EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek
Κεμάλ

400 τόνους οστών Ελλήνων και Ελληνίδων  είχε πουλήσει ο Κεμάλ για… λίπασμα στην Γαλλία

10 May, 2024

Το εμπόρευμα αυτό της τουρκικής θηριωδίας συσκευασμένο σε κιβώτια αγοράσθηκε από βιοτέχνες με απώτερο σκοπό τη μετατροπή του σε ζωοτροφές, λιπάσματα, καλλυντικά, κουμπιά, οδοντιατρικά υλικά… ένα καράβι υπό βρετανική σημαία αφίχθη στο λιμάνι της Μασσαλίας και μετέφερε ένα μυστήριο φορτίο 400 τόνων ανθρώπινων οστών για να χρησιμοποιηθούν στις εκεί βιοτεχνίες. Λέγεται ότι τα οστά φορτώθηκαν στα Μουδανιά, στη θάλασσα του Μαρμαρά και είναι απομεινάρια θυμάτων από σφαγές στη Μ. Ασία.

Για όλες τις φρικαλεότητες και καταστροφές που υπέστη ο μικρασιατικός ελληνισμός δεν επεβλήθη η παραμικρή κύρωση στον θύτη. Στον υπεύθυνο της σφαγής των πλέον των 100.000 χριστιανών της Σμύρνης, με πρώτον μάρτυρα τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο, ο οποίος έλεγε ότι ο βοσκός δεν εγκαταλείπει ποτέ το ποίμνιό του. Και δεν το εγκατέλειψε, δίνοντας ως λύτρα το αγιασμένο αίμα του…
Για το χριστιανικό αυτό θανατικό δεν ασχολήθηκε κανένα διεθνές δικαστήριο. Το δίκαιο και τα εντεταλμένα όργανα εφαρμογής του απουσίαζαν παντελώς. Με τη σιωπή τους οι διεθνείς οργανισμοί έγιναν συνένοχοι ενός από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ανθρωπότητας. Γι’ αυτούς η γνωστή ρήση: «Το σιωπάν δοκεί συναινείν» ήταν άγνωστη.

Τις ημέρες του 1922 γραφόταν δύο από τις τελευταίες πράξεις της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων της Θράκης, της Μικράς Ασίας, του Πόντου. Μία ήταν καταστροφή της Σμύρνης και η άλλη η ανακωχή των Μουδανιών, με την οποία ο Ελληνισμός υποχρεώθηκε σε φυγή και από τη Θράκη.

Από τον όμορφο αυτό λιμένα όμως της Θρακικής ενδοχώρας, δεκαπέντε μήνες αργότερα θα διαδραματιζόταν η τελευταία και πιο φρικιαστική πράξη του Ελληνικού Ολοκαυτώματος. Μπορεί οι Νεότουρκοι, Τζεμάλ, Ενβέρ και Ταλαάτ πασά και ο Μουσταφά Κεμάλ, να δολοφόνησαν 1.000.000 Έλληνες και Ελληνίδες, αλλά φρόντισαν να τα εξαφανίσουν τα ίχνη τους, με ένα τρόπο που αφού δεν τιμωρήθηκε. επαναλήφθηκε από τον πιστό τους μαθητή Χίτλερ, λίγα χρόνια αργότερα.

Ο Χ. Αγγελομάτης στο βιβλίο του «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» (Αθήνα 1924) αναφέρεται στο μέγεθος του εγκλήματος, τους θύτες και τους συνεργάτες τους: «Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τα αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέρα του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον “Ζαν”, μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων, από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύσει, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους» .

