Είτε προφίλ είτε ανφάς όπως και αν είσαι θα τον φας 

Κωμικοτραγική παρωδία με πρωταγωνιστές σε ταινία πορνό που κάλλιστα μπορεί να δωθεί ο τίτλος ο ελληνικός λαός και ο Κούλης ή όλοι οι  χαζοί μπορούμε και στην πιο… σεμνή εκδοχή του, αλλού τα σαλιαρίσματα κι αλλού φοράν προφιλαξεις.

Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ το τέλος ,λαός και Κολωνάκι , Μακρικωσταίοι και Κοντογιώργηδες , εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι όπως και να το δει κανείς στις ίδιες αεροστεγείς συσκευασίες ασφυκτιούμε, κάτι σαν τα σαπρά λαχανικά ,καλοδιατηρημένα απ’ έξω, με ενέσιμα συντηρητικά για τη διατήρηση της εξωτερικής εμφάνισης και κονσερβοποιημένα συναισθήματα από μέσα.

Ο νεοσυντηρισμός, η ψευτοαντι-κουλτούρα το πάρτα-φέρτα και η έννοια του όρου άνθρωπος (ζώον βλακώδες,αγνώμον και ματαιόδοξο)έφερε μια χώρα που θα μπορούσε να είναι παράδεισος,στην κόλαση.Ρωτώ λοιπόν και ακρόαση ζητώ απ’ το λαό: πότε θα βγούμε από την αποχαύνωση και αν υπάρχει τρόπος να βγούμε, περισσότερο διερωτώμαι το αν θέλουμε και όχι το αν μπορούμε.

.Πίστευε και μη ερεύνα λαέ τη δύναμή σου ,τη στεντόρεια φωνή σου,την ένωση των απλών μπροστά στον κίνδυνο και την ισχυρή γονιδιακή μυστική συνταγή του Ελληνικού αίματος που πολεμούν και ρουφούν χρόνια οι Αφεντίξ του γαλατικού μας χωριού με τη δική μας συγκατάθεση –ναι, ακριβώς-με τη δική μας.Γιατί καμιά παράνομη πράξη δεν πραγματοποιείται χωρίς ανοχή ή συμμετοχή. Όλοι λίγο πολύ το παίζουμε θύματα επειδή αυτό μας βολεύει ,με την ανευθυνότητα ,τη στασιμότητα, την ελλιπή αποφασιστικότητα, την έλλειψη δυναμισμού.

.Θα θέσω ένα ερώτημα(τροφή για σκέψη) όλοι λέμε ότι αγαπάμε τα παιδιά μας και ανησυχούμε για το μέλλον τους είμαστε τελικά παράδειγμα προς μίμηση ή προς αποφυγή; Η τρομολαγνεία είναι κληρονομική;

Καλά τα πηγαδάκια και τα σούρτα-φέρτα των απόψεων, δε λέω,,αεριούχα λόγια φτηνού διαφημιστικού σποτ περί πολιτικής, επιστήμης και ανθρωπότητας. Ελληναράδες ,εφευρέτες του φραπέ και της αντιπαροχής. Από πράξεις πάσχουμε.

Πράξεις που ξεκινούν πρώτα από το σπίτι μας,κάθε σπίτι χρειάζεται έναν ηγέτη, όχι έναν δικτάτορα, ακριβώς το ίδιο ισχύει και στην πολιτική. Τα πάντα είναι πολιτική, το θέμα είναι πώς το διαχειριζόμαστε, με την καλή ή την κακή της έκφανση. Πολιτική, λοιπόν, μια λέξη, χίλιες έννοιες και άλλες τόσες χιλιάδες πρόσωπα. Σκέψεις περί πολιτικής…..αναρωτιέμαι πόσο ζουν οι κατσαρίδες; και γιατί οι μύγες τον Αύγουστο είναι παχιές;

Μιας λοιπόν που ζούμε στην εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας και οι αλγόριθμοι διευκολύνουν τον άμεσο έλεγχο των πάντων και των πάτων μας…..των παπουτσιών ,μέσω δονούμενων κινητών συσκευών και μη,που έχουν γίνει απαραίτητες για την καθημερινότητα ,με τις εγκυκλοπαίδειες πεταμένες σε κάποιο παλιό μπαούλο, σκονισμένες η παρανάλωμα στο τζάκι της γιαγιάς τη δυνατότητα για να λύσω τις απορίες μου έρχεται να μου την προφέρει αβασάνιστα στο χώρο μου το γκουγκλάρισμα. Ένας τρόπος προς τον άνθρωπο-πολίτη για ασκήσεις υπακοής, είναι η τεχνολογία διότι οι εξουσίες αρέσκονται σε αυτά τα γυμνάσια.

