Είμασταν και εμείς εκεί. Οι δυο κυρίες Ιωαννα Λαζάρου του Greek News FL και η Κατερίνα Μαρινάκη του livetotravelandtaste, απόλαυσαν την «Ζιζέλ»
Μια μεγαλειώδης παράσταση κλασσικού μπαλέτου, η «Ζιζέλ» σε μουσική του Adolphe Adam, παρουσιάστηκε το Σάββατο το βράδυ, 1η Οκτωβρίου, στο κατάμεστο Ηρώδειο, με 5.000 θεατές -μεταξύ των οποίων πάμπολλοι νέοι- να παρακολουθούν απνευστί το μπαλέτο και την ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Οδησσού, σε πλήρη σύνθεση, με 150 συντελεστές, στo πλαίσιo της πανευρωπαϊκής του περιοδείας, που ξεκίνησε τον Ιούλιο από την Ολλανδία. Πρόκειται για ένα από τα πιο αγαπημένα μπαλέτα στην ιστορία του χορού, με συναισθηματικές διακυμάνσεις, ιδανικά χορογραφικά ανοίγματα και υψηλές απαιτήσεις τεχνικής από τους χορευτές. Το μπαλέτο “Giselle”, που αποθεώνει την άδολη αγάπη και θρηνεί τις απελπισμένες από τον έρωτα καρδιές, γράφτηκε το 1841 και θεωρείται ένα από τα πρώτα ρομαντικά μπαλέτα και από τα λίγα εκείνης της περιόδου, που παίζονται ως σήμερα με μεγάλη επιτυχία.
Λίγα λόγια για το μπαλέτο
Η Ζιζέλ είναι μια νεαρή χωρική που ερωτεύεται τον αριστοκράτη Άλμπρεχτ, αγνοώντας την πραγματική καταγωγή του. Η αποκάλυψη ωστόσο της πραγματικής του ταυτότητας, καθώς και του αρραβώνα του με μια κοπέλα της τάξης του, θα οδηγήσει τη Ζιζέλ στην τρέλα, ενώ λίγο αργότερα η ηρωίδα αυτοκτονεί με το σπαθί του αγαπημένου της. Στο δεύτερο μέρος, ο Άλμπρεχτ μετανιωμένος, έρχεται το βράδυ στο δάσος, στον τάφο της Ζιζέλ, ζητώντας συγχώρεση. Εκεί παγιδεύεται από τα πνεύματα των προδομένων από την αγάπη γυναικών, που με την βασίλισσά τους Μύρτα, βγαίνουν τη νύχτα και καταδικάζουν όποιον άντρα βρεθεί στο δρόμο τους, αναγκάζοντάς τον να χορέψει μέχρι θανάτου. Όμως η δύναμη της αγάπης της Ζιζέλ είναι τόσο μεγάλη που όχι μόνο συγχωρεί τον αγαπημένο της, αλλά του σώζει και τη ζωή, γλιτώνοντάς τον από τα μάγια των άλλων πνευμάτων.
Το μπαλέτο Ζιζέλ, από τα πιο ολοκληρωμένα και σύνθετα έργα, ανέβηκε για πρώτη φορά το 1841 και αποτελεί την επιτομή, τόσο τεχνικά όσο και θεματικά, του ρομαντισμού. Πρωτοπαρουσιάστηκε στη Γαλλία βασισμένο σε κείμενο του ποιητή Θεόφιλου Γκοτιέ σε συνεργασία με τον δραματουργό Βερνέιγ ντε Σεν Ζορζ, πάνω σε ιδέα του Χάινε, αλλά είδε την πλήρη του άνθιση στη Ρωσία με τον Μαριούς Πετιπά, που ξαναδούλεψε τη χορογραφία και ανέθεσε τον πρώτο ρόλο στην Άννα Πάβλοβα, η οποία με το έργο αυτό περιόδευσε σε ολόκληρο τον κόσμο και πέρασε στην ιστορία. Από τότε μεγάλες χορεύτριες, όπως οι Αλίσια Μάρκοβα, Κάρλα Φράτσι, Σάλι Γκίλμουρ, κ.άλ., έχουν ερμηνεύσει το ρόλο που γοητεύει πάντα με τον λυρισμό και την ευαισθησία του, καθώς είναι ο ρόλος που θέλει να χορέψει κάθε μπαλαρίνα.
Μπαλέτο και Ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Οδησσού
Το μπαλέτο και η ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Οδησσού κουβαλούν μια ιστορία αιώνων, καθώς στη μακρόχρονη πορεία τους έχουν φιλοξενήσει έργα μεγάλων συνθετών, όπως ο Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι και ο Σεργκέι Ραχμάνινοφ. Το Μπαλέτο της Εθνικής Όπερας της Οδησσού συνεχίζει την πορεία του με σεβασμό στην ιστορία του, με δική του Ακαδημία, αλλά και με μεταγραφές από διάσημα μπαλέτα των χωρών που αποτελούσαν την πρώην Σοβιετική Ένωση. Η Εθνική Όπερα της Οδησσού έχει ως έδρα της ένα θέατρο-κόσμημα για την πόλη της Οδησσού, ένα μνημείο πολιτισμού με σπουδαία και μακρόχρονη ιστορία, με μπαλαρίνες όπως η Άννα Πάβλοβα και η Ισιδώρα Ντάνκαν, αλλά και η μεγάλη ηθοποιός του θεάτρου Σαρά Μπερνάρ, να έχουν ανέβει στη σκηνή του και να έχουν εντυπωσιαστεί από το υπέροχο αυτό θέατρο, που το περιοδικό Forbes χαρακτήρισε πριν λίγα χρόνια ως το σημαντικότερο αξιοθέατο της Ανατολικής Ευρώπης. Το κτήριο της Εθνικής Όπερας της Οδησσού κτίστηκε το 1809 και έναν χρόνο αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1810, φιλοξένησε την πρώτη του παράσταση. Μια πυρκαγιά κατέστρεψε το κτίριο το 1873, με τις εργασίες για την ανακαίνισή του να διαρκούν περίπου 14 χρόνια, φθάνοντας στην 1η Οκτωβρίου 1887, οπότε ήταν και πάλι έτοιμο να ανοίξει τις πόρτες του στο φιλότεχνο κοινό, κερδίζοντας αμέσως τις εντυπώσεις και χαρακτηριζόμενο ως ένα θαύμα αρχιτεκτονικής, καθώς, μετά τη Σκάλα του Μιλάνου, ήταν το μεγαλύτερο κτήριο όπερας και σίγουρα από τα ωραιότερα.
