Βαστώντας φλούδες ήλιου στα ρικνά της χέρια,βαδίζ' η μέρα με προσποίηση στο στόμα κι εγώ στις χούφτες μου κρατώ αγάπης πιώμα,για να φιλέψω τα λειψά μου καλοκαίρια. Παιδί π' ακροπατεί στου φεγγαριού τους δρόμους, στα μάτια λιμνασμένα δάκρυα αιώνων,αλυσοδέθηκαν τα...
Τα Άρθρα μου
Ανεπίδεκτοι μαθήσεως
Κάτω απ' το σελάγισμα των πλειάδωνκαι τη μαρμαρυγή της αλαφιασμένης σελήνης,σκοντάφτω σε φλύαρους εγωισμούς,φιλάρεσκες σκιές,αδιάφορεςέως αδιέξοδες αυλές,σε τοίχους,σιωπές,αμίλητα βλέμματα.Αφήνω δυο γυμνόστηθα χρυσάνθεμαστο πέτο του Οκτώβρηκαι ξεκλειδώνω αναφανδόντου...
Ύμνος στη Λιβιδώ!
Στο κυνήγι του άλλου ολόκληρου,με βοστρύχους ξανθούς, Λιβιδώ,οι μηροί σου φως ήλιου διάπυρου,λευκά στήθη, οπλών καλπασμός!Ηλιοτρόπια μάτια -μαστίγια-καταργούν τα φθαρτά, τα επίγεια.Ντοπαμίνης υγρός χορτασμόςκαι της σάρκας αγία δικαίωσις,μαγεμένη απ' τη δίνη του...
ΑΦΗ! – ΘΕΟΣ ΜΙΚΡΟΣ!
ΑΦΗ! Προσκυνητής του έρωτα ισοβίως.Του ιλίγγου λάτρης.Παγιδευμένος αιωνίωςστου μυαλού σου τη σαγήνη,Απ' όλες μου τις διαδρομές,παράδεισός μου εκείνη,απ' του στέρνου σου την κλείδαστου αυτιού σου το λοβό.Μόλις μισή δρασκελιά,πριν αγγίξω τον Θεό! ΘΕΟΣ ΜΙΚΡΟΣ! Σε μι'...
ΕΛΛΑΣ !
Αστρολουσμένη, Ορσηίδος κόρη,της θάλασσας και του ήλιου ερωμένη,της Μεσογείου δαντελένια πλώρη,αρχόντισσα της πέτρας παινεμένη!Φιλοσοφίας κι επιστήμης μήτρα,από σελήνης οίστρο γεννημένη,του αμπελιού και της ελιάς η φύτρα,στου ζέφυρου τη σκάφη ζυμωμένη.Της Παναγιάς...
ΜΕ ΑΞΙΩΣΕΣ
Με αξίωσες, Κύριε!Ορθός να σταθώστην Ωραία Πύλη του κόσμου,να κοινωνήσω Αγάπη! Με αξίωσες, Κύριεόλβιος να ριγώ,ψηλαφίζοντας της Ποίησηςτο κρινόφλεβο πέλμα! Επίτρεψέ μου Κύριε,φεύγοντας,να πάρω μαζί μου:μια χούφτα χώμααπ' τη γης μου,ένα κιούπι Θάλασσα,μιαν αχτίδα...
ΜΑΝΑ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΑΣ
Μάνα, ψωμί όλης της γης,ανασαιμιά του κόσμου,μοσχοβολιά τα στήθια σουβασιλικού και δυόσμου! Μάνα, τα χέρια σου αγρόςκι η αγκαλιά μποστάνι,μάνα, καντήλι Παναγιάς,της άνοιξης φουστάνι! Μάνα, λαφίνα της πλαγιάς,του αργαλειού γιορντάνι,μάνα, γυναίκα και ζευγάς,μ' αλέτρι...
Εκεί! Στο χωριό μου!
