Και φέτος περιμέναμε όλοι μας με το βλέμμα στραμμένο στους δείκτες των ρολογιών, τα τελευταία λεπτά να καλωσορίσουμε τον πρώτο χρόνο πολλά υποσχόμενο.
Στο κατώφλι των τελευταίων στιγμών, παρέδωσε ο προηγούμενος χρόνος τα κλειδιά στο νέο ελπίζοντας πως ο καινούργιος θα φέρει ειρήνη, υγεία, χαρά, ευτυχία, όπως όλοι οι προγενέστεροι χρόνοι.
Άλλος ένας χρόνος με τους δικούς του αριθμούς, που μπήκε στο χρονολόγιο της (δικής του) ιστορίας.
Δε θα αναφερθώ στα διάφορα προβλήματα, τους πολέμους τις δυστυχίες τις καταστροφές που προηγήθηκαν.
Όχι.
Γι’ αυτά θα μιλήσουν οι ειδήμονες (επί των θεμάτων).
Όμως αναρωτιέμαι, τόσες ευχές, που πηγαίνουν; στον άνεμο; δεν τις ακούει ο καινούριος χρόνος που φέρνει τόσα πολλά δώρα την πρώτη του μηνός;
Μάλλον δεν φταίει ο καινούργιος χρόνος και ούτε ο κάθε χρόνος.
Δε λέω, υπάρχουν και απρόοπτες καταστάσεις που έχουν να κάνουν με τα φυσικά φαινόμενα, όμως, εμείς ως άνθρωποι που στοχεύουμε;
Μόνο να περάσουμε εμείς καλά;
Οι καλές χρονιές ή ο καλός χρόνος εξαρτάται εν πολλοίς από εμάς τους ίδιους.
Άραγε σε τι ωφελεί μόνο η αλματώδης εξέλιξη στην τεχνητή νοημοσύνη, όταν τα όνειρα που έχουμε χτίσει μετά από ατέρμονες μελέτες περί ανθρωπίνων σχέσεων, έχουν καταρρεύσει σαν χάρτινοι πύργοι;
Ώρες δανεισμένες από χρόνια που έχουν περάσει και μελετώντας πάντοτε για ένα καλύτερο μέλλον όσο αναφορά την ανθρωπότητα ξοδεύονται χωρίς αποτελέσματα.
Όπως οι φωτοβολίδες που σκορπούν τη λάμψη τους και μετά επιστρέφουν κενές στο έδαφος χωρίς διάρκεια..
Τη δική μας νοημοσύνη, μέχρι που την αφήσαμε να εξελιχθεί;
Αρκούμαστε κάθε καινούργια χρονιά σε ένα, “Χρόνια Πολλά με ειρήνη χαρά και ευτυχία”;
Πως μπορεί ο άνθρωπος να έχει ειρήνη; Αυτή πάντοτε ξεκινά απο μέσα του. Κι’ εφόσον την χάνει γρήγορα, επόμενο είναι να μην υπάρχει ούτε γύρω του.
Επιμένω.. δεν κοιτώ τους “μεγάλους” της γής!
Όχι. Το μπαλάκι είναι εύκολο να το ρίχνουμε στους άλλους.
Ανέκαθεν αυτές οι λέξεις είχαν και έχουν την πρώτη σημασία για τους ανθρώπους γιατί, όταν υπάρχει ειρήνη, τότε ο άνθρωπος σκέφτεται με επιείκεια απολαμβάνει την υγεία, την παιδεία, τον πολιτισμό και τόσα άλλα αγαθά.
Σίγουρα ανά τους αιώνες που έχουν περάσει, η εξέλιξη είναι πρωτοποριακή σε όλους τους τομείς. Κυρίως στην ιατρική και την τεχνολογία. Χαιρόμαστε για κάθε προοδευτικό επίτευγμα το οποίο γίνεται για την ανακούφιση των ανθρώπων και σίγουρα η επιστήμη έχει αυξήσει το όριο ηλικίας στον άνθρωπο, δίνοντάς του παράταση ζωής στην πορεία του.
Παρόλα αυτά, υπάρχει μέσα μας ένα κενό που μας προβληματίζει συνεχώς. Δεν μας ικανοποιεί σχεδόν τίποτα. Τα βλέπουμε όλα “μαύρα”. Γκρινιάζουμε με το παραμικρό και έχουμε πάντοτε το δίκιο με το μέρος μας.
Δεν το αφήνουμε για τον άλλον.
Και επειδή γνωρίζουμε “πολλά” υπερασπιζόμαστε λυσσαλέα πάντοτε τη “δική μας άποψη” που ως ένα σημείο είναι υγιές.
Πολλά τα ερωτηματικά που μας κατακλύζουν, όμως πολλές και διάφορες οι απαντήσεις.
Το αποτέλεσμα;
Η ελπίδα!
Ο άνθρωπος ελπίζει πάντοτε προς το καλύτερο.
Με αυτήν πορεύεται και αν την χάσει.. Χάνεται…
Ελπίζουμε λοιπόν σ’ενα έτος που θα φέρει καλύτερες ημέρες για όλους τους ανθρώπους και κυρίως για τους αδυνάτους. Όσο και αν η γνώση είναι δυνατή, πάντα θα υπάρχουν αδύναμοι άνθρωποι, για να πάρει μορφή η λέξη αλληλεγγύη, που μέσα από αυτή βγαίνει η αγάπη!
Και όσο βλαστάνει η αγάπη που είναι θεραπευτή, έρχεται και η υγεία!
Ακολουθεί η χαρά που συμπληρώνει την ευτυχία!
Και επειδή όλες οι ευχές αυτές είναι αλληλένδετες, εάν χωριστούν δεν έχουν κανέναν προορισμό. Εξανεμίζονται
και συνεχίζουν να αιωρούνται στο κενό..
Συνηθισμένες ευχές, που τις λέμε κάθε χρόνο. Μόνο.. που όταν γίνονται πράξεις τότε έχουν πραγματική αξία!
Τότε οι τυπικές λέξεις, αποκτούν ζωή!
Τότε η καλή χρονιά με Ειρήνη, Αγάπη, Υγεία, Χαρά και Ευτυχία θα συνεχίζουν να δίνουν όμορφες μέρες στην καινούργια χρονιά και σε ΟΣΕΣ έρχονται…
photo JillWellington / https://pixabay.com