Έτσι όπως αναφέρει ο διευθυντής του Μουσείο της Γενοκτονίας στο Ερεβάν, Χαΐκ Ντεμογιάν, στην ομιλία του για τη Γενοκτονία των Ελλήνων (Αθήνα, Μάιος 2014) “η τουρκική πολιτική της γενοκτονίας, κατά των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων, αφού παρέμεινε ατιμώρητη, έχει γεννήσει νέο κακό για την ανθρωπότητα. Η ατιμωρησία και η απροκάλυπτη εύνοια εκ μέρους των παγκόσμιων μεγάλων δυνάμεων προς ένα κράτος-διάδοχο και συνεχιστή της οθωμανικής παράδοσης, δημιούργησαν το γόνιμο έδαφος ώστε να φυτρώσουν σε αυτό νέα σχέδια για τη διάπραξη γενοκτονίας. Η ατιμωρησία και ως επακόλουθο η επιθετική συμπεριφορά του τουρκικού κράτους, οδήγησαν σε νέα εγκλήματα”.

Μπροστά στο έγκλημα κανείς δεν έχει δικαίωμα να σιωπήσει, πόσο μάλλον να το αρνείται. Μπροστά στην σύληση των οστών των δικών μας ανθρώπων, από εκεί απ΄ όπου είναι βγαλμένη η ελευθερία των Ελλήνων, όπως γράφει ο Διονύσιος Σολωμός “εμείς οι απόγονοι αυτών που βίωσαν τη φρίκη της Γενοκτονίας των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων, όπως λέει ο Αρμένιος συναγωνιστής Χ. Ντεμογιάν, “δεν έχουμε το δικαίωμα να σιωπούμε και να ανεχόμαστε την εγκληματική άρνηση των διαπραχθέντων φρικαλεοτήτων και των συνέπειών τους. Το ηθικό χρέος της νέας γενιάς των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων δεν είναι μόνο να τιμά και να θυμάται, αλλά από κοινού, χέρι-χέρι, να συνεχίζει τον αγώνα για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.

Πρέπει να πιστεύουμε και να είμαστε σίγουροι ότι η δικαιοσύνη θα επικρατήσει, αν είμαστε μαζί στον αγώνα μας και αν είμαστε γεμάτοι πίστη στην επιτυχή κατάληξή του. Η Πατρίδα των προγόνων μας – είναι και δική μας Πατρίδα, ανεξάρτητα από το πού και πότε εμείς και οι απόγονοί μας θα ζήσουν. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν τον πόνο, τους καημούς και τα ανεκπλήρωτα όνειρα των προγόνων μας και μαζί να σηκώσουμε το λάβαρο του αγώνα για να θριαμβεύσει το δίκαιο και η αλήθεια”.

Υ.Γ. Οι 400 τόνοι οστών που μετέφερε το πλοίο από τα Μουδανιά στη Μασσαλία, είναι πολλές χιλιάδες πρόγονοί μας. Πέρα από το σεβασμό,οφείλουμε και την αλήθεια σ΄ αυτούς για τη Γενοκτονία, αυτή που δυστυχώς πολλοί ψευτοπολιτικοί, ψευτοκαθηγητές και ψευτοδιανοούμενοι την αρνούνται και την τοποθετούν μέσα σε εισαγωγικά!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

images 3 1

Αρχίζει το εμπόριο των οστών

 

πρώτη καταγεγραμμένη μεταφορά εμπορίου οστών, που ανέδειξε ο σημαντικός ερευνητής Χρήστος Μαχαιρίδης, έγινε τον Φεβρουάριο του 1924 όταν Γάλλοι επιχειρηματίες αγόρασαν ένα φορτίο οστών το οποίο ξεκίνησε από το λιμάνι των Μουδανιών με τελικό προορισμό τη Μασσαλία.

Η δεύτερη αποστολή έγινε τον Απρίλιο του 1924 με το ολλανδικό ατμόπλοιο «Venus».7 Το πλοίο φόρτωσε τα οστά από το λιμάνι της Σμύρνης και κατέφθασε στον προορισμό του, το Άμστερνταμ, στις 24 Απριλίου. Φαίνεται ότι το γεγονός ήταν ευρέως γνωστό και υπήρξαν πολλά δημοσιεύματα σε ελληνικές εφημερίδες. Στη φιλελεύθερη εφημερίδα «Ελεύθερος Λόγος» αναγράφεται στις 20 Απριλίου: «Το ολλανδικό ατμόπλοιο Venus, όπερ φέρει φορτίο οστών ανθρώπινων σκελετών εκ των πεσόντων στη Μικρά Ασία διήλθε το Γιβραλτάρ την 19η τρέχοντος… κατευθυνόμενον εις το Άμστερνταμ όπου φθάνει μετά από τρεις ημέρας.»

