Kαλλιγραφία ενός καμινέτου υγραερίου· οι φλόγες του που γίνονταν φορείς των άστρων, παιδικές ζωγραφιές κι ανθρώπινη σάρκα που παραδίνεται· κάθε του φλόγα καλλιγραφούσε στα γαλλικά τα subjonctif ενώ συνέλεγε δεδομένα από ένα πείραμα του Ρεωμύρ για τα θερμόμετρα οινοπνεύματος (τμήμα μιας μελέτης για τη θερμοκρασία κενού, τμήμα μιας μελέτης για τις συνήθειες των αποδημητικών πουλιών κατά το ζευγάρωμα.)
Kαλλιγραφία μιας νύχτας του Μάρτη για μια φωλιά ερωδιών που μεγάλωνε στο Ιάσιο και τα αυγά της πύκνωναν στο ανεμοβρόχι πάνω σε ένα ποίημα του Μιχαήλ Εμινέσκου· η βροχή που ξεκίνησε μέσα τους και γύρω τους καθώς τα ρυάκια της σκάλιζαν στη γεωργιανή διάλεκτο Νουσχούρι ένα σονέτο για του έρωτα το απέθαντο φορτίο. Οι ορθόδοξοι καλόγηροι στις μονές των γύρω λόφων που έκλαιγαν για τον πάγο του κορμιού μετά τον Επιτάφιο· οι θρήνοι τους για την έλευση του έαρος που κατέληγαν Ψαλμοί.
Kαλλιγραφία ενός Ραβίνου που αποκοιμήθηκε μέρα μεσημέρι κάτω απ’ την ίδια μαλακή βροχή· κι όσο βρεχόταν τόσο νοσταλγούσε μιαν εποχή ξηρασίας όπου ο ίδιος αντέγραφε την Τορά πάνω στης γης τα σπαράγματα· το μακρύ σεντόνι στους πρόποδες του όρους Σινά ως έστεκε αφυδατωμένο δια της απλής ηλιακής έκθεσης.
Kαλλιγραφία και πάλι των ερωδιών εις άγραν αποξηραμένων σκωλήκων στη λίμνη της Γαλιλαίας· η ανάμνηση μιας αρχαίας σηροτροφίας του βορρά, μεθόδου πλουτισμού των εμποροσκώληκων από τους μέγιστους καλλιγράφους της ύφανσης, μεταξοσκώληκες (κι οι χαμερπείς ψύλλοι στο χώμα που δάγκαναν σαν διάβολοι και σχίζονταν σαν χασέδες, εγκάρσια στην κοιλιά.)
Kαλλιγραφία ενός Τούρκου αναχωρητή ο οποίος, έχοντας λάβει φαναριώτικη μόρφωση, σπούδασε στην αρχή γεφυροποιία στην École Nationale des Ponts et Chaussées μα στράφηκε εντέλει στη λατρεία του Αλλάχ και γίνηκε δερβίσης. Έκτοτε καλλιγραφούσε αραβουργήματα αναμειγνύοντας σταθερά τα θερμά με τα ψυχρά, παράγοντας επί χάρτου φαιά βαρομετρικά δίχως θερμοκρασιακή ή καλλιτεχνική ένταση. Η ωραιότητα της καλλιγραφίας του εξαντλήθηκε στα σημειώματα ασθενείας που έγραφε για τη σχολή σε πλαγιαστή αριστερόστροφη γαλλική καθώς και σε ένα μπιλιέτο που συνόδευσε την ανθοδέσμη των ιβίσκων που απηύθυνε στην ντιζέζ Ζυλί όταν εζήτησε το χέρι της. Εξέλαβε την άρνησή της ως μια στροφή του κισμέτ που έμοιαζε καθοριστική για το μέλλον του και είχε δίκιο. Αν είχε αποδεχθεί την επόμενη θα σκοτωνόταν στο Τιγιερί σε μια μονομαχία με κοντή σπάθη όπου θα τον είχε προσκαλέσει ο συμμαθητής του Χέρμπερτ Φον Κράουτς, από τριμήνου ήδη εραστής της.
Kαλλιγραφία στην πόλη Γάνδη· όπου ενώ οι χορδές ενός λαούτου χορδίζονταν, παρήχθη ήχος αρμονικός ως μια ακολουθία Φουριέ που χαράκωσε το στήθος της έφηβης Ρομά Τζελσομίν την ώρα που συνέλεγε τον έρωτα προς χειμερινή χρήση ως μυρμήγκι κι όχι ως γρύλλος· δώδεκα χαρακιές καλλιγραφικές που καθοδήγησαν κιόλας, σαράντα χρόνια αργότερα, τη δερματοστιξία της όταν αναγκάστηκε να αφαιρέσει τον έναν της μαστό·
Kαλλιγραφία της σάρκας που επιμένει· καθώς οι γλουτοί της παρέμεναν ακόμη και τότε νεανικοί διαγράφοντας τους ισημερινούς της χωρίζοντας σε άνω και κάτω τεταρτοσφαίρια που είτε οδηγούσαν στον αυχένα είτε στη σπηλιά της Παρθένου για προσκύνημα. Μετά την αφαίρεση δίπλωσε ολόκληρη γύρω απ’ το αιδοίο της κι η υφήλιός της ολοκληρώθηκε. Τα παιδιά της διδάχθηκαν την ποίηση από αυτήν τη στίξη· ο εκλιπών μαστός και το σκιώδες γάλα της έγιναν έκτοτε κρασί τους.
Kαλλιγραφία και του πατρός μου το τελευταίο σημείωμα· προτού να φτάσει ο καρκίνος στην υπόφυση, σ’ ένα περιθώριο εφημερίδας. Μ’ όλες τις ουρίτσες και τα ανισόπαχα φωνήεντα που πρόλαβε να τού μάθει η δασκάλα του στην Αρτοτίνα τις τέσσερις χρονιές που πήγαινε σχολειό πριν απ’ τον πόλεμο. «Στα παιδιά μου αφήνω το σπίτι μας, προικώον χωράφι της συζύγου μου, μα που το χτίσαμε απ’ τα θεμέλια με τα χέρια μας, μαζί.»_
Image license by freepik.com
