Η Ιστορία συνδέεται άμεσα με την Αρχαιολογία και την Ανθρωπολογία, έτσι ώστε τα καταγεγραμμένα στοιχεία να εμπεριέχουν αυθεντικότητα και εγκυρότητα.
Είναι δε μονίμως μεταβαλλόμενη επιστήμη , καθώς νέα ευρήματα έρχονται συνεχώς εις γνώσιν μας αλλάζοντας τα μέχρι τώρα γνωστά δεδομένα.
Παραδείγματος χάριν : το μέχρι τούδε θεωρούμενο αρχαιότερο εύρημα δίποδου όντος εθεωρείτο η ΄΄Λούσυ΄΄ [2.000.000 ετών] που βρέθηκε στην Αφρική [στο σημερινό Σουδάν]. Νεώτερα ευρήματα όμως του ανθρωπολόγου Αρη Πουλιανού στο Σπήλαιο των Πετραλώνων της Χαλκιδικής , εμφανίζουν το περίφημο κρανίο [700.000 ετών η κατ’ άλλους νεώτερο κατά 200.000 έτη] αλλά και το εξαιρετικά σημαντικό εύρημα του ιδίου στο ίδιο Σπήλαιο κνήμης ανθρώπινης ηλικίας 12.000.000 ετών , πράγμα που σημαίνει ότι πριν από 12.000.000 έτη εμφανίστηκε όρθιος άνθρωπος [homo erectus].
Το πρόβλημα των αντιθέσεων μεταξύ των επιστημόνων και συχνά οι προσωπικές αντιδικίες και σύγκρουση φιλοδοξιών κάνουν τέτοια ευρήματα δύσκολα αξιοποιήσιμα σε άμεσο μέλλον και θα πρέπει να περιμένουμε ώστε οι επιστημονικές αποδείξεις να είναι πλέον ατράνταχτες ώστε από το επίπεδο της εικασίας η της αληθοφανούς θεωρίας στο επίπεδο του πλήρως αποδεκτού στοιχείου.
Εν πάσει περιπτώσει ο καθηγητής Πουλιανός δέχτηκε εντονότατη πολεμική [κυρίως από το Ελληνικό κράτος – ;;;;- ] στην προσπάθεια αναδείξεως των ευρημάτων του τα οποία έχουν γίνει αποδεκτά από την διεθνή επιστημονική κοινότητα.
Περισσότερα για το έργο και τα ευρήματα του καθ. Πουλιανού στη Έκδοση της Ανθρωπολογικής Εταιρείας της Ελλάδος [ εκδόσεις Γεωργιαδη , 2000 ].
Η θεωρία της εμφανίσεως του ανθρώπου ακολουθεί δύο θεωρίες.
Την Μονογέννεση [ ο άνθρωπος παρουσιάστηκε σε ένα σημείο της γης και απλώθηκε] και την Πολυγέννεση [ ο άνθρωπος εμφανίστηκε σε διάφορα σημεία του πλανήτου και εξελίχθηκε παράλληλα]. Ως μη ειδικού, δεν είναι θέμα του γράφοντος να ερευνήσει την βασιμότητα της μίας η της άλλης θεωρίας. Το σίγουρο είναι ότι τα βήματα του ανθρώπου στην Γη πήγαν από τον homo erectus στον homo Neanderthal [ και τον μετέπειτα homo Cro Magnon] για να καταλήξουν στον σημερινό τύπο του homo sapiens, με κάποιες ενδιάμεσες παραλλαγές εννοείται.
Για την Αρχαιολογία και την Ιστορία το πρώτο και σημαντικότερο κριτήριο είναι η γραφή και η καταγραφή των γεγονότων. Και σε αυτόν τον τομέα έχουν υπάρξει και συνεχίζουν να μαίνονται, μεγάλες συγκρούσεις μεταξύ των επιστημόνων. Επί παραδείγματι η θεωρία της Ινδοευρωπαικής προέλευσης του Δυτικού πολιτισμού που κυριάρχησε μέχρι και λίγο μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, εμφανίζεται πλέον να έχει σημαντικά κενά με τα νέα και συνεχώς αυξανόμενα ευρήματα. Η θεωρία της πρώτης γραφής των Σουμερίων είναι πλέον σε έντονη αμφισβήτηση [κυρίως μετά την ανακάλυψη του καθ. Χουρμουζιάδη στον λιμναίο οικισμό του Δισπηλιού της Καστοριάς που χρονολογείται γύρω στο 7500 προ εποχής μας].
Η προϊστορική περίοδος χωρίζεται στην:
Παλαιολιθική περίοδο [γένεσις έως 10.000 προ εποχής μας]
Μεσολιθική περίοδος [10.000 έως 6.000 π.ε. ] και
Νεολιθική περίοδος [ 6.000 έως 4.000 π.ε.]
Τα όρια αυτά βέβαια διαφέρουν ανάλογα με τον υπό εξέτασιν τόπο , ανάλογα με την ανάπτυξη που είχε ο άνθρωπος τοπικά. Δηλαδή ενώ η Θεσσαλία θεωρείται νεολιθική πολύ πριν το 6.000 π.ε. , οι περιοχές της Δανίας εισήλθαν στην Νεολιθική περίοδο το 400 μ.Χ. !!!!
Αυτά, σαν μία εισαγωγή, στον θαυμαστό κόσμο της Ιστορίας, και συνεχίζουμε !