Η εφημερίδα αναφέρει ότι το Αθηναϊκό Πρακτορείον Ειδήσεων ενημέρωσε την Ευρώπη για το φορτίο των ανθρώπινων οστών, καθώς και τις διαμαρτυρίες του ελληνικού κόσμου προς την ελληνική κυβέρνηση η οποία ανέχθηκε την βεβήλωση. Η πράξη αυτή σύμφωνα με την εφημερίδα, παραβίαζε τη Συμφωνία της Λωζάννης. Το πλοίο πέρασε από Σάμο, Ικαρία και Πειραιά.

Το πρώτο κείμενο που περιγράφει την μεταφορά συντάσσεται από τον Χρήστο Μαργετίδη από το Βαθύ της Σάμου στις 4 Απριλίου

  1. Η μαρτυρία του Μαργετίδη βασίζεται σε αυτόπτες μάρτυρες που είδαν το φορτίο, το οποίο ήταν:

«Σκελετοί αλόγων, βοδιών, γκαμήλων, και -ω τι φρίκη!- σκελετοί ανθρώπων μαζί, ανάκατοι, τσουβαλιασμένοι, καλοί για πρώτης τάξεως λίπασμα».

6554b0a82200002117cef85a

Γράφει στο άρθρο του με τίτλο: «Το καράβι με τ’ ανθρώπινα κόκκαλα. Οι χριστιανοί της Μικράς Ασίας εις το Ευρωπαϊκόν Εμπόριον!»:

«Το ‘’μαύρο καράβι’’ με τα κόκκαλα των Χριστιανών της Μικράς Ασίας προσήγγισε μετά τον απόπλουν του από τα Μικρασιατικά παράλια…. Βαριά ήταν φορτωμένο τόσο, που η πρύμνη του ήταν βαθιά βουτηγμένη στη θάλασσα, ενώ η πλώρη του είχε σηκωθεί ψηλά…. Κι είπα μέσα μου ‘’Κακόμοιροι σκοτωμένοι! Δεν έφτασε το μαρτύριο και ο άδικος θάνατός σας, δεν έφτασε που μείνατε άθαφτοι κ’ οι σάρκες σας έγιναν θροφή στα σκυλιά και στα κοράκια και στους λύκους των ανατολίτικων δρυμών…. Το τραγικό δράμα σας δεν τελείωσε με τη ζωή σας, παρά ξετυλίγεται ακόμα γύρω από τα κόκκαλά σας σε σκηνές ανήκουστης ασέβειας κι αχαρακτήριστης απανθρωπιάς… Κι αντίς για άμωμο ανακομιδή πάνω στη σωρό σας, η μαρτυρική ψυχή σας θα ακούσει με θλιβερό οίχτο τον καπηλικό διάλογο του παζαρέματος πάνω από τους κερδοφόρους σωρούς των κοκκάλων σας. Απ’ τα κέρδη της επιχείρησης αυτής ένα μέρος ίσως διατεθεί για το ‘’Μνημείο του άγνωστου Στρατιώτη’’

Σε άρθρο της η εφημερίδα στις 20 Απριλίου στηλιτεύει με την γραφίδα του Μιχ. Αργυρόπουλου την περιφρόνηση της ελληνικής κυβέρνησης προς τους Έλληνες νεκρούς της Μικράς Ασίας, τα οστά των οποίων έγιναν εμπόρευμα για τους δυτικούς επιχειρηματίες. Γράφει: «Άλλη εφημερίς χθες συνεπλήρωσε την πληροφορία με την αναγραφήν ότι το οστεοφόρο πλοίον προσήγγισε και εις τον Πειραιά. Και τα πράγματα εσταμάτησαν εδώ, εκτός του πλοίου, το οποίο εξηκολούθησε ανενόχλητον τον πλούν του. Το συνοδεύει και το πηδαλιουχεί αποφασιστικά κάτω από τα ωχροφεγγή άστρα, ο Χάρος». Και συγκρίνει την συμπεριφορά αυτή της ελληνικής κυβέρνησης με την μετακομιδή από τη Θεσσαλονίκη οστών 170 Ιταλών στρατιωτών, πεσόντων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Όπως γράφει σαρκαστικά ο αρθρογράφος:

