ήχου όπως οι συμπιεστές, οι εξισορροπιστές, οι πύλες, τα «ηχητικά εφέ», τα φίλτρα κλπ. Στόχος όλων αυτών είναι η καλύτερη ποιότητα του ήχου, μέσα από την ομοιομορφία , την αφαίρεση κακών συχνοτήτων και την ενίσχυση καλών, τον περιορισμό κακού εύρους του ήχου κι αφαίρεση «ηχητικών σκουπιδιών».

Πολύ μεγάλη βελτίωση με αυτά τα μηχανήματα έγινε κυρίως στο φωνητικό μέρος, όπου πλέον τα χαμηλά σε ένταση μέρη δεν «χάνονται» και τα δυνατά δεν «ξεκουφαίνουν» τον ακροατή. Επίσης με τη σωστή χρήση του reverb (διάρκεια ήχου λόγω αντανάκλασης τη στιγμή που η πηγή ήχου σταματά) και του delay από το αριστερό στο δεξί ηχείο (Kαθυστέρηση, μια τεχνική επεξεργασίας σήματος ήχου που καταγράφει ένα σήμα εισόδου σε ένα μέσο αποθήκευσης και στη συνέχεια το αναπαράγει μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Όταν η καθυστερημένη αναπαραγωγή αναμειγνύεται με τον ζωντανό ήχο, δημιουργείται ένα εφέ σαν ηχώ, όπου ακούγεται ο αρχικός ήχος ακολουθούμενος από τον καθυστερημένο ήχο), ο ήχος της φωνής, γίνεται πολύ πιο πλούσιος την εποχή του στερεοφωνικού ήχου.

Στον στερεοφωνικό ήχο, έχουμε πλέον τη δυνατότητα να «τοποθετήσουμε» στο χώρο ακουστικά την ορχήστρα και τα σόλο όργανα όπως περίπου στον φυσικό κόσμο. Παρατηρούμε λοιπόν ότι πχ τα βιολιά ακούγονται στο βάθος και στα δυο ηχεία ομοιόμορφα μαζί με τη φωνή και τις drums, ενώ το μπάσο περισσότερο δεξιά και οι κιθάρες αριστερά! 

Αν και τα πρώτα βήματα γίναν στα τέλη της δεκαετίας του 70’, ωστόσο το πρώτο λογισμικό επεξεργασίας του ήχου έκανε αισθητή την παρουσία του αρχές του 1990 δημιουργώντας μια επανάσταση στον τομέα της μηχανικής του ήχου! Πρωτοπόρο θεωρώ τη Steinberg με το Cubase. Σκεφτείτε την ανάλογη επανάσταση που έγινε στην επεξεργασία της εικόνας με την εμφάνιση προγραμμάτων όπως πχ το Photoshop. Πλέον με την επεξεργασία του ψηφιακού ήχου, μπορούμε με τη βοήθεια της τεχνολογίας να τον «δούμε» τον ήχο στην οθόνη μας είτε σαν κανάλι είτε σαν κυματομορφή στον «ψηφιακό» εξισορροπιστή μας!    

Σε αυτό το σημείο θα κάνω μια παύση σχετικά με την εξέλιξη των εργαλείων επεξεργασίας του ήχου και θα πάω λίγο πάλι στην εποχή του 50’ για να δούμε την εξέλιξη του ηλεκτρονικού ήχου. Εκτός από τις ηλεκτρικές κιθάρες που κυριαρχούν σε όλα τα pop rock συγκροτήματα, τα πρώτα synths – moods κάναν την εμφάνισή τους. Οι ήχοι τους έφερναν με αυτόν του εκκλησιαστικού οργάνου ελαφρώς τροποποιημένοι. Αργότερα εμπλουτίστηκαν και με άλλους ήχους οργάνων όπως εγχόρδων, πνευστών και πιάνου.

