ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είπαν Οι Φίλοι

February 1, 2023

EnglishGreek
greek-news-and-Radio-FL-logo

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida
The Greek Newspaper and the Greek Radio of Florida

EnglishGreek

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

greek-news-and-Radio-FL-logo
EnglishGreek
Ποιός γεννήθηκε τα Χριστούγεννα

Ποιός γεννήθηκε τα Χριστούγεννα; (β’ μέρος)

21 Dec, 2022

Το β΄ μέρος του άρθρου του Παναγιώτη Τραϊανού.

 

Εάν στη θέση τού «ασθενούς» βάλουμε την ανθρώπινη κοινωνία στα όρια του θανάτου —εξαιτίας της «αρρώστιας» της, η οποία δεν της επιτρέπει να σωθεί μόνη της— και στη θέση τού «γιατρού» βάλουμε τον Ιησού, τι «βλέπουμε»; …Βλέπουμε μια κατάσταση όμοια μ’ αυτήν που περιγράψαμε …Βλέπουμε έναν απελπισμένο «ασθενή» κι έναν δυνάμει «σωτήρα» του. Όταν εμφανίστηκε ο Ιησούς στον κόσμο, η πνευματική παραγωγή τής εποχής τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε πιάσει «ταβάνι», αλλά δεν έδειχνε ικανή να μπορεί να βοηθήσει την ανθρωπότητα …Η φιλοσοφία από μόνη της δεν γεμίζει το τραπέζι με τροφή …Δεν μπορούσε η τότε τεράστια πνευματική ανάπτυξη να σώσει την ανθρώπινη κοινωνία στο απλό επίπεδο της επιβίωσης. Η φιλοσοφία είχε αγγίξει τον «ουρανό», αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι σέρνονταν στη «γη» σαν δούλοι, για να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί. Όση γνώση και να έπαιρναν από τους δασκάλους τους, οι περισσότεροι απ’ αυτούς θα εξακολουθούσαν να περιφέρονται νηστικοί, αγωνιώντας για την καθημερινή επιβίωσή τους. Η πιο εύκολη λύση —και πολλές φορές η μόνη— για την επιβίωση των πολλών ήταν να συμμετέχουν σε πολέμους, σκοτώνοντας άλλους ανθρώπους και μετατρέποντας τον κόσμο σε ένα μόνιμο «ανθρωποσφαγείο». Θέμα χρόνου ήταν η παρακμή και ο εκφυλισμός εκείνου του πολιτισμικού μοντέλου, το οποίο θα έσπρωχνε την ανθρωπότητα αιώνες πίσω …και μάλιστα χωρίς την ελπίδα για μια νέα «επαναφορά», εφόσον αυτή δεν θα είχε κανένα πρακτικό νόημα για τη συντριπτική μερίδα τής κοινωνίας.
Η ανθρωπότητα μετά το «θαύμα» τής ελληνικής «Χρυσής Εποχής» ήταν έτοιμη για ένα θεαματικό «πισωγύρισμα» προς το μοντέλο τής Βαβυλώνας, για να εξασφαλίσει τουλάχιστον τα προς το ζην. Εξαιτίας τής γνώσης τού προβλήματός της έψαχνε απεγνωσμένα τη σωτηρία ακόμα και στα θαύματα των «μάγων», εφόσον τα λογικά και τα έξυπνα των φιλοσόφων δεν αρκούσαν πλέον. Ως πολυτραυματίας «ασθενής» είχε πολλαπλά «κατάγματα» κι «αναπηρίες» —λόγω των πολέμων— και ταυτόχρονα κινδύνευε κι από «σηψαιμία», λόγω των δεισιδαιμονιών και των προλήψεων της πατριαρχικής εποχής. Θέμα χρόνου ήταν να καθηλωθεί σε μια αιώνια και πολύ βαριά «αναπηρία». Ως εκ τούτου αναζητούσε