EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek
Τα δυνατά φτερά

Τα δυνατά φτερά! (Η ιστορία της Πετούλας και του Φτερούλη)

9 Oct, 2023

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε μια μικρή νεράϊδα που την έλεγαν Πετούλα.

Οι γονείς της την ονόμασαν έτσι, γιατί γεννήθηκε με ένα πανέμορφο ζευγάρι πολύχρωμα, απαλά και δυνατά φτερά κι έτσι ήταν σίγουροι πως η μικρή τους, γεννήθηκε για να πετάει ψηλά στον Ουρανό και να χορεύει με τον Ήλιο.

Τα χρόνια πέρναγαν και καθώς η Πετούλα μεγάλωνε, πετούσε όλο και ψηλότερα και μακρύτερα και παντού έψαχνε μήπως και βρεί συντροφιά στο πέταγμά της, αλλά δεν έβρισκε κανέναν, οπότε συνέχιζε να πετάει μόνη της.

Υπήρχαν και κάποιες φορές που κάποιο δυνατό αεράκι την στροβίλιζε απότομα και της έκοβε την πορεία ή την έριχνε κάτω κι άλλες φορές που έπιανε δυνατή βροχή και μούσκευαν τα φτερά της τόσο που βάραιναν και πάλι έπεφτε κάτω και όλες αυτές τις φορές στεναχωριόταν που δεν ήταν κάποιος εκεί να την συντροφεύει στις πτήσεις της και να ξεπερνούν μαζί όλα τα εμπόδια.

Ήταν όμως τόσο σίγουρη πως κάπου υπήρχε η συντροφιά που έψαχνε κι έτσι ξανασηκωνόταν και συνέχιζε να πετάει… Σιγά σιγά κι όσο περνούσε ο καιρός, αναγκαστικά, μάθαινε όλο και περισσότερα για τα τερτίπια του αέρα και τις παραξενιές της βροχής και φυλαγόταν.

Μια μέρα εκεί που καθόταν και τσαλαβούταγε τα μικροσκοπικά της ποδαράκια στις δροσοσταλίδες που χαν γεμίσει ένα κρινάκι, πέρασε μια παρέα από νεράιδους και νεραϊδούλες που κρατιόνταν χεράκι χεράκι και χαχάνιζαν. Και το γέλιο τους της φάνηκε τόσο χαρούμενο και τραγουδιστό που το ζήλεψε πολύ, γιατί της έλειπε τόσο πολύ να χει κι αυτή μια συντροφιά που να μοιράζεται τις όμορφες εικόνες, που έβλεπε όταν πέταγε ψηλά, όμως εκεί πάνω δεν ήταν ποτέ κανείς άλλος απ όσους ήξερε.

Τότε ήταν η στιγμή που αποφάσισε, πως η αναζήτησή της, θα πρεπε να συνεχιστεί σε χαμηλότερα πεδία ή ακόμα και στο έδαφος και πως μπορεί να μην χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει πλήρως τα όμορφα και δυνατά φτερά της,αλλά τουλάχιστον, αυτά που θα ζούσε θα μπορούσε να τα μοιραστεί με κάποιον και να χαχανίζει κι εκείνη τραγουδιστά περπατώντας στο αφράτο χώμα.

Έτσι σιγανοπέταξε ως το κοντινότερο λουλουδοξέφωτο που σύχναζαν οι νεραϊδοσυντροφιές και πήγαινε στο ίδιο μέρος κάθες μέρα, ώσπου κάποια στιγμή άρχισε να γνωρίζει κι άλλες νεραϊδούλες και νεραιδούληδες.

Που και πού έκανε και μια βόλτα στα ψηλά, ίσα να πάρει λίγο αέρα και να ξεμουδιάσει, αλλά γενικά το απέφευγε γιατί όταν ξανακατέβαινε οι περισσότερες νεραϊδούλες την κοίταγαν κάπως περίεργα. Μερικές φορές μάλιστα σχολίαζαν με άσχημο τρόπο τα όμορφα φτερά της, αλλά η Πετούλα έκανε πως δεν άκουγε, για να μην πει κάτι που θα τις στεναχωρήσει και έτσι, μαζευόταν!

Άλλες πάλι φορές που σηκώνονταν όλοι μαζί για μια βόλτα ως το δίπλα λιβάδι, προσπαθούσε να πετάει στο ίδιο ύψος με τους άλλους, γιατί όποτε τύχαινε να ξεχαστεί και να πετάξει λίγο ψηλότερα, άλλοι την σκούνταγαν να πέσει, άλλες της τσιμπούσαν τα φτερά κι άλλοι πάλι την συμβούλευαν να μην το κάνει αυτό γιατί χαλάει την παρέα.