Ο ήχος αρχικά, δεν ήταν τόσο καλής ποιότητας γιατί ήταν αναλογικός καθότι παραγόταν από το ίδιο το όργανο με διάφορες τεχνικές. Από τα τέλη της δεκαετίας του 70’ έχουμε ραγδαία εξέλιξη, εταιρείες όπως η Roland και η Yamaha κατασκευάζουν τα πρώτα stage piano – synths, με ήχο πολύ κοντά στον φυσικό αφού υπάρχει πλέον η δυνατότητα της «δειγματοληψίας» sampling. Είναι πλέον εφικτό να ηχογραφηθεί ένα συγκεκριμένο πχ πιάνο, βιολί ή σαξόφωνο, και να αναπαραχθεί ο ήχος του από το synth. Κι αυτό είχε σαν άμεση συνέπεια, να ανοίξει ο δρόμος για τη γένεση της ηλεκτρονικής μουσικής με κυρίους εκπροσώπους τον Βαγγέλη Παπαθανασίου και τον Ζαν Μισέλ Ζάρ.

Έτσι αγοράζοντας ο καλλιτέχνης πχ ένα stage piano της Roland, είχε τη δυνατότητα στη συναυλία του να έχει στη σκηνή ένα πιάνο με ήχο ίδιο με αυτόν του Steinway concert αξίας πολλών χιλιάδων δολαρίων, εύκολο στη μεταφορά και πολύ πιο εύκολου κι αποδοτικού στη χρήση αφού ο ήχος βγαίνει στα ηχεία απλά μέσω σύνδεσης με ένα φτηνό καλώδιο κι όχι με χρήση επιπλέον εξωτερικών μικροφώνων με το φόβο παραμορφώσεων του ήχου από εξωτερικούς φυσικούς θορύβους όπως πχ ο αέρας.

Εκτός από τα synths αναπτύχθηκαν όπως και οι ηλεκτρικές κιθάρες τα ηλεκτρικά έγχορδα , βιολιά, τσέλα, μπάσα κλπ και τα ψηφιακά drums. Χαρακτηριστικό παράδειγμα καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί ψηφιακά όργανα στις συναυλίες της που τη βλέπουμε με ένα λευκό ηλεκτρικό βιολί είναι η Vanessa Mae (Βανέσα Μέι).

H σημερινή τεχνολογική επανάσταση στον τομέα της πληροφορικής με την εξέλιξη του “αντικειμενοστραφούς προγραμματισμού” σε αυτόν της “ιδεατής μηχανής” μέσω της δημιουργίας των «γλωσσών» προγραμματισμού όπως πχ η C++ και η Java αντίστοιχα, έφερε ως αποτέλεσμα την δημιουργία των plug-ins. Έχουμε πλέον τη δυνατότητα ότι υπάρχει στον φυσικό μουσικό κόσμο, να το φτιάξουμε με ακρίβεια ποιότητας 99% στον ψηφιακό. Αυτά τα ψηφιακά «εργαλεία» – Plug-ins μπορεί να είναι πχ ένα συγκεκριμένο πιάνο, μια ορχήστρα, ένας ενισχυτής, ένας εξισορρoπιστής, ένας συμπιεστής, ένας πανάκριβος ενισχυτής λυχνίας, ένα βιολί Stradivarius, η ακουστική ενός συγκεκριμένου θεάτρου πχ του Concert House της Βιέννης!,  ότι μπορεί να φανταστεί ο νους σας εν ολίγοις!

Με τα σύγχρονα προγράμματα επεξεργασίας ήχου, μπορούμε πλέον να «κουρδίσουμε» τη φωνή ή όργανα που τα ηχογραφήσαμε φυσικά, μπορούμε να δούμε τον ήχο τρισδιάστατα και να πάμε να αφαιρέσουμε ένα άσχημο μικρό ηχητικό σημείο από μια ηχογράφηση, πχ ακούστηκε το νύχι μας που ακούμπησε στον καβαλάρη του μικροφώνου. Μπορούμε ακόμη να πάρουμε ένα ηχητικό δείγμα μιας φτηνής κιθάρας κι αφού το διορθώσουμε τονικά και του βγάλουμε τα όποια μικρά σκουπίδια, να της αλλάξουμε τη χροιά του ήχου σε μιας άλλης κιθάρας πανάκριβης! Μπορούμε να ηχογραφήσουμε πχ τον ήχο της κόρνας ενός πλοίου και να τον κάνουμε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ήχο στο synth μας ως νότες! Μπορούμε επίσης να πάρουμε σε αρχείο midi οποιονδήποτε φυσικό ήχο ακόμη και τη φωνή μας και να τον μετατρέψουμε σε ότι άλλο όργανο θέλουμε σε οποιαδήποτε τονικότητα!