την «όπως-όπως» σωτηρία. Δεν μπορούσε, αλλά και δεν επεδίωκε να κάνει «διαπραγματεύσεις» σ’ ό,τι αφορά τον πόνο ή τον χρόνο που θα της «κόστιζε» η σωτηρία αυτή …Της αρκούσε να «σωθεί» …Της αρκούσε να βρεθεί ένας «γιατρός» που θα την «έσωζε» …Ένας «γιατρός», ο οποίος θα ήταν αξιόπιστος, ώστε να είναι σίγουρη η ανθρωπότητα πως, όσο πόνο κι αν της κόστιζε η «θεραπεία» της, θα είχε νόημα, γιατί στο τέλος θα «σωζόταν».
Αυτήν την κατάσταση «εκτάκτου ανάγκης» βρήκε ο Ιησούς στην «επαφή» Του με την ανθρωπότητα. Σε αυτήν την ανθρωπότητα υποσχέθηκε «Σωτηρία», ζητώντας της να Τον εμπιστευτεί. Ζήτησε από τους ανθρώπους να Τον πιστέψουν σ’ αυτά τα οποία θα έκανε και επιπλέον ζήτησε χρόνο για να κριθεί το έργο Του. Τους κατέστησε εξ’ αρχής απόλυτα σαφές ότι η σωτηρία τους θα γινόταν μετά τον δικό Του θάνατο και σε χρόνο τον οποίο γνώριζε μόνον ο Θεός. Τους εξήγησε πως, όταν σπέρνεις έναν «σπόρο», πρέπει υποχρεωτικά να τον περιμένεις να «βλαστήσει» στον δικό του χρόνο, γιατί θαύματα στο επίπεδο αυτό δεν γίνονται. Η μυστικοπάθειά Του και ο αποκλεισμός των ανθρώπων από τη Γνώση Του δεν έγινε εκ του πονηρού. Έπρεπε ν’ ακολουθηθεί μια συγκεκριμένη στρατηγική, η οποία δεν μπορούσε να αυτοακυρωθεί με την άκαιρη δημοσιοποίησή της. Άλλωστε δεν είχε ιδιαίτερο νόημα ή κάποιο μεγάλο κέρδος η επιπλέον δωρεά γνώσης σε μια ανθρωπότητα, της οποίας της περίσσευε η γνώση και της έλλειπε το ψωμί. Το κέρδος το μεγάλο θα ερχόταν για την ανθρωπότητα μόνον εάν η ιδιαίτερη Γνώση τού Ιησού προστατευόταν ως «σπόρος» και έμπαινε σε εφαρμογή η «καλλιέργειά» της, ώστε να φέρει «καρπούς».
Όλες οι επιλογές Του έγιναν με βάση εκείνον τον ρόλο Του. Αναγκαστικά, λόγω του «μακροχρόνιου» της θεραπείας και του μεγέθους του «ασθενούς», θα έπρεπε ως «Γιατρός» να δημιουργήσει και «νοσηλευτικό προσωπικό» απόλυτα πιστό στις εντολές Του …Εντολές, οι οποίες θα ήταν «απαράβατες» για το «νοσηλευτικό προσωπικό» και υποχρεωτικές για τον «ασθενή». Έτσι γίνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις και έτσι έγινε και στην περίπτωση αυτήν. Δεν μπορούσε ο Ιησούς να εκτελέσει τον ρόλο Του χωρίς τη δημιουργία αποκλειστικά δικού Του ιερατείου. Ως ενσαρκωμένη μορφή τού Θεού —και άρα ως άνθρωπος— δεν μπορούσε να παρακολουθεί ο Ίδιος μέσα στους αιώνες τη θεραπευτική «πορεία» τής αθάνατης ανθρωπότητας …Χρειαζόταν έναν αθάνατο «βοηθό» …και αυτός ήταν το ιερατείο Του. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν τον «δρόμο» τους. Ο «Γιατρός» έκανε την «επέμβαση» και, αφού έδωσε εντολές στο «προσωπικό» Του, έφυγε, δίνοντας την υπόσχεση ότι θα επιστρέψει όταν θα πρέπει να ελέγξει ο Ίδιος τα αποτελέσματα των ενεργειών Του.
