Ανάμεσά τους οι αποξηραμένες καμπανούλες του Απρίλη!
Γερμένες κοιτούν τη γή όπως και τα ώριμα σιτάρια στα μακρινά χωράφια.
Οι άσπρες μαργαρίτες του αγρού έκρυψαν νωρίς τα πέταλλά τους λές και εξαφανίστηκαν. Οι γερασμένες ρίζες τους αντέχουν ακόμα. Ο καλός καιρός τα συντηρεί. Τα προσέχει.
Παραπέρα τα αγριομπίζελα του Μάη είναι γινωμένα πιά.Οι κόκκινες παπαρούνες της άνοιξης έχουν κάνει κι αυτές όμορφα στρογγυλεμένα χωνάκια φυλάσσοντας το δικό τους πολύτιμο σπόρο.
Στο γέρμα της κάθε ημέρας καθώς ο ήλιος στέλνει τις τελευταίες του αχτίδες τα ωριμάζει ακόμη περισσότερο.
Κι όταν οι βραδυνές μπόρες δροσίζουν τα άδεια από χυμό κοτσανάκια τους,αναδύουν την ευωδιά του ξερού χόρτου.
Αμέτρητοι σπόροι πέφτουν αόρατα σχεδόν τρυπώνοντας στη ζεστή αγκαλιά της μάνας γής να ξεκουραστούν.
Σκεπασμένα πιά,το καλοκαίρι περνά με το χρυσοκίτρινο μανδύα του χαϊδεύοντάς τα για τελευταία φορά. Κι αυτά αναπαυμένα χαιρετούν το καλοκαίρι να οδεύσει σε άλλους τόπους.
Να ζωγραφίσει κι εκεί με τα δικά του μοναδικά χρώματα του χρυσού και του κίτρινου!
29/7/2022.
photo Devmaryna, Image licence by freepik.com
