Της νύχτας τα όνειρα είναι λευκά
για να μη χάνεται το υποσυνείδητο
όταν αναδύεται στην επιφάνεια του νου.
Σαν βγαίνει ο ήλιος,
μόνο λίγα απ’ αυτά γίνονται περιστέρια
που κουβαλάνε με το ράμφος
αχτίδες φωτός στη μνήμη
και αγάπη στην καρδιά.
Τα περισσότερα είναι χιόνι που λιώνει
και φέρνουν όλο και πιο κοντά
τον κατακλυσμό από ψευδαισθήσεις
και χαμένες προσδοκίες.
Όμως εμείς,
πάντα θα κρατάμε σπόρους στις παλάμες
και ένα κλαδί ελιάς κρεμασμένο από την κιβωτό.
photo by asundermeier, https://pixabay.com















