Ο Ιησούς, δηλαδή, σε όλη τη φάση τής «επαφής» Του με την ανθρωπότητα, έκανε ό,τι συνήθως κάνει ένας γιατρός. Έκανε την «επέμβαση» και υποσχέθηκε στην ανθρωπότητα ότι θα «επιστρέψει» όταν αυτή θα έχει πλέον «θεραπευτεί» και άρα όταν θα είναι έτοιμη να ζήσει τη «νέα» της ζωή. Όμως, μέχρι να συμβεί αυτό, δεν είπε ΠΟΤΕ στους ανθρώπους που τον «ακολουθούσαν» ότι τα πράγματα θα είναι εύκολα …Τους είπε εξ’ αρχής ότι θα κάνει μια «επέμβαση», η οποία θα είναι εξαιρετικά επίπονη κι αιματηρή. Μέχρι να ολοκληρωθεί αυτή η «επέμβαση» ακόμα και ο Ίδιος —ως Σωτήρας— θα μοιάζει περισσότερο με «βασανιστή» παρά με παρηγορητή …Θα μοιάζει περισσότερο με «χασάπη» παρά με επιστήμονα. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος …«Επέμβαση» χωρίς «αναισθησία» ανέλαβε να κάνει !!! …Μετέτρεψε τον Σταυρό Του σε «νυστέρι» και μετά τη δική Του Θυσία ξεκίνησε την «επέμβαση» …(Ματθ. ιʼ 34-37). «ουκ ήλθον βαλείν ειρήνη αλλά μάχαιραν». Αυτή η μάχαιρα ήταν το «νυστέρι» Του και με αυτήν θα έκανε τις επεμβάσεις Του. Αυτό αναπόφευκτα θα προκαλούσε αφόρητο πόνο. Όμως, ακόμα κι αυτή η πληροφορία δόθηκε στην ανθρωπότητα. Προειδοποιήθηκε ότι θα «κλάψει» πολύ από τον αφόρητο πόνο της. Όταν κάποιος, που αιμορραγεί «καρφωμένος» επάνω στον Σταυρό, σου λέει να κλαις για τον εαυτό σου και όχι για τον Ίδιο, αυτό σημαίνει κάτι !!! …Τι δεν καταλαβαίνεις; Είναι δυνατόν Αυτός να είναι ο Μεσσίας; …(Λουκ. 23,28) «στραφεὶς δὲ πρὸς αὐτὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπε· θυγατέρες Ἱερουσαλήμ, μὴ κλαίετε ἐπ᾿ ἐμέ, πλὴν ἐφ᾿ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν».
Εξαιτίας τής Γνώσης Του —και όχι εξαιτίας κάποιου προφητικού χαρίσματος— σου λέει ότι θα σε πιάσει ανυπομονησία από τον αφόρητο πόνο και ότι θα Τον αναζητείς επίμονα, ενώ γνωρίζεις ότι δεν θα έχει νόημα να εμφανιστεί πριν ολοκληρωθεί η θεραπεία σου. Σου λέει ότι πρέπει να υπακούς στις «νοσοκόμες» —ακόμα κι αν γνωρίζει ο Ίδιος ότι κάποιες απ’ αυτές είναι χειρίστης ποιότητας στο προσωπικό επίπεδο—. Ξέρει καλύτερα από τον καθένα ότι ο Ίδιος θα είναι υπεύθυνος για έναν αφόρητο πόνο και μια αφόρητη απελπισία στη διάρκεια της θεραπείας. Ξέρει πως για τον ασθενή του πολλές φορές θα μοιάζει περισσότερο σαν βασανιστής παρά ως θεραπευτής. Αποδέχεται ως φυσιολογικό —ακόμα και για τον εαυτό Του— να γίνει αποδέκτης παραπόνων, τα οποία θα φτάσουν σε επίπεδο μίσους απέναντι στο πρόσωπό Του.
