Ποίηση είναι η μήτρα του συνδετικού πνευματικού κρίκου ανθρώπου και Πλάστη-Πλάσης.
Πανώρια ψυχή, εξαίσιο πνεύμα, κορμί μεγαλείο!
Πρωτοδίδαξες το κάλλος, την αρμονία, τον ανθρωπισμό, το θείο.
Τις υψηλές αξίες της ειρήνης κι αδερφοσύνης.
Στην Πρώτη Γραμμή της μεγαλοσύνης.
Όμως, προδομένη από ανθρώπινους «θεούς» και ζηλόφθονους ηγέτες,
κατακτήθηκες από βάρβαρους και τα παιδιά σου έγιναν ικέτες.
Ηταν, τάχα, στο Θεό της αγάπης θυσία,
της ιερής αποστολής σου πεμπτουσία;
Ωστόσο, χιλιο-τραυματισμένη και ταλαιπωρημένη άντεξες και λευτερώθηκες.
Σταυρώθηκες, αλλά αναστήθηκες και λυτρώθηκες.
Όμως, ξανά σε πόνεσαν με διχασμούς κι εμφύλιους σπαραγμούς,
και συνέχισες την πορεία σου μ’ οδύνες κι αναστεναγμούς.
Ενώ «η ζήλεια και ο φθόνος έγιναν δολοφόνος»
και κύλαγε βασανιστικά ο χρόνος και ο πόνος.
Προσπάθησαν να σε πουλήσουν σε διεθνή σκλαβοπάζαρα, πόρνη, ζητιάνα,
και συ πρόσμενες χέρι βοήθειας, κάποιο πολύτιμο εξ ουρανού «μάννα».
Τελικά, άντεξες, αντιστάθηκες, πάλεψες, δεν λύγισες.
Την πίστη, την ιστορία και τα ιδανικά σου δεν πρόδωσες.
Κι ανέβηκες «απ’ του κακού τη σκάλα,
για να ξανάβρεις τα φτερά, τα πρωτινά σου τα μεγάλα».
photo papazachariasa / https://pixabay.com