Πολλές φορές η ψυχολογία μας επηρεάζεται θετικά ή αρνητικά από γεγονότα που συμβαίνουν γύρο μας. Συνήθως σε αρνητικά γεγονότα η ψυχολογία μας πέφτει, δεν μπορούμε να αντιδράσουμε, τα παρακολουθούμε λες και περιμένουμε να συμβεί το μοιραίο.
Το ερώτημα είναι, πως συμβαίνει. Ο Άγγλος βιολόγος Rupert Sheldrake ανέπτυξε τη «θεωρία του μορφογενετικού πεδίου», όπου παρακολουθούνται συμπεριφορές φυτών, ζώων και ανθρώπων (την τηλεπάθεια, την αντίληψη, και τη μεταφυσική).
Με τη θεωρία του πιστεύει ότι το ανθρώπινο σώμα και νους παίρνουν τις πληροφορίες τους από μία «κοινή δεξαμενή γνώσεων και τάσεων», που υπάρχει σε ένα πεδίο και όλοι οι άνθρωπο έχουν κοινοί πρόσβαση.
Όταν κάποιος από εμάς αρχίζει να σκέφτεται διαφορετικά, αλλάζοντας τον τρόπο της ζωής του, έχει ως αποτέλεσμα να διαμορφώσει καταστάσεις ανάλογες και στους άλλους ανθρώπους. Στην ουσία είναι μία αλυσίδα που συμπαρασύρει τα συναισθήματα και των άλλων ανθρώπων, που έχουν όπως είπαμε πρόσβαση στην ίδια δεξαμενή άντλησης πληροφοριών.
Οι άνθρωποι που δεν αλλάζουν τα συναισθήματα τους, που δεν αλλάζουν το τρόπο ζωής εξακολουθούν να παραμένουν στις παλιές πεποιθήσεις τους και συνεχίζουν να αντλούν τις ίδιες πληροφορίες από τη παλιά δεξαμενή τους.
Η θεωρία λοιπόν του μορφογενετικού πεδίου μας κάνει συν-υπεύθυνους για ότι συμβαίνει έξω στη κοινωνία μας θετικά ή αρνητικά, πχ σε αξίες, σχέσεις, θεσμούς, περιβάλλον, οικονομία, κλπ.
Ο άνθρωπος και γενικά η κοινωνία δεν αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Πέφτουμε στη παγίδα του “εύκολου” χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.
Ξεχνάμε ότι καθημερινά ο άνθρωπος ζει με υποσυνείδητο του δηλαδή με το “Παλιό” και για να έρθει το «Νέο» πρέπει οι συνειδητές θετικές σκέψεις περάσουν στο υποσυνείδητο.
Δεν ευαγγελιζόμαστε το Καινούργιο χωρίς να ακολουθούμε τους «φυσικούς» κανόνες.
Βιαζόμαστε πολύ και το αποτέλεσμα είναι «ένα» από τα «ίδια». Όσα Πανεπιστημιακά Πτυχία και να έχουμε κρεμασμένα στους τοίχους των σπιτιών είναι «δώρον άδωρον».
Ο γεωργός σπέρνει το χωράφι και ξέρει να περιμένει πότε θα θερίσει. Για να έρθει το «Καινούριο» πρέπει να ξέρουμε πότε να σπέρνουμε και πότε να θερίζουμε. Το κάθε τι έχει την ώρα του και την υπομονή του. Δεν πάμε κόντρα στους φυσικούς νόμους και κανόνες.
Το μονοπάτι του «Νέου» το ανοίγουμε μόνοι μας και προχωράμε συνειδητά και υπεύθυνα.
Ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να πατήσουμε στο διπλανό «παλιό» που καιροφυλακτεί επικίνδυνα.
Γιώργος Σαρδέλης
Οικονομολόγος-Συγγραφέας-Ποιητής
photo https://pixabay.com/el/