Με τον καιρό η Πετούλα συνήθισε να πετάει πάντοτε χαμηλά, προσαρμόστηκε στις συνήθειες των άλλων κι αντί να χορεύει στον αέρα, περνούσε τον χρόνο της μαθαίνοντας άλλες ασχολίες, όπως να μαζεύει μικρά πεταλάκια και να χτενίζει αραχνούλες ή πού και πού να ζωγραφίζει τα φτερά των πεταλούδων.

Γενικά οι νεράϊδες ζούνε πολλά πολλά χρόνια κι αφού ενηλικιωθούν χάνουν την αίσθηση του χρόνου, γιατί η πρώτη νιότη τους κρατάει πάνω απο 100 χρόνια. Έτσι μετά απο κάμποσα χρόνια, είχε πια ξεχάσει πως είναι να πετάς ψηλά και οι πτήσεις γενικά ήταν τόσο αραιές που και τα φτερά της είχαν αδυνατίσει κι αυτό δεν έδειχνε να χει σημασία γιατί υπήρχαν πολλοί και γίνονταν με τα χρόνια όλο και περισσότεροι που πίστευαν και υποστήριζαν πως οι νεράϊδες δεν χρειάζονται φτερά ή πως τα φτερά εκ γενετής δεν είναι της μόδας κι είναι καλύτερα τα τεχνητά. Υπήρχαν μάλιστα και κάποιοι άλλοι που τα αφαιρούσαν και μάλιστα υπήρχε κι ένας διάσημος νεραϊδοχειρουργός που έκανε τέτοιες «αισθητικές επεμβάσεις» αφαιρεσης φτερών.

Οι περισσότερες φίλες που χε κάνει είχαν κάτι μικρούτσικα καχεκτικά φτεράκια, που ίσα που φαίνονταν αλλα έδειχναν πάρα πολύ όμορφες με τα τεχνητά που φορούσαν απο πάνω και είχαν την ευκαιρία να κυκλοφορούν με διαφορετικά φτερά κάθε μέρα.

Η Πετούλα μια κοίταγε τα φτερά της, μια κοίταγε των άλλων κι ενώ τα φτερά της της άρεσαν τόσο πολύ, είχαν αρχίσει να την ενοχλούν, τα σχόλια που έκαναν πίσω απ την πλάτη της και να την προβληματίζει που όλοι την συμβούλευαν να τα κόψει και να φτιάξει καινούργια.

Κι όλο τα συλλογιζόταν αυτά, όμως την συντροφιά του νεραϊδούλη που θα πέταγαν μαζί δεν την είχε βρει ακόμα κι ούτε είχε πάψει να την αναζητάει, οπότε, δεν θα μπορούσε να αποχωριστεί τα μεγάλα της φτερά.

Έτσι άρχισε σιγά σιγά να ξεμακραίνει από τις παρέες και τις συναναστροφές κι έμεινε πάλι μόνη… Στις ασχολίες της με τις πεταλούδες, συνάντησε και κάνα δυο ακόμα νεραϊδούλες που κι αυτές δεν ακολουθούσαν την μόδα και έμεινε να κάνει παρέα με αυτές, αλλά ούτε εκείνες πέταγαν ιδιαίτερα, οπότε τα φτερά της στο πέρασμα του χρόνου είχαν αποδυναμωθεί πάρα πολύ.

Κάποια στιγμή εκεί που καθόταν στο ανοιγμένο κουκούλι ενός μεταξοσκώληκα και ζωγράφιζε τα φτερά της νεογέννητης πεταλούδας, την τάραξε μια βροντερή “Καλημέρα!” από μια άγνωστη φωνή. Γύρισε λοιπόν ξαφνιασμένη και τί να δει!! Μπροστά της ήταν ένας νεραϊδούλης που όμοιό του δεν είχε ξαναδεί!

