Γαλήνη βαθιά
πλασμένη από φως γαλήνη.
Όλες οι στιγμές σε πλάθουν
το αίμα σου χοροπηδάει στην άνοιξη
ένα σου φιλί ηρεμεί το όνειρο.
Σε κάθε πέτρα που πατάς προβάλλει η χαραυγή
σε κάθε ώρα ανοίγει η πόρτα τ’ ουρανού
κι ένας νέος ήλιος μπερδεύεται στα πόδια σου.
Ενώ δίνεις την καρδιά σου
τα λουλούδια κλαίνε και γελούν.
Είσαι σαν τη θάλασσα που λικνίζει τ’ άστρα.
Γαλήνη και δροσιά στην καρδιά του σύννεφου
σκιά στην άκρη ενός χαλικιού.
Γαλήνη πετροπρόσωπη
και φως κομματιασμένο.
Σιωπή μου ηχηρή και ηχώ μου μυστική
Ρόδο της φωτιάς
κι ανθός της νύχτας.
Σε κοιτώ κι όλα είναι γυμνά
καθώς απ’ το φως ξεκινάς
και προς το φως πηγαίνεις.
photo nLaOnVdEi, https://pixabay.com















































