Για μια ακόμη φορά τα πρόσφατα γεγονότα κατέδειξαν ένα μόνιμο πρόβλημα της κοινωνίας μας. Η στυγερή δολοφονία της Καρολάιν από τον σύζυγο της αποδεικνύει την κακομεταχείριση και τον άμεσο κίνδυνο που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σε μια τοξική σχέση όπως επίσης και την αδιαφορία που δείχνουν οι περισσότεροι συνάνθρωποι μας.
Ομολόγησε ο 33 χρόνος πιλότος τη δολοφονία της συζύγου του υποστηρίζοντας πως η Κάρολαιν είχε πολλές εκρήξεις θυμού μετά τη γέννα και γίνονταν συχνοί καβγάδες. Περιέγραψε επίσης στους αξιωματικούς του τμήματος Ανθρωποκτονιών και το τι συνέβη πριν αλλά και μετά τη δολοφονία. Οι λεπτομέρειες σοκάρουν ειδικά το σημείο που λέει ότι την έπνιγε επί πέντε λεπτά. Αυτός ο χρόνος είναι κάτι περισσότερο από αρκετός για να σταματήσει την δολοφονία την οποία υποστηρίζει ότι έκανε σε μια στιγμή θυμού που θόλωσε το μυαλό του. Ο δράστης περιγράφει ένα σκηνικό μιας τοξικής σχέσης και υποστήριξε οι καβγάδες ήταν συχνοί. Εδώ τίθεται το ερώτημα, πως είναι δυνατόν να μην γνωρίζει κανένας για αυτό το τοξικό περιβάλλον;
Πως γίνεται να μην άκουσαν τίποτα οι γείτονες, να μην γνώριζαν κάτι οι οικογένειες τους; Πως γίνεται να μην είπε κανείς τίποτα, πριν πεθάνει αυτή η γυναίκα και μείνει ένα παιδί ορφανό και από τους δυο γονείς; Τώρα όμως όλοι απέκτησαν φωνή όχι μόνο για να καταδικάσουν τον δράστη αλλά και να υποστηρίξουν το άσχημο οικογενειακό περιβάλλον που υπήρχε μέσα σε ένα σπίτι. Λυπάμαι πραγματικά που ζω μέσα σε μια κοινωνία η οποία επιλέγει να σωπάσει όταν πρέπει να μιλήσει και μετά μιλάει όταν είναι πλέον αργά.
Αυτή είναι μια κοινωνία που διαιωνίζει την κακοποίηση των γυναικών και γενικότερα τη βία. Δεν γίνεται όταν βλέπουμε και ακούμε να ασκείται βία σε έναν άνθρωπο να σωπαίνουμε λέγοντας πως δεν είναι η δουλειά μας να μπλεχτούμε και ας κάτσουν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Δεν γίνεται μένουμε άπραγοι όταν κινδυνεύει η σωματική και ψυχική υγεία ενός συνανθρώπου μας. Αν βρισκόμασταν εμείς στη θέση ενός ατόμου που βρίσκεται μέσα σε ένα τοξικό περιβάλλον στο οποίο του ασκείται σωματική ή/και ψυχολογική βία, δεν θα ευγνωμονούσαμε τους συνανθρώπους που πήραν μια αναγκαία πρωτοβουλία και ενημέρωσαν τις αρμόδιες αρχές για την κατάσταση; Δεν χρειάζεται να πεθάνει κάποιος για να πάρουμε θέση.
Εκ του ασφαλούς μπορούμε όλοι να εκφέρουμε άποψη. Το θέμα είναι τι κάνουμε όταν καταλαβαίνουμε και γνωρίζουμε ότι κάποιος βρίσκεται σε κίνδυνο. Άνθρωποι λεγόμαστε όταν κάνουμε το σωστό πριν φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο. Πόσοι γείτονες θα βρεθούν τώρα να πουν στην αστυνομία πως ακούγανε τους καβγάδες, τις φωνές, τις βρισιές, πράγματα να σπάνε, τις απειλές και το προσπέρασαν ως ένα φυσιολογικό καβγαδάκι μεταξύ δυο ανθρώπων; Αυτοί οι γείτονες, λοιπόν, έχουν χάσει κάθε ιδέα για το τι είναι φυσιολογικός καβγάς και τι είναι ψυχολογική και σωματική βία.
Η βοήθεια μας σε αυτές τις καταστάσεις δεν είναι μια επιλογή αλλά μια επιτακτική ανάγκη. Ένας άνθρωπος που βρίσκεται μέσα σε μια τοξική σχέση και δεν μπορεί να απεμπλακεί από μόνος του χρειάζεται την άμεση παρέμβαση των ανθρώπων που γνωρίζουν. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να υπάρξουν άλλες Καρολάιν στον μέλλον και μπορείς να σώσεις τη ζωή μιας μελλοντικής Καρολάιν. Και το κερασάκι στην τούρτα μετα την σύλληψη του να δείχνουν κάποια κανάλια από συγκεκριμένες δημοσιογράφους γυναίκες που από μηνύματα αποδεικνύεται ότι μιλάνε μεσα από την φυλακή με τον ‘ΜΠΑΜΠΙΝΟ ‘’τους τον δείχνουν ότι ταΐζει της γατούλες προσπαθούν να δείξουν ότι αυτός ο δολοφόνος έχει καρδιά αφού πρώτα σκότωσε την γυναικά του έτσι ψυχρά αααα ναι και πόσο φιλόζωος είναι ενώ σκότωσε και τον σκύλο του μάλλον δεν του αρέσαν τα σκυλάκια και αγάπησε της γάτες γίνανε λέει γκρουπ από ξανάμενες γυναίκες να τον υποστηρίζουν Αμερικανιες ….…όλα αυτά μόνο παρακμή μπορεί να λέγετε σε μια κοινωνία που βιώνει μια γενοκτονία σήμερα και εχθές και στο μέλλον υπήρχαν και θα υπάρχουν ΄΄ΜΠΑΜΠΙΝΙΔΕς ‘»»΄θα πρέπει όλοι εσεις αυτή η υποκριτική κοινωνία να προσέξει γιατι αύριο μπορεί αν είναι το δικό τους το παιδί η αδελφή και να κλαίνε πάνω σε ένα μνήμα και να μεγαλώνουν ορφανά …»»»»Μια κοινωνία βαθιά άρρωστη και υποκριτική»»»