Φυσιολογικό είναι αυτό, καθώς δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο που ο ασθενής —επάνω στον πόνο και τον τρόμο— βρίζει τον ίδιο τον σωτήρα του. Υπό την επήρεια ενός απίστευτου πόνου, ο οποίος στα όρια φτάνει στο σημείο να χαθούν οι αισθήσεις, μπορεί ο ασθενής να καταριέται ή ακόμα και να επιτίθεται με άγριες διαθέσεις στον ίδιο τον σωτήρα του. Αυτό είναι κατανοητό από τον γιατρό και δεν αποτελεί λόγο παρεξήγησης. Αυτό, όμως, δεν αλλάζει τη στάση του, γιατί δεν έχει νόημα αυτή ν’ αλλάξει. Τι νόημα έχει να «μαλακώσει» τη στάση του ο γιατρός και να καταστρέψει τη «θεραπεία»; Ο γιατρός δεν αλλάζει τη θεραπεία για λόγους δημοσίων σχέσεων και για να μη δυσαρεστήσει τον ασθενή του …Δεν θα «κόψει» λιγότερο εξαιτίας της ευσπλαχνίας του, για να μειώσει τον πόνο …Θα «κόψει» όσο πρέπει και του επιβάλει η γνώση του. Δεν του επιτρέπει η επιστημοσύνη του να δείξει «ανθρωπιά» εκεί όπου οι αποφάσεις πρέπει να είναι απόλυτες και πάντα συνδεόμενες αποκλειστικά και μόνον με την έννοια του «επιστημονικά ορθού». Το ίδιο δεν έχει νόημα να στέκεται μόνιμα επάνω από το «κεφάλι» τού ασθενούς για όσο διάστημα αυτός «κοιμάται» και έχει αναλάβει τη «θεραπεία» ο παράγων χρόνος. Τι νόημα έχει να εμφανιστεί άκαιρα ο γιατρός τη στιγμή που ολόκληρος είσαι μια «πληγή» και δεν μπορεί —λόγω της δικής σου φύσης— να σε απαλλάξει απ’ αυτήν την κατάσταση;
Όλα αυτά τα άσχημα και επώδυνα, τα οποία αφορούν τέτοιου είδους «επεμβάσεις», καταγράφονται —όπως είναι φυσικό— στο «βιβλίο συμβάντων» ενός «χειρουργείου». Εφόσον δηλαδή θεωρούμε ότι τα πάντα έγιναν βάση Σχεδίου, ευνόητο είναι ότι θα υπήρχε μια ανάλογη πρόβλεψη, ώστε όλα αυτά να καταγραφούν πριν καν συμβούν. Ποιο είναι αυτό το θεολογικό βιβλίο, το οποίο θα μπορούσε να μοιάζει με ένα βιβλίο «συμβάντων» στο «χειρουργείο» στο οποίο μπήκε η ανθρωπότητα; Ποιο Ιερό Βιβλίο περιγράφει ένα περιβάλλον αφόρητου «βασανισμού» για την ανθρωπότητα, πλην όμως τη διαβεβαιώνει ότι θα έχει αίσιο τέλος; …Μα φυσικά η Αποκάλυψη του Ιωάννη. Εκεί περιγράφεται ο «εφιάλτης» που θα ζούσε ο «ασθενής» καθ’ όλη τη διάρκεια της «επέμβασης».
Εάν σε αυτό το «χειρουργείο» έμπαινε κάποιος «άσχετος» παρατηρητής κι έβλεπε να συμβαίνουν όλα αυτά τα φαινομενικά άσχημα κι απάνθρωπα πράγματα, τι θα καταλάβανε χωρίς τις απαραίτητες γνώσεις; Τι θα καταλάβαινε ένας «άσχετος», εάν έμπαινε τυχαία μέσα στο «χειρουργείο»; …Θα καταλάβαινε λάθος πράγματα, γιατί δεν θα μπορούσε να αξιολογήσει αυτά τα οποία θα έβλεπε …Τρόμος θα τον έπιανε …Θα νόμιζε ότι βλέπει «εφιάλτη». Για έναν άσχετο μέσα σ’ αυτό το «κρύο» περιβάλλον, που «μυρίζει» θάνατο, ο γιατρός μοιάζει περισσότερο με ένα άκαρδο κι ανηλεές «θηρίο», που «κόβει» και «ράβει» το αβοήθητο θύμα του —βουτηγμένος στο «αίμα», παρά με επιστήμονα. Εκεί το «θύμα» βρίσκεται καθηλωμένο από το «θηρίο» και τους «βοηθούς» του και υπομένει τ’ ανυπόφορα …Αυτά είναι που «βλέπεις» σε ένα «χειρουργείο» και αυτά είναι που «περιγράφει» και η Αποκάλυψη.

 

(Συνεχίζεται)

 

 

 

photo: https://pixabay.com/el/

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This