 Ένα άλλο σημαντικό επίτευγμα της τεχνολογίας του ήχου, μέσω της ανάπτυξης ειδικών ηχείων και των αντίστοιχων λογισμικών παραγωγής , είναι η πολυδιάστατη ακρόαση. Έτσι λοιπόν από τον στερεοφωνικό ήχο, περάσαμε στον λεγόμενο Dolby Surround όπου πλέον μέσω τεσσάρων ηχείων αρχίζουμε να νοιώθουμε τον ήχο και πίσω μας. Από το 2013 κι έπειτα μια άλλη τεχνολογία ήχου έχει αναπτυχθεί, αυτή του Atmos με επτά πηγές ήχου  έως και 11! Τώρα μπορούμε να ακούσουμε τον ήχο δεξιά , αριστερά, πίσω αριστερά, πίσω δεξιά, πάνω δεξιά κλπ και να βάλλουμε πχ οποιοδήποτε όργανο ή εφέ στη θέση που θέλουμε! Χαρακτηριστική χρήση αυτής της νέας τεχνολογίας είναι ο κινηματογράφος και τα πανάκριβα βίντεο παιγνίδια!

Η ψηφιακή τεχνολογία επεξεργασίας ήχου, εκτός από το studio και την παραγωγή, έχει απλώσει τα φτερά της και στις ζωντανές συναυλίες! Υπάρχουν προγράμματα ειδικά για ζωντανές συναυλίες πχ το Ableton όπου εκτός της κονσόλας των μηχανικών ήχου, υπάρχει υποστήριξη μέσω υπολογιστή πριν βγει ο ήχος έξω από τα ηχεία, σε κούρδισμα, φιλτράρισμα, ενίσχυση και συμπλήρωση ήχων κι όλα τα συναφή.

Μέσα από αυτές τις λίγες σελίδες, σίγουρα θα έγινε αντιληπτό ότι ο ρόλος της τεχνολογίας έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στον ήχο που ακούμε σήμερα. Σίγουρα όμως όπως και σε όλους τους τομείς (πχ φαρμακοβιομηχανία) έτσι και στη μουσική βιομηχανία, μαζί με τα χίλια μύρια καλά, έγιναν και κάποια κακά. Αν ρωτήσετε παλαιούς μηχανικούς ήχου που βρίσκονται στα πιο καλά studio επί δεκαετίες, θα σας πουν ότι οι παλαιότερες παραγωγές κατά μεγαλύτερο ποσοστό ήταν καλύτερες! Θα ανοίξω πάλι μια μικρή παρένθεση και σε αυτό το σημείο για να τεκμηριώσω την άποψή τους αλλά και να δικαιολογήσω για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό.

Μέσα από τη μικρή μου εμπειρία όσον αφορά την μηχανική ήχου μιας και κάνω μόνος μου τις παραγωγές μου, διαπίστωσα ότι αυτό που καλείται να κάνει ο κάθε μηχανικός ήχου, (και μην μπερδεύεστε με τον ηχολήπτη που είναι αυτός που «στήνει» τις πηγές ήχου – τοποθετεί δηλαδή τους μουσικούς και τα μικρόφωνα κι ούτε με τον αρχιτέκτονα μηχανικό που σχεδιάζει το χώρο όπως πχ το studio ή μια αίθουσα ή ένα μέγαρο ακόμη μουσικής) είναι αυτό που τόσα χρόνια με έμαθαν οι δάσκαλοί μου στο τραγούδι. Είναι οι κανόνες του Bell canto! Είναι αυτό που σας έμαθαν τόσα χρόνια οι δικοί σας δάσκαλοι αγαπητοί συνάδελφοι μουσικοί είτε στο πιάνο, είτε στο βιολί είτε στο φλάουτο ή την κιθάρα!

