Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ σε αυτό το βιβλίο με την πείρα και το αστείρευτο ταλέντο του γίνεται ακόμη μία φορά ο γεφυροποιός της Αρχαίας Ελλάδας με την σύγχρονη .Σε ένα ταξίδι στο χρόνο -θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω -ως τον ανταποκριτή της ΄΄Μηχανής του Χρόνου΄΄κατά την περίοδο των Αρχαίων Χρόνων ,με την άψογη και τόσο ζωντανή περιγραφική αφήγηση του.
Μας ταξιδεύει στην Αρχαία Ελλάδα, στη ζωή ,στις διάφορες ιερές τελετές με τις μαινάδες, στα ήθη και τα έθιμα, όπως το έθιμο της Ιερής Πορνείας, αναφέρεται στην αποπομπή .Το διαζύγιο των Αρχαίων Χρόνων.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου του είναι τόσο αληθοφανείς και αυτό το έχει πετύχει με το να εμβαθύνει στην συναισθηματική φόρτιση των ηρώων του, με δεξιοτεχνία. Δεν δίστασε να συγκρίνει τις σκλάβες Συράν και Γιασμίν με την αρχοντοπούλα Ινώ, τη θυγατέρα του Επίβουλου, υπάτου του Δίολκου, ενός αδίστακτου άνδρα ,δίχως συνείδηση και χωρίς ηθικές αναστολές.
Μιλά ο συγγραφέας μέσα, από την ψυχή της νεαρής Ινούς. Βλέπουμε τις εφηβικές και νεανικές της παρορμήσεις, καθώς ζηλεύει τις σκλάβες της Συράν και Γιασμίν, διότι εκείνες γεύονται την ηδονή του έρωτα ,ενώ η ίδια αισθάνεται εγκλωβισμένη μέσα στον μανδύα της αξιοπρέπειας που διακατέχεται η προσωπικότητα μιας αρχοντοπούλας. Βρίσκει καταφύγιο πολλές φορές στις συμβουλές και την συντροφιά της στοργικής ,σοφής και διορατικής γιαγιάς της ,της Αίγειρας.
Βλέπουμε πως ξεδιπλώνεται η ζωή της Ινούς ,το πέρασμα της από την ανέμελη ζωή της νιότης ,στο πέρασμα της ώριμης γυναίκας. Δύο άνδρες ο Χαλίλ και ο Αλκαίος σημαδεύουν τη ζωή της ,ο καθένας με το δικό του τρόπο.
Η δυναμική γραφή του συγγραφέα στο σύμπαν της ίντριγκας, του έρωτα ,της αγάπης ,του πάθους, στην Αρχαία Ελλάδα μας καθηλώνει.
Ένα έργο που αξίζει να διαθέσετε χρόνο για να το διαβάσετε.