«Υπουργοί, στρατηγοί, διοικηταί, άνθη, όπλα, εμβατήρια, μνημόσυνα, λόγοι, δάκρυα. Τιμήν εις τους υπέρ πατρίδας πεσόντας. … Και όμως οστά και οστά πολεμιστών. Αδιαφόρως δε και τούτου οστά και οστά ανθρώπων. Αλλά τα μεν μετακομίζονται εις τα Ηλύσια της Αθανασίας, τα δε εις την κάμινον της παραγωγής λιπασμάτων. Διότι αυτός είναι ο χαρακτηρισμός του μακάβριου φορτίου ‘’Υλικά Λιπασμάτων’’! Μέσα εις το σκοτεινόν κύτος του, και απ’ όλα τα υπαρκτά και ανύπαρκτα πλέον τμήματος του Γένους, ευρίσκονται εγκεκλεισμένα και συντεθλιμένα και συμπεφυρμένα ολόκληρα τεμάχια της ίδιας μας της ζωής.

Ένα σκοτωμένο και ανεκδίκητο παιδί, ένας αδελφός, ένας πατέρας και μαζί με αυτούς, εν τη βουλιμία της συγκομιδής της νεκρικής παραγωγής, μία κόρη, μία αδελφή, μία μάνα, μία αγάπη, μία ανάμνηση… Εν τω μεταξύ το μαύρο καράβι με τους αθρώπινους σκελετούς του προχωρεί εις τον δρόμον του. Και προς συμπλήρωσιν της ανθρώπινης τραγωδίας κατευθύνεται εις Ολλανδίαν.

Εκεί εις μίαν πλουσιωτάτην ευμαρείας αίθουσαν, συνεδριάζει η κατ’ εξοχήν ανθρωπιστική οργάνωσις: Το Δικαστήριον της Χάγης. Χιλιάδες αθώων νεκρών, ανταλλακτέων και αυτών με.. το νόμισμα, θα ευρίσκονται εις ολίγην απόστασιν των σακερδέχων της ανωτάτης Δικαιοσύνης…»

Το θέμα αυτό έγινε ευρύτατα γνωστό. Η ομογένεια στις Ηνωμένες Πολιτείες συγκινείται και μέσω της εφημερίδας Εθνικός Κήρυξ αρχίζει τον έρανο με στόχο τη συγκέντρωση 50.000 δολλαρίων για την αγορά του φορτίου του ολλανδικού πλοίου και την ανέγερση κοινού μνημείου για τους νεκρούς.10 Τελικά δεν πρέπει να έγινε κάτι. Τουλάχιστον αυτό συνάγεται από το άρθρο στον Ελεύθερο Λόγο στις 2 Μάϊου. Η ελληνική κυβέρνηση η οποία αρνήθηκε κατά την διάβαση του πλοίου από τα ελληνικά λιμάνια να ελέγξει τα φορτία, καλύφθηκε στη συνέχεια πίσω από τη διαβεβαίωση των ολλανδικών αρχών ότι το φορτίο ήταν μόνο ζωικά οστά που προέρχονταν από σφαγεία.