Ομοιόμορφος, καθαρός και λαμπερός ήχος, καθαρή άρθρωση για τους τραγουδιστές, μουσικότητα μέσω της σωστής απόδοσης των ανάλογων χρωματισμών, πχ σιγά ή δυνατά, ερμηνεία μέσω της ξεχωριστής δυναμικής σε κάθε μουσική πρόταση λαμβάνοντας υπόψιν πάντα το συνθέτη, βάζοντας βεβαίως και τη δική μας μικρή προσωπική πινελιά!                                                                                                                               

Κι ενώ παλαιότερα αυτό μιας και δεν γινόταν αλλιώς ο κάθε μηχανικός του ήχου το «έπαιρνε έτοιμο», δυστυχώς σήμερα καλείται να το κάνει ο ίδιος! Καλείται ο ίδιος να βάλλει «ψυχή» στο κομμάτι που θα βγει ως παραγωγή προς τα έξω! Κι αν όχι όλες τις φορές όπως σε περιπτώσεις που έχουμε να κάνουμε με πανάκριβες παραγωγές όπου όλοι οι μουσικοί – ερμηνευτές διαλεχτοί ένας κι ένας ηχογραφούν όλοι μαζί σε ένα πανάκριβο studio, με τα καλύτερα όργανα και τη δυνατότητα πολλών ηχογραφήσεων, τουλάχιστον τις περισσότερες.

Ένα άλλο μέρος της μουσικής παραγωγής που κι αυτό κινείται στα ίδια πλαίσια ίσως και χειρότερα, που συμβάλλει στο γεγονός του να μας φαίνονται όλα τα κομμάτια ίδια που ακούμε χωρίς να γνωρίζουμε το λόγο, είναι η εναρμόνιση και η ενορχήστρωση. Η εναρμόνιση «χοντρικά» είναι τα ακόρντα που θα βάλλουμε στην μελωδία μας και η ενορχήστρωση, είναι τα όργανα και οι δευτερεύουσες μελωδικές γραμμές κι επαναλαμβανόμενα μέρη της ορχήστρας που θα γεμίσει τη μελωδία μας σύμφωνα με τα ακόρντα μας.

Κι ενώ αυτό απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις θεωρητικών κι οργανογνωσίας , σήμερα με τη βοήθεια προγραμμάτων και διάφορων μουσικών βιβλιοθηκών με έτοιμα ηχογραφήματα (ρυθμοί drums, μπάσων, γεμίσματα πιάνου, κιθάρας, εφέ, ατμοσφαιρικούς ήχους κλπ) είναι δυνατόν και γίνεται από πολλούς μηχανικούς αυτή η δουλειά οι οποίοι πολλές φορές δεν ξέρουν καλά – καλά ούτε νότες πέραν βέβαια του ταλέντου που εξυπακούεται ότι διαθέτουν!

Γι αυτό τα σημερινά περισσότερα τραγούδια εκτός της μελωδίας και του στίχου, μουσικά δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Πρόσεξα πρόσφατα, σε κάποια πολύ γνωστή ελληνική σειρά ένα εφέ με κιθάρα και κάποια εφέ και βάθη, το οποίο ακούγεται σε όλα τα σημεία «αγωνίας»  ότι ήταν ακριβώς μα ακριβώς ίδιο, με μιας άλλης αστυνομικής κι επαναλαμβανόταν το ίδιο πάλι στα αντίστοιχα σημεία. Πιθανόν να έγινε η παραγωγή από το ίδιο στούντιο.

 

Για να σας δώσω παράδειγμα, σκεφτείτε σε κάποιον ασθενή, η διάγνωση, η φαρμακευτική θεραπεία, η νάρκωση και η εγχείρηση να γίνονται όλα από τον χειρούργο! Έτσι κι ο μηχανικός ήχου σήμερα, κάνει τις δουλειές, του ερμηνευτή αφού στην καλύτερη περίπτωση έστω συμπληρώνει όργανα που παίζει ο ίδιος, του ανθρώπου της κονσόλας που κάνει τη μίξη, του ενορχηστρωτή και την δική του δύσκολη δουλειά της τελικής επεξεργασίας – «εγχείρησης» πριν την παραγωγή.