Εκεί, που η πέτρα στάζει πεθυμιά απ' το στόμακι είν' ποτισμένο απ' τον ιδρώτα μου το χώμα. Εκεί, που τρέχ' ο λογισμός και ξαποσταίνει,που νιώθω και νογάω τη γη μου ν' ανασαίνει. Εκεί, που ψέλλισα τα πρώτα μου τα λόγιακαι δεν υπήρχαν στη ζωή μου τα ρολόγια! Εκεί, που...
ΣΙΩΠΕΣ!
Είναι κι εκείνες οι στιγμέςπου κάτι αθέατες οδύνες,κρυμμένες πίσω από εύηχακι ωραία χαμόγελα αιώνων,σφαγιάζουν τις λέξεις τις λυτρωτικές.Ύστερα γλιστρούν,πα στο έλυτρο της γλώσσαςκι επιβάλλουν σιωπές...Εκείνες τις μοναχικές στιγμές,δε θέλουν στόμα οι κραυγές...Είναι...
Σε σένα μιλάω!
Σε σένα μιλάω...Που 'χεις την τύχη να βλέπεις την ανατολή,ακάματη κι ακμαία!Να 'χει ξυπνήσει απ' τ' άγρια χαράματα!Να ξεγλιστράμεσ' απ' τα σκέλια τ' ουρανούκαι να τρέχει καταπάνω σου,έχοντας καταπιεί γουλιά γουλιά-ακόμη μια φορά-το θάνατο που σου αναλογεί.Κι αντίς τα...
NHNEMIA
Τι γυρεύω εδώ;Σ' αυτής της δυστοπίας την έκρηξη;Τόσοι αυτοχριζόμενοι ενάρετοιτριγύρω...Κυκλοφορούντες μετά κλάδων και Βαΐων,υπεράνω πάσης υποψίας,με ύφος εκατό καρδιναλίων!Ενδεδυμένοι το σχήμα της κολακείας,στο χάος μίας διαρκούς αμφιθυμίας,υπηρετούν αφεντάδες...
Ανάφλεξις!
Χείλη,απ' αχάτη της φωτιάς.Ρίγος υγρό,πυρακτωμένο.Στου μπακιρένιου φεγγαριούτο τάσι,δυο στάλες μάτια μεθυσμένα.Έν' αδηφάγο στόμα,πεινασμένο,ορέγεται το μίσχο του λαιμού σου,τον αβρό.Στήθη,ροδάμια γιασεμιού ολόρθα.Χυμώνει η φλέβαστου κορμιού σου την αφή.Στην προσμονή...
Ω! Χώρα μου…
Ω! Χώρα μου περήφανη,πώς σ' έχουν καταντήσει;Πόρνη περιφερόμενη,που έχει φαληρίσει! Σκισμένα τα φουστάνια σου,παπούτσια μπαλωμένα,φτηνά τα μισοφόρια σου,τα δόντια σου πεσμένα... Τ' ασημικά σου κλέβουνεκαι άδειασ' η ποδιά σου,κατάμουτρα σε φτύνουνε,τα ίδια τα παιδιά...
Εκεί! Στο χωριό μου!
Εκεί, που η πέτρα στάζει πεθυμιά απ' το στόμακι είν' ποτισμένο απ' τον ιδρώτα μου το χώμα. Εκεί, που τρέχ' ο λογισμός και ξαποσταίνει,που νιώθω και νογάω τη γη μου ν' ανασαίνει. Εκεί, που ψέλλισα τα πρώτα μου τα λόγιακαι δεν υπήρχαν στη ζωή μου τα ρολόγια! Εκεί, που...
ΕΔΩ!
Εδώ, ανάμεσα στα σπίτιαμε το λουλακί στο βλέμμα,π' αγναντεύουν το πέλαγο,είναι που δίδαξε τ' αλφάβητο το Φως!Τούτην τη θάλασσα την μπούχισ' ο Θεός,μ' όλου του ζαφειριού το γαλανόκαι τ' ουρανού το χρώμα!Εδώ, γονατίζει το σύμπαν!Εδώ, που δεν θα μάθεις ποτέτι ψιθυρίζουν...
Η ζωή επιμένει!