Το βρετανικό Ζαν Μ. και το ‘’Ανθρώπινο φορτίο’’

Η τρίτη καταγεγραμμένη μεταφορά οστών έγινε τον Δεκέμβριο του 1924, όταν φορτώθηκαν από τα Μουδανιά, σε βρετανικό πλοίο-φορτηγό που έφερε το όνομα «Ζαν Μ.», τετρακόσιοι τόνοι ανθρώπινα λείψανα, που αντιστοιχούσαν σε 50.000 ανθρώπους, για να μεταφερθούν σε γαλλικές βιομηχανίες της Μασσαλίας. Οι ιθύνουσες γαλλικές ελίτ, πολιτικές και οικονομικές, που στήριξαν με κάθε τρόπο το κεμαλικό εγχείρημα δημιουργίας έθνους-κράτους καθαρού από τα «καρκινώματα» -όπως αποκαλούσαν οι Νεότουρκοι σύντροφοί του τους Έλληνες και τους Αρμένιους- δεν είχαν κανένα απολύτως ηθικό πρόβλημα να αγοράσουν τα οστά των θυμάτων για «βιομηχανική χρήση».

Το θέμα φαίνεται ότι έγινε γνωστό και προκάλεσε έκπληξη σε κάποιους κύκλους. Η εφημερίδα «New York Times» τον Δεκέμβριο του 1924 και με τίτλο «Μια απίθανη ιστορία από ένα φορτίο με ανθρώπινα οστά» παρουσιάζει την είδηση:

«Η Μασσαλία είναι σε αναταραχή από μια ασύλληπτη ιστορία (που οφείλεται) στην άφιξη στο λιμάνι ενός πλοίου που φέρει βρετανική σημαία και ονομάζεται «Ζαν» και μεταφέρει ένα μυστήριο φορτίο 400 τόνων ανθρώπινων οστών για να χρησιμοποιηθούν στις εκεί βιοτεχνίες. Λέγεται ότι τα οστά φορτώθηκαν στα Μουδανιά, στη θάλασσα του Μαρμαρά και είναι τα απομεινάρια θυμάτων από τις σφαγές στη Μικρά Ασία. Εν όψει της φήμης που κυκλοφορεί αναμένεται να διαταχθεί έρευνα».

 

 brandon daily sun apr 28 1924

Για το ίδιο θέμα η γαλλική εφημερίδα «Midi» έχει τίτλο τη φράση «Πένθιμο φορτίο» και γράφει: «Συζητιέται πολύ στη Μασσαλία η προσεχής άφιξη του πλοίου μεταφοράς εμπορευμάτων «Ζαν», που μεταφέρει για τις βιομηχανίες της Μασσαλίας 400 τόνους ανθρώπινα λείψανα. Αυτά προέρχονται από τα στρατόπεδα της αρμενικής σφαγής στην Τουρκία και τη Μικρά Ασία κυρίως».

Αποσιώπηση…

Το θέμα αυτό έγινε γνωστό και στην Ελλάδα. Η εφημερίδα «Μακεδονία» ενημερώνει τους αναγνώστες της ότι το πλοίο «Ζαν Μ.» έφτασε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης στις 13 Δεκεμβρίου του 1924. Όμως δεν αναφέρεται το «πένθιμο φορτίο».

Πιθανότατα, για λόγους τακτικής οι αντιπρόσωποι του πλοίου να αποσιώπησαν το γεγονός, εφ’ όσον εκείνη την περίοδο η Θεσσαλονίκη ήταν γεμάτη από τους επιζώντες της Γενοκτονίας και είναι πολύ πιθανόν αρκετοί να είχαν χάσει προσφιλή πρόσωπα. Είναι πολύ πιθανόν, επίσης, οι ελληνικές αρχές να το γνώριζαν και να επέλεξαν να σιωπήσουν για να μη δυσαρεστήσουν τους Βρετανούς ιδιοκτήτες του πλοίου και τους Γάλλους αγοραστές.

Παρ’ όλ’ αυτά όμως οι εργάτες στο λιμάνι πληροφορήθηκαν το γεγονός. Ο Χρ. Αγγελομάτης στο βιβλίο του «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» αναφέρει ότι οι εργάτες στο λιμάνι αντέδρασαν, αλλά οι αρχές τους εμπόδισαν ύστερα από βρετανική παρέμβαση. Γράφει ότι σε αθηναϊκές εφημερίδες η είδηση δημοσιεύθηκε ως εξής: «Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον «Ζαν» μετέφερε τετρακοσίους τόνους οστών Ελλήνων από τα Μουδανιά. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, ημπόδισαν το πλοίον να αποπλεύση. Επενέβη όμως ο Αγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους».