Καθώς πετάριζε λίγο πάνω απ το έδαφος, τα μεγάλα του φτερά, είχαν τόσα χρώματα όσο το ίδιο το ουράνιο τόξο. Έτσι, απ’ αυτό το ευχάριστο ξάφνιασμα, της έπεσε το πινέλο απ τα χέρια, έβαψε την μεταξοσκωληκοπολυθρόνα που καθόταν και παραλίγο να μουτζουρώσει και την μικρή πεταλούδα. Δεν πίστευε στα μάτια της! Πρώτη φορά έβλεπε κάποιον, που να ‘χει φτερά σαν τα δικά της, αλλά τόσα χρόνια που τον έψαχνε, είχε πάψει να πιστεύει πως θα τον συναντήσει ποτέ. Είχε μείνει ακίνητη να τον κοιτάει με γουρλωμένα μάτια, μη μπορώντας να πει λέξη.

“Εεε..γειά σου! Εμένα με λένε Φτερούλη, εσένα;” της είπε. Εκείνη με σχεδόν τρεμάμενη φωνή του απάντησε “Πετούλα”, συμπληρώνοντας χαμογελαστά, πως τα ονόματά τους συνδέονται.

Κούνησε κι αυτός το κεφάλι του δείχνοντας πως συμφωνεί κι έπειτα, της εξήγησε πως είχε ταξιδέψει απ’ το διπλανό δάσος ως εκεί, γιατί μελετούσε την αεροδυναμική και το πέταγμα των πεταλούδων και πως θα ήθελε, αν μπορεί, να τον συστήσει στις πεταλούδες της περιοχής της.

Κι έτσι κι έκανε!

Πέρασαν κάμποσες μέρες που ο Φτερούλης έμεινε εκεί να μελετάει τις πεταλούδες και όσο έμενε, τόσο πιο συχνή γινόταν η συναναστροφή τους. Παρατήρησε κι εκείνος, μάλιστα, τα δικά της φτερά και της είπε πως ήταν σίγουρος πως κι εκείνη έχει κάνει πάρα πολλές πτήσεις στην ζωή της και πως σίγουρα έχει δει πολλά και όμορφα μέρη. Της είπε ακόμα, πως θα ‘θελε να την πάει εκεί που χει ταξιδέψει αυτός, αλλά μάλλον δεν θα την ενδιέφερε, γιατί σίγουρα έχει πάει ήδη με τα φτερά που έχει.

Η Πετούλα τον άκουγε με πολύ προσοχή, αλλά ντρεπόταν να του πει πως τα τελευταία 50, ίσως και παραπάνω χρόνια, τα φτερά της τα ‘χει σε αχρηστία και πως πια δεν έχουν δύναμη να την σηκώσουν ψηλά κι έτσι περιοριζόταν να συμφωνεί απλά μαζί του.

Της είπε ακόμα πως στα χρόνια που μελετάει τις πεταλούδες είχε καταφέρει να μαζέψει σ’ ένα πουγγί την μαγική σκόνη απ τα φτερά τους, που του έδωσαν κάποιες πεταλούδες που δεν ήθελαν να πετάνε πια και την είχε εμπλουτίσει με την γύρη από λουλούδια που ξάπλωναν νεράιδες, μαζί με κάποια άλλα συστατικά και πως την φύλαγε για να πασπαλίσει τα φτερά της νεράιδας που θα γνώριζε και θα έκαναν ωραία παρέα -σαν την δική τους- , αλλά δεν θα χε τόσο μεγάλα φτερά σαν της Πετούλας, ώστε να δυναμώσουν τα φτερά της και να την πάρει να πετάξουν μαζί ψηλά, για να χορέψουν με τον Ήλιο. Έτσι θα χε και κείνος την ευκαιρία να δοκιμάσει το αποτέλεσμα της εργασίας του και θα έκανε και την νεραϊδούλα του χαρούμενη.

Η Πετούλα και πάλι, τον άκουγε προσεκτικά και ονειρευόταν να είναι εκείνη η νεραϊδούλα που θα πετάξουν κάποια μέρα μαζί, αλλά δεν έβρισκε και πάλι το θάρρος να του πει πόσο ανάγκη είχε την μαγική του πεταλουδόσκονη. Αντ’ αυτού του έλεγε μόνο πόσες υπέροχες πτήσεις θα μπορούσαν να κάνουν μαζί και σε πόσα μέρη μακρινά θα μπορούσαν να πετάξουν κι ακόμα του έλεγε πως κι εκείνη πάντα ονειρευόταν να βρει κάποιον να πετάνε μαζί, αλλά κανείς απ όσους ήξερε δεν είχε τόσο μεγάλα και δυνατά φτερά.

