Η λαχτάρα της επιστροφής στην πατρίδα, αυτή η γλυκιά προσμονή των απόδημων για τον επαναπατρισμό τους, είναι το κύριο συναίσθημα που νιώθουν μέσα στην καθημερινότητα σε ένα ξένο και αλαργινό μέρος.
Δεν είναι πάντα επιλογή τους η φυγή, αλλά επιτακτική ανάγκη για μια καλύτερη ζωή, για ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο, αυτών και της οικογενείας τους. Βούλιαξαν προσπαθώντας να επιβιώσουν σε αυτή την Ελλάδα που κάποτε ανθούσε και ζούσε με αξιοπρέπεια τους γηγενείς της και που τώρα όσοι απέμειναν προσπαθούν να την αναστηλώσουν, να την ορθοποδήσουν, να πάρει τα ινία στα χέρια της, να πάψει να ζητιανεύει αλλά να διεκδικήσει τα κεκτημένα της.
«Μάταιος ο κόπος»
Είναι αυτό που αναρωτιούνται καθημερινά μέσα από την βιοπάλη που τους καταρρακώνει.
Η οικονομική κρίση και οι συνέπειες της στα τέλη του 2009 μαζί με την αδυναμία της Ελληνικής Κυβέρνησης να δανειστεί με χαμηλά επιτόκια από τις διεθνής αγορές είχε κοινωνικές επιπτώσεις με την ανεργία και τις τιμές να αυξάνονται ενώ το βιοτικό επίπεδο και τα εισοδήματα μειώθηκαν.
Ο συνδυασμός αυτός προκάλεσε κύμα μετανάστευσης, κοινωνικές ανισότητες, αναταραχές και αλλαγές στον τρόπο ζωής των Ελλήνων.
Στόχος, λοιπόν, πρέπει να γίνει η ανάκαμψη του Ελληνικού Έθνους. Η ανάκαμψη της Ελλάδας μας και ο επαναπροσδιορισμός της Ελληνικής οικονομίας έτσι ώστε να αρχίσουν να επαναπατρίζονται τουλάχιστον οι νέοι. Μόνο έτσι θα ανθίσει ξανά η Ελλάδα μας, αυτή η Ελληνική κοινωνία που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του πολιτισμού παγκοσμίως.
