Λάσπη ντυμένη μουσική οπλή που βλάστησε
σκεπή σε άδειες αποβάθρες
Η ευκολία που παίρνει τη θέση του άρρηκτου
Σε μια άλλη πέτρα, πέτρα κι ουρανός
Λόγια σαν σύδεντρα νεκρά ερμάρια έλυτρα
σκεύη σε στήθη αυταπάτης
στης κωμωδίας τους φαλλούς χείλη υγρά
Η Απουσία την ώρα που δύει ένα τέλειο λογοπαίγνιο
Η Αθωότητα πράγματι είναι παιχνιδάκι
«κατά την επιβίβασίν εις τας αμαξοστοιχίας»
Χέρια σαν κόκκινο κρασί αγρίμια κάτοπτρα
ώμοι φτιαγμένοι με κομμάτια
Η ευκολία που παίρνει τη θέση του άρρηκτου
στο Μαυσωλείο των Πυλών σώμα και κοίτη
Η γλώσσα είναι νύχτα
Παρακαλείσθε με επίσημόν ένδυμα
Κλαδί ελιάς ανέβαινε η υγρασία στους τοίχους
Σε ποιο μονόλογο διαβαίνεις σκοτεινιά;
στα παραμύθια και στα λιόδεντρα το πάθος
Χιόνια σαν έπιπλα παλιά αυλές που στοίχειωσαν
Ο χρόνος ένα άθλιο ευχολόγιο σκοινί στο όραμα του χρόνου
Σε ποιο μονόλογο διαβαίνεις σκοτεινιά
σε ποιο αλφάβητο θηλή και περιστέρι;
Η ελεημοσύνη μέσα από άλλα χώματα
Το είδωλο από δεύτερο χέρι
Πιο επιχείρημα στο ρόλο του ανέφικτου;
ποια διαφάνεια στο δέντρο του γκρεμού;
photo Pexels / https://pixabay.com

















































