Καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Διονύση Μυτιληναίου, του Γεωργίου και της Κυριακής Ζερβάκου Γεννήθηκε και σπούδασε στη Μεσσήνη. Τελείωσε στην Αθήνα τη Σχολή Θεάτρου του Σωκράτη Καραντινού και τον Μορφωτικό Σύλλογο «Αθήναιον», φοίτησε ένα χρόνο στο τότε Πάντειο και στη Δραματική Σχολή R.A.D.A., στο Λονδίνο. Πρωτοπαρουσιάστηκε στο Θέατρο Κοτοπούλη το 1954 και, από τότε μέχρι το 1967, έπαιξε σε όλα σχεδόν τα αθηναϊκά θέατρα. Ιδρυτικό στέλεχος της πρωτοποριακής Κίνησης «Δωδέκατη Αυλαία» και του πρώτου Εταιρικού Θιάσου του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.), «Άρμα Θεάτρου». Γενικός Γραμματέας του Σ.Ε.Η.(1965-67) που διελύθη από τη δικτατορία. Αυτοεξόριστος στο Λονδίνο (1967-70), εκπρόσωπος του εργατικού Π.Α.Μ. στην Ευρώπη, μέλος της αντιδικτατορικής κίνησης «Committee Against Dictatorship» και επίτιμο μέλος του Σωματείου Βρετανών Ηθοποιών. Το 1970, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δημιούργησε με τη γυναίκα του, Έλλη Φωτίου, το «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο» και παρουσίασαν, στο Θέατρο ΑΛΦΑ, πάνω από 50 ελληνικά και ξένα θεατρικά έργα. Ξεχωρίζουν, σε όλη την ως τώρα θεατρική του ζωή, τα έργα: Καληνύχτα Μαργαρίτα, Δεν πληρώνω - Δεν πληρώνω, Τυχαίο Ατύχημα, Κλειδοκράτορες, Ρόζεμπεργκ, Οθέλλος, Μάκμπεθ, Οιδίποδας, Επικίνδυνο φορτίο, Ιωάννα της Λωραίνης, Συρανό ντε Μπερζεράκ, Έμποροι της Δόξας, Ωραία μου Κυρία, Εκατομμυριούχοι της Νάπολης, Ένας εχθρός του λαού, κ.α. Συμμετείχε σε λίγες κινηματογραφικές παραγωγές (Μιας Πεντάρας Νιάτα, Η Κόμισσα της Φάμπρικας, Αγάπη και Θύελλα κ.α.), σε επίσης λίγες τηλεοπτικές εκπομπές (Ετυμηγορία, Μίλα Ελεύθερα, Αυτοπροσωπογραφίες κ.α.) και σε πάρα πολλές ραδιοφωνικές. Έχει εργαστεί (ερμηνεία, σκηνοθεσία, συγγραφή και παραγωγή) στο Β.B.C. (Greek Section), μαζί με Έλληνες και Άγγλους ηθοποιούς, με τους οποίους δημιούργησαν μια καλλιτεχνική ομάδα που παρουσίασε στα περισσότερα Πανεπιστήμια της Αγγλίας ένα πρόγραμμα με πολιτικά και λογοτεχνικά κείμενα κατά της δικτατορίας. Πρώτος Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Δημοτικού Ραδιοσταθμού «Κύκλος» 94,8 FM (1989) και Διευθυντής του προγράμματος του, από το 1995 μέχρι το 2001. Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων, 1986-1990. Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, 1989-90. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ, 1990-1994. Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Νεολαίας Λαμπράκη (1963), Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Αρχείου ΕΠΟΝ και του Μουσείου της ΕΠΟΝ (1993), ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής Ελληνοτουρκικής Φιλίας (1987), συνιδρυτής της ελληνικής φιλειρηνικής οργάνωσης «Συμμαχία - Σταματήστε τον Πόλεμο» (2002) και Ειδικός Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου για τις οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα (2010). Υπεύθυνος συντονιστής και παρουσιαστής πολλών συζητήσεων ανάμεσα σε κοινό και ειδικούς, πάνω σε πολιτικά, πολιτιστικά και κοινωνικά θέματα, στο Θέατρο, το Ραδιόφωνο και την Τηλεόραση (1962-1985). Καθηγητής Θεατρικής Αγωγής στη Μαράσλειο Ακαδημία (1983-1990). Συμμετοχή σε διασκέψεις και σεμινάρια για τα σημερινά προβλήματα του Πολιτισμού και της ραδιοτηλεόρασης, ως εκπρόσωπος Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ, στη Μόσχα, τις Βρυξέλλες, την Πράγα και την Αβινιόν, τα καλοκαίρια του 1988,1991, 1992. Πολλά κείμενά του έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες Καθημερινή, Νέα, Ελευθεροτυπία, Έθνος και Εφημερίδα των Συντακτών.. Έχει εκδώσει έξη βιβλία: 1) Μερικοί Θάνατοι, διηγήματα, 1957, εκδόσεις Μαυρίδη, 2) Το Αυριανό Θέατρο, μελέτη, 1981, εκδόσεις Φιλιππότη, 3) Αγώνες και Αγωνίες, σκέψεις, 1995, εκδόσεις Λιβάνη, 4) Η Αλυσίδα, θέσεις- αντιθέσεις, 2003, εκδόσεις Προσκήνιο, 5) Το Άγιο Χαϊδάρι, χρονικό, 2007, εκδόσεις Διογένης. και το τελευταίο 6) Ενα ποτάμι θάλασσα, διηγήματα, εκδόσεις ΕΣΟΠΤΡΟΝ,2014. Το 2004 έλαβε το Βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης» από το Θεατρικό Μουσείο. Και το 2009 τιμήθηκε από τον Δήμο και το Σωματείο Εθελοντών Μεσσήνης γι' αυτό το «κάτι παραπάνω» που έκανε για την ιδιαίτερη πατρίδα του. Με την Έλλη Φωτίου έχουν δυο παιδιά, τη Μαργαρίτα, Διευθύντρια του Δημοτικού Ραδιοσταθμού της Αθήνας και τον Αλέξη, στέλεχος του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας. Και τον εγγονό τους, το 16χρονο Στέφανο.