Ήταν η βία με την οποία πραγματοποιήθηκε η ξαφνική επίθεση της Χαμάς, η οποία την κατατάσσει σε μια από τις πλέον σοβαρές εντάσεις του Ισραήλ τα τελευταία 50 χρόνια. Ο αριθμός των ομήρων και νεκρών δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί, ενώ φαίνεται να ήταν περίπου 1000 Ισραηλινοί, 14 πολίτες των ΗΠΑ, 2900 Ισραηλινοί τραυματίες, άμαχος πληθυσμός και ξένοι υπήκοοι, ενώ η επίθεση, στην συνέχεια, έγινε η αφορμή για γενικευμένη σύρραξη, της οποίας, μέχρι στιγμής δεν μπορούν να μετρηθούν τα θύματα.
Τα αντίποινα του προέδρου Νετανιάχου ως απάντηση στην επίθεση της Χαμάς, είχαν σκοπό να ισοπεδώσουν την Γάζα, ή ακριβέστερα να ισοπεδώσουν τα στρατηγικά σημεία της Χαμάς. Η Γάζα ήταν παρ’ όλα αυτά ήδη μια πυκνοκατοικημένη περιοχή του παλαιστινιακού λαού, αποκλεισμένη από την Αίγυπτο και από το ίδιο το Ισραήλ επί 16 έτη.
Με την επίθεση της Χαμάς, ένα τείχος κοστολογημένο σε δις δολάρια και μάλιστα υψηλής τεχνολογίας, στα σύνορα με την Γάζα, χτυπήθηκε και έπεσε. Μπουλντόζες, βόμβες, drones, χρησιμοποιήθηκαν από τους μαχητές της Χαμάς, και μάλιστα όχι της πλέον υψηλής τεχνολογίας – όμως η επίθεσή τους ήταν επιτυχής σε σχέση με το αποτέλεσμα που ήθελαν, αφού σκότωσαν ξαφνιασμένους πολίτες, έπιασαν ομήρους και προκάλεσαν πανικό.
Αυτό που μένει ως συμπέρασμα, ήταν ότι ο σχεδιασμός αυτής της επίθεσης έγινε με τα απλούστερα μέσα, έτσι όμως κατάφεραν να χτυπήσουν το ισραηλινό κέντρο.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το χτύπημα της Ιαπωνίας προς το Περλ Χάρμπορ το 1941 έμοιαζε να έχει σχεδιαστεί με παρόμοιο τρόπο, αφού αποδεκάτισε τον στόλο του Ειρηνικού και οδήγησε τον Ρούσβελτ στο να κηρύξει πόλεμο.
Θα μπορούσε επίσης να θυμηθεί κανείς την 11η Σεπτεμβρίου και την Αλ Κάϊντα που κόστισε την ζωή σε 3000 ανθρώπους στις ΗΠΑ οδηγώντας στον πόλεμο σε Αφγανιστάν και Ιράκ.
Ή και το ίδιο το Ισραήλ 50 χρόνια πριν όταν δέχτηκε επίθεση από δυνάμεις Αιγύπτου και Συρίας κατά την διάρκεια εβραϊκής γιορτής με αποτέλεσμα τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ.
Παρ’ όλο που τα παραδείγματα του παρελθόντος θα μπορούσαν να αποτελούν ένα καλό μάθημα, φαίνεται ότι το Ισραήλ για κάποιον λόγο αμέλησε να είναι παντελώς προετοιμασμένο αυτή την φορά.
Το ερώτημα είναι εάν απέτυχαν οι υπηρεσίες πληροφοριών, ή εάν δεν αξιολογήθηκαν ορθά οι κινήσεις της Χαμάς – ή ακόμη εάν απαξιώθηκε η τεχνολογία που διέθετε. Ο τελευταίος παράγοντας φάνηκε ότι δεν ήταν απαραιτήτως ο ισχυρότερος για την Χαμάς, αλλά η δημιουργία πανικού έφερε άμεσο αποτέλεσμα.
Υπήρξε επομένως αποτυχία προειδοποίησης, για το Ισραήλ, ή αποτυχία δράσης;
Ήταν επαρκής η συλλογή πληροφοριών από τις μυστικές υπηρεσίες ή απαιτείται ταυτόχρονα ανάλυση και στρατηγική, ώστε να χρησιμοποιηθούν οι πληροφορίες αυτές;
https://www.foreignaffairs.com/ πηγη – φωτό https://www.cfr.org/
