Με ιδιαίτερο ζήλο και υπευθυνότητα ανταποκρίθηκε άμεσα η Πρόεδρος του Συλλόγου Μονογονεικών Οικογενειών του Ν Ξάνθης “ΣΤΗΡΙΖΩ’”, κ. Κατερίνα Χατζηβασιλείου.
Εξαρχής αναφέρθηκε πως η σκέψη για την ίδρυση της Δομής κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους, άρχισε το Μάιο του 2020, όταν είχα ξεκινήσει την ίδρυση του Συλλόγου Μονογονεϊκών Οικογενειών ΣΤΗΡΊΖΩ.
Συζήτησε με το δικηγόρο της, κύριο Κουρτίδη Κωνσταντίνο, ώστε να ξεκινήσουνε τις διαδικασίες του Συλλόγου Μονογονεϊκών Οικογενειών ΣΤΗΡΊΖΩ, όπου προχωρήσανε στην υλοποίηση του, δημιουργώντας το Σύλλογο Πανελλήνιο ώστε να ενωθούν οι φωνές όλων των Μονογονεϊκών Οικογενειών έχοντας τον κύριο Κουρτίδη δικηγόρο του Συλλόγου μας, καθώς κι εγώ αποτελώ μέλος αυτού.
Παράλληλα, του ανέφερε ότι επιθυμούσε να γίνει μια Δομή στην πόλη μας Ξάνθη, για τις κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους.
Ο ίδιος εξ αρχής έδειξε την αμέριστη συμπαράστασή του στην ιδέα της Δομής αυτής, με αγάπη κι ενσυναίσθηση, ζητώντας της να αναμένει κάποιο χρονικό διάστημα, διότι εκκρεμούσαν Νομικές διαδικασίες για το συγκεκριμένο οίκημα, όπου πρωτίστως έπρεπε να διευθετηθούν.
Η όλη έκβαση ως απόφαση, ήταν ενθαρρυντική από όλους.
Η Πρόεδρος συμπλήρωσε πως οι πρώτοι άνθρωποι που υποστήριξαν την ιδέα της Δομής,(εφόσον η ίδια τους ενημέρωσε εξ αρχής), ήταν τα μέλη του Συλλόγου Μονογονεϊκών Οικογενειών ΣΤΗΡΊΖΩ.
Δυστυχώς μας ενημέρωσε, πολλές Μονογονεϊκές Οικογένειες και μέλη του Συλλόγου, έχουν βιώσει κάποια μορφή κακοποίησης, είτε αυτή είναι σωματική, είτε ψυχολογική/συναισθηματική, είτε οικονομική ή λεκτική, συνεπώς ενστερνίστηκαν το εγχείρημα.
Σαφέστατα όμως, υπάρχουν ειδικοί ψυχικής υγείας που υποστήριξαν και υποστηρίζουν την Ίδρυση της Δομής, οι οποίοι θα συνδράμουν σε αυτό το έργο, παρέχοντας τις υπηρεσίες τους , σε κάθε θύμα κακοποίησης, γυναίκα και παιδί.
Επίσης πρόσθεσε πως θα ζητηθεί η συνδρομή δημόσιων φορέων(αστυνομίας, εισαγγελίας,κ.α.) διότι θα πρέπει να γίνουν όλα προσεγμένα και με αίσθημα σιγουριάς κι ασφάλειας.
Θέλω να γνωρίζουν τόνισε , πως όλες οι γυναίκες που έχουν πέσει θύματα βίαιης συμπεριφοράς, να σταματήσουν να μένουν σιωπηλές.
Δεν ευθύνονται οι ίδιες για τη βία που ασκείται σε βάρος τους.
Έχουν φωνή και η φωνή τους θα ακουστεί, γιατί δεν είναι μόνες.
Υπάρχουν άνθρωποι, που είναι δίπλα τους και υπάρχει μια πόρτα που θα ανοίγει πάντα με αγάπη.
Μας υπενθύμισε πως δεν πρέπει να αισθάνονται φόβο που τους οδηγεί στη σιωπή και τους κρατά όμηρο μιας τοξικής κατάστασης, η οποία δεν τους αξίζει.
Επιβάλλεται στο να τολμήσουν να πουν ΌΧΙ στην κάθε μορφή βίας που υφίστανται και να πουν ΝΑΙ στη ζωή χωρίς φόβο, βία και τρόμο.
Έχουν τη δύναμη να διεκδικήσουν τόσο για τον εαυτό τους, όσο και για τα παιδιά τους τη ζωή τους ξανά, με αξιοπρέπεια, ελευθερία και ίσους όρους.
