[Εκείνος που αποκρίνεται
– ο μόνος που επιτρέπεται να ομιλεί –
ψιθυρίζει ακατάληπτες λαμπερές βεβαιότητες
όπως ότι η μέρα που πεθαίνει
είναι μια επιπλέον ομολογία
για το αψηλάφητο μυστήριο του θανάτου
και πως η τεντωμένη κλωστή της σειρήνας
γδέρνει το πλάνο της αδράνειας
να νικηθεί η πλήξη
σαν αναρρίχηση εσπερινού
πάνω από την εξάντληση και την πεζοπορία.]
Είδατε, κύριοι, είναι όλα θέμα οπτικής.
Η βόμβα απλώς βοήθησε
να μπουν τ’ αστέρια απευθείας στο δωμάτιο
το βιβλίο σας δεν έλεγε άλλωστε πολλά
και το βαλσάκι παλιομοδίτικο εντελώς
ενώ ο ανδριάντας μας
δίνει μια άλλη προοπτική
κι οι φτέρνες, ω, δείτε τις φτέρνες του
πόσο αποφασιστικά ανασηκώνονται
γιατί οι στόχοι, κύριοι, είναι για τον ηγέτη μας
ο μόνος στόχος.
Απαγορεύει αυστηρά την αστοχία.
Συγκινημένος σας ευχαριστώ.
Εσάς, την ιστορία, τον γλύπτη.
Και τώρα προσκαλώ τη χορωδία του στρατού.
Ας κλείσει η τελετή αυτή αρμονικά.
photo Skitterphoto / https://pixabay.com
















































