Την πρώτη φορά που έκρυψες
κάτι κάτω από το χαλί
ήταν ένα μικρό χαμόγελο
που έμεινε αναπάντητο.
Ύστερα εκείνο το γλυκό ,
που σε μάλωσαν όταν το έφαγες
Και τα 2 μούσμουλα που η μητέρα
απαίτησε να κολλήσεις στο δέντρο της αυλής.
Ακολούθησαν αγάπες, φιλίες ,
συνεργασίες που σε πλήγωσαν ,
σχέσεις που σε αδίκησαν …
Όλα χωρούσαν κάτω από το χαλί σου.
Ώσπου μια μέρα ήταν τόσα εκείνα ,
τα επιμελώς εριμμένα πράγματα ,
κάτω από το χαλί ,
που έκαναν αδύνατο το περπάτημα σου.
Σταμάτησες.
Πόσο ακόμα θα πατάς πάνω σε όνειρα;
photo aKs_phOtOs / https://pixabay.com