Στόχος της Δομής, είναι η παροχή ασφαλούς διαμονής στις γυναίκες θύματα βίας και των παιδιών τους.
Να τους παρέχει στέγη και διατροφή, ασφάλεια, προστασία, ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη, εργασιακή και νομική συμβουλευτική, αποκτώντας οι ίδιες την αυτοπεποίθησή τους, όπου θα είναι πλέον θέση να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωή τους και να προχωρήσουν αυτόνομα
Έχουμε συζητήσει να δημιουργηθεί ένας χώρος δραστηριοτήτων και ψυχαγωγίας στη Δομή, για κάθε γυναίκα και παιδί, για τη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου. Παρακολουθεί εμβρόντητη, ότι τα περιστατικά κακοποιητικής συμπεριφοράς, αυξάνονται καθημερινά.
Η λίστα, δυστυχώς μακραίνει αντί να μειώνεται, με θύματα κατά κανόνα γυναίκες. Αυτό θεωρεί ότι αποδίδεται στο ότι οι θύτες, έχουν μια παραδοσιακή εικόνα για την αντρική ανωτερότητα.
Σαν παιδιά, υπήρξαν μάρτυρες άσκησης βίας, του πατέρα τους προς τη μητέρα τους ή είχαν κακοποιηθεί οι ίδιοι από τους γονείς τους.
Η κ.Χατζηβασιλείου εξέφρασε τη γνώμη της, πως τα άτομα αυτά έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και τις περισσότερες φορές χρησιμοποιούν την ερωτική επαφή, σαν πράξη επιθετικότητας προκειμένου να τονώσουν την αυτοπεποίθηση και τον ανδρισμό τους.
Ζηλεύουν παθολογικά και κατηγορούν το θύμα τους για τις πράξεις τους, διότι οι ίδιοι αποποιούνται τις ευθύνες τους.
Επίσης, όταν έχουν προβλήματα εθισμού (τζόγος, αλκοόλ κ.α.), ξεσπούν στις γυναίκες – συντρόφους τους αλλά και στα παιδιά τους, θεωρώντας ότι η βίαιη συμπεριφορά τους, δεν μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις.
Επεσήμανε η Πρόεδρος πως ήταν ένα όραμα, που παίρνει σάρκα και οστά. Ένα όνειρο ζωής, όχι μόνο για εμένα, αλλά και για την ευρύτερη κοινωνία .
Ανάμεικτα τα συναισθήματα μου, διότι αφενός χαίρομαι που θα βοηθηθούν γυναίκες και παιδιά, έχοντας πλέον ένα καταφύγιο, αφετέρου με θλίβει το γεγονός ότι το ειδεχθές φαινόμενο της έμφυλης βίας, είναι πλέον τρόπος ζωής για συγκεκριμένη μερίδα ανθρώπων.
. Εύχεται συμπλήρωσε, η Νέα Χρονιά να σταματήσει τη σιωπή.
Να σπάσει ο κύκλος της ατιμωρησίας για την οποιαδήποτε μορφή βίας σε βάρος γυναικών και παιδιών και ο ιός της κακοποίησης να εξαλειφθεί.
Καθώς και σε σε κάθε γυναίκα και παιδί η ταλαιπωρία τους να λάβει τέλος, με μοναδικό αντίδοτο που τους αξίζει, την ΑΓΆΠΗ!
Από την πρώτη στιγμή που γνωστοποιήθηκε η Ίδρυση της Δομής κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους, η ανταπόκριση του κόσμου ήταν συγκινητική.
Δέχτηκε πολλά τηλεφωνήματα από επαγγελματίες ψυχικής υγείας κ.α., ώστε να συμβάλουν στο συγκεκριμένο εγχείρημα, προσφέροντας ο καθένας, τις επαγγελματικές του υπηρεσίες.
Αυτό που ήταν τόσο έκδηλο μας εξειδικεύει, ήταν η ανθρωπιά, η ενσυναίσθηση και ο σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια της γυναίκας – μητέρας και των παιδιών της, υπάρχουν.
Δυστυχώς όμως, είναι μείζων πρόβλημα η κακοποίηση των γυναικών – παιδιών.
Με το φαινόμενο να εξαπλώνεται καθημερινά, τέτοιου είδους Δομές θα πρέπει να υπάρχουν σε κάθε πόλη.
Να ακούν τις πράξεις των συντρόφων τους και όχι τα λόγια τους.
Οι πράξεις είναι αυτές που δείχνουν την ποιότητα του χαρακτήρα και όχι τα λόγια.
