Πριν την Ανάσταση, προηγείται η Σταύρωση μέχρι την αποκαθήλωση που είναι  η τελευταία πράξη ταπείνωσης του Ιησού Χριστού.Αυτή  η Ανάσταση που οδηγεί στο φως μέχρι σήμερα και διώχνει τα σκοτάδια μας και θα εξακολουθεί να μας εμπνέει η θυσία του Χριστού στο Σταυρό του...

Ηλιόλουστη  μέρα, γεμάτη  φώς  με τον ήλιο  να λαμπυρίζει  μέχρι  τις απογευματινές  ώρες και να χαϊδεύει  με τις αχτίδες  του  κάθε  χόρτο  και λουλούδι  της Άνοιξης!Απρόσμενα  όπως συμβαίνει  στα όνειρα, βρέθηκα  σε μια πλαγιά  να κοιτώ  τα απέραντα χωράφια ...

Ο συναγωνισμός μεγάλος στην έκτη τάξη του Δημ. σχολείου που τελειώνει φέτος η μικρή μου εγγονή!Εδώ και αρκετό καιρό, η Άση είναι πάντοτε συνεπής στα μαθήματα του σχολείου της. Δεν είναι μόνο ο σεβασμός προς  τους εκπαιδευτικούς του σχολείου της και των μαθημάτων της,...

Δύσκολο θέμα... στην εποχή που διανύουμε, είναι τυχεροί οι άνθρωποι που η ζωή τους γεμίζει με αληθινούς φίλους. Ο όρος φιλία δυστυχώς έχει να κάνει με πολλές και διαφορετικές έννοιες. Υπάρχουν φιλίες που διαρκούν για μιά  ολόκληρη ζωή και επίσης φιλίες που διαρκούν...

Κι έρχεται η ώρα που αγαπάς την αφαίρεση..Αφαιρείς τα πολλά λόγια.. Αφαιρείς τα ευφάνταστα ρούχα.. Τα κουραστικά ταξίδια.. Δε σε συγκινούν οι πολυσύχναστες μαζώξεις. Και μένεις στα λιγοστά.. στα απλά.. Αυτά που ξεκουράζουν νου και σώμα. Αναγνωρίζεις τελικά πως η ζωή...

Πήρα την απόφαση λοιπόν να ξεκλειδώσω για λίγο τις αναμνήσεις μου, από το σεντούκι της καρδιάς, του νού και των συναισθημάτων μου. Είχα καιρό να επισκεφτώ το πατρικό μου σπίτι. Αυτό στο οποίο γεννήθηκα και μεγάλωσα πριν από χρόνια..  Αργά _αργά κατεβαίνω τα πλατιά...

Ο θεσμός της οικογένειας, όπου παλιά ζούσαν ευτυχισμένα όλα τα μέλη της απολαμβάνοντας ένα υγιές και ηθικό περιβάλλον, σήμερα αποδομείται. Κλυδωνίζεται ο παραδοσιακός τύπος οικογένειας, γεγονός που δημιουργεί μεγάλη ανησυχία σ' αυτούς που ανήκουν σε παλαιότερες...

Κάθε που νυχτώνει, έχω στο νου μου τι θα γράψω στο χαρτί. Ο γείτονας που πολλές φορές σηκώνεται απ’το κρεβάτι του για τις νυχτερινές κενώσεις του ουροποιητικού συστήματος, κοιτάει το φως που καίει στο σπίτι μου.  Την επομένη μέρα με ρωτά.  _Πάλι ολονυχτία είχες απόψε...

Έχω μια πεθυμιά Να  κάνω  μιά  σκάλα  Ν' ανέβω στο δώμα του σπιτιού μου πάνω και να στρέψω το βλέμμα μου κάτω..  Να δω.. Πως με κοιτάει ο Θεός.  Να δω πως με κοιτά τις νύχτες που ταξιδεύω με όνειρα  πως με κοιτά τη μέρα  σαν ανοίγω τα παράθυρα.  Πως συζητώ πως...

Και φέτος περιμέναμε όλοι μας με το βλέμμα στραμμένο στους δείκτες των ρολογιών, τα τελευταία  λεπτά να καλωσορίσουμε τον πρώτο χρόνο πολλά υποσχόμενο. Στο κατώφλι των  τελευταίων στιγμών, παρέδωσε ο προηγούμενος χρόνος τα κλειδιά στο νέο ελπίζοντας πως ο καινούργιος...