Ο Αγγελομάτης συμπληρώνει: «Ήσαν τα οστά Ελλήνων ηρώων… Ήσαν τα οστά των Ελλήνων στρατιωτών που μετά τας ομαδικάς σφαγάς και εξοντώσεις αργοπέθαιναν εις τα στρατόπεδα αιχμαλώτων, από τα οποία το φοβερώτερον ήτο το στρατόπεδο του Ουσάκ».

Την εποχή που έγινε το εμπόριο των οστών και τα πλοία από Μουδανιά και Σμύρνη περνούσαν άνετα και ανεμπόδιστα από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, πρωθυπουργός στην Ελλάδα ήταν ο πατρινός φιλελεύθερος Ανδρέας Μιχαλακόπουλος που συγκυβερνούσε ως Κόμμα των Φιλελευθέρων μαζί με το Ελληνικό Δημοκρατικό Κόμμα του πρώην βενιζελικού και στη συνέχεια ακραίου φιλομοναρχικού Γεωργίου Κονδύλη.

 

Ο Ηλίας Βενέζης στο βιβλίο του «Το νούμερο 31328. Το βιβλίο της σκλαβιάς» αναφέρεται στην περισυλλογή οστών από αιχμαλώτους των Τούρκων. Ο ίδιος σε ηλικία 18 ετών αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλους 3.000 Αϊβαλιώτες για δεκατέσσερις μήνες στα Τάγματα εργασίας. Ο Βενέζης έγραψε το βιβλίο, αφότου γύρισε από την Ανατολή και περιέγραφε τις κακουχίες που πέρασαν οι αιχμάλωτοι μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Στο κεφάλαιο ΙΗ΄ του βιβλίου αναφέρεται σε έναν αιχμάλωτο, ο οποίος ήταν παρών στη περισυλλογή των οστών:

«Ένα πρωί μας παίρνουν καμιά εξηνταριά σκλάβους για μικρή αγγαρεία. Είναι λίγο όξω απ’ τη Μαγνησία. Δίπλα στις ράγες του σιδηρόδρομου τελειώνει μια μεγάλη χαράδρα, ανάμεσα στο Σίπυλο. Τη λέν «Κηρτίκ-ντερέ». Μες σ’ αυτήν τη χαράδρα λογάριαζαν πως θα σκοτώθηκαν ίσαμε σαράντα χιλιάδες χριστιανοί απ’ τη Σμύρνη και τη Μαγνησία, αρσενικοί και θηλυκοί. Τις πρώτες μέρες της καταστροφής. Τα κορμιά λιώσανε το χειμώνα, και το νερό της χαράδρας που κατέβαινε από ψηλά έσπρωξε τα κουφάρια προς τα κάτω. Λοιπόν η δουλειά όλη τη μέρα ήταν να σπρώξουμε τα κουφάρια, που ατάχτησαν, προς τη μέσα. Να μη φαίνονται… Στην αρχή μας έκανε κακό να τα πιάνουμε με τα χέρια μας, αγκαλιές αγκαλιές, και να τα κουβαλούμε. Σε κάμποσα καλάμια χεριών, βρίσκαμε διατηρημένο ένα ψιλό σύρμα. Ο χριστιανός θα ‘ταν δεμένος με κάποιον άλλο μα, με το κατρακύλισμα στη χαράδρα, αυτός ο σύντροφος σκελετός είχε ξεκόψει. Ένας από μας στάθηκε τυχερός. Βρήκε τέσσερα κόκαλα χεριών δεμένα μαζί μαζί. Έτσι μαζί μαζί τα σήκωσε και τα κουβάλησε παραμέσα… Μεσημέρι. Βαρεμένοι απ’ αυτό το πάνε-έλα. Περπατούμε αργά, ναρκωμένοι από τον φρέσκο ήλιο. Κανένας δε βγάζει μιλιά. Μοναχά όταν ένας βρήκε ένα μικρό κρανίο το έδειξε στους αλλουνούς….