Συμπέρασμα πολιτικής ικανότητας: βρώμικη φωνή, κακή ανατροφή και master στη χυδαιότητα, τότε έχεις όλα όσα χρειάζονται για να ασχοληθείς με την πολιτική. Οι εξουσίες είναι πλέον τόσο διεφθαρμένες σε παγκόσμια κλίμακα ,το control που  επιβάλουν φτάνει σε βαθμό πεινάω άρα υπάρχω. Είναι δύσκολο να ραγίσεις τη θωράκισή του, δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο, απλά θέλει ικανότητα, φαντασία και ρηξικέλευθη σκέψη.

Ένα απλό παράδειγμα, αν πάρεις έναν άνθρωπο που δεν βγαίνει συχνά από το σπίτι του,δεν ακούει και δεν βλέπει Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης ,τον πετάξεις έξω θα νομίζει ότι γίνεται πόλεμος ,πως παντού παραφυλάνε ύποπτα στοιχεία, λαθροεισβολείς,αιμοχαρείς αναρχικοί ,αντιεξουσιαστές ,ανώμαλοι και άλλα αποβράσματα που στην έχουν στημένη στη γωνία να σε ληστέψουν, να σε σκοτώσουν, να σε βιάσουν η και τα τρία μαζί.

 Τί μας δείχνει αυτό; Επίθεση νέων ιδεών προς τον ανθρώπινο νου,προπαγάνδα συνεχόμενων βομβαρδιστικών μηνυμάτων και ψυχοτεχνικών μεθόδων, δηλαδή επιβίωση σε μια σκάρτη κοινωνία που η τρομολαγνεία γίνεται συνήθεια μοδάτης πλύσης εγκεφάλου και περνάει υποδόρια σαν μη ανιχνεύσιμη ουσία. Αυτή είναι η πραγματική τρομοκρατία ή με λίγη ποιητική ειρωνεία οι βοηθοί της τρομοκρατίας. Εν ολίγοις τρομοκρατία είναι το ίδιο το κράτος, η μεγαλύτερη μαφία της χώρας, όλα τα άλλα στάχτη στα μάτια μας.

Απλά τα πράγματα, δεν κάνω θαύματα…άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο μαντροποίησης του κοπαδιού: Εκκλησία, όχι θρησκεία. Εκκλησία του δήμου ή του δήμιου; Κοινωνία των προσφορών και των πρόσφορων. Κληρονομιά πάππου προς πάππου η ορθοδοξία.

Δεν θα ρωτήσω σε τί θεό πιστεύουμε αλλά ποιός θεός πιστεύει σ’ εμάς.Και το λέω αυτό γιατί εν μέσω καραντίνας τα νησάκια μας γεμίσαν αλλά οι εκκλησίες κλείσαν. Το ξινόμηλο του Αδάμ μας βγήκε κομπόστα. Σκληρό αλλά αληθινό. Τουρίστες στην παραλία και στην πίστη.

Μήπως τελικά η τρομολαγνεία είναι υπεράνω και της πίστης μου;Κατάληγουμε στην αρχή: Είτε προφίλ είτε ανφάς, όπως κι αν είσαι θα τον φας. Αφού συνεννούμε σ’ έναν κυριλέ κανιβαλισμό της ανθρώπινης υπόστασης και εθελοντικά εθελοτυφλούμε, παραδινόμενοι  αμαχητί μέρα με τη μέρα δεν μου μένει παρά να θυμηθώ τους στίχους του Βάρναλη: <<Δειλοί ,μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα.>>