Η Μαρίζα Ντεκάστρο σπούδασε στη Σορβόννη Παιδαγωγικά και Λογοτεχνία για Παιδιά και Νέους. Γράφει βιβλία γνώσεων για παιδιά, και μεταφράζει λογοτεχνία για νέους και ενηλίκους. Από το 1998 γράφει κριτική παιδικού και εφηβικού βιβλίου. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων, της IBBY-Ελληνικό τμήμα και της Συντακτικής Επιτροπής του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ. Βιβλία της έχουν τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων (2006, 2017, 2018), το Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων της IBBY- Ελληνικό Τμήμα (2012, 2016) και το Βραβείο Μετάφρασης Νεανικού Βιβλίου της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας (2014). Αναγράφηκε στον Τιμητικό Πίνακα της IBBY 2016 για τη μετάφραση του νεανικού βιβλίου Θαύμα. Βιβλία της περιλαμβάνονται στον κατάλογο White Ravens 2017 και 2018 της Νεανικής Βιβλιοθήκης του Μονάχου.
Αναλυτική εργογραφία και κριτικογραφία: www.biblionet.gr
Εκπαιδευτικός, αρθρογράφος, μεταφράστρια, κριτικός βιβλίων, συγγραφέας βιβλίων γνώσεων… Ποιος από αυτούς τους «ρόλους» μπορεί να επισκιάζει τους άλλους ή συνυπάρχουν αρμονικά;
Συνυπάρχουν αρμονικά! Αν όμως το σκαλίσω λίγο, θα έρθει στην επιφάνεια η δασκάλα που πάντοτε ήθελα να είμαι. Και αν κοιτάξουμε τα πεπραγμένα μου, θα διαπιστώσουμε ότι αυτός ο ρόλος είναι συνεχώς παρών ακόμα και όταν προσωρινά παραμένει στη σκιά.
Κουβαλάμε τις αφηγήσεις και τις αναγνώσεις μας… Ποιος είναι το δικό σας «φορτίο»;
Θα έλεγα ‘ποια’. Τα μεγάλα μυθιστορήματα και η Ιστορία.
Πώς αυτό μεταπλάθεται, αξιοποιείται, εντοπίζεται στην τέχνη σας;
Μυθιστορήματα δεν γράφω! Χάρη όμως στη μετάφραση, η οποία σε βάζει να ξεψαχνίζεις τα κείμενα, και στη διδασκαλία, έμαθα να εκφράζομαι με ακρίβεια.
Και το γύρω περιβάλλον σας στενότερο ή ευρύτερο; Ποιο ρόλο έπαιξε ή διαδραματίζει;
Το στενό μου περιβάλλον μου δίνει ασφάλεια, το ευρύτερο μου ανοίγει το μυαλό.
Αγαπημένο άκουσμα (ιστορία- τραγούδι-φράση)
«Υπάρχουν ιστορίες που μπορούν να ειπωθούν σε όλες τις γλώσσες», κάπως έτσι το έγραψε ο Ντανίλο Κις στο «Ένας τάφος για τον Μπόρις Νταβίντοβιτς», με υπότιτλο «Εφτά κεφάλαια μιας κοινής ιστορίας». Είναι οι κοινές ιστορίες των Ευρωπαίων από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο που έχουν το ίδιο νόημα σε όλες τις γλώσσες. Αυτή η φράση μού έχει κυριολεκτικά καρφωθεί στο μυαλό γιατί περικλείει ζωές και ιστορίες από κάθε περιοχή της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Αγαπημένη εικόνα;
Οι ανοικτοί ορίζοντες που δημιουργεί η φύση, ουρανοί, βουνά, θάλασσες…
Αν δεν αναπνέατε με οξυγόνο, τι θα σας έδινε ζωή;
Ο έρωτας, οι φιλίες…
Αν έπρεπε να στερηθείτε κάτι που αγαπάτε πολύ τι θα ήταν αυτό;
Είμαι επίμονη και πεισματάρα. Θα έκανα λοιπόν τα πάντα για να μην το στερηθώ.
Αγαπημένο: Όνομα;, Λουλούδι;, Γεύση; Μυρωδιά;
Ονόματα που περιέχουν τα υγρά σύμφωνα λ και ρ γιατί γλιστράνε στη γλώσσα.
Λουλούδι: μανόλια
Γεύση: τα καυτερά γιατί έχουν χαρακτήρα.
Μυρωδιά: αρώματα είτε κάπως ξινά, είτε ανατολίτικα, ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής.
Ένας κακός εφιάλτης;
Οπωσδήποτε βλέπω όνειρα, αλλά επειδή το πρωί δεν θυμάμαι τίποτα μπορώ να σας πω ότι δεν έχω εφιάλτες. Έτσι, δεν θέλω ούτε ξύπνια να σκέφτομαι πράγματα που με φοβίζουν.
Ένας επόμενος στόχος στη ζωή σας, στην πορεία σας;
Υποτάσσω τους στόχους στην υγεία. Ας είμαστε υγιείς και όλα θα γίνουν.
Σας δίνω πέντε λέξεις, σας παρακαλώ κάντε μου ένα μικροδιήγημα σε 43 ακριβώς λέξεις, αυτοβιογραφικό ή μη: συμβάντα, Ιστορία, μύθος, βήμα και χρόνος
«Είμαι βέβαιη πως μου δώσατε αυτές τις λέξεις επειδή φανταστήκατε ότι μ΄ αρέσει η Ιστορία! Κάνατε λοιπόν το πρώτο βήμα για να με γνωρίσετε καλύτερα», του είπε. «Θα σας τα συνδέσω όλα, και τους μύθους και τα συμβάντα και τον χρόνο που περνάει».
Σας ευχαριστώ
