Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα, σήμερα όμως λίγο πολύ ξεχασμένο. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς η κυρά-Σαρακοστή έχει 7...
Sophia Tomaso
Νάουσα
Οι λέξεις σου ντυμένες με ροδόσταμο υμνούν της Νάουσας ομορφιές. Αρχόντισσα πόλη με νταούλι και ζουρνά γεμίζουν τα σωθικά. Όταν διψασω νερό στάμνας θα πιω… να είναι από τους καταρράκτες δροσερό. Κρασί στα χείλη μορτικο, γεννά την ψυχή, την ανασταίνει. Αστέρια Φλεβάρη...
Από την χούφτα μου έτρωγε το σπουργίτι
Από την χούφτα μου έτρωγε το σπουργίτι, θυμάμαι στα μικράτα μου. Όταν το χιόνι έφτανε και 70 πόντους ο πατέρας ακούραστος άνοιγε το χιονωτο δρόμο φορώντας λαστιχένιες μπότες για να περάσω. Έτσι έμαθα να μην φοβάμαι το κρύο, την πείνα, την δίψα, τον φόβο. Η...
Θεοφάνεια
«Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις» Έγραφε ο "άθεος" Καζαντζάκης… Θεοφάνεια είναι, κάθε φορά που βουτά στη θάλασσα, στα βαθιά, ένας Άνθρωπος και σώζει έναν άλλο Άνθρωπο και ας μην το ξέρει. Πολλοί θα βουτήξουν, αλλά λίγοι θα πιάσουν τον αληθινό...
Παραμονές Πρωτοχρονιάς
Παραμονές Πρωτοχρονιάς, μια λεπτή γραμμή ισορροπίας. Όσα αφήνουμε πίσω μας και όσα κρατάμε. Μια λεπτή γραμμή σε αυτό που υπήρξαμε και σε αυτό που μπορούμε να γίνουμε. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς υπάρχει μια σιωπή. Μια σιωπή όχι μελαγχολίας, αλλά μια σιωπή...
Ξημέρωναν Χριστούγεννα
Παραμονή Χριστουγέννων… Έξω έκανε κρύο, ο καιρός ψυχρός, έτοιμος να χιονίσει. Η μικρή Φιλιώ, ένα όμορφο κοριτσάκι με ροδαλά μάγουλα και κάστανα μαλλιά μόλις είχε επιστρέψει από τα κάλαντα. Έκατσε κοντά στο τζάκι να ζεσταθεί, είχε παγώσει το κόκαλακι της και ψαχούλευε...
Πίσω απ’ το παραβάν
Πίσω απ' το παραβάν το μακιγιάζ ξεθωριάζει, ξεφλουδίζει και πέφτει, σαν τοίχος υγρός και μουχλιασμενος. Το χαμόγελο κολλημένο στα χείλη, ψεύτικη χαλκογραφία. Τα μαλλιά θρυψαλα στις δαγκάνες του ψαλιδιού. Πώς να γλιτώσω από τις αδέσποτες σιωπές; Μέσα στο σκοτάδι...
Ζοφερό εκεί, σαρκοβόρο εδώ
Τα στόματα ανοιχτά διάπλατα να δαγκώσουν τον ρόλο που μας δώσανε. Ψεύτικος, πικρός φοβάται την αλήθεια Φοβάται τον άνεμο, άγριος γδερνει το πετσί, φοβάται το νερό, διψασμένος στεγνώνει τη βροχή. Μυριάδες σταγόνες ξελογιαζουν τα φύλλα. Το μεδούλι...
Sophia Tomaso
Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής
Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα, σήμερα όμως λίγο πολύ ξεχασμένο. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς η κυρά-Σαρακοστή έχει 7...
Νάουσα
Οι λέξεις σου ντυμένες με ροδόσταμο υμνούν της Νάουσας ομορφιές. Αρχόντισσα πόλη με νταούλι και ζουρνά γεμίζουν τα σωθικά. Όταν διψασω νερό στάμνας θα πιω… να είναι από τους καταρράκτες δροσερό. Κρασί στα χείλη μορτικο, γεννά την ψυχή, την ανασταίνει. Αστέρια Φλεβάρη...
Από την χούφτα μου έτρωγε το σπουργίτι
Από την χούφτα μου έτρωγε το σπουργίτι, θυμάμαι στα μικράτα μου. Όταν το χιόνι έφτανε και 70 πόντους ο πατέρας ακούραστος άνοιγε το χιονωτο δρόμο φορώντας λαστιχένιες μπότες για να περάσω. Έτσι έμαθα να μην φοβάμαι το κρύο, την πείνα, την δίψα, τον φόβο. Η...
Θεοφάνεια
«Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις» Έγραφε ο "άθεος" Καζαντζάκης… Θεοφάνεια είναι, κάθε φορά που βουτά στη θάλασσα, στα βαθιά, ένας Άνθρωπος και σώζει έναν άλλο Άνθρωπο και ας μην το ξέρει. Πολλοί θα βουτήξουν, αλλά λίγοι θα πιάσουν τον αληθινό...
Παραμονές Πρωτοχρονιάς
Παραμονές Πρωτοχρονιάς, μια λεπτή γραμμή ισορροπίας. Όσα αφήνουμε πίσω μας και όσα κρατάμε. Μια λεπτή γραμμή σε αυτό που υπήρξαμε και σε αυτό που μπορούμε να γίνουμε. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς υπάρχει μια σιωπή. Μια σιωπή όχι μελαγχολίας, αλλά μια σιωπή...
Ξημέρωναν Χριστούγεννα
Παραμονή Χριστουγέννων… Έξω έκανε κρύο, ο καιρός ψυχρός, έτοιμος να χιονίσει. Η μικρή Φιλιώ, ένα όμορφο κοριτσάκι με ροδαλά μάγουλα και κάστανα μαλλιά μόλις είχε επιστρέψει από τα κάλαντα. Έκατσε κοντά στο τζάκι να ζεσταθεί, είχε παγώσει το κόκαλακι της και ψαχούλευε...
Πίσω απ’ το παραβάν
Πίσω απ' το παραβάν το μακιγιάζ ξεθωριάζει, ξεφλουδίζει και πέφτει, σαν τοίχος υγρός και μουχλιασμενος. Το χαμόγελο κολλημένο στα χείλη, ψεύτικη χαλκογραφία. Τα μαλλιά θρυψαλα στις δαγκάνες του ψαλιδιού. Πώς να γλιτώσω από τις αδέσποτες σιωπές; Μέσα στο σκοτάδι...
Ζοφερό εκεί, σαρκοβόρο εδώ
Τα στόματα ανοιχτά διάπλατα να δαγκώσουν τον ρόλο που μας δώσανε. Ψεύτικος, πικρός φοβάται την αλήθεια Φοβάται τον άνεμο, άγριος γδερνει το πετσί, φοβάται το νερό, διψασμένος στεγνώνει τη βροχή. Μυριάδες σταγόνες ξελογιαζουν τα φύλλα. Το μεδούλι...