Τελειώνοντας, θέλω να καταστήσω σαφές ότι η τεχνολογία μόνο θετικά λειτουργεί στη ζωή του ανθρώπου και το ίδιο συμβαίνει και στον τομέα της μουσικής. Το σημερινό φαινόμενο που οι περισσότερες παραγωγές υστερούν των παλαιότερων, έχει να κάνει με την προσπάθεια των εταιρειών αλλά και των καλλιτεχνών, να ρίξουν όσο το δυνατόν το κόστος και το χρόνο πραγματοποίησης μιας παραγωγής. Κι είναι απόλυτα λογικό αφού η δισκογραφία σήμερα  δεν πουλάει αλλά ο λόγος που γίνεται είναι για το γεγονός ότι χρειάζονται οι καλλιτέχνες μια δισκογραφική δουλειά ώστε να την προωθήσουν είτε οι ίδιοι είτε τρίτοι που τους εκπροσωπούν και να γίνουν γνωστοί στο ευρύ κοινό.

Ο όγκος της παραγωγής μουσικής έχει ανέβει σε δυσθεώρητα ύψη χάριν της τεχνολογίας. Σύμφωνα με πρόσφατες στατιστικές μελέτες, περίπου 4 δις νέα ακούσματα ανεβαίνουν στο διαδίκτυο κάθε χρόνο ως νέα τραγούδια ή μουσικά έργα, επανακυκλοφορίες ή διασκευές. Κι εδώ προκύπτει το ζήτημα ότι όσο καλή και να είναι η παραγωγή, αν δεν ακουστεί σε καλό ηχητικό σύστημα, ηχεία ή ακουστικά δεν θα είναι το ίδιο το ακουστικό αποτέλεσμα που θα εισπράξουμε. Κι αν σκεφτούμε ότι πχ σε ένα τραγούδι περίπου το 80% με 90%  των ακροάσεων ο κόσμος το ακούει από το κινητό και δωρεάν φυσικά μέσω του διαδικτύου, τότε είναι λογικό να σκεφτούμε ότι χρειάζεται να αλλάξει κι ο τρόπος που θα το ακούσουμε για να έχουμε το βέλτιστο ακουστικό αποτέλεσμα.

Σε μια προσπάθεια να κρατηθεί η ποιότητα «ψηλά» αρκετοί καλλιτέχνες κάνουν παραγωγές ακριβές χρησιμοποιώντας ως μέσο αναπαραγωγής το βινύλιο. Αυτό το ρεύμα που άρχισε να λαμβάνει χώρα μετά το 2010, χαρακτηρίστηκε ως «η επιστροφή στο βινύλιο». Όμως το κόστος είναι πάρα πολύ υψηλό, καθώς και υπάρχει το μεγάλο ρίσκο της μετατροπής του ψηφιακού ήχου σε αναλογικό που χρειάζεται για να  τυπωθεί στο βινύλιο, αν θα έχει την ίδια ποιότητα ή όχι.

Μια νέα «ελπίδα» για να σωθεί η δισκογραφία είναι η πατέντα High Definition δίσκων βινυλίου με τρισδιάστατη εκτύπωση, τουλάχιστον διπλή χωρητικότητα και 30% μεγαλύτερη ένταση! Επίσης κάποιες εταιρείες έχουν δημιουργήσει πολύ μικρά και φτηνά σχετικά φορητά ηχεία ειδικά για κινητά που συνδέονται μέσω blue tooth όπου πράγματι μπορούμε να απολαύσουμε τη μουσική που μας αρέσει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό.  Ας είμαστε σε αναμονή λοιπόν επιλέγοντας πάντα την καλύτερη ποιότητα προκειμένου να ακούσουμε τη μουσική που μας αρέσει σαν ακροατές κι ακόμη περισσότερο σαν αγοραστές!

 

 

 

photo Vilkasss / https://pixabay.com 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
Estiatorio Milos Miami
International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This