Θα ξημερώσει ένα πρωίκαι μεσ’ το κρύο το βαρύθα το αποφασίσεις,   πως πέρασαν χρόνια πολλάκαι με του κόσμου τα καλάδεν θα ξαναγυρίσεις.   Θα λες πως ήλθε η σιωπήμέσα στη νύχτα να σου πείπως έζησες χαμένος,   κι αντί να βρείς το σ’άγαπώαλλάζεις λίγο το...

Τ' ακούσατε; Ακούσατε πως ο Χριστός γεννιέταικαι μέσα από τη φάτνη Του σίγουρα αναρωτιέται,μαθαίνοντας καθημερνά τα τελευταία νέα,για κάποιους που περνούσανε θαυμάσια κι ωραία.Εις του Στρασβούργου τα στενά, στων Βρυξελλών τις πίστες,εκεί που αναδύονται οι πιο καλοί...

Πάλι και φέτος τα Χριστούγεννα θα φέρουν στον πλανήτη λίγο φώς λίγη ελπίδα σε καιρούς που δεν συμφέρει το συνάφι των ολίγων. Μια συντροφιά σε μέρη που δεν πέρασαν μικρά και άρωστα παιδιά μικρή ψευδαίσθηση σε έναν κόσμο ξαφνικό και γυάλινο συνάμα. Το φως που αχνίζει σε...

Μια ημέρα στας Βρυξέλλαςτης τη στήσανε της Εύας,που χε μάτια γαλανάκαι κατάξανθα μαλλιά.Ένα ύφος νέτο-σκέτοκι έναν σύντροφο Φραντζέσκο.Μια ημέρα στας Βρυξέλλαςτης τη στήσαν της κοπέλας.Πρώτα πιάσανε τον Τζόρτζιο,βρε καλό του κατευόδιο,που χε άδειο το κεφάλι,μετρητά με...

Αρχαία τέφρα σκέπασε την δοξασμένη Χώρα και δεν φυσάει ο άνεμος να διώξει την ντροπή, χωρίς φωτιά τα όνειρα στον ύπνο ξαποσταίνουν και συ ξυπνάς χαράματα να δεις την καταχνιά.   Αρχαία μεγάλη και τρανή, είναι η σιωπή στο στόμα δεν κόβει ούτε ανασταίνεται ούτε...

Χρόνος περνάει κι έρχεται γρήγορα και με βιάση απ’ το Γενάρη ξεκινά  Δεκέμβρη έχει φτάσει. Μέσα εκεί που φαίνεται που αρχίζει ν ’αγριεύει, σαν το λιοντάρι που πεινά βρυχάται και θεριεύει. Πότε καλό πότε κακό σιγά και προσπερνάει στα κύματα το όνειρο του ωκεανού...

Εγώ γεννήθηκα στην κορυφή της λευτεριάς  με το κουμπούρι του αρματωλού και του ληστή.... Δεν με φοβίσαν ρεματιές ούτε Τουρκιά Ούτε τα κτήνη που την γη κρατούν κλειστή.   Την λευτεριά στην κορυφή τού τόξου της ψυχής σ´ αλλοτινά νερά, γαλάζιους Ουρανούς μου  κοινών...

Εγώ δεν είμαι ποιητής Είμαι ένας περβολάρης ....που περπατώ στις σκέψεις μουκαι κάνοντας σεργιάνιχτενίζω λίγο τον καιρόλίγο τη φαντασίακαι ξεδιπλώνω το πανίστη βάρκα να με πάει.Ανοίγομαι στο πέλαγοςκι εκεί που κυβερνάωτρέχει η φαντασία μουμαζί με τα δελφίνια.Κάποιες...

Πριν ακόμα χαράξει στο ακρωτήρι της Αγίας Αικατερίνης η μάνα είχε κι όλας ασκωθεί και σκούπιζε την αφωδιά για να βρεί ο ήλιος το σπίτι καθαρό.  Ξύπνησα από το σούρσιμο του κάμπου και τα μάτια μου καρφώθηκαν στην διπλή ηλιαχτίδα που έσκιζε το παράθυρο στα δύο.  Κάτω...

Στο λουτρουβιό του ΚανατάΣτά Δέντρα δούλευε παλιάΟ Μήτσης και οι άλλοι, Η αφωδιά γιομάτη ελιέςΤσουβάλια σκόρπια και δουλιέςΛανάτες στο κεφάλι. Η Λούλα από το πρωίΝα μαγειρεύει να βοηθείΚαι να τα κανονίζειΚι ο Μήτσης μια στη μηχανήΜέχρι το λάδι να φανείΚαι να το...