Χθες ήμουν και πάλι μόνος. Έξω, ερημία πάγωνε τις καρδιές. Φόρεσα το παλτό και βγήκα στο δρόμο. Ήθελα να ντύσω με παρουσία τη μοναξιά του κόσμου. photo by jplenio, https://pixabay.com...
Κώστας Βασιλάκος
Ανθοδέσμη
Κι’ αν ξόδεψες όλες τις άνοιξες που σου χάρισα, μη φοβάσαι τη μοναξιά και τη βροχή. Τους χειμώνες που μου άφησες με κυκλάμινα και ήλιο θα στολίσω, να κάνω δώρο στη γιορτή σου της καρδιάς μια ανθοδέσμη με ζωή Τα βήματα της θάλασσας Τα βήματα της θάλασσας φθάνουν...
Ένα λουλούδι γεννιέται
Πώς μίκρυνε έτσι ξαφνικά αυτός ο δρόμος και έγινε αδιέξοδο το πέρασμα στον ουρανό; Μια λίμνη ξεραμένη με πουλιά που σκάβουν για νερό και δυο ποτάμια απελπισμένα που τρέχουν να κρυφτούν. Κουφάρια τρένων στις λιωμένες ράγες του ήλιου και λέξεις που αγνοούνται στις...
Λευκά όνειρα
Της νύχτας τα όνειρα είναι λευκά για να μη χάνεται το υποσυνείδητο όταν αναδύεται στην επιφάνεια του νου. Σαν βγαίνει ο ήλιος, μόνο λίγα απ’ αυτά γίνονται περιστέρια που κουβαλάνε με το ράμφος αχτίδες φωτός στη μνήμη και αγάπη στην καρδιά. Τα περισσότερα είναι χιόνι...
Το αγκάθι
Για χρόνια καλλιεργούσα ένα αγκάθι που έσπειρε ο πόνος του ανέμου. Ήλπιζα να ανθίσει ένα λουλούδι στο λευκό των αγγέλων, να σεργιανούν στον παράδεισο οι πόθοι. Ήθελα ένα κόκκινο του δειλινού, για να χορεύουν στη φωτιά τα τραγούδια. Μα ήταν το μωβ που με τρύπησε και...
Κώστας Βασιλάκος
Ερημία
Χθες ήμουν και πάλι μόνος. Έξω, ερημία πάγωνε τις καρδιές. Φόρεσα το παλτό και βγήκα στο δρόμο. Ήθελα να ντύσω με παρουσία τη μοναξιά του κόσμου. photo by jplenio, https://pixabay.com...
Ανθοδέσμη
Κι’ αν ξόδεψες όλες τις άνοιξες που σου χάρισα, μη φοβάσαι τη μοναξιά και τη βροχή. Τους χειμώνες που μου άφησες με κυκλάμινα και ήλιο θα στολίσω, να κάνω δώρο στη γιορτή σου της καρδιάς μια ανθοδέσμη με ζωή Τα βήματα της θάλασσας Τα βήματα της θάλασσας φθάνουν...
Ένα λουλούδι γεννιέται
Πώς μίκρυνε έτσι ξαφνικά αυτός ο δρόμος και έγινε αδιέξοδο το πέρασμα στον ουρανό; Μια λίμνη ξεραμένη με πουλιά που σκάβουν για νερό και δυο ποτάμια απελπισμένα που τρέχουν να κρυφτούν. Κουφάρια τρένων στις λιωμένες ράγες του ήλιου και λέξεις που αγνοούνται στις...
Λευκά όνειρα
Της νύχτας τα όνειρα είναι λευκά για να μη χάνεται το υποσυνείδητο όταν αναδύεται στην επιφάνεια του νου. Σαν βγαίνει ο ήλιος, μόνο λίγα απ’ αυτά γίνονται περιστέρια που κουβαλάνε με το ράμφος αχτίδες φωτός στη μνήμη και αγάπη στην καρδιά. Τα περισσότερα είναι χιόνι...
Το αγκάθι
Για χρόνια καλλιεργούσα ένα αγκάθι που έσπειρε ο πόνος του ανέμου. Ήλπιζα να ανθίσει ένα λουλούδι στο λευκό των αγγέλων, να σεργιανούν στον παράδεισο οι πόθοι. Ήθελα ένα κόκκινο του δειλινού, για να χορεύουν στη φωτιά τα τραγούδια. Μα ήταν το μωβ που με τρύπησε και...