Στις μέρες που περνούσαν, έκαναν πολλές και όμορφες βόλτες στο δάσος μαζί και μοιράστηκαν εμπειρίες από τις πτήσεις που είχαν κάνει παλιότερα. Κάποιες φορές ο Φτερούλης της πρότεινε να κάνουν μαζί μια βόλτα ψηλά, αλλά η Πετούλα, μη θέλοντας να του πει πως δεν μπορούσε, το απέφευγε με διάφορες δικαιολογίες.

Ενώ λοιπόν, πέρναγαν υπέροχα μαζί, συχνά πυκνά ο Φτερούλης της έλεγε πως όπου να ‘ναι θα πρέπει να φύγει, γιατί δεν είχε τίποτα άλλο να μάθει από τις πεταλούδες που ήταν εκεί και πως θα έπρεπε να βρει κάποια στιγμή, την νεραιδούλα, που θα δοκίμαζε την σκόνη που χε φτιάξει και θα της έδινε δυνατά φτερά!

Και η Πετούλα, όποτε βρισκόταν μόνη της, στεναχωριόταν πολύ, γιατί δεν ήθελε με τίποτα να χάσει τον Φτερούλη τώρα που τον είχε βρει, αλλά και πάλι δεν τολμούσε, να του πει την αλήθεια.

Έτσι, έφτασε η μέρα του αποχαιρετισμού και ο Φτερούλης της ευχήθηκε καλή συνέχεια στην ζωή της και να βρει κι εκείνη τον νεράιδο που ψάχνει και να κάνει πολλά πολλά όμορφα ταξίδια.

Φεύγοντας κι όπως ξεκινούσε να πεταρίζει προς τα πάνω, της ζήτησε να ανέβει ψηλά μαζί του, να τον ξεπροβοδίσει. Η Πετούλα σε όλες αυτές τις χαμηλές πτήσεις που έκαναν βόλτα στο δάσος, κάπως είχε αρχίσει να δυναμώνει αλλά και πάλι δεν ήταν αρκετά δυνατή.

Έκανε μια προσπάθεια να τον φτάσει αλλά όσο ανέβαινε εκείνος, για να φύγει, τόσο πιο δύσκολο γινόταν σ εκείνη να τον προφτάσει. Και πετάριζε και προσπαθούσε, αλλά δεν κατάφερνε να πάρει μεγάλο ύψος, αν κι είχε ανεβεί κάμποσο απ’ το έδαφος. Ο Φτερούλης δεν είχε καταλάβει πόσο δύσκολο της ήταν, γιατί θεωρούσε πως με τα μεγάλα κι όμορφα φτερά της, μπορεί να πετάξει μόνη της όσο ψηλά κι εκείνος και της φώναζε συνέχεια να ανέβει κι άλλο, ώσπου, κάποια στιγμή η Πετούλα δεν είχε άλλες δυνάμεις, τα φτερά της τα ένιωθε να καίνε απ την προσπάθεια και να μην μπορεί να τα κουνήσει άλλο.

Τότε, άρχισε να πέφτει απίστευτα γρήγορα και καθώς είχε πάρει κάποιο ύψος, αλλά, δεν μπορούσε να πετάξει άλλο, θα έσκαγε στο έδαφος σαν το καρπούζι!

Τα επόμενα δευτερόλεπτα που πέρασαν ήταν εφιαλτικά.

Ο Φτερούλης για μια στιγμή σάστισε και δεν ήξερε τι να κάνει. Μπροστά στα μάτια του έβλεπε για πρώτη φορά πως η Πετούλα δεν μπορούσε να πετάξει ψηλά μόνη της όπως νόμιζε!

Με μια απότομη και γενναία βουτιά, πέταξε γρήγορα κοντά της και χωρίς να το σκεφτεί έβγαλε απ την τσέπη του το πουγγί του κι άδειασε όλη την πεταλουδόσκονη πάνω της!

Έτσι, η Πετούλα σταμάτησε να πέφτει κι άρχισε πάλι να κουνάει τα φτερά της και να παίρνει ύψος.

 

Την έπιασε απ’ το χέρι και πέταξαν μαζί ψηλά ως τον Ήλιο.

Από τότε δεν έπαψαν ποτέ να πετάνε μαζί, πετώντας σε μέρη μακρινά, που ανθρώπου Νους δεν έχει ονειρευτεί ποτέ.

Κι έζησαν αυτοι καλά κι εμείς καλύτερα!

 

photo 51581 / https://pixabay.com 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

24 ώρες

24 ώρες

Ένα πουλί κελαηδεί κάθε πρωί έξω απ’ το παραθύρι μου. Γλυκό ξυπνητήρι απεσταλμένος της φύσης μου...

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This