Μες στου φεγγαριού το δάκρυ
τόσα “σ’ αγαπώ” πνιγμένα,
λόγια μισοτελειωμένα
χάθηκαν στο φως
μαύρισε ο ουρανός.
Μες στη νύχτα οι αγάπες
βραδινές οφθαλμαπάτες,
όνειρα στο χθες γίνονται κραυγές.
Μέσα στης καρδιάς τα βάθη
βούτηξα να σε αγγίξω,
αγκαλιά να σε κρατήσω,
μα αν δεν είσαι εδώ
πέφτω στο κενό.
Πορφυρένια τα φιλιά σου
ράγισαν μες τα σκοτάδια ,
σκόρπια όνειρα και χάδια.
Μα αν δεν θέλει η ψυχή σου
να αγγίξω στην σιωπή σου
μες την μοναξιά προσμένω,
με καημό βαριά ανασαίνω!!
photo pexels / https://pixabay.com

















































