ΑΦΗ!
Προσκυνητής του έρωτα ισοβίως.
Του ιλίγγου λάτρης.
Παγιδευμένος αιωνίως
στου μυαλού σου τη σαγήνη,
Απ’ όλες μου τις διαδρομές,
παράδεισός μου εκείνη,
απ’ του στέρνου σου την κλείδα
στου αυτιού σου το λοβό.
Μόλις μισή δρασκελιά,
πριν αγγίξω τον Θεό!
ΘΕΟΣ ΜΙΚΡΟΣ!
Σε μι’ αμμουδιά χρυσομαλλούσα θ’ αφεθώ,
με τη νοτιά στα ουρανί σου μάτια ν’ αρμενίζει,
στο ακατέργαστο της ηδονής φυτίλι να παραδοθώ,
στης έκρηξης το στόμα να σκορπίσω.
Κι ευθύς στάλα δροσάτη να γενώ.
Θάλασσ’ αχόρταγη,
του νου σου τους αρμούς να κατακλύσω.
Τι δεν μ’ αρκούν της σάρκας οι ηλίβατες διαδρομές.
Γονυπετής στου έρωτα την ιερή την κνήμη,
Θεός μικρός να εγγραφώ
στου σύμπαντος τη μνήμη!
photo Image license by freepik.com

















































