Κουρνιάσε κ απόψε το κορμί σου στη ζεστή φωλιά που εχτισες
Νιώσε να γελά η ύπαρξη σου περίμενες πολύ,και να,που έφτασες!
Δύσκολος νόστος σε γαλούχησε
Θεριά οι θύελλες απ’ το βαθύ σκοταδι
Με εβλαβια μια νύχτα όμως ζήτησες
Φωλιά να βρεις,να βγάλεις ένα βράδυ….
Κράτα με
Τρεμοπαιζει η φλόγα στο λιωμένο κερί
Κ οι σκιές ,ζωγραφίζουν στους τοίχους, μια άλλη ζωή
Λιγοστές αναμνήσεις κ μεγάλα θεριά
Έχουν όλα για φόντο το μαύρο, είναι όλα σκιά.
Κράτα με, στην αγκαλιά σου ,κρατα με,
Παράλογα αγαπαμε,βάλε το χρώμα στην ασπρόμαυρη ζωή…
Κ αν φοβηθεις, μην λυπηθείς είναι νωρίς
Να ζωγραφισεις τις σκιές μου μιας ζωής.
Κραταμε στην αγκαλιά σου κρατα με
Παράλογα αγαπαμε βαλε το χρώμα στην ασπρόμαυρη ζωή….
photo Surprising_Media, https://pixabay.com















































