Χείλη,
απ’ αχάτη της φωτιάς.
Ρίγος υγρό,
πυρακτωμένο.
Στου μπακιρένιου φεγγαριού
το τάσι,
δυο στάλες μάτια μεθυσμένα.
Έν’ αδηφάγο στόμα,
πεινασμένο,
ορέγεται το μίσχο του λαιμού σου,
τον αβρό.
Στήθη,
ροδάμια γιασεμιού ολόρθα.
Χυμώνει η φλέβα
στου κορμιού σου την αφή.
Στην προσμονή ενός φιλιού,
η θρυαλλίς…
Λιποτακτούν ατάκτως οι αναστολές.
Ανάφλεξις!
photo Pexels, https://pixabay.com

















