Κι αφού σιγούρεψα χαμένο να μην πάειτων αναφιλητών το δάκρυ.Στην ηδονή της αντοχής παραδομένη,συγχώρεσης αντίδωρο σαν πήρα.Αφού επέδειξα διαγωγή κοσμία,μ' ένα τρισάγιο επουλώνω τις πληγές μου.Εκείνες που δεν θέλησα να δείξω...πως είμαι δυνατή για ν' αποδείξω!Τώρα...
Μετά το Θεό μου, η Πατρίδα μου!
"Μετά το Θεό μου, Εσύ!" Σε τούτην την ευλογημένη γη,πώς επιτρέψαμενα εθιστούν τα μάτιαστην ασχήμιακαι στο θάνατο;Στην όρφνηπώς κυρίαρχος να γίνει;Μα, ήγγικεν η ώρα!Να εξορίσουμε το σκοτάδι!Πριν μας εκδικηθεί το φως!Το δικό σου Απολλώνιο Φως!Που ξεπηδάμέσ' απ' τις...
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ!
Ευτυχώς, υπάρχει η Ποίησηνα φεγγαροδένει τις νύχτες,να λύνει τις ανατολές!Φως ιλαρό να ξεχύνεται,απ΄ τις πύλες της Εδέμκαι να λούζει το λυσίκομο σύμπαν!Μ΄ έρωτος ελιξίριακι αγάπης ιάματα,στο μεδούλι να ρέει!Ευτυχώς, υπάρχει η Ποίησηνα διαβάζει κάτι κι ο Θεόςστον...
Για την Ειρήνη Παππά!
Μορφή λιτή,αρχαιοπρεπής!Καρυάτις, δωρικής κοπής.Κάλλος ασύγκριτο!Πνεύμα ελεύθερο!Καθάριο βλέμμα,βλέφαρα στιλπνά!Εβένινα μαλλιά.Τέχνης ιέρεια, φωτεινή.Βαθιά, εκφραστική φωνή.Εικόνα του πολιτισμούκαι της Ελλάδας όπου γης!Στάθηκαν δίπλα σου,"Ανθρωποι, άνθρωποι",τόσοι...
ΕΛΛΑΣ!
Αστρολουσμένη, Ορσηίδος κόρη, της θάλασσας και του ήλιου ερωμένη, της Μεσογείου δαντελένια πλώρη, αρχόντισσα της πέτρας παινεμένη! Φιλοσοφίας κι επιστήμης μήτρα, από σελήνης οίστρο γεννημένη, του αμπελιού και της ελιάς η φύτρα, στου ζέφυρου τη σκάφη ζυμωμένη. Της...
Οι μνηστήρες!
Χρόνια τώρα συγκεντρώνονταν ξανά οι μνηστήρες! Τους έβλεπες... Τους υποδέχθηκες μετά βαϊων! Τους ανέχτηκες! Πού βρέθηκαν τόσοι μνηστήρες, μου λες; Φιγούρες απεχθείς και μικρονοϊκές! Διαφθορείς, εξολοθρευτές, γενοκτόνοι, λαοπλάνοι... Καταχράστηκαν, καπηλεύτηκαν,...
Παρα-ποίηση!
Μελάνης τόνους χύσαμε, πνιγήκαμε στο στίχο,αρκούντως εντρυφήσαμε στην έννοια του λείχω,γεμίζοντας εγκώμια του καθενός τον τοίχο! Κι αφού αναγορεύσαμε τους πάντες ποιητάδες,τα γένια μας βλογήσαμε, εμείς οι τιποτάδες,το σύμπαν κατακτήσαμε, νιώσαμε αφεντάδες!...
ΠΟΙΟΣ;
Ποιος μου 'κλεψε τον ουρανό, ποιος άρπαξε τον ήλιοκαι γίνηκε ο τόπος μου, της κόλασης βασίλειο;Ποιοι είν' εκείν' οι ισχυροί, που τις ζωές ορίζουν,που φίμωσαν τα χείλη μου και πάψανε ν' ανθίζουν;Ποιος πήρε απ' τα χέρια μου, το μέλλον που μ' ανήκεικι αντίς για τον...
