– Για δέστε, είπε. Ήταν παιδάκι. – Αλλάχ!… Αλλάχ!… μουρμουρίζει ταραγμένος ο μαφαζάς. Καθίσαμε να φάμε ψωμί. Κανείς δεν έχει όρεξη. Ένας λέει: – Πόσων χρονών να ‘ταν; – Για το παιδάκι λες; – Ναι. – Τι θα ‘ταν; Κάνα-δυο χρονών…. Σαν πέσαμε στο δρόμο να γυρίσουμε στο στρατόπεδο ο νους μας δεν μπορούσε να φύγει απ’ τον τόπο που αφήσαμε. Η χαράδρα με τους σκελετούς βάραινε κυριαρχικά -κάτι κουνιόταν, μας παρακολουθούσε βήμα με βήμα. Σε μια πηγή σταθήκαμε. Πλύναμε τα χέρια μας, τα πρόσωπά μας. Σαν’ αλαφρώσαμε. – Τι θα γίνουν τόσα κόκαλα; Αναρωτιέται μια στιγμή ένας. Ο Μίλτος τον κοιτάζει ήρεμα. – Δεν ξέρεις τι γίνεται με τα κόκαλα; – Οχι. – Κοπριά, σύντροφε. – Τι έκανε, λέει; – Κοπριά, σύντροφε. Θα δεις μια μέρα που θα μοσκοπουληθούν. Θα δης… Ήταν ταξιδεμένος ο Μίλτος. Ήξερε».

 

Τώρα να δούμε και την Ελληνική Πλευρά που με νόμο δεν επέτρεψε την ελεύθερη μετακίνηση των προσφύγων στην Ελλάδα.Διαβάστε τι μας λέει ο Δρ.Βλάσσης Αγτζίδης

Όμως συμμετείχαν με τον τρόπο τους στη σφαγή και οι Νεοέλληνες βασιλόφρονες της κυβέρνησης Γούναρη-Πρωτοπαππαδάκη.

 

Η Τελική Λύση

Το τέλος αυτής της διαδικασίας μετατροπής μιας πολυεθνικής κοινωνίας σε μονοεθνική, θα ταυτιστεί με το τέλος του μικρασιατικού πολέμου και την απόφαση της μοναρχικής κυβέρνησης να μην επιτρέψει την δημιουργία «προσφυγικού προβλήματος» στην Ελλάδα. Ήδη ο νόμος 2870/Ιούλιος ’22 απαγόρευε την ελεύθερη διακίνηση προσώπων στο Αιγαίο άνευ επίσημης αδείας. Αυτό σε συνδυασμό με την απουσία οποιουδήποτε αμυντικού σχεδίου ή οχύρωσης της Σμύρνης κατά τον τρόπο που ο Κεμάλ είχε προστατεύσει την Άγκυρα 2 χρόνια πριν, και με δεδομένη την εντολή της απαγόρευσης εξόδου είχε δημιουργήσει μια δυσάρεστη κατάσταση όπου εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, Έλληνες και Αρμένιοι, έμειναν εγκλωβισμένοι μεταξύ μιας Ελλάδας που αρνιόταν τη σωτηρία τους και των κεμαλιστών που επιδίωκαν την «Τελική Λύση».

Να σημειώσουμε ότι μετά την κατάρρευση του μετώπου στο Αφιόν Καραχισάρ η ελληνική κυβερνητική αντιπροσωπεία υπό τον Θεοτόκη που έφτασε στην Σμύρνη, αποφάσισε την απαγόρευση εξόδου του άμαχου πληθυσμού από τη ζώνη ελληνικού ελέγχου της Ιωνίας. Και έτσι, πέντε ημέρες πριν την κατάληψη της περιοχής από τον κεμαλικό στρατό και τους άτακτους, η τελευταία εντολή του Έλληνα πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη προς τον Αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη έγραφε τα εξής: «Η Σμύρνη πρόκειται να καταστραφεί… Μην επιτρέψετε τους Έλληνες Μικρασιάτες να αναχωρήσουν, ουδέ καν τους ευπόρους τους έχοντας ιδίαν δυνατότητα».