Να μη κάνουν ποτέ τα “στραβά μάτια”, με την ελπίδα ότι θα αλλάξει και να ακούν πάντα το ένστικτό τους, γιατί το ένστικτο βγαίνει από τη ψυχή τους και η ψυχή λέει πάντα την αλήθεια.
Οι δράστες – θύτες, δίνουν συνήθως προς τα έξω την εντύπωση του καλού οικογενειάρχη ή επαγγελματία, κοινώς το “καλό παιδί”.
Αυτό αποθαρρύνει τα θύματα να μιλήσουν άμεσα στο οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον γιατί θεωρούν ότι δε θα τις πάρουν σοβαρά.
Και μας διαβεβαιώνει πως όταν όμως βρουν τη δύναμη να μιλήσουν σε “δικό” τους άνθρωπο, πολλές φορές ακούμε σχόλια που ειπώθηκαν όπως ” μη χαλάσεις το σπίτι σου”, “πως θα μεγαλώσεις τα παιδιά χωρίς πατέρα?”, “σκέψου τα παιδιά σου” κι αυτό όταν γίνεται, είναι καθαρά εγκληματικό.
Ή τους βολεύει ώστε να μην αναλάβουν τις ευθύνες που είναι αρκετές για τη μητέρα και τα παιδιά (εφόσον υπάρχουν) ή φοβούνται και οι ίδιοι το θύτη ή δυστυχώς υπάρχουν και οι περιπτώσεις που υποστηρίζουν την άλλη πλευρά (το “καλό παιδί”) κι εν τέλει να θεωρηθούν τα ίδια τα θύματα ανίκανα και παράφρονες.
Υπάρχουν βέβαια και άνθρωποι, οικογενειακού ή φιλικού περιβάλλοντος που βοηθούν στο έπακρο τα θύματα γυναίκες – παιδιά.
Ξεχωρίζει μέσα σ όλο αυτό το τραγικό συμβάν, πως το σημαντικότερο είναι οι γυναίκες να σπάνε τη σιωπή τους.
Υπάρχουν τεχνάσματα του θύτη με τα οποία ελέγχει τις περισσότερες φορές το θύμα.
Χρησιμοποιεί τα παιδιά ώστε να εγκλωβίζει το θύμα περισσότερο, για παράδειγμα με απειλές, ότι θα πάρει τα παιδιά, ότι θα την καταστρέψει, ό,τι θα τη σκοτώσει.
Τη σιωπή όμως θα πρέπει να καταρρίψει και κάθε μάρτυρας περιστατικών βίας, φίλος, γείτονας ή συγγενικό πρόσωπο και να το καταγγέλλουν.
Η σιωπή και ο φόβος δημιουργούν αδράνεια και μετατρέπει τη γυναίκα, από θύμα σε κατηγορούμενη πολλές φορές και δυστυχώς η σιωπή μπορεί να αποβεί μοιραία.
Η βία κατά των γυναικών, είναι η πιο επαίσχυντη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Οι νόμοι πρέπει να γίνουν πιο αυστηροί και οι ποινές παραδειγματικές για αυτούς που ασκούν βία.
Η ίδια η κοινωνία πρέπει να αλλάξει.
Δε γίνεται να θρηνούμε καθημερινά μια γυναίκα, τον άνθρωπο που φέρνει στον κόσμο τη ζωή, ενώ στην πραγματικότητα θα έπρεπε να μη την αγγίζει κανένας, να μεγαλώσει τα παιδιά της, να της προσφέρουν αγάπη, κατανόηση, σεβασμό, τρυφερότητα και στήριξη.
Επιβάλλεται να αυστηροποιηθούν οι ποινές και είναι υποχρέωση της Πολιτείας να το πράξει.
Αυτά μας είπε η Πρόεδρός μας, καθώς όπως είπα ανήκω και εγώ σ αυτό το Μοναδικό Σύλλογο πιστέψτε με που η Πρωτομαστόρισσά του, δε δειλιάζει και πάντα διεκδικεί το καλύτερο για όλους μας, ακάματη και με τη λαχτάρα να επιτευχθούν οι στόχοι και οι σκοποί του.
Ένα τεράστιο ευχαριστώ εκ μέρους της Κοινωνίας μας, που δεν πρέπει, ούτε να μην μιλά, ούτε να τα αγνοεί τα γεγονότα αυτά, γιατί ποτέ δεν ξέρουμε και τι μας ξημερώνει και σε ποιον μπορεί να του χτυπήσει την πόρτα του η ρημάδα η ΒΙΑ!!! ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ!
photo https://pixabay.com/el/
