Σήμερα αντάμωσα τον Όμηρο.
Μάκρυνε η γενειάδα του στο πέρασμα του χρόνου.
Ξεδιπλώθηκε μέσα από τις σελίδες της Οδύσσειας.
Ταξίδεψα μαζί του στην Ελλάδα.
Πήγαμε βόλτα στην Ακρόπολη.
Μού μίλησε για τη λάμψη της ιστορίας ψηλαφώντας τα μάρμαρα.
Δεν έβλεπε.
Τα μάτια της ψυχής του ήταν ορθάνοιχτα.
Χαιρετήσαμε από κοντά μαζί την Καρυάτιδα.
Δεν χαμογέλασε όμως.
Ο επικός ποιητής μού χάρισε ένα κλαδί αγριελιάς κοιτάζοντας προς το Αιγαίο.
Είπε ψιθυρίζοντας:
«Ελλάδα, παιδάκι μου, είναι τούτη η γαλαζοπράσινη θάλασσα, τούτα τα μάρμαρα και η ζωντανή γλώσσα στο πέρασμα των αιώνων.
Ελλάδα είναι οι άνθρωποι που την παρέδωσαν ελεύθερη.
Ελλάδα είμαστε εμείς!».
Βασιλική Καρατάσιου, φιλόλογος, ποιήτρια, γενική γραμματέας της Ένωσης Λογοτεχνών-Συγγραφέων Λάρισας (Ε.ΛΟ.ΣΥ.Λ).
photo VIVIANE6276 / https://pixabay.com

















































