Αφήστε ήσυχους τους ποιητές.
Την ώρα που ζωγραφίζουν την ψυχή τους στη λευκή σελίδα
το Γολγοθά ανεβαίνουν και προσδοκούν την ανάσταση
Και κείνες, του ιερού τοκετού τις στιγμές
που οι λέξεις καρφώνονται στου σήμαντρου το άγιο υλικό
με του νου τα εργαλεία να σφυροκοπούν
αψηφώντας της δημιουργίας το ύψιστο χρέος,
εκείνοι δαγκώνουν τα χείλη που μάτωσαν
σφίγγουν τις ιδρωμένες από την αγωνία του ανθρώπου παλάμες
κλείνουν τα μάτια να αφουγκραστούν την ανάγκη
και ανοίγουν τα παραθύρια της ψυχής να μαζέψουν φως
για τους ανηλεείς χειμώνες που νιώθουν να έρχονται,
καβάλα σε άλογα που ποτέ τους δεν καταδέχτηκαν,
άγρια, ατίθασα, ανυπότακτα,
χαλινάρια αθώων ελπίδων.
Αφήστε ήσυχους τους ποιητές.
Γιατί πρώτοι συλλαμβάνουν τους κεραυνούς των ουρανών,
όταν κάποιοι επιμένουν να πληγώνουν τον ήλιο τους,
πετώντας με θράσος τις πέτρες που με βία ξερίζωσαν
από του Προμηθέα τον άρρωστο βράχο.
Τις στιγμές των μυστηρίων της αποκάλυψης
δεν τις αντέχουν όλοι.
Ακόμα και κείνοι που φαντάζουν εκλεκτοί και άμεμπτοι
και φέρουν ελέω ανθρώπων σφραγίδα ευθύνης
και που η φωνή του ποιητή η ασίγαστη τούς χάρισε
των δρόμων τη ζηλευτή και πολυπόθητη φήμη.
Εκείνοι, οι φαιά φορούντες και περί ηθικής λαλούντες
εις τον αιώνα των αιώνων.
Συντάσσομαι τα πρόσωπα.
Απεταξάμην τα προσωπεία.
Αμήν.
Αν τύχει στο δρόμο σας, εκείνο που πήρατε μια νύχτα με φεγγάρι,
με ένα δισάκι ονείρατα για αποσκευή
να συναντήσετε τους ποιητές,
χαρίστε τους ένα χαμόγελο
ψαρέψτε τα λόγια τους
νιώστε τους στεναγμούς τους.
Πώς να διακρίνει κανείς της πηγής το καθάριο νερό,
όταν το οξυγόνο της ζωής πωλείται από καιρό εμφιαλωμένο.
Περίοδος εκπτώσεων. Τιμές ευκαιρίας.
Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο
ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.
Αφήστε ήσυχους τους ποιητές.
Έχουν ακόμα δανείων ζωής ανεξόφλητες δόσεις.
Από τη 2η ποιητική συλλογή «Εύφλεκτον δέρας»
photo HỒNG_HOÀNG_SƠN, https://pixabay.com
