Μοσχοβολούσε το βουνό ρίγανη και θυμάρι και δυο ξωμάχοι μάζευαν κλωνάρια στο ταγάρι.   Έκοψε ο πρώτος ώριμες κορφές μ’ ένα ψαλίδι κι ύστερα ξεκουράστηκε στης βρύσης το στασίδι.   Ήπιε νερό, δροσίστηκε κι έκανε το σταυρό του, σαν ρούφηξε την ευωδιά από το …...

Χελιδόνι μου σπαθάτο, ποιός σε δίδαξε να χτίζεις και με τέχνη και μεράκι τη φωλιά σου να φροντίζεις;   Μα, γλυκό μου κοριτσάκι, ο Θεούλης μας, ποιος άλλος έπλασε όμορφο τον κόσμο που ’ναι απέραντα μεγάλος!   Δεν θα πω για τ’ άλλα ζώα, για πουλιά θα σου...

«Πες τρεις λέξεις από ρο» είπε ο Ρένος στη Ρορώ, «γρήγορα σαν το νεράκι όταν τρέχει στο ρυάκι». «Ρόδι, ρέμα, ροβολώ!» είπε πρόσχαρα η Ρορώ.  «Πες από το γράμμα φι» είπε ο Φώτης στη Φιφή που τη φώναζε Φιφίκα κι άλλοτε για πλάκα Σφήκα. «Φάρος, φόρεμα, φωνή!» είπε...

Έγραψε η Νόρα στη γιαγιά να ’ρθει στο προσκεφάλι και παραμύθι να της πει γλυκά κι αγάλι-αγάλι.   Την έψαχναν σ’ όλη τη γη, τη βρήκαν στους αγγέλους και διάβασε η καλή γιαγιά το γράμμα επί τέλους :   «Γιαγιά μου, δε σε ξέχασα, σ’ αναζητώ, μου λείπεις» κι...

Είναι η νέα γλώσσα του δρόμου που  χρησιμοποιούν, οι πιτσιρικάδες για να μην τους καταλαβαίνουν οι μεγαλύτεροι. Τώρα οι στίχοι από Τράπ ή από πιτσιρικάδες σε Σκέϊτ Σποτ όταν μιλάνε σχηματίζεται η εντύπωση ότι είναι εξωγήινοι γιατί η γλώσσα τους είναι ακαταλαβίστικη ...

Μου χάρισε ο πατέρας - Τι χαρά! - εξάχορδη κιθάρα στη γιορτή μου κι όταν στα χέρια μου την πήρα τρυφερά, θαρρούσα πως ψιθύρισε στ’ αφτί μου:   - «Άκου, παιδί, της τσάπας1τον αχό2, το κύμα πώς παφλάζει στο λιμάνι, το τραίνο που σφυρίζει μοναχό και την κραυγή του...

Αν ήξερα τη γλώσσα των πουλιών, θα ρώταγα, που λες, το καναρίνι: «Ε, συ, τραγουδιστή της φυλακής, τι προτιμάς, τη λευτεριά ή τη γαλήνη;»   Θα μου ’λεγε, θαρρώ, πως το κλουβί του δίνει ασφάλεια, σποράκια και φροντίδα, μα στην καρδιά του έχει έναν πόθο δυνατό για...

Οι «Διαβουλεύσεις» αυτήν την εβδομάδα εστιάζουν σε ένα θέμα βαθιά ελληνικό και διαχρονικό: τη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Πώς μαθαίνουμε τα ελληνικά; Πώς τα χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα; Πόσο τα ξεχνάμε — και πόσο, άθελά μας, «ξεστρατίζουμε στις αμμουδιές του...

Το φεγγάρι πρόβαλε στου βουνού το φρύδι και στο τζάμι κόλλησε ο Μηνάς σαν στρείδι.   «Γεια σου, φεγγαράκι μου» του ’πε «φίλε, γεια σου! Τους διαβάτες της νυχτιάς να φωτίζεις νοιάσου.   Μην κρυφτείς στα σύννεφα, στ’ ανοιχτά προχώρα, έρχεται ο πατέρας μου...

(Αφιερωμένο στη μαγεία της πρώτης τάξης της ζωής — το Νηπιαγωγείο)   «Στους γονείς οφείλομεν το ζην, στους δε διδασκάλους το ευζην - Μέγας Αλέξανδρος »Μια φράση που περικλείει όλη τη δύναμη και την αποστολή των δασκάλων. Σε ένα κόσμο που αλλάζει συνεχώς με...