Να μετράω τα κύματα στο
ύψος τους
Ίσα να μοιράσω
την αγάπη …
Να κόψω ένα κομμάτι θάλασσα
από τα μάτια μου
λαχανιασμένος να τη γυρέψεις
Πόθος ορθός στο
ξαπλωτό φουστάνι μου κι
απάνω στα στριφογυρίσματα
πιότερο να σε διψάω
με στόμα αλμυρό κι
ορθάνοιχτο
Ίσκιος που κοχλάζει στου
μεσημεριού το χάδι σαν ξεχύνεται κι στων κυμάτων
τον αλαλαγμό
Αφροδίτη αναδυομένη
στο βελουδένιο σου όστρακο
να κρέμομαι
ολόχρυση ηδονή…
photo Pexels / https://pixabay.com

















