Έτσι, ένας τεράστιος αριθμός απελπισμένων ανθρώπων βρέθηκε στο έλεος του Νουρεντίν πασά. Ο Νάνσεν, εκπρόσωπος της ΚτΕ για τους πρόσφυγες, δύο μήνες μετά την καταστροφή της Σμύρνης υπολόγιζε τον αριθμό των Μικρασιατών ομήρων σε 100.000. Ο Χρήστος Αγγελομάτης αναφέρει ότι μόνο από τη Σμύρνη και από τις γύρω περιοχές αιχμαλωτίστηκαν περισσότεροι από 150.000. O E. H. Bierstadt υπολογίζει ότι οι συλληφθέντες άμαχοι ήταν 160.000.

Είναι γνωστό ότι τα πρώτα μεγάλα κύματα αιχμαλώτων από τη Σμύρνη αλλά και την υπόλοιπη Ιωνία που στάλθηκαν στο εσωτερικό της Ανατολίας εξοντώθηκαν με ομαδικές σφαγές. Πολλοί εξοντώθηκαν αμέσως μετά την κατάληψη των περιοχών τους από τον κεμαλικό στρατό, όπως για παράδειγμα οι 400 μεταλλωρύχοι της Μπάλιας (βορειοανατολικά του Αϊβαλιού) που δολοφονήθηκαν με τις οικογένειές τους και θάφτηκαν σε ομαδικό τάφο.2 Από τον αριθμό των Μικρασιατών ομήρων επέστρεψαν σύμφωνα με τον Πεντζόπουλο 15.000, ενώ στο ελληνικό Κοινοβούλιο ο αριθμός αυτός προσδιοριζόταν σε 8.000

 

Πηγές:

1.Pronews.gr

2.Orthodoxianewsagency.gr.istoria-ethnika-Themata

3.pentapostagma.gr/ethnika-themata/3256631_1924-o-ntonmes-kemal-atatoyrk-poyloyse-400-tonoys-oston-ellinon-gia-sapoyni

4.Militaire.gr

5.eleftheria.gr/

6.Δρ.Βλάσσης Αγτζίδης: το τέλος της τραγωδίας. Όταν τα οστά των θυμάτων έγιναν εμπορεύσιμη ύλη από τους Κεμαλικούς

7.Χρήστος Μαχαιρίδης, Μικρασιατική Τραγωδία, τόμ. Α’, εκδ. Έρεισμα, Χανιά, 2015, σελ. 542-549

  1. Χρήστος Μαργετίδης, «Το καράβι με τ’ ανθρώπινα κόκκαλα. Οι χριστιανοί της Μικράς Ασίας εις το Ευρωπαϊκόν Εμπόριον!», εφημ. Ελεύθερος Λόγος, 27 Απριλίου 1924, Αθήνα
  2. Μιχ. Αργυρόπουλος, «Προσφυγικοί Αντίλαλοι. Το καράβι του Χάρου», εφημ. Ελεύθερος Λόγος, 26 Απριλίου 1924, Αθήνα
  3. «Έρανος εις την Αμερικήν προς αγοράν του φορτίου των Ελληνικών οστών», εφημ. Ελεύθερος Λόγος, 30 Απριλίου 1924
  4. «Τα τραγικά κόκκαλα», εφημ. Ελεύθερος Λόγος, 2 Μαϊου 1924, Αθήνα

 

Έρευνα  Δημήτρη Συμεωνίδη JP

Δημοσιογράφου/Ανταποκριτού

Ε.Σ.Ε.Μ.Ε.( Ένωση Συντακτών Ευρωπαϊκών Μέσων Ενημέρωσης)

 

photo https://thegreekuniverse.quora.com/, https://www.greek-genocide.net/, https://www.huffingtonpost.gr/ 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This