Μα λέτε να μας βγει ο Τραμπ, αγαπητοί, σαΐνι
και στους πολιτικούς της γης μαθήματα να δίνει;
Εις τον Ζελένσκι φώναξε τα έξοδα να δώσει
και δη εις το διπλάσιο πρέπει να τα πληρώσει.
Το χρέος να εξοφληθεί σε σπάνιες γαίες μόνο
αλλά να κάνει κι εκλογές σ’ ένα σύντομο χρόνο.
Καθότι η θητεία του έληξε χρόνο τώρα
και μη θαρρεί θα κυβερνά αιώνια τη χώρα.
Και μόνο αν τον εκλέξουνε θα ‘ν’ στις συνομιλίες
αφού πρωτίστως ελεγχθεί και για ατασθαλίες.
Αλλά κι ο Αντιπρόεδρος μου άρεσε τα μάλα·
στους Ευρωπαίους έρριξε στην κεφαλή… κροκάλα.
«Και μην θαρρείτε» είπεν τους «εσάς πως σας ψηφίζουν
με μετανάστες συνεχώς οι χώρες να γεμίζουν.
Αν τόσο κόπτεστε γι’ αυτούς ανοίξετε τις θύρες
των οικιών σας κύριοι, ποτίζετέ τους μπύρες,
να συναναστρέφονται με γιους σας και τις κόρες
κι αν γάμος θέτε να γενεί σας λέμε καλές ώρες».
‘Ετσι ο Τραμπ απέδειξε ποιος είναι ο Πλανητάρχης.
Εσύ δεν εγεννήθηκες, Ευρώπη, για να άρχεις.
Είσαι καλή, Ευρώπη μου, σε ιδεών εκθέσεις,
στα Μαθηματικά καλή μόνο στις… διαιρέσεις.
Είσαι ένα συνονθύλευμα κρατών και κρατιδίων
κι άριστη σε εκφώνηση λόγων και λογυδρίων.
Υστερόγραφο:
Δεν βλέπω πολλοί Σύριοι να φεύγουν απ’ τη νήσο
και θα το είπω ευθαρσώς κι ας σας κακοφανίσω.
Αφού ο Άσαντ έφυγε, ο μισητός εκείνος,
γιατί δεν φύγαν όλοι τους, σαν των πουλιών το σμήνος,
να πάνε εις τα σπίτια τους, να πάνε στη Συρία;
Η τυραννία έφυγε κι ήρθε ελευθερία.
Θαρρώ πως θα μας μείνουνε κι αυτοί και θα ‘ρθουν κι άλλοι,
οι οπαδοί του Μπασάρ αλ, με πιάνει παραζάλη.
