Κι’ αν ξόδεψες
όλες τις άνοιξες που σου χάρισα,
μη φοβάσαι τη μοναξιά και τη βροχή.
Τους χειμώνες που μου άφησες
με κυκλάμινα και ήλιο θα στολίσω,
να κάνω δώρο στη γιορτή σου
της καρδιάς μια ανθοδέσμη με ζωή
Τα βήματα της θάλασσας
Τα βήματα της θάλασσας
φθάνουν ως το παράθυρό σου
για ν’ ακούς τις σταγόνες της αλμύρας
όταν καρφώνουν τα όνειρα στο τζάμι…
Και εσύ,
πλάθεις ναυάγια με το νου
για όλα εκείνα τα ταξίδια
που ποτέ δεν τόλμησες να κάνεις
Γυμνές εποχές
Ένα κίτρινο λιβάδι κυματίζει στην ψυχή μου.
Μα σαν σκουριάζουν οι εποχές
και μένει γυμνή από φύλλα η καρδιά,
εγώ ζωγραφίζω στα μάτια μου
της μάνας τα κόκκινα γεράνια
και του πατέρα ανθισμένες κερασιές.
Πάντα θα φυτεύω κήπους με αναμνήσεις,
γιατί σαν κλαίν’ τα σύννεφα
αναβλύζει άρωμα απ’ το χώμα.
photo by hudsoncrafted, https://pixabay.com















































